«Τα Εννιάμερα της Παναγίας» οδοιπορικό σε όλες τις εκκλησίες και Μονές της Στερεάς Ελλάδας

0

Κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου γιορτάζεται η Απόδοση της Κοίμησης της Θεοτόκου και η Εκκλησία κλείνει με την ίδια πανηγυρική διάθεση την Κοίμηση και τη Μετάσταση της Παναγίας, που τιμάται την 15 Αυγούστου.

Με την ευκαιρία αυτή, κάποιες εκκλησίες ή μοναστήρια επιλέγουν να πανηγυρίζουν την Κοίμηση της Θεοτόκου στις 23 Αυγούστου και όχι στις 15 Αυγούστου, που οι γιορτές είναι πάμπολλες σε όλη την Ελλάδα.

Ο λαός δίνει άλλο τόνο στη γιορτή και την αποκαλεί τα «Εννιάμερα της Παναγίας». Τη σκέφτεται σαν μνημόσυνο προς τη Μητέρα του Θεού, όπως πράττει, άλλωστε, και για τους δικούς του ανθρώπους.

«Απόδοσις» στην εκκλησιαστική γλώσσα σημαίνει την ολοκλήρωση μιας μεγάλης χριστιανικής εορτής που ξεκίνησε πριν από οκτώ ημέρες. Είναι συνήθεια που παρέλαβαν οι Χριστιανοί από τους Ιουδαίους.

Η Χάρη της Παναγιάς μεγάλη και τα θαύματα της πολλά, άρρηκτα συνδεδεμένη η μορφή της με το θαύμα και η «απαίτηση» της να επιλέγει την θέση που θα γίνει το «σπίτι της» και θα λατρευτεί ο Χριστιανισμός.

Στην Στερεά Ελλάδα υπάρχουν ουκ ολίγα τέτοια παραδείγματα,ας τα ανακαλύψουμε μαζί και ας επιλέξετε που θα θέλατε να πάτε και να τιμήσετε την Αγιότητα της.

Σύναξη της Παναγίας της Οδηγήτριας

Μονή της Ιερουσαλήμ στην Δαύλεια Βοιωτίας

 

Η ιστορική μονή της Ιερουσαλήμ ή ‘Γερσαλή’.

Θεωρείται πως κτίστηκε τον 11ο αιώνα μ.Χ. Ο ναός της μονής είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

 

 

 

 

 

Την Παρασκευή 23 Αυγούστου 2019 πανηγυρίζει η Ιερά Μονή Ιερουσαλήμ Δαυλείας της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας επί τη Αποδόση της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Την Πέμπτη 22 Αυγούστου 2019 και ώρα 7:00 μ.μ. Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός.

Ώρα 11:00 μ.μ. Ιερά Αγρυπνία.
Την Παρασκευή 23 Αυγούστου 2019 και ώρα 7:00 π.μ. Όρθρος και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
Ώρα 6:00 μ.μ. Εσπερινός και Ιερά Παράκληση.

 

 

 

Σύναξη της Παναγιάς της Σκριπούς

στον Ορχομενό

 

 

Η  23η Αυγούστου, γιορτή της Αποδόσεως της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, «τα εννιάμερα της Παναγίας»,  είναι η παλαιά μοναστηριακή πανήγυρη και είναι μία από τις μεγαλύτερες πανηγύρεις σε όλο το νομό της Βοιωτίας. Σύμφωνα με παλιό μοναστηριακό έθιμο, στον εσπερινό της εορτής, στολίζεται μικρός επιτάφιος, όπου τοποθετείται το σώμα της Παναγίας, ψέλνοντας τα εγκώμια της Θεοτόκου, που αναφέρονται στην Κοίμηση και τη Μετάσταση της Παναγίας και γίνεται λιτάνευση του επιταφίου μέχρι την κεντρική πλατεία της ενορίας, όπου ευλογείται η Αρτοκλασία και ο Μητροπολίτης εκφωνεί το θείο κήρυγμα.

Στον Ορχομενό της Βοιωτίας, κοντά στα αρχαία ερείπια, βρίσκεται ο ιερός ναός της Παναγίας της Σκριπούς, το σημαντικότερο μνημείο του 9ου αιώνα στη Στερεά Ελλάδα, που αποτελεί ορόσημο για τη βυζαντινή αρχιτεκτονική, όχι μόνο εξαιτίας της τεχνοτροπίας του αλλά και λόγω των σπουδαίων επιγραφών που διασώζουν πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία του. Σε αυτές οφείλεται πιθανότατα και η ονομασία «Σκριπού», από τη λατινική λέξη scriptus, που σημαίνει «γραμμένος».

Απολυτίκιο

Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.

Σας προσκαλούμε να λαμπρύνετε με την παρουσία σας τις εορταστικές εκδηλώσεις που γίνονται στον Ορχομενό της Βοιωτίας στις 22 και 23 Αυγούστου 2019 με την ευκαιρία της μεγάλης εορτής της Αποδόσεως της Κοιμήσεως της Θεοτόκου κατά την οποία γιορτάζει και πανηγυρίζει ο ιστορικός ναός της Παναγίας της Σκριπούς της Ορχομενιώτισσας, Πολιούχου και Προστάτιδος της πόλεως του Ορχομενού και σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

22-08-2019   Πέμπτη 7.30μ.μ.        

Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός με τα Εγκώμια του Επιταφίου της Παναγίας μας στην εκκλησία της Μεγαλόχαρης, που γιορτάζει και πανηγυρίζει την Απόδοση της μεγάλης εορτής της Κοιμήσεως της ενδόξου Θεοτόκου, χοροστατούντος του Ορχομένιου Aρχιερέως της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυδωνιών κ.κ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ.

Περιφορά του ανθοστόλιστου Επιταφίου της Υπεραγίας Θεοτόκου μέχρι την πλατεία του Αγίου Σώστη. Αρτοκλασία και Κήρυγμα.

23-08-2019   Παρασκευή 7.00π.μ. 

Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία με Θείο Κήρυγμα στην εκκλησία της Παναγίας μας, για την Απόδοση της μεγάλης εορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, προεξάρχοντος του συμπατριώτου μας Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυδωνιών  κ.κ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ.

 

Σύναξη της Παναγίας της Προυσιώτισσας

                                                                                                                                   στην Ευρυτανία                                                                            

Κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου γιορτάζεται η Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και η Εκκλησία κλείνει με την ίδια πανηγυρική διάθεση την Κοίμηση και τη Μετάσταση της Παναγίας, που τιμάται την 15ην  Αυγούστου. Με την ευκαιρία αυτή, κάποιες εκκλησίες ή μοναστήρια επιλέγουν να πανηγυρίζουν την Κοίμηση της Θεοτόκου στις 23 Αυγούστου και όχι στις 15 Αυγούστου, που οι γιορτές είναι πάμπολλες σε όλη την Ελλάδα. Μεταξύ αυτών είναι και το Μοναστήρι του Προυσού.

 

 

 

 

 

 

 

Την Πέμπτη 22 Αυγούστου το εσπέρας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπενησίου κ. Γεώργιος θα μεταβεί στην Ιερά Μονή Προυσού, για να μετέχει των εορτασμών της Παναγιάς – της Κυράς της Ρούμελης. Προσκεκλημένος του οικείου ποιμενάρχου μας, για εφέτος είναι ο όμορος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς. Αρχικά, με τη δύση του ηλίου θα ηχήσουν χαρμόσυνα οι καμπάνες της Μονής και στη συνέχεια θα τελεσθεί Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός. Στη συνέχεια θα γίνει η καθιερωμένη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Κυράς της Ρούμελης, και κατόπιν θα τελεσθεί ολονύκτια αγρυπνία. Την Παρασκευή 23 Αυγούστου θα κορυφωθούν οι εορτασμοί με το αρχιερατικό συλλείτουργο. 

 

Το Σαββατοκύριακο 24-25 Αυγούστου πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Ευρυτάνων Αγίων Καρπενησίου. Ο σεπτός ποιμενάρχης μας θα λαμπρύνει με την παρουσία τουτόσο τον εσπερινό όσο και τη Θεία Λειτουργία.

Η Σύναξη της Παναγίας της  Κουτσουριώτισσας

στην Ερατεινή Φωκίδος

 

Η Σύναξη της Παναγιάς της  Ντινιούς

στην Βόρειο Εύβοια

             
Σύμφωνα με την παράδοση της περιοχής ένας Τούρκος Οθωμανός στρατιώτης κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, πυροβόλησε την εικόνα, στην προσπάθειά του να σκοτώσει κάποιον Έλληνα που κυνηγούσε και που αυτός κρύφτηκε πίσω από την εικόνα να προστατευθεί, όμως η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας «επέστρεψε» τη σφαίρα πίσω στον στρατιώτη, τον βρήκε στο κεφάλι και τον σκότωσε.
Η εκδοχή αυτή ενισχύεται από την ύπαρξη του σημείου της βολής του πυροβόλου όπλου του Τούρκου στο πρόσωπο της Παναγίας και ειδικότερα στο Μέτωπο όπου υπάρχει ακόμη το σημάδι.
Η «επιστροφή» της σφαίρας, έδωσε το όνομα στην Παναγία που ονομάστηκε Παναγία Ντινιούς ή Ντονιούς από την τουρκική λέξη Donus” που σημαίνει «επιστροφή», δηλαδή Παναγία της επιστροφής.
Υπάρχουν και άλλες εκδοχές του θρύλου αυτού που καταλήγουν όμως σε γενικές γραμμές στο ίδιο αποτέλεσμα, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι στην εικόνα κάτω από το επάργυρο κάλυμμα υπάρχει η επιγραφή «Παναγία η Ελεούσα».

Η Σύναξη της Παναγίας της  Μακαριώτισσας

στη Δομβραίνα Βοιωτίας

Η Ιερά Μονή Μακαριωτίσσης ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα μ.Χ. Σημαντικές ανακαινίσεις έγιναν τον 17ο αιώνα (1609 μ.Χ.) και τον 19ο αιώνα (1802 μ.Χ.). Εκτός από πνευματικό κέντρο έπαιξε και σπουδαίο εθνικό ρόλο. Κατά την Τουρκοκρατία έβρισκαν σ’ αυτήν καταφύγιο οι κλέφτες και οι αρματολοί που δρούσαν στην οροσειρά του Ελικώνα. Κατά την επανάσταση του 1821 μ.Χ. ενίσχυσε τον Καραϊσκάκη στη μάχη της Δομβραίνας και για τούτο κάηκε από τους Τούρκους στις 4 Νοεμβρίου 1826 μ.Χ.

Στον Μακεδονικό αγώνα πρόσφερε θυσία τον ιερομόναχό της π. Χρυσόστομο Καπετανόπουλο, ενώ γνώρισε και την θηριωδία των Ναζί στην Κατοχή, που κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της Μονής φονεύοντας τον μοναχό της π. Αγαθάγγελο Αγγέλου.

Η Μονή επανδρώθηκε με νέα Αδελφότητα το 1992 μ.Χ. και σήμερα λειτουργεί ως οργανωμένο Κοινόβιο.

Η Σύναξη της  Παναγίας της Μαντζαριώτισσας

στον Οξύλιθο Ευβοίας

Η εκκλησία είναι κτισμένη τον 11ο αιώνα μ.Χ. Οι μοναχοί της με τον ηγούμενο Παρθένιο πολέμησαν στην επανάσταση του 1821 μ.Χ. κοντά στο στρατηγό Ν. Κριεζώτη.

Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή Μονή «Μάντζαρη» είναι γυναικεία μονή. Βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Κύμης. Πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου.

Το κτίριο της μονής έχει σχήμα ορθογώνιο, και στις τέσσερις πτέρυγές του υπάρχουν μεγάλα οικήματα, όπου είναι τα κελιά, οι ξενώνες, το ηγουμενείο, η βιβλιοθήκη, τα γραφεία, βοηθητικοί χώροι κ.λ.π.. Όλα τα κτίρια περιβάλλονται από τον παλιό μαντρότοιχο της μονής.

Στη μέση του περιβόλου είναι ο ναός της μονής, το Καθολικό της, σταυρεπίστεγος, μονόκλιτος, βυζαντινού ρυθμού, χωρίς τοιχογραφίες ή άλλο ξέχωρο διάκοσμο. Το εσωτερικό του είναι στρωμένο με παχύ στρώμα ασβέστη. Όπου δεν έχουν πέσει οι σοβάδες του ασβέστη φαίνονται οι παλιές αγιογραφίες, ξεθωριασμένες από το χρόνο και σκαλισμένες με οξύ εργαλείο, για να κολλάει ο ασβέστης που επικολλήθηκε. Το τέμπλο στολίζουν οι τρεις βυζαντινές εικόνες της Παναγίας, του Χριστού και του Ιωάννη του Προδρόμου, που ανάγονται στο 16ο αιώνα μ.Χ.

Στη Μονή διατηρείται μια μεγάλη ξύλινη ανάγλυφη σφραγίδα του Αγίου Γεωργίου, εξαίρετης τέχνης. Η βιβλιοθήκη της είναι πολύ φτωχή, γιατί τα παλιά βιβλία ή καταστράφηκαν ή υπεξαιρέθηκαν.

Δεν είναι διευκρινισμένη η προέλευση του ονόματος της Μονής. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ονομάστηκε έτσι από τον πρώτο ηγούμενο και ιδρυτή της που ονομαζόταν «Μάντζαρης». Κατά άλλη εκδοχή, η μονή ιδρύθηκε από πλούσια ευσεβή γυναίκα από τα παράλια της Μικράς Ασίας που ήρθε και ασκήτευσε αρκετό καιρό και που είχε πολλά «μαντζάρι» μαζί της, χρήματα δηλαδή. Ίσως το όνομα να δικαιολογείται και από το μεγάλο πλούτο του μοναστηριού, που είχε πολλά «μαντζάρια» και ενίσχυε οικονομικά τους φτωχούς.

Το πότε ιδρύθηκε η μονή είναι άγνωστο, μια και δεν υπάρχουν γραπτές αποδείξεις. Η μονή τον 16ο αιώνα μ.Χ. είχε προοδεύσει πολύ και είχε αποκτήσει τεράστια ακίνητη περιουσία, που πιστοποιείται από δωρητήρια, πωλητήρια, δικαστικές αποφάσεις, σουλτανικά φιρμάνια, που σώζονται στο αρχείο της. Συγκεκριμένα από πωλητήριο φαίνεται ότι η μονή αγόρασε όλη την περιουσία της παλιάς μονής «Βύθουλα» Στύρων. Επίσης υπάρχει πωλητήριο των κτημάτων της μονής Κοτσικιάς της Οκτωνιάς, καθώς και δωρεά κτημάτων των κατοίκων Οξυλίθου και Όριου προς τη μονή στις 16 Αυγούστου του 1529 μ.Χ. Από τα παραπάνω συμπεραίνεται ότι η μονή Μάντζαρη είναι παλιά.

Η μονή πήρε ενεργό μέρος στην επανάσταση του 1821 μ.Χ. Οι μοναχοί της με τον ηγούμενο Παρθένιο πολέμησαν κοντά στο στρατηγό Νικόλαο Κριεζώτη. Με την απελευθέρωση της Εύβοιας, οι μοναχοί υπό τον ηγούμενο Παρθένιο ξανασυγκεντρώθηκαν στη μονή και άρχισαν την περισυλλογή και ανοικοδόμηση των ερειπίων που άφησαν πίσω οι ορδές του Ομέρ μπέη του Καρυστινλή. Το 1834 μ.Χ. είχε προσωπικό από 10 μοναχούς. Τον 19ο αιώνα μ.Χ. σημειώθηκε μεγάλη πρόοδος ενώ στη συνέχεια έπεσε σε μαρασμό και το 1910 μ.Χ. έγινε μετόχι της μονής Σωτήρος Κύμης.

 

Η Σύναξη της Παναγίας της Μακρυμάλλης

                                                                                                                                στην Εύβοια

 

Φέτος γιορτάζει διπλά γιατί κατάφερε για άλλη μια φορά να σωθεί από την λαίλαπα της φωτιάς που πριν λίγες μέρες ζήσαμε και περισσότερο οι κάτοικοι της περιοχής.

Βορείως των Ψαχνών και σε απόσταση μικρή από το χωριό Μακρυμάλλη, είναι κτισμένη στην πλαγιά ενός λόφου, η Μονή Μακρυμάλλη. Εξαιτίας των αλλεπάλληλων καταστροφών που υπέστη, δεν σώθηκαν γραπτές μαρτυρίες για τα πρώιμα χρόνια της ιστορίας της, γι’ αυτό και όσα αναφέρονται στην περίοδο εκείνη στηρίζονται στην προφορική παράδοση.

Σύμφωνα με αυτήν, κτίτορές της υπήρξαν δύο αδέλφια που είχαν εκεί κοντά τις καλύβες των ποιμνίων τους. Κάθε βράδυ «έβλεπαν φως στον απέναντι βράχο». Όταν πήγαν στο σημείο εκείνο, βρήκαν της εικόνα της Παναγίας. Την έφεραν στις καλύβες τους, έκτισαν πρόχειρο προσκυνητάρι όπου την τοποθέτησαν και άναβαν μπροστά της το καντήλι. Αργότερα απαρνήθηκαν τα εγκόσμια, έγιναν μοναχοί και έκτισαν την μονή, περί τον 12ο μ.Χ. αιώνα. Μάλιστα, εικάζεται ότι λόγω των μακριών μαλλιών που τα αδέλφια αυτά είχαν, η Μονή έλαβε το όνομά της.

Αξιόλογες είναι οι σωζόμενες τοιχογραφίες στην κόγχη του Ιερού Βήματος (ιδίως η Πλατυτέρα με δύο Αγγέλους εκατέρωθεν). Σημαντικής αξίας και τέχνης είναι και αρκετές εικόνες του τέμπλου, του έτους 1882 μ.Χ. Κειμήλιά της είναι ένα αργυρό Ευαγγέλιο του 1754 μ.Χ., ένα Άγιο Ποτήριο του 1796 μ.Χ. και ένα Θυμιατό του 1808 μ.Χ. Η βιβλιοθήκη της Μονής έχει αρκετά πλούσια συλλογή έργων θρησκευτικού και ιστορικού περιεχομένου.

Πολύτιμος πνευματικός θησαυρός είναι και τα Τίμια λείψανα των Αγίων: Παρθενίου, Παρασκευής, Χαραλάμπους, Παντελεήμονος, Αναργύρων, Βασιλείου Αγκύρας, Νικήτα, Αυξεντίου, Στράτωνος, Ιγνατίου, Τιμίου Προδρόμου και Ρηγίνου επισκόπου Σκοπέλου. Μετόχια της Μονής είναι της Παναγίας Χιλιαδούς, του Αγίου Δημητρίου (15ος μ.Χ. αιώνας) και πολλά εξωκκλήσια.

Η Σύναξη της Παναγιάς  της Φανερωμένης

στην Νέα Αρτάκη Χαλκίδας

Το όνομά Της, Φανερωμένη, μας φέρνει σε αλησμόνητους τόπους και μας γυρνά πολύ πίσω στο χρόνο. Στην αγιασμένη γη της Μικράς Ασίας, στους πρόποδες του Όρους Δινδύμου, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Κύζικο, κατά τον 12ο αιώνα μ.Χ.

Εκεί, όπως η παράδοση μας πληροφορεί, ανακαλύφθηκε, κατά θαυμαστό τρόπο, ανάμεσα στους θάμνους, στον τόπο του ναού της αρχαίας θεάς Κυβέλης, Ιερά και Σεβασμία Εικόνα της Θεοτόκου, την οποία οι κάτοικοι της Κυζίκου ονόμασαν Φανερωμένη.

Στο τόπο της ευρέσεως της Ιεράς Εικόνος, μάλιστα, ανήγειραν ομώνυμη Ιερά Μονή της «Παναγίας της Φανερωμένης», όπου και φυλασσόταν η Ιερά Εικόνα μέχρι το έτος 1922 μ.Χ., οπότε οι κάτοικοι της Κυζίκου αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές εστίες τους και να αναζητήσουν νέα πατρίδα. Φεύγοντας από τον τόπο τους, πρώτον απ’ όλους τους πολύτιμους θησαυρούς τους πήραν την Ιερά Εικόνα της Φανερωμένης.

Πορευόμενοι οι Αρτακινοί προς την Ελλάδα, διήλθαν από την Κωνσταντινούπολη. Εκεί, αφού το Οικουμενικό Πατριαρχείο έλαβε γνώση της παρουσίας της Ιεράς Εικόνος στην Πόλη, την παρέλαβαν Κληρικοί του με τις πρέπουσες τιμές και την εναπέθεσαν στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα.

Τρεις δεκαετίες μετά το βίαιο αποχωρισμό των Αρτακινών από τη μάνα Μικρασιατική γη και τη Μητέρα τους Παναγία τη Φανερωμένη, τη μεσημβρία της 29ης Απριλίου 1951 μ.Χ., Κυριακής του Πάσχα, συνέβη, στη νέα τους πατρίδα, τη Νέα Αρτάκη Ευβοίας, ένα θαυμαστό γεγονός, το οποίο επρόκειτο να σημαδέψει την εκκλησιαστική ζωή τους.

Οκτώ κορίτσια, ηλίκίας 10 – 12 ετών, βρίσκονταν σε παραλιακή τοποθεσία και μέσα στο αναστάσιμο κλίμα της ημέρας έπαιζαν και τραγουδούσαν. Ξαφνικά, σε μικρή απόσταση από τον τόπο που βρίσκονταν πρόσεξαν μία μαυροφορεμένη, εξαιρετικά όμορφη γυναίκα, γονατιστή και σε στάση προσευχής. Στα χέρια Της φορούσε χρυσά επιμανίκια και στο κεφάλι Της είχε μαύρη καλύπτρα και φωτοστέφανο.

Τα μικρά κορίτσια, μπροστά σ’ αυτό το θέαμα ταράχτηκαν και γεμάτα φόβο έφυγαν από τον τόπο για να ειδοποιήσουν τους γονείς τους. Όμως, όταν εκείνοι κατέφθασαν στον τόπο, η μαυροφορεμένη γυναίκα είχε εξαφανισθεί. Όχι όμως και τα ίχνη της παρουσίας της. Τα αποτυπώματα των γονάτων της βρίσκονταν ακόμης το χώμα.

Τα μικρά κορίτσια ανέφεραν τα γεγονότα στον Εφημέριο του χωριού, τον μακαριστό π. Σπυρίδωνα Αθανασίου και εκείνος στον επίσης μακαριστό Μητροπολίτη Χαλκίδος Γρηγόριο (Πλειαθό) (1922 – 1968 μ.Χ.), ο οποίος κάλεσε τα κορίτσια που του επιβεβαίωσαν το θαύμα, λέγοντάς του μάλιστα ότι η γυναίκα εμφανίσθηκε και στον ύπνο τους, λέγοντάς τους ότι είναι η Παναγία και ότι στον τόπο της εμφανίσεώς Της έπρεπε να χτίσουν Εκκλησία.

Μετά από αυτά τα γεγονότα, ο Μητροπολίτης έδωσε την κανονική ευλογία του για να ανεγερθεί Ιερός Ναός προς τιμήν της Παναγίας, ο οποίος αργότερα έλαβε τη νομική μορφή του Ιερού Προσκυνήματος.

Ο θεμέλιος λίθος του Ιερού Ναού κατατέθηκε από τον Μητροπολίτη Γρηγόριο την 12η Αυγούστου 1951 μ.Χ. Από τότε ξεκίνησε η προσφορά των ανθρώπων προς την Παναγία, η οποία συνεχίζεται ως τις μέρες μας, ως πολύτιμη παρακαταθήκη που κατέλιπαν σε εμάς οι πρόγονοί μας.

Το Ιερό Προσκύνημα ανοικοδομήθηκε και απέκτησε ένα θαυμάσιο Ιερό Ναό, για να δοξολογείται το όνομα του Θεού και να μεγαλύνεται το όνομα της Παναγίας Μητέρας Του, του οποίου τα Εγκαίνια τελέσθηκαν το 1969 μ.Χ. από τον μακαριστό Μητροπολίτη Χαλκίδος Νικόλαο (Σελέντη) (1968 – 1974 μ.Χ.).

 

 

 

 

Δευτέρα 19 Αυγούστου, 8:30 το βράδυ:
Προεόρτια Αγρυπνία με ψαλμούς των Εγκωμίων της στον Επιτάφιο της Παναγίας
Πέμπτη 22 Αυγούστου, 7 το απόγευμα:
Πανηγυρικός Εσπερινός και λιτάνευση της Εικόνας της Παναγίας Φανερωμένης (χοροστατούντος του Μητροπολίτη Χαλκίδας Χρυσοστόμου)
Παρασκευή 23 Αυγούστου, 7 το πρωί:
Όρθρος και στη συνέχεια, Λειτουργία (προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Χαλκίδας Χρυσοστόμου)

Την ημέρα αυτή εορτάζουν πολλά προσκυνήματα και θαυματουργικές εικόνες της Παναγίας μας, σε όλο τον ελλαδικό χώρο.

Σύναξη της Παναγιάς του Μαλίκη

Σύναξη της Παναγίας του Χάρου

Σύναξη της Παναγίας της Εννιαμερίτισας

Σύναξη της Παναγίας Κυράς

Σύναξη της Παναγίας στη Γραβά της Πάτμου

Σύναξη της Παναγίας της Φλαμπουριανής

Σύναξη της Παναγίας της Ελεούσα στο Κάστρο στην Κύθνο

Σύναξη της Παναγίας της Παντάνασσας στους Αρκούς (Λειψοί)

Σύναξη της Παναγίας της Φανερωμένης στην Σαλαμίνα

Σύναξη της Παναγίας της Μεγάλης στην Σάμο

Σύναξη της Παναγίας της Πολίτισσας στα Λιβάδια Τήλου

Σύναξη της Κυρά-Παναγίας στην Κάρπαθο

Σύναξη της Παναγιάς της Αποκουής στον Νίμο της Σύμης

Σύναξη της Παναγίας της Φανερωμένης στη Νέα Σκιώνη Χαλκιδικής

Σύναξη της Παναγίας της Καθολικής στην Ρόδο

Σύναξη της Παναγίας του Σέλτου στην Άρτα

Σύναξη της Παναγίας Δεμερλιώτισσας στα Φάρσαλα

Σύναξη της Παναγίας Ελώνης στην Αρκαδία

Σύναξη της Παναγίας Παλαιοφορίτισσας στην Βέροια

Σύναξη της Παναγίας της Αγιογαλούσαινας στην Χιο

Σύναξη της Παναγίας της Βαρκού στην Ηλεία

Σύναξη της Παναγίας της Λεσινιώτισσας στην Αιτωλοακαρνανία

Σύναξη της Παναγίας της Μαλαματένιας στην Τήνο

Σύναξη της Παναγίας της Κρεμαστής

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση