«Το πιο λαμπρό αστέρι»/Αφιέρωμα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη

0

Επιμέλεια Αφιερώματος: Σταματία Παπαμάρκου

*Από την έντυπη έκδοση του Σαββάτου

Η ζωή της ταξίδι, με προορισμό πάντα τον «ήλιο», τη «θάλασσα» και τον «έρωτα»…Το  όνομα που της έδωσαν ήταν: Αλίκη – Σταματίνα, ή το «κορίτσι του ήλιου», όπως και συστήθηκε κάποτε σε έναν κύριο στο ψαροχώρι της καρδιάς της. Τα παιδικά της χρόνια ήταν για την ίδια και τα άλλα δύο αδέλφια της δύσκολα, μιας και ο πατέρας της θάφτηκε ζωντανός (εν καιρώ δικτατορίας) και άφησε τη σύζυγό του, στην ηλικία των 28 χρόνων, μόνη με τρία παιδιά.

Παρόλα αυτά, το πλούσιο υποκριτικό της ταλέντο έκανε αισθητή την παρουσία του, από τα παιδικά της χρόνιας, πρωταγωνιστώντας σε πολλές σχολικές – θεατρικές παραστάσεις. Το 1952 έδωσε εξετάσεις στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, κρυφά από την οικογένειά της, καθώς το επάγγελμα του ηθοποιού εθεωρείτο ντροπή την εποχή εκείνη. Το 1953, όντας στο δεύτερο έτος της σχολής, της ανατέθηκε ο μικρός ρόλος της Λουιζόν στον «Κατά φαντασίαν ασθενή» του Μολιέρου, ενώ τον ίδιο χρόνο πήρε και το ρόλο της Ολυμπίας στις «Φουσκοθαλασσιές» του Δημήτρη Μπόγρη.

Το καλοκαίρι του 1954, πριν ακόμα τελειώσει τη δραματική σχολή κι ενώ επέστρεφε από τις διακοπές της, την κάλεσε ο σπουδαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης Νίκος Χατζίσκος για να αντικαταστήσει την Άννα Σινοδινού, που αποχώρησε από το θίασο, στο ρόλο της Ιουλιέτας. Για να παίξει στο έργο χρειάστηκε να πάρει ειδική άδεια από τη σχολή της, έχοντας στη διάθεσή της μόνο τρία μερόνυχτα για να προετοιμαστεί και να μάθει το ρόλο. Η Ιουλιέτα της μπορεί να μην ήταν υπόδειγμα σεξπηρικής ερμηνείας, κοινό και κριτικοί, όμως, χειροκρότησαν την προσπάθειά της.

Ακολουθεί η πρώτη εμφάνισή της στον κινηματογράφο το 1954 με την ταινία «Το Ποντικάκι», η συνεργασία της με το θίασο Κοτοπούλη, το θίασο της Κατερίνας και τέλος με το θίασο του Κώστας Μουσούρη, ο οποίος την έχρισε πρωταγωνίστρια.

ο 1961 η Αλίκη Βουγιουκλάκη συγκροτεί τον δικό της θίασο, ανεβάζοντας τα έργα «Καίσαρ και Κλεοπάτρα», «Χτυποκάρδια στο θρανίο» κ.α. Στο μεταξύ, γνωρίζεται με το Φιλοποίμενα Φίνο, συνεργάζεται με την εταιρεία του, τη «Φίνος Φιλμ», και μαζί κάνουν πολλές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελληνικού κινηματογράφου. Ξεχωρίζουν: «Η Αλίκη στο Ναυτικό», «Η Λίζα και η άλλη», «Η κόρη μου η Σοσιαλίστρια», «Η Μαρία της Σιωπής», «Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας», «Το κορίτσι με τα παραμύθια», «Διακοπές στην Αίγινα», «Έρωτας στους αμμόλοφους», «Αστέρω», «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», «Μανταλένα», «Η Υπολοχαγός Νατάσσα», «Η ψεύτρα» κ.α.

Οι ρόλοι της, κατά κανόνα της χαριτωμένης σκανδαλιάρας κοπέλας, είχαν μεγάλη απήχηση στο κοινό και εξασφάλισαν στην ηθοποιό σπάνια δημοτικότητα. Με τον ρόλο της στη «Μανταλένα» κέρδισε το βραβείο του Α’ Γυναικείου Ρόλου, το 1960, στο Φεστιβάλ Ταινιών Θεσσαλονίκης, ενώ η ίδια ταινία εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ των Καννών, όπου άφησε πάρα πολύ καλές εντυπώσεις. Η «Υπολοχαγός Νατάσσα» θεωρείται η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ και οι δύο επόμενες εισπρακτικές κινηματογραφικές επιτυχίες ανήκουν στη Βουγιουκλάκη.

Η συνάντησή της το 1959 στα κινηματογραφικά πλατό της ταινίας «Αστέρω» με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ αποτέλεσε απαρχή της ιστορίας του διασημότερου ζευγαριού στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου. Στις 18 Ιανουαρίου 1965 ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου και απέκτησαν ένα παιδί, τον Γιάννη. Ωστόσο, ο θυελλώδης γάμος τους δεν κράτησε πολύ… Διαλύθηκε, έπειτα από δικαστικές μάχες, στις 4 Ιουλίου του 1979. Εκτός από τις δεκάδες ταινίες που γύρισαν μαζί, από το 1964 έως το 1974 συνεργάσθηκαν σε θίασο που συνέστησαν οι δυο τους. Μία από τις πολλές θεατρικές επιτυχίες τους ήταν στο έργο του Μπέρναρ Σο «Ωραία μου κυρία».

Το 1965, την βρήκε σε μια κατάσταση, όπου και έψαχνε τον δικό της παράδεισο, εκεί που τα φώτα θα σβήνουν και θα ανάβει η προσωπική της παράσταση, αυτή της Αλίκης…

Ωστόσο, το μέρος το οποίο και διάλεξε, ήταν ένα ψαροχώρι, με όμορφες παραλίες του θεολόγου, της Βλυχάδας και της Λεκούνας, καυτό ήλιο, λίγες ταβερνούλες και αγροτικούς στενούς δρόμους και βρίσκεται στον νομό Φθιώτιδας, περίπου μια ώρα από την Αθήνα. Η παρουσία της σταθμός, έδωσε ζωή…ακολούθησαν πολλοί διάσημοι έπειτα από εκείνη. Ήταν πολύ φιλική με τους κατοίκους, της άρεσε να ψαρεύει με την βοήθεια των ψαράδων που άραζαν στο μικρό τότε λιμανάκι. Φορούσε συνεχώς μεγάλα καπέλα, μαγιό και άνετα φορέματα και της άρεσε να κάνει γυμνή μπάνιο, ήξερε ποια ήταν και φρόντιζε πάντα να το δείχνει…

Πώς; Μέσα από το λαμπερό της χαμόγελο, από τη γλυκιά και μελωδική φωνή της αλλά και από την τσαχπινιά της, έντονο στοιχείο του χαρακτήρα της όπως υποστηρίζουν δικοί της άνθρωποι που ζουν ακόμη στον Θεολόγο. Μάλιστα, όταν έκανε την εμφάνισή της στα μαγαζάκια της περιοχής, μετά από λίγο γέμιζαν με κόσμο και το μόνο που ζητούσαν είναι κάτι δικό της, για να το έχουν μαζί τους. Όλοι, μιλούσαν για ένα θαύμα, για το πιο λαμπρό αστέρι! Βέβαια, τα αστέρια λάμπουν πολύ και όσο περισσότερο εκπέμπουν φως άλλο τόσο και καίνε…Ήταν ευάλωτη στις σχέσεις της με τους άνδρες, πολλοί έρωτες, πολλά πάθη αλλά αυτή ήταν η Αλίκη, γεμάτη, πληθωρική! Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, η σχέση της με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ,  εκτός από καλλιτεχνική, ήταν και ιδιωτική αλλά έντονη, πολλές οι ιστορίες που γράφτηκαν γι αυτούς και οι περισσότερες αληθινές. Ήταν από τους έρωτες που ζουν για πάντα ακόμη κι αν οι δρόμοι είναι χωριστοί άλλωστε πάντα τους ένωνε κάτι ο καρπός του έρωτά τους, ο δικός τους Γιάννης.

Ταινίες που γυρίστηκαν στο εξοχικό της και στα γύρω μέρη, (Θεολόγος και Κωπαϊδα Βοιωτίας), με τη συμμετοχή και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, ήταν: «Η αγάπη μας», και η «Υπολοχαγός Νατάσσα», σε ότι αγαπούσε έδινε αξία και πνοή.

Πολλά καλοκαίρια πέρασε και με τον Βλάση Μπονάτσο, ο οποίος έπειτα από μαρτυρίες ήταν πολύ φιλικός και ζούσαν όμορφα και ξέγνοιαστα μαζί, ίσως γιατί είχαν ένα κοινό την «αθωότητα», στην ψυχή τους.

Στιγμές πολλές, με φίλους, οικογένεια, έρωτες στη δική της θάλασσα, η οποία βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το εξοχικό της, κάποτε ήταν ιδιωτική, όταν πωλήθηκε το σπίτι έγινε δημόσια. Και όλοι ακόμη και σήμερα λέμε πάμε στην παραλία της Βουγιουκλάκης. Η αλήθεια είναι πώς όταν κάνεις μπάνιο σε αυτή τη θάλασσα, νιώθεις ότι είναι εκεί, ότι κάθεται στο μπαλκόνι ή κολυμπάει τραγουδώντας: « Μέσα σ΄ αυτή τη βάρκα είμαι μοναχή κι έχω συντροφιά μου κάτασπρο πουλί..»!

Τα ΣΤΕΡΕΑ ΝΕΑ, ήρθαν σε επαφή με τον Αντιδήμαρχο της περιοχής, Αντώνιο Καραμίντζιο, ο οποίος και δήλωσε τα εξής:

«Η Αλίκη Βουγιουκλάκη έφερε τον πολιτισμό στο θεολόγο, φιλοξένησε πολλούς διάσημους ανθρώπους στο σπίτι της, όπως: τη Ζωή Λάσκαρη, τον Νίκο Κούρκουλου, τον Βλάση Μπονάτσο, τον Λάκη Λαζόπουλο και πολλούς ακόμη… Μετά από εκείνη ακολούθησαν και άλλοι διάσημοι οι οποίοι, έφτιαξαν σπίτια εδώ, όπως η Μιμή Ντενίση, η Λίτσα Πατέρα, ο Νίκος Φώσκολος και ο Τόλης Βοσκόπουλος…Όπως καταλαβαίνετε, θα πρέπει να τιμηθεί, γιατί το αξίζει. Θα πρέπει να φτιαχτεί ο δρόμος που οδηγεί στην παραλία και ήδη έχω κάνει συζήτηση, για την αξιοποίησή του και να ονομαστεί, οδός Αλίκης Βουγιουκλάκης. Είναι το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε για την ψυχή της. Που σίγουρα έμεινε εδώ, εδώ στον Θεολόγο που τόσο αγάπησε. Μια σταρ, η οποία δεν έχασε ποτέ την αθωότητα, το χαμόγελο και την αγάπη για τον κόσμο. Θα την θυμόμαστε πάντα γιατί είναι άρτια συνδεδεμένη με αυτόν εδώ τον τόπο!»

*Θα ήθελα να ευχαριστήσω και τον κύριο «Νίκο Μπλόντζο», ό οποίος βρισκόταν για πολλά χρόνια στο πλευρό της, φυλάσσοντας τον χώρο της, για κάποιες πληροφορίες που μας έδωσε για την επίτευξη του αφιερώματος.

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση