Ψήφισμα του ΔΩΑ για την αμοιβή μουσικών με σχέση εργασίας Ορισμένου Χρόνου

0

Ψήφισμα της Προέδρου του Δημοτικού Ωδείου Αταλάντης και Δημοτικής Συμβούλου, Ελένης Κυριακού.

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία πρωτοφανή υγειονομική κρίση που  βάζει εκ νέου σε δοκιμασία τις αντοχές της ελληνικής οικονομίας και κατά συνέπεια της κοινωνίας, υποχρεώνοντας πλείστους  επαγγελματικούς κλάδους  σε ανασφάλεια,  η οποία εκπορεύεται από τον υπαρκτό κίνδυνο της ανέχειας. Με την παρούσα επιθυμώ να προσεγγίσω το θέμα της αμοιβής των μουσικών με σχέση εργασίας Ορισμένου Χρόνου από οικονομική, κοινωνική και ηθική σκοπιά, ώστε να κινηθούμε στην κατεύθυνση της αποκατάστασης μιας αδικίας.

Ως πρόεδρος του ΝΠΔΔ «Δημοτικό Ωδείο Αταλάντης» κλήθηκα να υπογράψω συμβάσεις εργασίας καθηγητών μουσικής κλασικών και λαϊκών οργάνων με σχέση εργασίας Ορισμένου Χρόνου, των οποίων η αμοιβή δεν ξεπερνούσε τα 5,36 ευρώ ανά μαθητή, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλιστικών τους εισφορών και άλλων κρατήσεων, εφόσον κατά το νόμο η αμοιβή υπολογίζεται βάσει του Ενιαίου Μισθολογίου. Ενδεικτικά υφίστανται συμβάσεις των 130 περίπου ευρώ μηνιαίως, για ανθρώπους που διανύουν μάλιστα μεγάλες αποστάσεις για να βρεθούν στο πόστο τους.

Πρέπει να γίνει άμεσα αντιληπτό από όλους και από την επίσημη πολιτεία πως οι εργαζόμενοι αυτοί υπηρετούν με ζήλο τα καθήκοντα τους και στηρίζουν άοκνα την προαγωγή της μουσικής παιδείας και καλλιέργειας στις τοπικές κοινωνίες. Πρόκειται για ανθρώπους  με σημαντικές σπουδές και εμπειρία, που αφιερώνουν όλες τους τις δυνάμεις στην μουσική αγωγή των παιδιών μας, την οποία το δημόσιο σχολείο έχει καταστήσει επιεικώς δευτερεύουσας σημασίας, μιας και δίνει βαρύτητα  στην ανάπτυξη της λογικομαθηματικής σκέψης, ωσάν αυτή να μην καλλιεργείται τα μέγιστα από τη μουσική θεωρία και πράξη. Τα δημοτικά ωδεία κινδυνεύουν, καθώς οι μουσικοί ΙΔΟΧ δεν διαθέτουν κανένα αντικειμενικό κίνητρο να στηρίξουν εκδηλώσεις και δράσεις συνεργασίας με διάφορες εκπαιδευτικές και καλλιτεχνικές δομές του εκάστοτε δήμου, πέρα από την πηγαία αγάπη τους για τα παιδιά και την τέχνη, για τα οποία με αυταπάρνηση εργάζονται για να παρουσιαστούν σε εκδηλώσεις και γιορτές, ακόμα και σε μη εργάσιμες μέρες, που τα παιδιά τόσο αγαπούν.

Παράλληλα, πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν πως οι μουσικοί και εν γένει οι καλλιτέχνες δε διαθέτουν σε αυτή την ιστορική συγκυρία άλλες ευκαιρίες και μέσα προσπορισμού, καθώς οι παραστάσεις και συμμετοχές σε συναυλίες και σχήματα δεν περιορίστηκαν απλά, αλλά σχεδόν εκμηδενίστηκαν. Αυτό ωθεί χιλιάδες ανθρώπους στην απόγνωση και σε ένα είδος εργασίας βαθιά αλλοτριωτικού χαρακτήρα, αφού περιφρονεί τις σπουδές αλλά και την προσφορά τους, των οποίων η αναγκαιότητα και η σπουδαιότητα διαπιστώθηκαν με σκληρό αυτή τη φορά τρόπο από όλους μας, στις συνθήκες υποχρεωτικού εγκλεισμού που βιώσαμε.

Ως Πρόεδρος του Νομικού Προσώπου «Δημοτικό Ωδείο Αταλάντης» αισθάνομαι το ηθικό χρέος να ζητήσω τη συμβολή σας, με την ισχύ της ομόφωνης ψήφου σας, να στηρίξετε το εξής αίτημα: απαιτείται να επαναπροσδιοριστεί από τα αρμόδια υπουργεία, Πολιτισμού, Εργασίας και Οικονομικών, ο τρόπος αμοιβής των καλλιτεχνών που εργάζονται με σχέση εργασίας Ορισμένου Χρόνου στα Δημοτικά Ωδεία, ώστε να αμείβονται δίκαια και αντάξια του έργου που προσφέρουν και όχι βάσει του Ενιαίου Μισθολογίου, που βυθίζει τον κλάδο στην απαξίωση και υποβαθμίζει τον κόπο και το χρόνο των σπουδών τους. Προτείνω την υπαγωγή τους σε ειδικό καθεστώς που θα προβλέπει αναλογία μαθητών και αμοιβής , σχετιζόμενη  με ποσοστό επί των διδάκτρων.

Καλούμε όλα τα Δημοτικά Ωδεία της χώρας να στηρίξουν την πρωτοβουλία και να εκδώσουν αντίστοιχο ψήφισμα των οικείων Διοικητικών και Δημοτικών Συμβουλίων, καθώς αποτελεί χρέος όλων μας να ενσκήψουμε με ευαισθησία και έντονο το αίσθημα του καθήκοντος στον κλάδο, αν όντως πιστεύουμε ότι η παιδεία και ο πολιτισμός είναι πράγματι το μεγάλο κεφάλαιο της χώρας μας.

Κοινοποίηση.

Αφήστε μια απάντηση