Μαυρογιαλούρος και ξερό ψωμί

0

Μετά συγχύσεως διάβασα τις προηγούμενες ημέρες σε μέσα ενημέρωσης, την είδηση του δημοψηφίσματος που θα λάμβανε χώρα στην Ελβετία. Το δημοψήφισμα αυτό, που είχε διχάσει τη χώρα, αφορούσε τις επιδοτήσεις των κτηνοτρόφων. 

Συγκεκριμένα, το βασικό ζήτημα προς επίλυση ήταν το εάν θα επιδοτούνταν οι κτηνοτρόφοι που αφήνουν τα κέρατα των αγελάδων και των κατσικών να αναπτύσσονται φυσιολογικά ή όχι.

Ο Ελβετός Υπουργός Οικονομικών δήλωσε: «Στην Ελβετία είναι σύνηθες τα ζητήματα να τίθενται ενώπιον του λαού για ένα δημοψήφισμα, κάθε σημαντικό ζήτημα ή λιγότερο σημαντικό ζήτημα«. Ειλικρινά από όποια οπτική και εάν καταφέρεις να το δεις το θέμα, ακόμα και εάν η είδηση ήταν υποθετικά ψευδής, είναι τραγελαφικό να καταφτάνει στη χώρα μας.

Να τονίσω δε εδώ, πως σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το δημοψήφισμα ήταν μία πρωτοβουλία του 66χρονου αγρότη Καρμέν Καπόλ, ο οποίος στηρίζει το σεβασμό των αγελάδων, όπως είναι και υπογραμμίζει πως όταν τους κόβουν τα κέρατα είναι θλιμμένες.

Ας θυμηθούμε..

Στην Ελλάδα του 2015, ο ελληνικός λαός έδωσε την ψήφο του σε ένα δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα του οποίο ήταν ατελέσφορο. Παρά λοιπόν την πλειοψηφία, το εικονικό δημοψήφισμα ήταν σαν να μην συνέβη ποτέ.

Ας συνοψίσουμε

Έχουμε ένα δημοψήφισμα, που γίνεται με πρωτοβουλία του Έλληνα πρωθυπουργού της χώρας και αφορά την οικονομική, κυρίως, κατάσταση της. Ένα δημοψήφισμα που όλοι θυμόμαστε, πως αναρωτιόμασταν, αν πράγματι θα γίνει και τα αποτελέσματα του οποίου δεν λήφθηκαν ποτέ υπόψιν. Ας οδηγηθούμε λοιπόν σε μία μαθηματική επίλυση των ζητημάτων. Θέτουμε στην θέση του πρωθυπουργού κάποιον αγρότη και στη θέση του Έλληνα πολίτη, μία αγελάδα.

Οι περισσότεροι εξ ημών θα προσβληθούμε, μη μπορώντας να δούμε τη γελοιότητα του θέματος. Αλλά αν δεν θέλουμε να μεταναστεύσουμε στην Ελβετία και γκρινιάζουμε για την υπογεννητικότητα και την μετανάστευση των πολιτών σε ξένα κράτη, τότε πρέπει να καταλάβουμε την ανικανότητα των προσώπων που μας διοικούν και αντίστοιχα τη δική μας, να παίρνουμε σοβαρές αποφάσεις για τις ψήφους μας.

Κάποιες φορές- βασικά σχεδόν πάντα- σκέφτομαι πως ψηφίζουμε σε αυτή τη χώρα εντελώς μαζοχιστικά. Θέλουμε δηλαδή να έχουμε κυβερνήσεις που μας οδηγούν στο να ματαιοπονούμε για ένα καλύτερο αύριο.

Έχω φτάσει να πιστεύω, πως εάν πράγματι γινόταν σωστό σε αυτή τη χώρα και εάν κάποιος πολιτικός κρατούσε τις προεκλογικές του υποσχέσεις και τις ακολουθούσε σθεναρά, δεν θα μπορούσαμε να το διαχειριστούμε και θα τον καθαιρούσαμε μόνοι μας.

Για τον λόγο αυτό η σύγχρονη ελληνική ιστορία αποτελείται από “Μαυρογιαλούρους” και ο Έλληνας ψηφοφόρος έχει κουραστεί να κρατά το χέρι του σε χαρακτηριστική προέκταση.

Γιατί φταις και εσύ Έλληνα ψηφοφόρε που η αγελάδα- χωρίς να το λέω ρατσιστικά- έχει και θα έχει μεγαλύτερα δικαιώματα στην Ελβετία, από όσα θα έχεις εσύ ως πολίτης στην Ελλάδα. Εάν αντιληφθούμε πως τα παραβάν στις εκλογές διαφέρουν από αυτά των καταστημάτων ρούχων, τότε, ναι, ίσως να βελτιωθούμε.

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση