Ευρωπαϊκά Βαλκάνια, νοοτροπίες χρόνων

0

Έρχεται η στιγμή που όλοι βρισκόμαστε απέναντι από ένα ATM, ώστε να παραλάβουμε χρήματα. Πατάμε το pin, πατάμε το ποσό, παίρνουμε την κάρτα, παίρνουμε τα ευρώ και περιμένουμε την απόδειξη. Αρχικά την κοιτάμε και στην συνέχεια ψάχνουμε που θα την πετάξουμε. Κοιτάμε γύρω μας και τι να δούμε; Σωρεία χαρτάκια αποδείξεων κείτονται στο έδαφος.

Αναρωτιέσαι λοιπόν γιατί να συμβαίνει αυτό; Δεν βρίσκουν κάδο απορριμμάτων; Είναι γεμάτο το καλάθι του ΑΤΜ; Είναι 50 χλμ μακριά κάποιος πιθανός κάδος; Όχι.. όχι!! Είναι σαν μία προέκταση του εαυτού τους αυτή η πράξη. Δεν μπορώ να μην αναφέρω, βέβαια πως τα τελευταία χρόνια, έχουμε αναπτύξει την οικολογική μας συνείδηση. Η συνήθεια χρόνων, βέβαια δεν σβήνει μονοκονδυλιά.

Το θέμα αυτό και η διαχείρισή του, ειλικρινά αφορά εμάς τους πολίτες. Αυτό, διότι δεν έχει να κάνει με τη επίρριψη ευθυνών αποκλειστικά σε αρμόδιους. Υπάρχουν περιπτώσεις που ο κάλαθος απορριμμάτων είναι άδειος και περιμένει το χαρτάκι σου, για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του, όμως και πάλι υπάρχουν άνθρωποι που το πετούν στο έδαφος. Αδιαφορία, λοιπόν, για το ότι το δικό σου χαρτάκι-απόδειξη θα είναι ένα από τα εκατοντάδες που περιφέρονται στον αέρα, όταν έχει μποφόρ και μας θυμίζουν πως οι δρόμοι είναι ένας τεράστιος «σκουπιδότοπος».

Ειλικρινά, πλέον στα ταξίδια στο εξωτερικό εκτός από τα μουσεία, τα εκθέματα, τα μνημεία, τη φύση, θαυμάζω την καθαρότητα στα πεζοδρόμια και στους δρόμους. Διαπίστωσα σε πρόσφατη επίσκεψή μου σε άλλη χώρα, πως υπήρχε ΑΤΜ που είχε καθαρό καλάθι απορριμμάτων και σκέφτηκα να το βγάλω φωτογραφία, να το θυμάμαι! Μου κάνει εντύπωση λοιπόν ότι εφόσον ανήκουμε όλοι σε αυτό που αποκαλούμε ανθρώπινο είδος, πως κάποιοι από εμάς έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία στη προστασία του περιβάλλοντος, ενώ άλλοι λειτουργούν μάλλον «αυθόρμητα». Θυμάμαι πάντως στο σχολείο το μάθημα «Περιβαλλοντική Εκπαίδευση», για όποιον δεν τα αποστήθισε, ας ανατρέξει στο δημοτικό.

 

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση