«Γλυκιά Λησμονιά» υπό τους ήχους της μπαρόκ μουσικής στη Λίμνη Ευβοίας

0

Η ομορφιά της φύσης σε πλήρη αρμονία με την μπαρόκ μουσική θα παρασύρει τους θεατές που θα παρακολουθήσουν την συναυλία «Γλυκιά Λησμονιά» στο μικρό θέατρο Κατουνίων στην Λίμνη Ευβοίας το Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου στις 8.30 το βράδυ.

Η «ψυχή» και εμπνευστής της συναυλίας, ο αρχιτέκτονας και μουσικoσυνθέτης Αλέξανδρος Παναγιωτόπουλος, ο οποίος διοργανώνει για 9η συνεχή χρονιά τη βραδιά πολιτισμού δηλώνει ότι «η ιδέα για τις εκδηλώσεις ξεκίνησε το 2010 κι έχει πια θεσμοθετηθεί. Είναι με ελεύθερη είσοδο κι ο κόσμος που έρχεται για να την παρακολουθήσει δεν είναι μόνο από την Λίμνη Ευβοίας, αλλά από διάφορα μέρη της Ελλάδας ακόμη κι από το εξωτερικό. Φροντίζουμε πάντοτε να είναι Σαββατοκύριακο, ώστε να έχουν τη δυνατότητα κι όσοι εργάζονται να μπορούν να έρθουν».

Φέτος, έχει επιλεγεί η μπαρόκ μουσική. Το συγκρότημα το οποίο θα ερμηνεύσει τα έργα του μπαρόκ είναι το Ex Silentio, το οποίο όπως εξηγεί  ο κ. Παναγιωτόπουλος «ειδικεύεται στην ερμηνεία έργων από τον Μεσαίωνα μέχρι και το μπαρόκ. Τα έργα μπαρόκ που θα ερμηνεύσουν το Σάββατο χρονολογούνται μεταξύ του 1600 και του 1750 και μάλιστα των οποίων η ποίηση αναφέρεται στον αρκαδικό μύθο, στην Αρκαδία».

«Την εποχή εκείνη», συνεχίζει «υπήρχε ένας θαυμασμός για την Ελλάδα από τη Δύση. Είχε δημιουργηθεί ένας μύθος γύρω από την Αρκαδία που την θεωρούσαν ως επίγειο παράδεισο, ως το ιδανικό βασίλειο της τέλειας ευτυχίας κι ομορφιάς που στην μουσική και στην ποίηση περιβάλλεται από μια αύρα ερωτισμού και μελαγχολίας. Αυτή η αύρα ελπίζω να περάσει και στο κοινό. Η συναυλία αυτή, λοιπόν, έχει μια σχέση με την Ελλάδα».

Οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να περάσουν την πρώτη βραδιά του φθινοπώρου υπό τους ήχους κλασσικής μουσικής σε έναν ιδιαίτερο θεατρικό χώρο που επιμελήθηκε και δημιούργησε ο κ. Παναγιωτόπουλος. Το βιομηχανικό μεταλλείο των αρχών του 20ου αιώνα, με τις υψικαμίνους και τα βαγονέτα της Anglo-Greek Co. Ltd., εταιρείας Λευκόλιθου, εγκαταλειμμένα στην τύχη τους και ερειπωμένα από καιρό, έγιναν για τον κ. Παναγιωτόπουλο, προσωπικό στοίχημα.

«Αυτό το αμφιθέατρο, όπως και τα παρακείμενα κτίρια έχουν θεμελιωθεί στα υφιστάμενα ερείπια του παλαιού προ του 1900 μεταλλείου επεξεργασίας λευκόλιθου. Το κοίλο και το μικρό κτίσμα που το συνοδεύει ο ξενώνας-καμαρίνι, εντάχθηκαν με τις ελάχιστες δυνατές παρεμβάσεις ανάμεσα σε δυο ερειπωμένους τοίχους αντιστήριξης που υπήρχαν μέσα από σωρούς γκρεμισμάτων και από όπου ανασύρθηκαν και περισυλλέχθηκαν τα υλικά των τελικών διαμορφώσεων», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Παναγιωτόπουλος.

Και προσθέτει: «Γενικά έχει γίνει μια προσπάθεια οι παρεμβάσεις να είναι ελάχιστες και τα οποιαδήποτε κτίσματα να αντλούν στοιχεία από τον πρωτοβιομηχανικό χαρακτήρα του τόπου, ώστε να δίνουν την εντύπωση ότι προϋπήρχαν από καιρό. Θέλω να πιστεύω ότι ο χώρος στα Κατούνια έχει μια πνευματικότητα στην οποία τα κτίσματα και τα ερείπια που υπάρχουν συνεισφέρουν».

Υπάρχουν σκέψεις και για άλλες εκδηλώσεις στο πρόγραμμα; ρωτάμε τον Αλέξανδρο Παναγιωτόπουλο. «Αυτό που έχει υπερισχύσει είναι οι συναυλίες. Είναι πάντα επιλεγμένες πολύ αυστηρά κι όσον αφορά την υψηλότερη εφικτή ποιότητα των ερμηνειών, αλλά και τα προγράμματα με στόχο την καλλιέργεια και μέσα από ένα πνεύμα αναζήτησης και προβληματισμού. Και βέβαια πάντοτε παίρνουμε κι έμπνευση από αυτόν τον χώρο, τα Κατούνια, που διαθέτει διάχυτη ενέργεια και πνευματικότητα με αποτέλεσμα να συμπαρασύρονται και οι ερμηνευτές κι οι ακροατές σε ένα ταξίδι ομορφιάς και ευγένειας», σημειώνει ο εμπνευστής των εκδηλώσεων.

Να σημειωθεί ότι κάθε χρόνο λειτουργεί στον περιβάλλοντα χώρο υπαίθρια εγκατάσταση γλυπτών με έργα της Βάνας Ξένου, ενώ γίνονται εργαστήρια, προβολές, παρουσιάσεις μεταπτυχιακών τμημάτων Αρχιτεκτονικής του Ε.Μ.Π.

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση