Χαρά Βέρρα: Στα πανηγύρια διασκεδάζει πιο πολύ ο κόσμος

0

Η Χαρά Βέρρα είναι ένα από τα σημαντικότερα ονόματα του δημοτικού τραγουδιού. Προερχόμενη από οικογένεια που τα περισσότερα μέλη της ασχολούνταν με το παραδοσιακό τραγούδι και ανιψιά της μεγάλης Τασίας Βέρρα, ήταν μάλλον αναπόφευκτο να ακολουθήσει και εκείνη την οικογενειακή παράδοση.

Οι περισσότεροι την έχουμε σίγουρα απολαύσει σε κάποιο πανηγύρι στην επαρχία όπου η αγάπη του κόσμου για εκείνη εκδηλώνεται με κάθε τρόπο και η ίδια τους αποζημιώνει με τα τραγούδια της κρατώντας το κέφι στα ύψη μέχρι το πρωί.

Φέτος, την απολαμβάνουμε και στους τηλεοπτικούς μας δέκτες, στη συχνότητα του OPEN όπου συμμετέχει στο επιτυχημένο show «Just The 2 Of Us» ως δασκάλα του Τρύφωνα Σαμαρά και εντυπωσιάζει με την ευκολία με την οποία ερμηνεύει εντελώς διαφορετικά είδη τραγουδιού από ότι την έχουμε συνηθίσει.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΣTΕΡΕΑ ΝΕΑ», μας μίλησε για το όνειρό της να γίνει τραγουδίστρια.

 Απλή, ευγενική και χαμογελαστή, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη που νιώθει για τις συνεργασίες της με πολύ μεγάλα ονόματα από το χώρο του τραγουδιού όπως η Άντζελα Δημητρίου, ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος και ο Ζαφείρης Μελάς και μας εξηγεί γιατί ο κόσμος αγαπάει τόσο πολύ τα πανηγύρια.

Δηλώνει γεμάτη για όσα έχει ζήσει μέχρι σήμερα ενώ αναφέρεται στον επικείμενο γάμο της που αναβλήθηκε για του χρόνου λόγω του κορωνοϊού και ο οποίος, όπως λέει, θα είναι σίγουρα παραδοσιακός!

Και παρά το γεγονός ότι λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που βιώνουμε όλοι το φετινό καλοκαίρι δεν μπορεί να κάνει μακρόπνοα σχέδια, παραμένει αισιόδοξη λέγοντας «δόξα σοι ο Θεός, είμαστε καλά».

Συνέντευξη στην Άννα Μπάστα

Είστε από τα πρόσωπα που ξεχωρίζουν τη φετινή τηλεοπτική σεζόν, με τη συμμετοχή σας στο show του OPEN , «Just The 2 Of Us». Είπατε αμέσως το «ναι» όταν σας έγινε η πρόταση να λάβετε μέρος;

Την πρόταση μου την έκανε πέρυσι τον Αύγουστο ο Νίκος Κοκλώνης και μάλιστα τη στιγμή που ήμουν καθ’ οδόν για κάποιο πανηγύρι. Μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι θα κάνει ένα show και με ήθελε σε αυτό για δασκάλα. Μου ζήτησε να το σκεφτώ και να του απαντήσω γιατί το ήθελε πάρα πολύ. Έχουμε μεγάλη εκτίμηση ο ένας στον άλλον. Εν τω μεταξύ, εγώ το σκεφτόμουν. Για να πω την αλήθεια, δεν ήθελα να πάω. Ο Σπύρος, ο άντρας μου, μου έλεγε: «να πας, είναι πολύ καλή ευκαιρία, θα είναι πολύ καλό για τη δουλειά». Έκτοτε πέρασαν δύο τρείς μήνες και ο Κοκλώνης μου τηλεφώνησε ξανά και με ρώτησε τι αποφάσισα. Του απάντησα «εντάξει Νίκο, θα το κάνω», αν και όχι πολύ ενθουσιασμένη. Όταν μου είπε ότι θα έχω μαθητή μου τον Τρύφωνα Σαμαρά, δέχτηκα χωρίς δεύτερη σκέψη, του απάντησα «εντάξει, τώρα έδεσε το γλυκό, δεν το συζητάμε, θα συμμετέχω».

Τι εντυπώσεις σας έχει αφήσει μέχρι στιγμής αυτή η εμπειρία;

Μόνο θετικές εντυπώσεις. Είναι ένα πολύ μεγάλο μουσικό ταξίδι για εμένα. Γνώρισα καινούριους ανθρώπους, καινούριους συναδέλφους και είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη.

Πως θα χαρακτηρίζατε τη συνεργασία σας με τον Τρύφωνα Σαμαρά;

Ο Τρύφωνας είναι πολύ καλό παιδί, πολύ καλή ψυχή. Πέρα από αυτό που κάνει, είναι μοναδικός. Συνεργαζόμαστε άψογα και με βοήθησε πάρα πολύ γιατί εγώ είμαι φύσει ντροπαλή και δεν το έχω πολύ με την τηλεόραση και με τις συνεντεύξεις.

Προέρχεστε από μια οικογένεια που τα περισσότερα μέλη της ασχολούνται με την παραδοσιακή μουσική. Ήταν φυσικό επακόλουθο για εσάς να συνεχίσετε την οικογενειακή παράδοση; Ήταν πάντα το όνειρό σας να ασχοληθείτε με το τραγούδι;

Βεβαίως ήταν όνειρό μου. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να γίνω τραγουδίστρια. Όταν ήμουν μικρή, στο σπίτι μας, έπαιρνα τις βούρτσες που χτενίζουμε τα μαλλιά, καθόμουν μπροστά στον καθρέφτη και έκανα ότι τραγουδούσα. Βέβαια, ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να ακολουθήσω αυτό το επάγγελμα, παρόλο που ο ίδιος ήταν σε αυτή τη δουλειά, επειδή ήμουν γυναίκα και για τη γυναίκα είναι δύσκολη δουλειά η νύχτα. Γι αυτό με έστειλε να μάθω κομμωτική. Πήγα στη σχολή κομμωτικής στην Πάτρα, πήρα το χαρτί μου, δούλεψα εκεί και σε κομμωτήρια. Αλλά κάποια στιγμή γνώρισα τον τότε σύζυγό μου και έπρεπε να μαζέψω χρήματα για να γίνει ο γάμος. Έτσι, με έβγαλε ο μπαμπάς στη δουλειά. Πάντα, όμως, δούλευα με τον μπαμπά μου, ποτέ μόνη μου. Από εκεί και μετά, δεν σταμάτησα ποτέ.

Θυμάστε την πρώτη φορά που ανεβήκατε στο πάλκο να τραγουδήσετε;

Ναι. Με πήρε μαζί του ο μπαμπάς μου σε ένα γάμο, σε ένα χωριό κοντά στην Αχαγιά. Παντρευόταν μια γειτόνισσα τότε. Αυτή ήταν η πρώτη μου δουλειά.

Έχετε δουλέψει με πολύ μεγάλα ονόματα από το χώρο του τραγουδιού. Από τις έως τώρα συνεργασίες σας, ποιές ξεχωρίζετε;

Όντως, έχω δουλέψει με μεγάλα ονόματα, με την Άντζελα Δημητρίου, τον Ζαφείρη Μελά, τον Μάκη Χριστοδουλόπουλο, τον Βασίλη Τερλέγκα, τον Θέμη Αδαμαντίδη, την Κατερίνα Στανίση και με πάρα πολλούς ακόμα καταξιωμένους συναδέλφους. Όλες οι συνεργασίες μου ήταν άψογες και είμαι πολύ χαρούμενη γι αυτό. Άλλωστε, αυτό ήταν το όνειρό μου από όταν ξεκίνησα τη δουλειά, να μπορέσω να σταθώ δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους, σε αυτά τα μεγαθήρια. Και το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα.

Υπάρχει κάποιος συνάδελφός σας με τον οποίο δεν έχει τύχει να συνεργαστείτε αλλά θα το θέλατε πολύ;

Θα ήθελα, για παράδειγμα, να συνεργαστώ με τον Βασίλη Καρρά, με την Πάολα, με τον Σταμάτη Γονίδη… Ότι καλό, ας έρθει. Όμως, είμαι πολύ γεμάτη. Μέχρι εδώ είμαι πολύ ευχαριστημένη.

Τελικά, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να υπηρετεί κάποιος ένα τόσο σημαντικό και ιδιαίτερο είδος τραγουδιού όπως το παραδοσιακό τραγούδι;

Δεν είναι καθόλου εύκολη η δουλειά μας. Ειδικά το πανηγύρι. Όμως, αν κάτι σου αρέσει και το αγαπάς πιστεύω ότι το κάνεις καλά και ακούραστα.

Θα δοκιμάζατε τον εαυτό σας σε κάποιο άλλο είδος τραγουδιού;

Παλαιότερα, έχω τραγουδήσει σε δισκογραφία μου και δύσκολα λαϊκά κομμάτια. Πόσο μάλλον τώρα με τη συμμετοχή μου στο show του ΟPEN «Just The 2 Of Us». Σε αυτό το show δοκίμασα πράγματα που νομίζω ότι δε θα έκανα ποτέ στη ζωή μου. Εγώ να τραγουδήσω τραπ; Εγώ να τραγουδήσω Ραφαέλα Καρρά; Και τόσα άλλα πράγματα. Δεν το πιστεύω όλο αυτό που έχω ζήσει. Και μου το λέει και η κριτική επιτροπή αλλά και ο Νίκος Κοκλώνης, ότι είναι απίστευτο αυτό. Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο.

Από την εμπειρία σας, που διασκεδάζει περισσότερο ο κόσμος, στα νυχτερινά κέντρα ή στα πανηγύρια;

Νομίζω πως στο πανηγύρι ξεσαλώνει πιο πολύ ο κόσμος. Το μαγαζί είναι λίγο πιο «στημένο». Βεβαίως και εκεί περνάνε πολύ καλά αλλά στο πανηγύρι είσαι πιο κοντά με τον κόσμο.

Εσείς τι προτιμάτε περισσότερο; Ποιό θεωρείτε ότι είναι εκείνο το στοιχείο που κάνει ιδιαίτερα αγαπητά τα πανηγύρια τόσο στους μεγαλύτερους σε ηλικία αλλά και στη νεολαία;

Στο πανηγύρι δεχόμαστε και παραγγελιές κάτι που στο μαγαζί είναι λίγο δύσκολο γιατί το πρόγραμμα είναι σταμπιλαρισμένο, έχει συγκεκριμένα κομμάτια ενώ στο πανηγύρι μπορεί κάποιος να ακούσει το τραγούδι που θα ζητήσει. Θα σηκωθεί πιο αυθόρμητα ο κόσμος να χορέψει, θα πετάξει τα λουλούδια του. Πιστεύω ότι στο πανηγύρι διασκεδάζουν περισσότερο όλοι, μικροί και μεγάλοι. Εμένα, βέβαια, μου αρέσει πολύ και το μαγαζί, η πίστα. Θα έλεγα ότι μου αρέσουν εξίσου και τα δύο.

Στη Στερεά Ελλάδα έχετε βρεθεί πάρα πολλές φορές για να τραγουδήσετε σε κάποιο πανηγύρι. Ποια μέρη σας άφησαν τα πιο ζεστά συναισθήματα ως προς την υποδοχή του κόσμου και την αγάπη προς το πρόσωπό σας;

Σίγουρα, στην Στερεά Ελλάδα έχουμε περάσει πολύ καλά. Είναι πολύ φιλόξενος ο κόσμος. Μας υποδέχεται πολύ ζεστά κάθε φορά, όπου έχουμε πάει, στη Λαμία, στο Πετρωτό Δομοκού, στη Σπερχειάδα, στην Ασωπία, στο Παρόρι, στο Λιδωρίκι, στη Δροσιά Ευβοίας, στο Καρπενήσι. Τι να πρωτοθυμηθώ; Είναι τόσο πολλά τα μέρη που έχουμε βρεθεί και τόσο μεγάλη η αγάπη του κόσμου. Μας περιμένουν με μεγάλη ανυπομονησία κάθε καλοκαίρι.

Θυμάστε κάποιο περίεργο περιστατικό που να συνέβη σε κάποιο πανηγύρι ή σε κάποια πίστα;

Μια φορά σε κάποιο πανηγύρι είχε πέσει πολύ ξύλο. Ήταν κάποιος που είχε μεθύσει και επειδή το πατάρι ήταν ψηλό, δεν μπορούσε να πλησιάσει. Άρχισε να φωνάζει και να κάνει χειρονομίες. Εγώ δεν του έδινα σημασία και τότε ήρθε από τη σκάλα και ανέβηκε πάνω. Τον πλησίασαν οι συνεργάτες μου, τον ρώτησαν που πάει και αυτός απάντησε «πάω στη χορεύτρια». Του λένε «έχει δουλειά η χορεύτρια». Τον έπιασαν, τον κατέβασαν κάτω και τον έβαλαν πίσω από ένα μηχάνημα της τράπεζας. Εγώ φυσικά είχα ταραχτεί. Τότε μας είπαν οι άνθρωποι από το πανηγύρι «φύγετε γιατί αν έρθουν τα εγγόνια του, θα σας σκοτώσουν». Παρατήσαμε το πανηγύρι και φύγαμε.

Ένα άλλο περιστατικό που θυμάμαι ήταν όταν δούλευα με τον Αλέκο Ζαζόπουλο. Κάποιος στο μπροστινό τραπέζι μου παρήγγειλε το τραγούδι «Θα κάνω ζημιές». Μόλις ξεκίνησα να το τραγουδάω, σηκώνει το τραπέζι να το γυρίσει τούμπα στην πίστα, με παίρνει η γωνία από το τραπέζι στο πρόσωπο και έκανα δώδεκα ράμματα.

Η φετινή χρονιά λόγω του κορωνοϊού είναι δύσκολη για τους καλλιτέχνες. Εσείς αναγκαστήκατε λόγω των συνθηκών να αναβάλετε ή να ακυρώσετε δουλειές και συμμετοχές σε πανηγύρια; Έχετε εικόνα τι θα γίνει και πώς θα λειτουργήσετε αυτό το ιδιαίτερο καλοκαίρι;

Δυστυχώς, δεν μπορούμε να έχουμε εικόνα πως θα λειτουργήσουμε το φετινό καλοκαίρι. Λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που βιώνουμε έχουν ακυρωθεί πάρα πολλές δουλειές και συνεχίζουν να ακυρώνονται παρόλο που είπαν ότι από 1η Ιουλίου θα αφήσουν ελεύθερα τα πανηγύρια. Φοβάται ο άλλος να διοργανώσει κάτι. Όταν υπάρχουν μέτρα όπως οι αποστάσεις στα τραπέζια και εκεί που ένα πανηγύρι θα έβαζε 1.500 καθίσματα τώρα πρέπει για παράδειγμα να βάλει 500 ή 600 , τα έσοδα μειώνονται και οι περισσότεροι φοβούνται να το επιχειρήσουν. Θα δούμε. Και πάλι να λέμε, είμαστε καλά «δόξα σοι ο Θεός». Να έχουμε υγεία και όπως μας πάει ο αέρας θα πάμε κι εμείς.

Ετοιμαζόσασταν να παντρευτείτε. Θα κάνετε παραδοσιακό γάμο;

Όντως, είχαμε προγραμματίσει το γάμο μας για τον ερχόμενο Σεπτέμβριο αλλά ο κορωνοϊός μας άλλαξε λίγο τα σχέδια. Επειδή θα είχαμε πολύ κόσμο στο γάμο και θέλαμε να μοιραστούμε μαζί τους τη χαρά μας, επιλέξαμε να τον αναβάλουμε για του χρόνου, για το 2021. Σίγουρα θα είναι παραδοσιακός γάμος. Εγώ είμαι της παλιάς σχολής, μου αρέσουν τα έθιμα. Ο σύντροφός μου, ο Σπύρος, είναι και συνεργάτης μου, δουλεύουμε μαζί, ήταν χρόνια στο σχήμα μου, ήταν ο πληκτράς μου.

Παντρευτήκατε για πρώτη φορά σε ηλικία μόλις 15 ετών και παρότι είστε πολύ νέα έχετε ήδη εγγόνι.

Ναι, ο πρώτος μου γάμος έγινε όταν ήμουν πολύ μικρή γιατί η οικογένειά μου ήταν πολύ αυστηρή και ίσως το έβλεπα σαν ένα τρόπο για να ξεφύγω. Τώρα έχω μια εγγονή, την Χαρούλα μου που είναι 8 ετών και φυσικά το συναίσθημα δεν μπορώ να σας το περιγράψω, είναι υπέροχο.

Τα μελλοντικά σας σχέδια και επαγγελματικά βήματα ποια είναι;

Δεν μπορώ να κάνω σχέδια. Βέβαια, θα μου πεις, τις δουλειές για το καλοκαίρι πως τις προγραμματίζεις; Αυτό είναι ίσως λίγο πιο κοντινό. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι δεν κάνω σχέδια. Όπως μου τα φέρει ο Θεός. Και ευτυχώς είμαστε καλά.

*Από την έντυπη έκδοση του Σαββάτου

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση