Εδώ Πολυτεχνείο

0

H εξέγερση του Πολυτεχνείου ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου με κατάληψη από σπουδαστές του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθήνων και κλιμακώθηκε σε μία αντιχουντική εξέγερση. Τα γεγονότα κατέληξαν στην 17η Νοεμβρίου με την εισβολή του στρατιωτικού άρματος μάχης στο Πολυτεχνείο και την επαναφορά σε ισχύ του στρατιωτικού νόμου.

Οι φοιτητές που αποκαλούνταν «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» ξεκίνησαν τη λειτουργία ανεξάρτητου ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου. Το πλέον ιστορικό μήνυμα «Εδώ Πολυτεχνείο!» εκφωνήθηκε από τη Μαρία Δαμανάκη, τον Δημήτρη Παπαχρήστο και τον Μίλτο Χαραλαμπίδη.

Ο Μίλτος Χαραλαμπίδης, ένας αφανής ήρωας του Πολυτεχνείου έδωσε συνέντευξη λίγο πριν τον θάνατό του και μίλησε για τον πειρατικό αυτό πομπό που έμεινε στην ιστορία.

Στρατιώτες και αστυνομικοί έβαλαν με πραγματικά πυρά κατά των πολιτών, στο χώρο γύρω από το Πολυτεχνείο. Μία εξέγερση που εγείρει τη φαντασία και προκαλεί συγκίνηση σε αυτούς που δεν την έζησαν και έντονα συναισθήματα σε όσους τη θυμούνται. Το γεγονός πως η τηλεόραση δεν είχε λάβει πρωταγωνιστική θέση στην ενημέρωση, δημιουργεί απορίες για τα πιθανά πλάνα που υπήρχαν από το γεγονός.

Ας σκεφτούμε βέβαια πόσο διαφορετικές θα ήταν οι μετέπειτα πορείες που πραγματοποιήθηκαν, εάν δεν υπήρχε η δυνατότητα να παρακολουθήσουμε τα γεγονότα μέσα από μία οθόνη.

Η εξέγερση που εορτάζεται αύριο, αποτελεί πρότυπο φοιτητικής επαναστικότητας και καταδεικνύει τη δύναμη της νεολαίας. 

Θα μπορούσε να έχει γυριστεί πλήθος ταινιών, που θα βασιζόταν στα γεγονότα αυτά. Ωστόσο, η ταινία «Εδώ Πολυτεχνείο», η οποία μάλιστα γυρίστηκε σχεδόν αμέσως μετά τα γεγονότα, αποτελεί ένα άκρως σημαντικό ντοκουμέντο.

Το γεγονός πως αφηγητής της ταινίας ήταν ο Αλέκος Παναγούλης δίνει μία άλλη διάσταση στην ταινία- ντοκουμέντο. Ο Δημήτρης Μακρής, δημιουργός της ταινίας, είχε σκοπό την ενημέρωση των Ευρωπαίων για την εξέγερση των φοιτητών και την ευαισθητοποίηση του κοινού. Η ταινία παρουσιάστηκε την πρώτη μέρα του Φεστιβάλ της Βενετίας, το 1974. Μάλιστα ήταν η μοναδική ταινία που προβαλλόταν εκείνη τη μέρα, καθώς το φεστιβάλ ήταν αφιερωμένο στον αντιφασιστικό αγώνα.

Πλάνα που υπάρχουν προέρχονται από ανεξάρτητους φωτορεπόρτερ της εποχής και έχουμε τη δυνατότητα να αποκτήσουμε μία εικόνα σχετικά με το τι συνέβη.

Πλήθος σεναρίων δημιουργήθηκαν από άτομα της δεξιάς και της αριστερής παράταξης. Η αλήθεια παραμένει μία και μόνο μία. Η νεολαία ήρθε αντιμέτωπη με το φασισμό, τον χτύπησε και επανέφερε την ελευθερία. Το ερώτημά μου ήταν και συνεχίζει να είναι ένα. Εάν ο λαός της Ελλάδας, 45 χρόνια μετά, έχει αντιληφθεί τη σημαντικότητα της ημέρας, ή το γεγονός πως κάποιοι καρπώθηκαν την εξέγερση για την προσωπική τους ανέλιξη στην πολιτική σκηνή, έχει αμαυρώσει το γεγονός αυτό καθ’ αυτό.

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση