Με 187 «ΝΑΙ» πέρασε το νομοσχέδιο για τις πορείες

0

Ρεπορτάζ: Σταματία Παπαμάρκου

*Από την έντυπη έκδοση του Σαββάτου

Πέρασε το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις στη σημερινή ψηφοφορία της Βουλής με τις ψήφους της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ επί της αρχής. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε επί της αρχής, επί των άρθρων και στο σύνολό του «κατά πλειοψηφία». Μετά από ονομαστική ψηφοφορία, επί της αρχής του νομοσχεδίου, και επί 288 ψηφισμάτων, «ναι» ψήφισαν 187 βουλευτές από τη ΝΔ, το Κίνημα Αλλαγής και την Ελληνική Λύση, ενώ «όχι» ψήφισαν 101 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και του ΜέΡΑ25. Ωστόσο, από την ψηφοφορία απουσίαζαν 12 βουλευτές μεταξύ των οποίων οι βουλευτές του ΚΙΝΑΛ Γ. Παπανδρέου και Χ. Καστανίδης οι οποίοι είχαν εκφράσει βασικές αντιρρήσεις για την ουσία του νομοσχεδίου. Απουσίαζαν επίσης, έχοντας στείλει επιστολή πρόθεσης ψήφου, οι βουλευτές της ΝΔ Ν. Κακλαμάνης και του ΣΥΡΙΖΑ ‘Α. Βαγενά, Μιχαηλίδης, Παπαδόπουλος, Λάππας και Βαρεμένος, καθώς και οι βουλευτές του ΜέΡΑ25 Βαρουφάκης, Λογιάδης και Αρσένης.

Με αφορμή, την αναμονή του νομοσχεδίου και λίγο πριν την ψηφοφορία του στη Βουλή, συγκέντρωση διαμαρτυρίας διοργάνωσε ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Λιβαδειάς, μιλώντας για τα δικαιώματα των εργαζομένων και χαρακτηρίζοντας το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, της αφαίρεσης δικαιώματος των συγκεντρώσεων και παράθεση των αιτημάτων, όλων των υπαλλήλων, ως μορφή δικτατορίας και χούντας.

Θα ακολουθήσουν αναλυτικά κάποια από τα όσα είπαν, υπεύθυνοι φορείς του Συλλόγου, στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας, στην κεντρική πλατεία Λιβαδειάς:

«Θέλουν να τρομοκρατήσουν, τους συνταξιούχος, τους εργαζόμενους και τον λαό, έτσι ώστε να μην αντιδρά και να μην κινητοποιείται. Θέλουν να επιβάλλουν σιγή νεκροταφείου ώστε οι εργοδότες ανενόχλητοι να θησαυρίζουν σε βάρος των εργαζομένων και οι κυβερνήσεις να νομοθετούν και να τους προστατεύουν. Από την δεκαετία του ογδόντα αλλά και τις επόμενες, το ταξικό κίνημα έχει πλούσια πείρα από τέτοιες προσπάθειες, απαγόρευσης και καταστολής της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης, όπως ο νόμος του 330 του Λάσκαρη, του 1976, που ποινικοποιούσε   τη συνδικαλιστική δράση, τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων και απειλούσε με συλλήψεις και αυστηρές ποινές, όσους δεν συμμορφωνόντουσαν. Να προσθέσουμε το συνδικαλιστικό της ασφάλειας που όχι λίγες φορές προσπάθησε να προβοκάρει σημαντικές κινητοποιήσεις και δραστηριότητες του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. Οι εργοδότες και τα «τσιράκια» τους, οργίαζαν μέσα και έξω από τους εργασιακούς χώρους και οι «τραμπουκισμοί» έφθανα μέχρι και σε δολοφονίες. Όπως της Βασιλακοπούλου… Ο κατάλογος είναι μακρύς από παρεμβάσεις κράτους και εργοδοσίας πάντα ο ίδιος στόχος, πλούτους για λίγους και εξαθλίωση για τους πολλούς, που είναι και η πραγματική παραγωγή αυτού του πλούτου. Αυταρχισμός και αστυνομοκρατία, για να μην αλλάξει ο στόχος που όταν αυτό δεν φθάνει υπάρχουν και οι προβοκάτορες. Θέλω να σημειώσω ότι και να κατοχυρωθεί συνταγματικά το δικαίωμα των διαδηλώσεων έχουν γίνει από τους εργαζόμενους, πολύχρονοι και αιματηροί αγώνες, να μην ξεχνάμε πώς ότι έχει επιτευχθεί υπέρ των εργαζομένων και των συνταξιούχων, δεν τους χαρίστηκε αλλά είναι αποτέλεσμα, επίπονων και γεμάτων θυσίες αγώνων. Αυτό πρέπει να έχουμε ως γνώμονα όλοι μας. Η ιστορία είναι γεμάτης με τέτοιους νόμους «ζόμπι», όπως και στο παρελθόν έτσι και τώρα θα μείνουν στα χαρτιά, οι νόμοι και οι προσπάθειες αυτές».

«Δεκάδες εργατικά σωματεία και συνδικάτα, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα, φορείς του εργατικού κινήματος πραγματοποιούν συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στην Αλεξανδρούπολη και εδώ στη Λιβαδειά και σε πολλές άλλες περιοχές διαδηλώνοντας ενάντια σε αυτό το έκτρωμα. Το συνεπές οργανωμένο ταξικό κίνημά τους το κάνουμε ξεκάθαρο οι αγώνες δεν μπαίνουν στο γύψο. Όσο και να επιμένουν να μας βάλουν φίμωτρα όπως προσπάθησαν και στην καραντίνα, όσες φορές και να σήκωσαν τα χέρια και ψήφισαν τέτοια νομοσχέδια, όσες φορές και να υπογράψουν στο νομοσχέδιό τους, το νομοσχέδιο τους θα μείνει στα χαρτιά. Το εργατικό κίνημα και η λαϊκή πάλη θα κουρελιάσει και αυτό το νομοσχέδιο και θα το πετάξει στο καλάθι των αχρήστων. Το δικαίωμα των εργαζομένων να αγωνίζονται να διεκδικούν το δίκιο τους, δεν χαρίστηκε από κανέναν και από καμία κυβέρνηση, δεν δόθηκε απλόχερα, κατακτήθηκε μέσα από την πάλη και τους αγώνες. Μέσα από θυσίες και αίμα. Είναι γελασμένη η κυβέρνηση και τα αφεντικά της, αν νομίζουν ότι θα περάσει η σιγή νεκροταφείου που ονειρεύονται. Τα ψέματα και η συκοφαντία δεν λείπει από κανένα μέσο που οι ίδιοι στηρίζουν. Λένε ότι θα γίνουμε σύγχρονη Ευρωπαϊκή χώρα, θα βάλουμε μια τάξη… Διασφαλίζει την ασφάλεια, την προστασία του πολίτη, την εύρυθμη λειτουργία και άλλα πολλά. Πραγματικά τι ωραίες λέξεις, για να κρυφτεί το ψέμα. Λένε επίσης, ότι το αντιδραστικό νομοσχέδιο, διασφαλίζει το δικαίωμα του συνέρχεσαι και ότι μπαίνει τάξη στην ασύμμετρη ταλαιπωρία που προκαλούν ολιγομελείς εκδηλώσεις.  Όπως λέει βέβαια και ο ποιητής, τα ψέματα ντράπηκαν και τα ίδια, μιας και δεν ντράπηκαν αυτοί που τα είπαν.  Αλήθεια ποιος πιστεύει ότι θέλει η κυβέρνηση να βάλει τέλος στη ταλαιπωρία του λαού;

Αυτή της Ν.Δ, που μαζί με τους προηγούμενους του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, του ΚΙΝΑΛ, έχουν ψηφίσει αντιλαϊκούς νόμους με το «τσουβάλι». Μνημόνια το ένα πίσω από το άλλο… Νομοσχέδια, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου για το «τσάκισμα» των εργασιακών δικαιωμάτων. Το εισόδημά μας, αυτό είναι ταλαιπωρία! Η φτώχεια, η ανεργία είναι η υποβάθμιση της παιδείας, της υγείας είναι το περιβάλλον που δήθεν κόπτονται. Κατάλογος δίχως τέλος. Την ταλαιπωρία για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα την γεννά αυτή η αντιλαϊκή πολιτική που γίνεται για λογαριασμό του κεφαλαίου, η ταλαιπωρία του ανέργου δεν είναι η διαδήλωση, είναι ο ατελείωτος αγώνας δρόμους για να βρει δουλειά».

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση