Το αύριο της χώρας είναι σε καλά χέρια!

0

Γράφει ο Παύλος Σφέτσας

p.sfetsas@stereanews.gr

Σε μια χώρα που προσπαθεί να σηκωθεί από μια δύσκολη δεκαετία και που εύκολα διαπιστώνεις πως δεν άλλαξαν και πολλά, ώστε να δοθεί μια ώθηση να αλλάξουν πράγματα και κυρίως νοοτροπίες, οι καλές ειδήσεις είναι βάλσαμο.

Οι ειδήσεις στην πλειοψηφία τους αφορούν άσχημα γεγονότα και σε μια συνέντευξη αναφέρεσαι και ζητάς απαντήσεις για προβλήματα. Όταν έρχονται, λοιπόν, καλές ειδήσεις και πρέπει να τις αναμεταδόσεις, χαίρεσαι κι ο ίδιος. Κι όταν αυτές αφορούν παιδιά, η χαρά είναι διπλή! Αναφέρομαι στα φετινά Education Leader Awards, στα οποία κυρίως τα νηπιαγωγεία της Περιφέρειάς μας σάρωσαν!

Η σημασία τους είναι τεράστια για πολλούς λόγους. Αρχικά για τα παιδιά. Η προσπάθειά τους ακούγεται και επιβραβεύεται, με αποτέλεσμα την τόνωση της αυτοπεποίθησής τους. Οι δράσεις κοινωνικού χαρακτήρα δημιουργούν αυριανούς πολίτες ευαισθητοποιημένους, όσον αφορά το σύνολο. Κι είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτό, λαμβάνοντας υπόψη ότι ζούμε σε μια κοινωνία που χτίστηκε έτσι, ώστε ο καθένας να κοιτάει το συμφέρον του.

Τα παιδιά που κλείστηκαν στα σπίτια τους για πάνω από δυο μήνες χωρίς να πουν κουβέντα. Τα παιδιά που ακούνε ότι κάθονται πάνω από ένα κινητό, λες και ο ορισμός του παιχνιδιού και της διασκέδασης έχει κανόνες στο πως πρέπει να γίνεται. Τα παιδιά που ακούνε για την κοινωνία σήμερα, για την έλλειψη σεβασμού, για την έλλειψη ενδιαφέροντος.

Και ακούνε τις κουβέντες από εμάς, τους γονείς, οι οποίοι αναρτούμε στα κοινωνικά δίκτυα το πόσο ξέγνοιαστα μεγαλώσαμε εμείς. Από μας που δεν κλείσαμε ποτέ τα μάτια, έστω για δύο λεπτά, για να δούμε τι βιώνει ένας τυφλός άνθρωπος. Οι μαθητές της Αμφίκλειας το έκαναν και να ‘στε σίγουροι πως δεν θα παρκάρουν ποτέ ούτε σε ράμπα ΑμεΑ, ούτε σε λωρίδα για τυφλό σε πεζοδρόμιο. Τα παιδιά του Καραβομύλου δεν θα πετάξουν ποτέ σκουπίδια απ’ το παράθυρο του αυτοκινήτου, ούτε σκουπίδια σε μπλε κάδο. Έμαθαν να σέβονται το κοινό μας σπίτι, την πατρίδα μας, και σίγουρα θα παραδώσουν μια καλύτερη κοινωνία στα δικά τους παιδιά, απ’ ό,τι παραδώσαμε εμείς σ’ αυτά.

Τα βραβεία έχουν σημασία και για τους εκπαιδευτικούς. Γι’ αυτούς που ακούνε ότι πληρώνονται και δεν δουλεύουν. Για τους δεύτερους γονείς των παιδιών μας. Για τους παιδαγωγούς των παιδιών μας, γι’ αυτούς που τα ανατρέφουν και τους εμφυσούν αξίες μετά από μας. Σε κάποιες περιπτώσεις και καλύτερα από μας. Βλέπουν τον κόπο τους να ανταμείβεται, τα παιδιά χαρούμενα κι όταν επιστρέφουν σπίτι, οι σκέψεις τους είναι όμορφες γιατί ξέρουν πως αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τους μαθητές. Για τα παιδιά τους.

Ξέρουν πως έριξαν τον σπόρο για ένα δέντρο που θα αποδώσει σκιά μετά από χρόνια. Είναι άνθρωποι για τους οποίους τα μικρά σήμερα παιδιά, τότε θα μιλούν στον περίγυρό τους γι’ αυτούς με καμάρι. Γιατί τους έδωσαν όμορφες αναμνήσεις απ’ το σχολείο και ενδιαφέρον γι’ αυτό. Γιατί δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για τοπικές κοινωνίες με αλληλοσεβασμό, στηριζόμενες στην απλή λογική.

Και το ζητούμενο είναι οι κοινωνίες του αύριο να μην έχουν καμία σχέση με το σήμερα. Χρειάζονται πολίτες, ανθρώπους με αγάπη, ανιδιοτέλεια, ενδιαφέρον για το σύνολο και προσφορά στον συνάνθρωπο. Κι αν κρίνουμε απ’ όσα βλέπουμε να συμβαίνουν στα σχολεία της Στερεάς Ελλάδας, το συμπέρασμα είναι ένα: Το αύριο της χώρας είναι σε καλά χέρια!

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση