Η αυλαία του 4ου bio-Μechanical festival ανοίγει με μια έξοδο στον κόσμο.

0

Ο συγγραφέας   Νικήτας Σινιόσογλου περιπλανώμενος στη  Λεωφόρο ΝΑΤΟ κατέγραψε  τις σκέψεις του στο βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο (εκδόσεις Κίχλη 2019),το οποίο αποτελεί τη βάση της συζήτησης  με τρεις αναγνώστες:    τους δημοσιογράφους Νίκο Βατόπουλο, Γιώργο Παπαχριστοδούλου και τον φιλόλογο Γιάννη Κατσάνο.

Οι διοργανωτές του 4ου bio-Mechanical festival 2020 ελπίζουμε πως η συζήτηση αυτή θα γίνει αφορμή για γόνιμες παρεμβάσεις και σχόλια από τη μεριά του κοινού. Μπορεί η υγειονομική συνθήκη της πανδημίας να περιόρισε και να εξακολουθεί να περιορίζει, ως ένα βαθμό, την περιπλάνηση των σωμάτων, αλλά η σκέψη  από τη φύση της  πλανάται αενάως. Ας την ακολουθήσουμε

Το  Σάββατο 18 Ιουλίου 2020, ώρα 21.00, στον Πολιτιστικό χώρο Αυλιδείας Αρτέμιδος / Όρμος Μικρό Βαθύ

      

Λεωφόρος ΝΑΤΟ – 4

1 δοκιμή περιπλάνησης + 3  δοκιμές ανάγνωσης = 4

 Συζήτηση του συγγραφέα Νικήτα Σινιόσογλου με τρεις αναγνώστες: τους δημοσιογράφους, Νίκο Βατόπουλο, Γιώργο Παπαχριστοδούλου και τον φιλόλογο Γιάννη Κατσάνο.

«Η Λεωφόρος ΝΑΤΟ ‘‘δανείστηκε’’ τον τίτλο από το όνομα του δρόμου που οδηγεί στο παλιό Νατοϊκό στρατόπεδο του Ασπροπύργου, ο οποίος το 2003 μετονομάστηκε σε λεωφόρο Ειρήνης. Στο μυαλό όμως των κατοίκων αυτής της μεγάλης βιομηχανικής ζώνης, που εκτείνεται από τα Άνω Λιόσια μέχρι την Ελευσίνα, δεν άλλαξε ποτέ», όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κίχλη, τον Νοέμβριο του  2019.

Η Λεωφόρος ΝΑΤΟ είναι η ιστορία μιας συμπλοκής δημόσιου χώρου και προσωπικού βιώματος, ένα πλέγμα στιγμιαίων εντυπώσεων και στοχασμών, το οποίο προέκυψε κατά τη διάρκεια περιπλανήσεων στην οδό ταχείας κυκλοφορίας που συνδέει τον Ασπρόπυργο με την Ελευσίνα. Kαθ’ οδόν κατέγραψα οπτικά ερεθίσματα, καθώς έπαιρναν τη μορφή σκέψης, και τις διαθέσεις της ψυχής που μεταβάλλονταν· σημείωσα συνάψεις με μνήμες προσωπικές· και αναρωτήθηκα αν το προσωπικό βίωμα εν μέσω σύγχρονων ερειπίων αντανακλά μια ανάλογη συλλογική εμπειρία, ας την πούμε «νεοελληνική συνθήκη», ακόμη κι όταν αποζητούσα να ξεκόψω από τους άλλους, κι από καθετί νεοελληνικό. Μήπως δεν είναι αφόρητα τετριμμένη η έκφραση «νεοελληνική ταυτότητα», και τα νερά της πιθανότατα πολύ ρηχά; Αλλά είναι, φαίνεται, αδύνατον να παρατηρείς τον εαυτό σου μόνον – ακόμη κι όταν νομίζεις πως το καταφέρνεις.

Στη Λεωφόρο ΝΑΤΟ είχα βρεθεί τυχαία. Ίσως πάσχιζα να φύγω από κάτι ή να βρω κάτι άλλο. Διέσχιζα πάντως έναν τόπο που δεν έμοιαζε να πήζει ποτέ σε τίποτα, μάλλον επέμενε στη ρευστότητά του, αποσυναρμολογημένος και ακαθόριστος, όπως μου φαίνεται πως είναι η νεότερη Ελλάδα, μια μετάβαση που δεν απολήγει σε τίποτα κι ούτε είναι σαφής η αρχή της, ένα μυστήριο κράμα δύσμορφο.

 Κάθε περιπλάνηση υποδηλώνει απώλεια· αν είχαμε την πληρότητα που ποθούμε, δεν θα περιπλανιόμασταν, κι ούτε θα αλλάζαμε το σχήμα της ψυχής μας διαρκώς. Συχνά μια καταστροφή ή ένα αδιευκρίνιστο κακό βρίσκεται στην αρχή της περιπλάνησης. Σκέφτομαι τον Οιδίποδα και τον Κάιν.

 Δεν ξέρω αν φτάνει ποτέ κανείς στην Ελευσίνα του. Μάλλον φτάνει, κάποτε, σε κάτι που της μοιάζει. Μπορεί να βαφτίσει ό,τι βρει τότε «Ελευσίνα» είτε να το πει κάπως αλλιώς. Πάντως, η στιγμή της μετάβασης και της προσέγγισης προκαλεί τη μέγιστη όξυνση των αισθήσεων, και μια νηφάλιο μέθη.

Ν. Σινιόσογλου

Ο ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΙΝΙΟΣΟΓΛΟΥ γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα, είναι διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Καίμπριτζ και ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Τομέας Νεοελληνικών Ερευνών). Στην αγγλική γλώσσα έχει εκδώσει, μεταξύ άλλων, δύο μονογραφίες: Plato and Theodoret: The Christian Appropriation of Platonic Philosophy and the Hellenic Intellectual Resistance (Cambridge University Press 2008), Radical Platonism in Byzantium: Illumination and Utopia in Gemistos Plethon (Cambridge University Press 2011). Τα πρόσφατα βιβλία του είναι δοκίμια στα ελληνικά: Αλλόκοτος Ελληνισμός, δοκίμιο για την οριακή εμπειρία των ιδεών (Κίχλη 2016,), Μαύρες Διαθήκες, δοκίμιο για τα όρια της ημερολογιακής γραφής (Κίχλη 2018). Γράφει για την αστική περιπλάνηση και για τα όρια μεταξύ δοκιμιακού και λογοτεχνικού λόγου.

 

Ο ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ γεννήθηκε το 1960 στην Αθήνα, εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Η Καθημερινή». Έχει ειδικευθεί σε θέματα αθηναϊκά και αστικού πολιτισμού. Το 2001 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Το πρόσωπο της Αθήνας» (Ποταμός 2001 και 2008) . Το 2014 έκανε την πρώτη ατομική του έκθεση φωτογραφιών με θέμα «Η Αθήνα ενός αθηναιογράφου» (αίθουσα τέχνης «ena») και παρουσίασε ως προσωπικό πρότζεκτ την έκθεση «Η Αθήνα της δεκαετίας του 1960″ στην Ελληνοαμερικανική Ένωση. Το 2018 κυκλοφόρησε το βιβλίο του  «Περπατώντας στην Αθήνα» ( Μεταίχμιο)  και το 2019 το βιβλίο του “Μικροί δρόμοι της Αθήνας” ( Μεταίχμιο)

 

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ γεννήθηκε το 1981 στη Χαλκίδα και μεγάλωσε στην Εύβοια. Έζησε για 15 χρόνια στα Ιωάννινα όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος στον τοπικό Τύπο. Συμμετείχε στον δίχρονο αγώνα αυτοδιαχείρισης και υπεράσπισης της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης-ΕΡΤ (2013-2015). Δραστηριοποιείται σε αυτοοργανωμένες πρωτοβουλίες πολιτών για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων στην πόλη και των φυσικών αγαθών (νερό).

 

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΑΝΟΣ γεννήθηκε το 1961 στην Αθήνα, είναι φιλόλογος, Διευθυντής  του 5ου Γυμνασίου Χαλκίδας. Εργάζεται από το 1989 στη δημόσια εκπαίδευση στην Ελλάδα, τη Γαλλία και το Βέλγιο, όπου δραστηριοποιείται, στο πλαίσιο των καθηκόντων του, για την οικοδόμηση ενός σχολείου συμπεριληπτικού, πολυπολιτισμικού και δημοκρατικού, ανοιχτού στην κοινωνία. Ασχολείται πολλά χρόνια με το θέατρο στην εκπαίδευση και υπήρξε για τέσσερα χρόνια Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Θεάτρου Χαλκίδας.

 

Λόγω των υγειονομικών μέτρων που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ για να παρακολουθήσετε τη συζήτηση είναι απαραίτητη η προκράτηση στην ιστοσελίδα https://bm-festival.com/ ή στο τηλ. 6972 162440.

 

 

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση