Ακύλα και Πρίσκιλα με κόκκινα τριαντάφυλλα η χωρίς.

0

Αύριο γιορτάζουν τα αγαπημένα ζευγάρια και μεθαύριο τα ερωτευμένα.

Υπάρχει έρωτας σε ένα παντρεμένο ζευγάρι; Γιορτάζουν του Αγίου Βαλεντίνου η υπάρχει μια άλλου είδους ολοκλήρωση του έρωτα, μέσα στην σχέση;

Μέσα η έξω από την Ορθοδοξία έχουμε να προτείνουμε την εορτή του Ακύλα και της Πρίσκιλας που έγραψαν την δική τους ιστορία και εορτάζουν στις 13 Φεβρουαρίου, για την αγάπη και την ομορφιά μιας σχέσης πολλών χρόνων που λίγοι έχουν την ευκαιρία να ζήσουν ,αλλά όλοι μπορούν. Μακριά από τις εφήμερες σχέσεις που μυθοποιούν τον έρωτα και τον αποδυναμώνουν, η σχέση των χρόνων μπορεί και φέρνει το συναίσθημα της ολοκλήρωσης που είναι το κύριο ζητούμενο στην επισύναψη μιας σχέσης. Η Ιστορία τους τους αγιοποίησε όχι μόνο για όσα μαρτύρησαν ,αλλά και γιατί διατήρησαν, μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, την μεταξύ τους ομαλότητα και αγάπη.

Ο Ακύλας ήταν ένας Εβραίος που είχε γεννηθεί στον Πόντο. Σε νεαρή ηλικία πρέπει να εγκαταστάθηκε στην Ρώμη, όπου και πιθανώς γνώρισε την Πρίσκιλα, την «μικρή Πρίσκα», Ρωμαία, που ίσως ανήκε στην ανώτερη τάξη, με την οποία και παντρεύτηκε. Ως απάντηση στις αναταραχές που είχαν προκληθεί από τους Ορθόδοξους Εβραίους και τους Χριστιανούς Εβραίους της Ρώμης, σχετικά με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού,  ο τέταρτος Αυτοκράτορας Κλαύδιος διέταξε την εκκένωση της αιώνιας πόλης από όλους τους Εβραίους κατοίκους.

 

Ο Ακύλας και η Πρίσκιλα έφθασαν στην Κόρινθο, γύρω στο έτος 50 μ. Χ., όπου και συναντήθηκαν με τον Απόστολο Παύλο, ο οποίος είχε μόλις ολοκληρώσει την διδασκαλία του στην Αθήνα. Ο Παύλος που εξασκούσε το επάγγελμα του κατασκευαστή σκηνών, αρνούμενος να χρηματοδοτεί το αποστολικό του έργο από τις εκκλησίες της εποχής, θα γνωρίσει το νεαρό ζευγάρι που ασκούσε το ίδιο επάγγελμα και θα αναπτύξει μαζί τους στενή φιλική σχέση. Ο Ακύλας και η Πρίσκιλα θα μυηθούν στον Χριστιανισμό και θα βαπτιστούν από τον ίδιο τον Παύλο.

Η αφοσίωσή τους στο πρόσωπό του ήταν τόση που θα τον ακολουθήσουν στο ταξίδι του στην Μικρά Ασία, όπου και θα παραμείνουν για το μεγαλύτερο μέρος της σύντομης ζωής τους, επιδεικνύοντας πλούσιο και σημαντικό αποστολικό έργο. Από την Συρία, θα καταλήξουν στην Έφεσο, όπου θα αναλάβουν πρωτεύοντα ρόλο στην μικρή χριστιανική κοινότητα της εποχής. Στην Καινή Διαθήκη οι αναφορές στο όνομά τους έχουν αποτελέσει θέμα έρευνας για τους θεολόγους, καθώς όσες φορές αναφέρεται πρώτο το όνομα του Ακύλα, άλλες τόσες αναφέρεται και της Πρίσκιλα, γεγονός που οδήγησε αρκετούς θεολόγους να ισχυριστούν πως παρ’ όλο που η θέση της γυναίκας ήταν τότε υποδεέστερη, το αποστολικό τους έργο εθεωρείτο ισάξιο.

Η επιτυχία τους στη διάδοση του Χριστιανισμού τους ανέδειξε σε εξέχοντα μέλη της πρώτο – χριστιανικής εκκλησίας, αλλά τους έκανε και μισητούς στα μάτια φανατικών παγανιστών, καθώς εκείνη την εποχή η Έφεσος, που αποτελούσε κέντρο της παγανιστής λατρείας με τον Ναό της Άρτεμης, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου να αποτελεί το ορόσημο της πόλης, συγκέντρωνε μεγάλο πλήθος παγανιστών. Από χέρια παγανιστών θα βρουν τον μαρτυρικό θάνατο ο Ακύλας και η Πρίσκιλα, σύμφωνα με τις γραφές και η μνήμη τους θα μνημονεύεται στο Ορθόδοξο εορτολόγιο, όχι μόνο για το αποστολικό τους έργο, αλλά και για την συζυγική τους σχέση και την αγάπη που είχε ο ένας για τον άλλον, καθώς ο συγγραφέας των πράξεων των Αποστόλων, Λουκάς, περιγράφει τον Ακύλα και την Πρίσκιλα, ως το ιδανικό χριστιανικό ζευγάρι.

Τολμώντας κάποιος να βγάλει τις ταμπέλες από  τα πρόσωπα και βλέποντας σε βάθος θα κατορθώσει να αντικρίσει την διαχρονικότητα των σχέσεων που εκτός από όμορφα τριαντάφυλλα, μπορεί  να μεταφερθεί. η ιδέα της αγάπης και του έρωτα, σε στάση ζωής και πράξης προς το έτερο ήμισυ και όχι μόνο με το κόκκινο τριαντάφυλλο, σύμβολο του πάθους και μόνο.

 

 

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση