Ανδρέας Παπανδρέου: 24 χρόνια χωρίς τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ

0

Ήταν 23 Ιουνίου του 1996 όταν έφυγε από την ζωή ο μεγάλος Έλληνας πολιτικός Ανδρέας Παπανδρέου από οξύ ισχαιμικό επεισόδιο στο σπίτι του στην Εκάλη. Διετέλεσε πρωθυπουργός τις περιόδους 1981-1989 και 1993-1996. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν μία σημαντική πολιτική προσωπικότητα που αποτέλεσε σταθμό για την πορεία της Ελλάδας στη Μεταπολίτευση αλλά και αργότερα.  Το ιατρικό ανακοινωθέν για την αναγγελία θανάτου του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ αναφέρει:  «περί ώρα 01.30, ο πρόεδρος Ανδρέας Παπανδρέου αιφνιδίως αισθάνθηκε δυσφορία και ανέπτυξε κοιλιακή ταχυκαρδία, η οποία εντός δύο λεπτών εξελίχθηκε σε ηλεκτρομηχανικό διαχωρισμό. Η κλινική εικόνα και τα εργαστηριακά ευρήματα (κοιλιακή μαρμαρυγή – ηλεκτρομηχανικός διαχωρισμός) είναι συμβατά με οξύ ισχαιμικό επεισόδιο, το οποίο τελικώς επέφερε τον θάνατο στις 02.30 π.μ.» Η κηδεία του έγινε τρείς μέρες αργότερα, στις 26 Ιουνίου 1996 στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών όπου θα ταφεί με τιμές αρχηγού κράτους.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου αφαίρεσε τα κατάλοιπα του Ελληνικού Εμφυλίου  που χώριζε τους Έλληνες στην εθνικόφρονα παράταξη και στην κομμουνιστική και την αντικατέστησε με τη «Δεξιά-Αντιδεξιά». Το ΠΑΣΟΚ που δημιούργησε ήταν ουσιαστικά το πρώτο κόμμα εξουσίας στην ελληνική ιστορία που παρέκλεινε από τα μέχρι τότε κόμματα των στελεχών.

Όπως αναφέρει και η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», η διαμόρφωση της ελληνικής ιστορίας αλλά και πολιτικής σκηνής οφείλεται στο έργο του μεγάλου Έλληνα πολιτικού συμπεριλαμβανομένης της αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης, την κατοχύρωση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, τη δημιουργία και οργάνωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και του Ανωτάτου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ) καθώς και την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1985-1986, με την  οποία περιοριζόταν ουσιαστικά στην κατάργηση όλων σχεδόν των προεδρικών αρμοδιοτήτων και μετατρέποντας, μεταξύ άλλων, το ελληνικό πολιτικό σύστημα σε αμιγώς πρωθυπουργοκεντρικό.

Σύμφωνα με το «Πρώτο Θέμα» άλλες σημαντικές τομές των κυβερνήσεων του ήταν η νομιμοποίηση του πολιτικού γάμου, η ψήφος στα 18, η εισαγωγή του μονοτονικού συστήματος γραφής (1982), η κατάργηση της σχολικής ενδυμασίας (1982), η θέσπιση των επιδομάτων (τέκνων, αναπηρίας κτλ), η αναγνώριση του εργατικού ατυχήματος, οι αλλαγές στο Οικογενειακό Δίκαιο όπως η καθιέρωση της ισότητας των δύο φύλων και η απαγόρευση του αναχρονιστικού θεσμού της προίκας, η κατάργηση πλείστων μεταξικών και μετεμφυλιακών νόμων, όπως αυτοί του τεντιμποϊσμού και της κατασκοπείας, η άσκηση ακηδεμόνευτης και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και η μεγάλη ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και η παραχώρηση άδειας επιστροφής στην Ελλάδα στους πολιτικούς πρόσφυγες του Δημοκρατικού Στρατού.

Πηγή: Πρώτο Θέμα

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση