Ο παράδεισος απέχει λίγα λεπτά από το κέντρο της Λαμίας

0

Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει..

Πόσες φορές δεν έχουμε αισθανθεί την ανάγκη να αλλάξουμε παραστάσεις, να δούμε εικόνες που θα γεμίσουν το μυαλό και την ψυχή μας, να ξεφύγουμε από τη βουή της καθημερινότητας και απλά να καθαρίσουμε το νου από τις τόσες σκέψεις, να πάρουμε μια ανάσα και να κάνουμε επανεκκίνησηΣίγουρα πιστεύετε ότι τα μέρη που μπορούν να σας προσφέρουν όλα αυτά τα αγαθά είναι αρκετά μακριά και ότι πρέπει να προγραμματίσετε μια ημερήσια, τουλάχιστον, απόδραση για να τα επισκεφθείτε. Αν σας έλεγα ότι σε μόλις δέκα λεπτά από το κέντρο της Λαμίας μπορείτε να βρεθείτε σε ένα τόπο που μοιάζει να είναι βγαλμένος από κάποια καρτ ποστάλ, ένα φυσικό τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς, ανέγγιχτο από την όποια ανθρώπινη παρέμβαση θα το πιστεύατε; Ήμουν κι εγώ διστακτική όταν μου το περιέγραψε ο συνάδελφός μου, πίστευα ότι πρόκειται απλά για κάποια καταπράσινη έκταση, από τις πολλές που έχουμε την τύχη να βρίσκονται τριγύρω μας. Κι όμως.. Στη βόρεια περιοχή της πόλης, λίγο πιο πάνω από τα Γαλανέικα και λίγα μέτρα μακριά από το δημόσιο πάρκινγκ επί της οδού Αγίας Παρασκευής, θα δείτε μια παλιά υπόγεια διάβαση, στην άλλη άκρη της οποίας βρίσκεται αυτό το μοναδικό μέρος. Είναι κάτι σαν τη δική μας “Νάρνια”, για τους λάτρεις του είδους.

Η περιοχή είναι γνωστή ως “Νεραϊδοράχη” και φυσικά, όπως όλα τα μαγικά αυτά μέρη, είναι αχαρτογράφητη. Προσπάθησα αρκετές φορές χρησιμοποιώντας την τεχνολογία του gps να εντοπίσω πού ακριβώς βρισκόμαστε, αλλά φαινόταν απλά σαν ένας επαρχιακός δρόμος, ενώ λίγο παρακάτω απλά δενυπήρχαμε πουθενά στο χάρτη”, αίσθηση απόλυτα απελευθερωτική και λυτρωτική συνάμα. Βρήκαμε λοιπόν το μέρος που μπορείτε να εξαφανιστείτε από όλα τα άγχη, τις υποχρεώσεις, από όσα σας κρατούν μακριά από θετικά συναισθήματα και σκέψεις, όπου θα νιώσετε την αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας, της ηρεμίας και της χαλάρωσης.

Περπατήσαμε περίπου πέντε χιλιόμετρα συνολικά και υπάρχουν τόσα κι άλλα τόσα για να διανύσετε στην πανέμορφη Νεραϊδοράχη, μέχρι να βρείτε το δικό σας αγαπημένο σημείο για να καταφεύγετε όποτε νιώθετε την ανάγκη. Στην αρχή της έκτασης βλέπει κανείς παντού απέραντο πράσινο, δέντρα και λουλούδια. Όσο προχωράς η βουή της πόλης εξαφανίζεται και το μόνο που ακούς είναι οι ήχοι της φύσης. Κι ενώ νιώθεις ήδη κερδισμένος, περπατώντας ακούς νερό να τρέχει.. Είναι ο Ξεριάς Λαμίας, παραπόταμος του Σπερχειού και την έκπληξη έρχονται να συμπληρώσουν παλιά πέτρινα γεφύρια και ελάχιστα μικρά κτίσματα που συνθέτουν μια εικόνα μοναδική και που σίγουρα δε μπορεί κανείς να φανταστεί ότι βρίσκεται μέσα ουσιαστικά στην πόλη της Λαμίας.

Από εκείνο το σημείο και πέρα τα λόγια είναι φτωχά μπροστά στο μεγαλείο της φύσης, κάθε γωνιά είναι ονειρευτή, κάθε ήχος έρχεται να πάρει μακριά την όποια αρνητική σκέψη και το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ανοίξεις τις αισθήσεις σου και να δεχθείς το κάθε ερέθισμα που σου δίνει το μέρος αφιλτράριστα και ανεμπόδιστα, ώσπου να νιώσεις άδειος από όλες τις δυσάρεστες σκέψεις και τα συναισθήματα που σε είχαν κατακλύσει μέχρι να φτάσεις εδώ.

Οι φωτογραφίες είναι σίγουρα πολύ φτωχές για να σας μεταφέρουν ολοκληρωτικά στην ονειρική Νεραϊδοράχη, έρχονται όμως για να μας υπενθυμίσουν ότι η ευτυχία μπορεί να βρίσκεται πολύ πιο κοντά μας και σε πιο απλά πράγματα από όσα φανταζόμαστε, αρκεί να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και να είμαστε πιο δεκτικοί. Και αν είμαστε αρκετά τυχεροί μπορεί να βρεθεί κάποιος που θα μοιραστεί μαζί μας την ύπαρξη αυτού του ξεχωριστού μέρους, όπως έκανε ο συνάδελφος μαζί μου κι εμείς μαζί σας, γιατί όπως έχει πει και ο Τάσος Λειβαδίτης :           “ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει”..

  

 

 

 

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση