Το brexit έχει αλλάξει για πάντα το πολιτικό τοπίο

0

Με την επικαιρότητα να αφιερώνει πολλές σελίδες σχετικά με την επικείμενη έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, ζητήσαμε την άποψη ενός Έλληνα επιστήμονα, του Τρύφωνα Πέτρου, ο οποίος διαμένει για χρόνια στην «Γηραιά Αλβιόνα», να μας δώσει να καταλάβουμε για ποιο λόγο οδηγήθηκαν οι πολίτες της στην απόφαση να εγκαταλείψουν την Ευρωπαϊκή κοινότητα.

Τα όσα αναφέρει εκτός από την Αγγλία, αφορούν και τα υπόλοιπα μέλη που θα πρέπει να αναρωτηθούν που οδηγείται η ΕΕ. Γιατί λίγο-πολύ τα ίδια πράγματα υπάρχουν σε όλα τα κράτη-μέλη. Άλλωστε είναι κοινό μυστικό ότι η πορεία της ΕΕ δεν θα μπορέσει να οδηγηθεί σε αίσιο τέλος αν δεν υπάρξουν συγκλίσεις στις πολιτικές.

Όπως μας λέει ο Τρύφωνας Πέτρου, αναφέρει:

«Φίλε μου μου ζήτησες πριν από λίγες εβδομάδες να γράψω λίγα λόγια για την απόσυρση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία είναι ευρέως γνωστή ως Brexit.
Αμέσως, σκέφτηκα πόσο δύσκολο έργο, πώς είναι δυνατόν να συνοψίσουμε ακόμη και τα βασικά στοιχεία μιας τόσο σύνθετης κατάστασης. Το Brexit είναι μετά την κρίση του καναλιού του Σουέζ το 1956, ίσως το πιο σημαντικό γεγονός της βρετανικής πολιτικής που θα καθορίσει τον χαρακτήρα του Ηνωμένου Βασιλείου και ίσως θα αλλάξει τη μοίρα των μελλοντικών γενεών.
Οι λόγοι που οδηγούν τους ανθρώπους να ψηφίσουν για την αποχώρηση είναι ποικίλοι. Πολλοί σημείωσαν συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες, όπως οι baby boomers (γεννήθηκαν μετα τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο), δηλαδη τα άτομα που γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’40 ή κοινωνικές τάξεις με χαμηλό εισόδημα και εκπαίδευση. Πρόκειται για απλούστευση χωρίς να αναλύονται βαθύτερα κοινωνικά προβλήματα και ατέλειες εντός της βρετανικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος αντίστοιχα. Το ίδιο το Brexit ήταν μια εξέγερση εναντίον της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας, παρόμοια με αυτή που συνέβη στις ΗΠΑ με την εκλογή του Donald Trump.
Ελπίζω στο μέλλον να μιλήσω πιο εκτενώς για την επίθεση στις φιλελεύθερες αξίες και τον τρόπο ζωής. Υπήρχαν τέσσερα σημαντικά στοιχεία που άλλαξαν την κοινή γνώμη προς το Brexit. Δυσπιστία, καταστροφή, στέρηση και αποχώρηση από τα συνήθη πολιτικά κόμματα χωρίς να βρούν νέες επιλογές. Αυτοί οι παράγοντες προκάλεσαν τον εθνικό λαϊκισμό τα τελευταία 20 χρόνια. Ωστόσο, το κύριο σημείο καμπής ήταν η οικονομική κρίση του 2008.
Η εκστρατεία «Αποχώρηση» έπαιξε ένα σκιερό παιχνίδι χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μιας εταιρείας που ονομάζεται Cambridge Analytica, η οποία συλλέγει προσωπικές πληροφορίες από κοινωνικές πλατφόρμες όπως το Facebook. Πρόθεσή τους ήταν να στοχεύσουν ομάδες ψηφοφόρων που θεωρήθηκαν εύπλαστες και επηρεάστηκαν εύκολα.
Η απόφαση του πρώην πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον να θέσει το ζήτημα αυτής της σχέσης στο δημοψήφισμα ήταν επικίνδυνη. Πολλοί πολιτικοί αναλυτές πιστεύουν ότι ήταν μια κίνηση για να ευχαριστήσουν την Ευρωσκεπτική ομάδα στο κόμμα. Επίσης, τα μέλη – υποστηρικτές του συντηρητικού κόμματος ήταν νευρικοί βλέποντας τους υποστηρικτές τους να μετακομίζουν στο UKIP του Nigel Farage την περίοδο 2010-2014.
Ως εκ τούτου, το δημοψήφισμα ήταν ένας πολιτικός ελιγμός για να διευθετήσει τα αποτελέσματα μέσα στο κόμμα. Δυστυχώς, αυτό οδήγησε σε περίοδο αναταραχής – αβεβαιότητας και έχει καταναλώσει ήδη δύο πρωθυπουργούς.
Η πλειοψηφία του βρετανικού λαού που ψήφισε για την «αποχώρηση» εξακολουθεί να επιθυμεί συμφωνία. Η μη συντεταγμενη (μη ύπαρξη συμφωνίας) αποχώρηση από την ΕΕ έχει χαρακτηριστεί από τα εμπορικά, βιομηχανικά και εμπορικά επιμελητήρια του Ηνωμένου Βασιλείου ως καταστροφική. Το εμπόριο μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας με το μεγαλύτερο εμπορικό μπλοκ στον πλανήτη σύμφωνα με τους όρους του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου δεν είναι η απάντηση στην απρόσκοπτη μεταφορά αγαθών και υπηρεσιών.
Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ότι η βρετανική λίρα έχει χάσει το 20% της αξίας της από το δημοψήφισμα. Η κεντρική τράπεζα πρόσφατα υποβάθμισε τις προβλέψεις της για ανάπτυξη στο τρέχον τρίμηνο, του συμβολαίου βιομηχανικής δραστηριότητας με τον ταχύτερο ρυθμό σε επτά χρόνια. Αυτός είναι ένας σημαντικός δείκτης, επειδή η μεταποιητική βιομηχανία συμβάλλει κατά 8% στο ΑΕΠ και απασχολεί πάνω από 1 εκατομμύριο ανθρώπους. Οι μεγάλες τράπεζες έχουν μεταφέρει ήδη δραστηριότητες τους σε άλλες χώρες της ΕΕ και εξέφρασαν την ανησυχία τους για το αποτέλεσμα μιας μη συμφωνίας εξόδου (άτακτη έξοδο). Ο κυβερνήτης της κεντρικής τράπεζας, Mark Carney, εκτιμά ότι το χειρότερο σενάριο της μη συμφωνίας θα μπορούσε να φάει το 5,5% της ανάπτυξης του Ηνωμένου Βασιλείου.
Είναι σημαντικό να καταλάβουμε σε αυτό το σημείο ότι μια έξοδος χωρίς συμφωνία είναι επιβλαβής για την οικονομία με αποτέλεσμα την περαιτέρω πτώση της λίρας. Η τράπεζα της Αγγλίας εκτιμά ότι η πτώση  του νομίσματος κατά 5% αυξάνει μακροπρόθεσμα τις τιμές καταναλωτή κατά 0,9%. Επιπλέον, ο κίνδυνος πληθωρισμού είναι μια βεβαιότητα λόγω των αναταραχών μέσω της πλευράς προσφοράς της οικονομίας, καθώς η σχέση της Βρετανίας βρίσκεται υπό πίεση με τον μεγαλύτερο εταίρο της, την ΕΕ. Εάν η συνολική προσφορά καταστήλλει τη ζήτηση, ό, τι άλλο είναι ίσο, τα επίπεδα τιμών θα αυξηθούν. Η στάση της Τράπεζας της Αγγλίας είναι πολύ προσεκτική, υπάρχουν ενδείξεις ότι τα επιτόκια δεν θα μειωθούν ακολουθώντας την τάση που έχουν τεθεί από άλλες κεντρικές τράπεζες.
Εκτός από τις οικονομικές συνέπειες, διακυβεύεται η Ένωση των διαφόρων περιφερειών του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Σκωτία, έχοντας αποφύγει μια αποχώρηση από το βασίλειο το 2014, σχεδιάζει ένα δεύτερο δημοψήφισμα σε δύο χρόνια. Οι σκωτσέζοι άνθρωποι στην πλειοψηφία τους είναι υπέρ της ΕΕ, επομένως φαίνεται ότι υπάρχει ένα σχίσμα με το υπόλοιπο νησί. Ακόμα και στην Ουαλία, η οποία είναι μεγάλος δικαιούχος των επενδύσεων της ΕΕ, διεξάγονται συνομιλίες στο τοπικό κοινοβούλιο για την ψήφο των πολιτών για την ανεξαρτησία.
Η νέα συμφωνία που έφερε ο Μπόρις Τζόνσον στο κοινοβούλιο θέτει τα νέα σύνορα με την ΕΕ στη Θάλασσα της Ιρλανδίας. Η Βόρεια Ιρλανδία που βρίσκεται σε συνεργασία με την υπόλοιπη Ευρώπη, οι έλεγχοι των εισαγωγών και των εξαγωγών θα γίνονται στο αγγλικό έδαφος.
Είναι τρία χρόνια από τη στιγμή που ο λαός του Ηνωμένου Βασιλείου ψήφισε να φύγει, υπάρχουν πολλοί πολιτικοί πόροι που καταναλώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δύο πρωθυπουργοί, μια γενική εκλογή που διεξήχθη με δυνατότητα για μια δεύτερη χωρίς λύση. Το brexit έχει αλλάξει για πάντα το πολιτικό τοπίο, τα παραδοσιακά κόμματα δεν αντιπροσωπεύουν τις αξίες και τις κοινωνικές τους ατζέντες. Έχουν γίνει όμηροι του διλήμματος είτε της αποχώρησης με οποιοδήποτε κόστος ή να αναζητήσουν μια νέα σχέση με την ΕΕ».

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση