Περί «λειτουργικότητας» των ΑμεΑ

0

Του Ανδρέα Μπαρδάκη, ακτιβιστή για τα δικαιώματα των ΑμεΑ, δημιουργού της διαδικτυακής κοινότητας «Συνήγορος των ΑμεΑ».

«Λειτουργικότητα», γι΄αυτούς, σημαίνει ότι αν κριθείς ικανός να τα βγάζεις πέρα με απλές καθημερινές δραστηριότητες (όπως το να μπορείς να ντύνεσαι, να πλένεσαι, να μετακινείσαι, κτλ.) τότε δεν θα χρειάζεται να επιδοτείσαι για την αναπηρία σου και θα πεταχτείς έξω από αυτή την παροχή για να πας να αναζητήσεις δουλειά μέσα σε μια άνεργη και κυρίως ΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ κοινωνία για τα ΑμεΑ.

Το μνημονιακό κράτος, κατ’ απαίτηση των δανειστών, με τα «προαπαιτούμενα», αφού φρόντισε πρώτα να περάσει στη νομοθεσία του με σκιώδη τρόπο ένα νόθο σύστημα «λειτουργικότητας», με τη βοήθεια της προηγούμενης κυβέρνησης και τις «ευλογίες» της ΕΣΑμεΑ, έρχεται με τη νυν κυβέρνηση και με την πλέον προδοτική συμμετοχή της ΕΣΑμεΑ να εφαρμόσει μια διαστρέβλωση, ένα εργαλείο (ένα παραποιημένο, νόθο ICF) του Π.Ο.Υ. που δεν κατασκευάστηκε για να εξυπηρετήσει δημοσιονομικές πολιτικές κρατών που βρίσκονται σε οικονομική ύφεση, αλλά για να βοηθήσει στο να εξελιχτεί το κοινωνικό περιβάλλον (κοινωνία, εργασία, εκπαίδευση, οικογένεια, δομές δημόσιας υγείας, επαγγελματίες υγείας, κτλ.) και να γίνει πιο λειτουργικό για τους αναπήρους, διότι ένας ανάπηρος μέσα σε ένα λειτουργικό περιβάλλον μπορεί να γίνει πιο λειτουργικός.

Το αποτέλεσμα ήταν η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ να αποτύχει σε όποιο κράτος αποπειράθηκε να την εφαρμόσει επειδή τελικά αποδείχθηκε ότι δεν ήταν και τόσο αθώα…

Το πολιτικό σύστημα της ελληνικής Κομματοκρατίας, όμως, είναι τόσο αδίστακτο που δεν διστάζει να ξεκινήσει από τα ΑμεΑ για να τα διαχωρίσει κατά ρατσιστικό τρόπο σε «λειτουργικά» και σε μη «λειτουργικά».

Το αποτέλεσμα αυτής της «Λειτουργικότητας» θα είναι το εξής: Σε ένα περιβάλλον μεγάλης ανεργίας ο ανάπηρος θα γίνει ακόμα πιο άνεργος. Παρομοίως, μέσα σε ένα φτωχό περιβάλλον ο ανάπηρος θα γίνει ακόμα πιο φτωχός.

Επισημαίνουμε λοιπόν ότι το ICF δεν δημιουργήθηκε με το σκεπτικό να χρησιμοποιηθεί από κράτη που διανύουν περίοδο οικονομικής ύφεσης.

Το ICF δεν δημιουργήθηκε για να γίνεται εκτίμηση μόνο της ατομικής λειτουργικότητας ενός ΑμεΑ, αλλά πρέπει να γίνεται εκτίμηση και της λειτουργικότητας από την πλευρά του περιβάλλοντος και της κοινωνίας.

Δηλαδή, δεν πρέπει να «βαθμολογείται» μόνο ο ανάπηρος για τη μειωμένη λειτουργικότητά του, αλλά πρέπει να συνεκτιμώνται και τα εμπόδια που του βάζει η κοινωνία και το περιβάλλον στο οποίο ζει, κινείται, εργάζεται και σπουδάζει.

Ενώ όταν γίνεται εκτίμηση των ΑμεΑ για τη λειτουργικότητα θα πρέπει να γίνεται από πιστοποιημένους για το ICF ιατρούς και όχι από τους ανώνυμους «κουκουλοφόρους» που εργάζονται μέσα στα ΚΕΠΑ, που παρανόμως μας αλλάζουν τις παθήσεις ενώ γνωμοδοτούν σε πρακτικά που δεν μας κοινοποιούνται παρά το ότι έχουμε έννομο συμφέρον σ’ αυτά και τα οποία παράνομα δεν πρωτοκολλούνται. Ο ΕΦΚΑ παρά τις συστάσεις από τις Ανεξάρτητες Αρχές περιφρονεί ακόμα και τον Συνήγορο του Πολίτη αφού δεν απαντάει ούτε στην τρίτη στη σειρά επιστολή του – κι ο ΣτΠ αντί να τους καταγγείλει σε Εισαγγελέα για παράβαση καθήκοντος, κάθεται και τους κοιτάει αδιάφορος…

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση