Δημήτρης Μούντριχας: «Όλοι οι εργαζόμενοι εμπιστεύονται τα συνδικάτα»

Το μέλλον των εργασιακών σχέσεων και οι μορφές εργασίας που προκύπτουν μετά την πανδημία ήρθαν από νωρίς στο προσκήνιο της Εύβοιας, με την αναστολή λειτουργίας της ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ τον Μάιο. Ο Δημήτρης Μούντριχας, εργαζόμενος για χρόνια στον ΑΗΣ Αλιβερίου,

Το μέλλον των εργασιακών σχέσεων και οι μορφές εργασίας που προκύπτουν μετά την πανδημία ήρθαν από νωρίς στο προσκήνιο της Εύβοιας, με την αναστολή λειτουργίας της ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ τον Μάιο. Ο Δημήτρης Μούντριχας, εργαζόμενος για χρόνια στον ΑΗΣ Αλιβερίου, ανέπτυξε πλούσια συνδικαλιστική δραστηριότητα μέσα από τα σωματεία της ΔΕΗ. Σχεδόν δύο χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, μιλά στα «ΣΤΕΡΕΑ ΝΕΑ» για τις εξελίξεις που επέφερε ο κορωνοϊός στις εργασιακές σχέσεις και στις εταιρείες του νομού, με αφορμή το νέο συλλαλητήριο – συναυλία της ΛΑΡΚΟ στο Σύνταγμα το Σάββατο 13 Ιουνίου.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ανυφαντή

Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην αγορά εργασίας, μετά την πανδημία του κορωνοϊού;

Η πανδημία του κορωνοϊού έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στις εργασιακές σχέσεις. Αυτό δεν είναι ένα φαινόμενο που το αντιμετωπίζουμε μόνο στην Ελλάδα. Από την ενημέρωση που έχουμε από τα ΜΜΕ, πάρα πολλά εργασιακά δικαιώματα καταπατήθηκαν, πάρα πολλοί νόμοι ψηφίστηκαν σε όλες τις χώρες, που είχαν σαν αποτέλεσμα την εξαθλίωση των εργαζομένων. Έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα φόβου με τις απολύσεις, με τις διαθεσιμότητες και με τις αναστολές. Αν έρθουμε λίγο πιο κοντά στα δικά μας, υπάρχουν ξενοδοχεία τα οποία οδεύουν σε αναστολή και έτσι χάνονται θέσεις εργασίας. Έχουμε οδηγήσει όλη την οικονομία της χώρας τα τελευταία χρόνια να εξαρτιέται από τον τουρισμό. Δηλαδή είναι σαν κάποιος αγρότης να έχει μόνο μία καλλιέργεια και να περιμένει να εισπράξει από μία μόνο πηγή. Παράλληλα, στην εστίαση δημιουργήθηκαν πάρα πολλά προβλήματα καθώς τα ποσά που δόθηκαν, αν και μεγάλα, δεν τα πήραν όλοι οι εργαζόμενοι, όπως οι μακροχρόνια άνεργοι. Ούτε μπορώ να δεχτώ αυτό που λέει ο Υπουργός Ανάπτυξης ότι οι μακροχρόνια άνεργοι δουλεύουν με «μαύρα». Δυστυχώς και ευτυχώς στην Ελλάδα υπάρχει η οικογένεια, υπάρχουν τα φιλικά περιβάλλοντα, τα οποία στηρίζουν κάποιους ανθρώπους.

Πιστεύετε πως η ημιαπασχόληση και η εκ περιτροπής εργασία θα αυξηθούν; Αν ναι αυτό θα είναι πρόσκαιρο;

Ναι, έχει αυξηθεί. Είναι αποτέλεσμα όσων είπαμε προηγουμένως. Πάρα πολλές εταιρείες έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους, πάρα πολλά μαγαζιά δεν ξέρω εάν θα ανοίξουν. Κυρίως τουριστικά, αλλά ακόμη και τα εμπορικά, δεν ξέρω αν έχουν τη δυνατότητα. Όλο αυτό το διάστημα το μόνο που έκαναν ήταν να μαζεύουν λογαριασμούς. Δεν πιστεύω ότι τα 800 ευρώ είναι ικανά να αναστρέψουν αυτό το κλίμα. Όλοι οι εργαζόμενοι, μετά την πανδημία και με τον φόβο της επανάληψης, είναι πάρα πολύ συγκρατημένοι και στις δαπάνες τους. Ταυτόχρονα έχουν και πάρα πολλές φορολογικές υποχρεώσεις. Δεν θα είναι κάτι πρόσκαιρο. Θέλω να διαψευστώ αλλά εάν προκύψει και δεύτερο κύμα, το 2020 και το 2021 οι συνθήκες θα οδηγήσουν σε δύσκολες καταστάσεις.

Πόσα χρόνια λειτουργεί το εργατικό κέντρο της Εύβοιας; Την περίοδο της θητείας σας ποια γεγονότα θα ξεχωρίζατε;

Το Εργατικό Κέντρο λειτουργεί τα τελευταία 40-50 χρόνια. Η σημαία αυτή τη στιγμή του εργατικού κέντρου είναι η ΛΑΡΚΟ γιατί είναι μία εταιρεία που ο εργαζόμενος για να πάει τα 1.000 ευρώ στο σπίτι έχει πραγματικά «λιώσει», είτε στο μεταλλείο είτε στο καμίνι. Έγινε το μεγαλύτερο συλλαλητήριο που έχει γίνει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια στο νομό μας. Το συλλαλητήριο που έγινε στην Αθήνα ήταν το μεγαλύτερο που έγινε μετά από τα μνημονιακά συλλαλητήρια. Το Σάββατο 13 του μήνα έχουμε και άλλο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα μαζί με συναυλία.

Το ζήτημα της ΛΑΡΚΟ προϋπήρχε του κορωνοϊού όμως πρόσφατα προέκυψε και το ζήτημα της ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι εάν προστατεύονται τα δικαιώματα των εργαζομένων και αν η ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ είχε το δικαίωμα να κλείσει;

Η ΛΑΡΚΟ είναι μία εταιρεία που δραστηριοποιείται σε πέντε νομούς. Δεν έχει εκσυγχρονιστεί και όλα τα χρόνια οι κυβερνήσεις πίεζαν να διορίσουν τον εκάστοτε της παρέας τους. Δεν μπορεί να πληρώνουν για τη ΛΑΡΚΟ οι εργαζόμενοι που δουλεύουν στο καμίνι. Έρχεται σήμερα η κυβέρνηση και θέλει να ξεπουλήσει τη ΛΑΡΚΟ να την κόψει σε κομμάτια, με μια τροπολογία μειώνει τους μισθούς. Όλα τα προηγούμενα χρόνια μιλούσαν για τη δήθεν ανάπτυξη. Δεν μπορεί να εξάγουμε το νικέλιο και να μην έχουμε ένα εργοστάσιο να φτιάχνουμε χάλυβα.

Η ΤΕΡΝΑ είναι στο Μαντούδι. Μέσα στον κορωνοϊό απέλυσε 159 εργαζόμενους με την δήθεν εθελουσία των 5 χιλιάδων ευρώ. Όχι δεν είχε δικαίωμα να κλείσει. Όταν της έχει παραχωρηθεί από την μεριά της κυβέρνησης η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτο και όταν είναι μία εταιρεία εξαγωγικού χαρακτήρα. Η ΤΕΡΝΑ είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στη χώρα. Είναι ίσως η ναυαρχίδα, είναι κολοσσός. Πιστεύω ότι μία εταιρεία του μεγέθους της δεν μπορεί να κλείνει. Άρα υπάρχει κάτι άλλο, επεκτάσεις ή κάποιος εκβιασμός. Οι εργαζόμενοι δεν ξέρω αν καταφέρουν να μπουν σε ένα ταμείο ανεργίας γιατί είναι λίγο θολό το τοπίο. Εκεί υπάρχει ένα μεγαλύτερο πρόβλημα, δεν υπάρχει σωματείο. Τόσο η Περιφέρεια όσο και ο Δήμος ζητούσαν να δημιουργήσουν μία επιτροπή. Από την πλευρά των εργαζομένων, δεν υπήρχε συνομιλητής. Όταν υπάρχει σωματείο, δεν είναι μόνο καλό για τους εργαζόμενους είναι καλό και για την εταιρεία.

 

Τα μέτρα υγιεινής ήρθαν στο προσκήνιο λόγω κορωνοϊού. Τηρούνται από τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους;

Σε πάρα πολλά εργοστάσια τηρούνται. Γιατί είναι υποχρέωση και της εταιρείας αλλά και υποχρέωση του εργαζόμενου, σεβόμενος την οικογένεια του, γιατί και η ατομική ευθύνη παίζει καθοριστικό παράγοντα. Εγώ πιστεύω, ότι πρέπει να ξεπεράσουμε την άποψη που επικρατεί «έλα μωρέ αδερφέ, δε γίνεται τίποτα». Πρέπει να τηρούμε τις συνθήκες. Και σε πάρα πολλά εργοστάσια τηρούνται. Ειδικά στα εργοστάσια τροφίμων και στις φαρμακοβιομηχανίες, από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω.

Η πανδημία του κορωνοϊού έφερε στην επιφάνεια το θέμα της τεχνολογίας και ειδικότερα της συνεχούς εκπαίδευσης των εργαζομένων.

Όταν έχουμε τηλεργασία, ένας εργαζόμενος εκεί, ίσως καταπονείται πολύ περισσότερο. Ίσως δουλεύει δέκα και δώδεκα ώρες. Δεν έχει καθοριστεί το πλαίσιο. Είναι ένα καινούργιο γεγονός, είμαστε στα πρώτα βήματα, αλλά πιστεύω ότι γίνεται εκμετάλλευση των εργαζομένων. Το βλέπω εδώ και στο Εργατικό Κέντρο. Το διά ζώσης έχει διαφορετική αίσθηση. Όταν οι εργαζόμενοι δουλεύουν από το σπίτι σίγουρα μία εταιρεία θα σκεφτεί πως θα έχει μικρότερο κοστολόγιο.

Θεωρείτε πως οι εργαζόμενοι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στα συνδικάτα σήμερα;

Εγώ πιστεύω ότι όλοι οι εργαζόμενοι εμπιστεύονται τα συνδικάτα. Αλλά υπάρχει ο φόβος της απόλυσης και για αυτό πάρα πολλοί εργαζόμενοι δεν δραστηριοποιούνται μέσα από τα συνδικάτα γιατί ζούμε σε μία εποχή αβεβαιότητας, σε μία εποχή που το μνημόνιο δημιούργησε τρομερή ανασφάλεια. Σε πάρα πολλούς χώρους που δεν υπάρχουν συνδικάτα το επιθυμούν οι εργαζόμενοι να δημιουργήσουν.

*Από την έντυπη έκδοση του Σαββατοκύριακου 

Το μέλλον των εργασιακών σχέσεων και οι μορφές εργασίας που προκύπτουν μετά την πανδημία ήρθαν από νωρίς στο προσκήνιο της Εύβοιας, με την αναστολή λειτουργίας της ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ τον Μάιο. Ο Δημήτρης Μούντριχας, εργαζόμενος για χρόνια στον ΑΗΣ Αλιβερίου, ανέπτυξε πλούσια συνδικαλιστική δραστηριότητα μέσα από τα σωματεία της ΔΕΗ. Σχεδόν δύο χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, μιλά στα «ΣΤΕΡΕΑ ΝΕΑ» για τις εξελίξεις που επέφερε ο κορωνοϊός στις εργασιακές σχέσεις και στις εταιρείες του νομού, με αφορμή το νέο συλλαλητήριο – συναυλία της ΛΑΡΚΟ στο Σύνταγμα το Σάββατο 13 Ιουνίου.

Συνέντευξη στον Γιάννη Ανυφαντή

Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην αγορά εργασίας, μετά την πανδημία του κορωνοϊού;

Η πανδημία του κορωνοϊού έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στις εργασιακές σχέσεις. Αυτό δεν είναι ένα φαινόμενο που το αντιμετωπίζουμε μόνο στην Ελλάδα. Από την ενημέρωση που έχουμε από τα ΜΜΕ, πάρα πολλά εργασιακά δικαιώματα καταπατήθηκαν, πάρα πολλοί νόμοι ψηφίστηκαν σε όλες τις χώρες, που είχαν σαν αποτέλεσμα την εξαθλίωση των εργαζομένων. Έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα φόβου με τις απολύσεις, με τις διαθεσιμότητες και με τις αναστολές. Αν έρθουμε λίγο πιο κοντά στα δικά μας, υπάρχουν ξενοδοχεία τα οποία οδεύουν σε αναστολή και έτσι χάνονται θέσεις εργασίας. Έχουμε οδηγήσει όλη την οικονομία της χώρας τα τελευταία χρόνια να εξαρτιέται από τον τουρισμό. Δηλαδή είναι σαν κάποιος αγρότης να έχει μόνο μία καλλιέργεια και να περιμένει να εισπράξει από μία μόνο πηγή. Παράλληλα, στην εστίαση δημιουργήθηκαν πάρα πολλά προβλήματα καθώς τα ποσά που δόθηκαν, αν και μεγάλα, δεν τα πήραν όλοι οι εργαζόμενοι, όπως οι μακροχρόνια άνεργοι. Ούτε μπορώ να δεχτώ αυτό που λέει ο Υπουργός Ανάπτυξης ότι οι μακροχρόνια άνεργοι δουλεύουν με «μαύρα». Δυστυχώς και ευτυχώς στην Ελλάδα υπάρχει η οικογένεια, υπάρχουν τα φιλικά περιβάλλοντα, τα οποία στηρίζουν κάποιους ανθρώπους.

Πιστεύετε πως η ημιαπασχόληση και η εκ περιτροπής εργασία θα αυξηθούν; Αν ναι αυτό θα είναι πρόσκαιρο;

Ναι, έχει αυξηθεί. Είναι αποτέλεσμα όσων είπαμε προηγουμένως. Πάρα πολλές εταιρείες έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους, πάρα πολλά μαγαζιά δεν ξέρω εάν θα ανοίξουν. Κυρίως τουριστικά, αλλά ακόμη και τα εμπορικά, δεν ξέρω αν έχουν τη δυνατότητα. Όλο αυτό το διάστημα το μόνο που έκαναν ήταν να μαζεύουν λογαριασμούς. Δεν πιστεύω ότι τα 800 ευρώ είναι ικανά να αναστρέψουν αυτό το κλίμα. Όλοι οι εργαζόμενοι, μετά την πανδημία και με τον φόβο της επανάληψης, είναι πάρα πολύ συγκρατημένοι και στις δαπάνες τους. Ταυτόχρονα έχουν και πάρα πολλές φορολογικές υποχρεώσεις. Δεν θα είναι κάτι πρόσκαιρο. Θέλω να διαψευστώ αλλά εάν προκύψει και δεύτερο κύμα, το 2020 και το 2021 οι συνθήκες θα οδηγήσουν σε δύσκολες καταστάσεις.

Πόσα χρόνια λειτουργεί το εργατικό κέντρο της Εύβοιας; Την περίοδο της θητείας σας ποια γεγονότα θα ξεχωρίζατε;

Το Εργατικό Κέντρο λειτουργεί τα τελευταία 40-50 χρόνια. Η σημαία αυτή τη στιγμή του εργατικού κέντρου είναι η ΛΑΡΚΟ γιατί είναι μία εταιρεία που ο εργαζόμενος για να πάει τα 1.000 ευρώ στο σπίτι έχει πραγματικά «λιώσει», είτε στο μεταλλείο είτε στο καμίνι. Έγινε το μεγαλύτερο συλλαλητήριο που έχει γίνει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια στο νομό μας. Το συλλαλητήριο που έγινε στην Αθήνα ήταν το μεγαλύτερο που έγινε μετά από τα μνημονιακά συλλαλητήρια. Το Σάββατο 13 του μήνα έχουμε και άλλο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα μαζί με συναυλία.

Το ζήτημα της ΛΑΡΚΟ προϋπήρχε του κορωνοϊού όμως πρόσφατα προέκυψε και το ζήτημα της ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι εάν προστατεύονται τα δικαιώματα των εργαζομένων και αν η ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ είχε το δικαίωμα να κλείσει;

Η ΛΑΡΚΟ είναι μία εταιρεία που δραστηριοποιείται σε πέντε νομούς. Δεν έχει εκσυγχρονιστεί και όλα τα χρόνια οι κυβερνήσεις πίεζαν να διορίσουν τον εκάστοτε της παρέας τους. Δεν μπορεί να πληρώνουν για τη ΛΑΡΚΟ οι εργαζόμενοι που δουλεύουν στο καμίνι. Έρχεται σήμερα η κυβέρνηση και θέλει να ξεπουλήσει τη ΛΑΡΚΟ να την κόψει σε κομμάτια, με μια τροπολογία μειώνει τους μισθούς. Όλα τα προηγούμενα χρόνια μιλούσαν για τη δήθεν ανάπτυξη. Δεν μπορεί να εξάγουμε το νικέλιο και να μην έχουμε ένα εργοστάσιο να φτιάχνουμε χάλυβα.

Η ΤΕΡΝΑ είναι στο Μαντούδι. Μέσα στον κορωνοϊό απέλυσε 159 εργαζόμενους με την δήθεν εθελουσία των 5 χιλιάδων ευρώ. Όχι δεν είχε δικαίωμα να κλείσει. Όταν της έχει παραχωρηθεί από την μεριά της κυβέρνησης η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτο και όταν είναι μία εταιρεία εξαγωγικού χαρακτήρα. Η ΤΕΡΝΑ είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στη χώρα. Είναι ίσως η ναυαρχίδα, είναι κολοσσός. Πιστεύω ότι μία εταιρεία του μεγέθους της δεν μπορεί να κλείνει. Άρα υπάρχει κάτι άλλο, επεκτάσεις ή κάποιος εκβιασμός. Οι εργαζόμενοι δεν ξέρω αν καταφέρουν να μπουν σε ένα ταμείο ανεργίας γιατί είναι λίγο θολό το τοπίο. Εκεί υπάρχει ένα μεγαλύτερο πρόβλημα, δεν υπάρχει σωματείο. Τόσο η Περιφέρεια όσο και ο Δήμος ζητούσαν να δημιουργήσουν μία επιτροπή. Από την πλευρά των εργαζομένων, δεν υπήρχε συνομιλητής. Όταν υπάρχει σωματείο, δεν είναι μόνο καλό για τους εργαζόμενους είναι καλό και για την εταιρεία.

 

Τα μέτρα υγιεινής ήρθαν στο προσκήνιο λόγω κορωνοϊού. Τηρούνται από τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους;

Σε πάρα πολλά εργοστάσια τηρούνται. Γιατί είναι υποχρέωση και της εταιρείας αλλά και υποχρέωση του εργαζόμενου, σεβόμενος την οικογένεια του, γιατί και η ατομική ευθύνη παίζει καθοριστικό παράγοντα. Εγώ πιστεύω, ότι πρέπει να ξεπεράσουμε την άποψη που επικρατεί «έλα μωρέ αδερφέ, δε γίνεται τίποτα». Πρέπει να τηρούμε τις συνθήκες. Και σε πάρα πολλά εργοστάσια τηρούνται. Ειδικά στα εργοστάσια τροφίμων και στις φαρμακοβιομηχανίες, από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω.

Η πανδημία του κορωνοϊού έφερε στην επιφάνεια το θέμα της τεχνολογίας και ειδικότερα της συνεχούς εκπαίδευσης των εργαζομένων.

Όταν έχουμε τηλεργασία, ένας εργαζόμενος εκεί, ίσως καταπονείται πολύ περισσότερο. Ίσως δουλεύει δέκα και δώδεκα ώρες. Δεν έχει καθοριστεί το πλαίσιο. Είναι ένα καινούργιο γεγονός, είμαστε στα πρώτα βήματα, αλλά πιστεύω ότι γίνεται εκμετάλλευση των εργαζομένων. Το βλέπω εδώ και στο Εργατικό Κέντρο. Το διά ζώσης έχει διαφορετική αίσθηση. Όταν οι εργαζόμενοι δουλεύουν από το σπίτι σίγουρα μία εταιρεία θα σκεφτεί πως θα έχει μικρότερο κοστολόγιο.

Θεωρείτε πως οι εργαζόμενοι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στα συνδικάτα σήμερα;

Εγώ πιστεύω ότι όλοι οι εργαζόμενοι εμπιστεύονται τα συνδικάτα. Αλλά υπάρχει ο φόβος της απόλυσης και για αυτό πάρα πολλοί εργαζόμενοι δεν δραστηριοποιούνται μέσα από τα συνδικάτα γιατί ζούμε σε μία εποχή αβεβαιότητας, σε μία εποχή που το μνημόνιο δημιούργησε τρομερή ανασφάλεια. Σε πάρα πολλούς χώρους που δεν υπάρχουν συνδικάτα το επιθυμούν οι εργαζόμενοι να δημιουργήσουν.

*Από την έντυπη έκδοση του Σαββατοκύριακου 

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Μία Απάντηση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *