Σοφία Ανεστοπούλου: «Όλοι μαζί συσπειρωμένοι και αλληλέγγυοι να αντιμετωπίσουμε το αύριο»

Κάλεσμα για συσπείρωση και αλληλεγγύη απευθύνει μέσα από τα «ΣΤΕΡΕΑ ΝΕΑ» η Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Φθιώτιδας, Σοφία Ανεστοπούλου. Η κ. Ανεστοπούλου μιλά για την τηλεργασία και τις επιπτώσεις της στους εργαζομένους, για το πόσο επηρεάστηκαν οι εργασιακές σχέσεις

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

Κάλεσμα για συσπείρωση και αλληλεγγύη απευθύνει μέσα από τα «ΣΤΕΡΕΑ ΝΕΑ» η Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Φθιώτιδας, Σοφία Ανεστοπούλου. Η κ. Ανεστοπούλου μιλά για την τηλεργασία και τις επιπτώσεις της στους εργαζομένους, για το πόσο επηρεάστηκαν οι εργασιακές σχέσεις από την εμφάνιση του κορωνοϊού και το αύριο της εργασίας στην μετά κορωνοϊό εποχή.

Συνέντευξη: Παύλος Σφέτσας

Μετά την εμφάνιση του κορωνοϊού εξελίχθηκε ραγδαία η τηλεργασία. Πιστεύετε ότι έχει θετικές επιπτώσεις στους εργαζομένους;

Η τηλεργασία δεν δύναται να λειτουργήσει στο 80% των επιχειρήσεων του Νομού μας, πόσο μάλλον να αποδώσει. Τηλεργασία χρησιμοποιούν οι δημόσιες υπηρεσίες, σε όσες είναι εφικτό, σε όσες διαθέτουν υπολογιστή, προγράμματα και βάση δεδομένων, που να μπορεί να τη δουλέψει κάποιος απ’ το σπίτι. Σε κάποιες επιχειρήσεις με προσωπικό όπως λογιστές ή υπάλληλους γραφείου, που μπορούν να το κάνουν.

Δε νομίζω πάντως ότι ωφελεί τους εργαζόμενους η τηλεργασία, ούτε ότι γίνεται. Υπάρχουν καταγγελίες στο Εργατικό Κέντρο ότι δηλώνεται τηλεργασία και δουλεύουν κανονικά σε πολλές περιπτώσεις.

Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εργασία με φυσική παρουσία.

Με τίποτα δεν αντικαθίσταται αυτό.

Πόσο επηρεάστηκαν οι εργασιακές σχέσεις από την εμφάνιση του κορωνοϊού και μετά;

Πάρα πολύ. Αν είχαμε από την εμφάνιση του κορωνοϊού και μετά από δέκα χρόνια μνημονιακών νόμων, που «σφάξανε» την εργατική τάξη, ένα 70% παραβατικότητα, πλέον πήγαμε στο 90%. Για να καταλάβετε, είχαμε καταγγελία την περασμένη βδομάδα ότι σε μεγάλο κατάστημα δηλώθηκαν όλοι οι εργαζόμενοι σε αναστολή εργασίας και πίσω απ’ τα κλειστά ρολά κάνουν απογραφή αποθήκης εν όψει του τέλους του χρόνου. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό.

Δεν γίνεται και να κάνεις καταγγελίες αυτή τη στιγμή, όταν το 80% των επιχειρήσεων είναι κλειστές. Δεν μπορείς να χτυπήσεις τους μικρομεσαίους, πολλοί εκ των οποίων μεταβιβάζουν το πρόβλημά τους στους εργαζόμενους. Είναι κι αυτοί σε μια πολλή δύσκολη κατάσταση τούτη την ώρα.

Το αύριο της εργασίας με τα δεδομένα που δημιουργούνται πως το βλέπετε;

Πάρα πολύ δύσκολο γιατί δεν ξέρουμε με το που θα ξεκινήσει η οικονομία πόσες επιχειρήσεις θα δουλέψουν. Και στη Φθιώτιδα και γενικότερα στην Ελλάδα η ραχοκοκαλιά της οικονομίας είναι η μικρομεσαία επιχείρηση. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι δουλεύουν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις κι απ’ αυτές δεν ξέρω πόσες θα ξανανοίξουν. Άρα θα έχουμε και αύξηση της ανεργίας και των ελαστικών μορφών απασχόλησης και μαύρη, ανασφάλιστη εργασία. Όλα αυτά θα αυξηθούν.

Φτάνω στο συμπέρασμα γιατί οι εργαζόμενοι δεν ξυπνάνε; Δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να γίνει για να αντιδράσουν. Έχουν σκύψει όλοι το κεφάλι και περιμένουν το χειρότερο και κανείς δεν αντιδρά.

Που οφείλεται αυτό;

Έχω ξαναπεί ότι μπορεί στο παρελθόν να αισθάνθηκαν και προδομένοι πολλές φορές απ’ το συνδικαλιστικό κίνημα και όλα αυτά που ακούν ότι θα γίνουν, τελικά δε γίνονται κι η απογοήτευση είναι τρομερή. Αυτή τη στιγμή όμως τόσο μεγάλη απογοήτευση δεν μπορώ να την εξηγήσω. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα έχουμε μεγάλη εξέγερση. Το θέμα είναι ότι το αφήνουμε και θα φτάσουμε στο να έχουμε χάσει τα πάντα, σε εποχές πριν από 100 χρόνια, όπου χύθηκε αίμα για να διεκδικηθούν δικαιώματα.

Ο κόσμος τώρα είναι και λίγο φοβισμένος. Με τον κορωνοϊό το θέμα της ζωής μπήκε πάνω απ’ όλα και τα υπόλοιπα ήρθαν σε δεύτερη μοίρα. Όταν θα ξεκαθαρίσει το θέμα με την πανδημία και θα γίνει κάτι που αντιμετωπίζεται με το εμβόλιο, τα πράγματα θα γίνουν πολύ σοβαρά.

Δεν ξέρω αν θα είμαστε και ενωμένοι σαν αλυσίδα, εργαζόμενοι – επιχειρήσεις – κυβέρνηση, ώστε να αντιμετωπίσουμε το αύριο.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια που συνδικαλίζομαι θυμάμαι τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες με τους εργαζόμενους να είμαστε πάντα μαζί. Δεν ξέρω αν αυτή η κρίση θα έχει επιπτώσεις και ανάμεσα σ αυτούς που δεν είχαν πρόβλημα μέχρι σήμερα. Ευελπιστώ πως όχι, αλλά δεν ξέρω τι θα μας ξημερώσει η επόμενη μέρα.

Τα μέτρα απάλυνσης των επιπτώσεων στην οικονομία για τα απαγορευτικά, που λαμβάνει η κυβέρνηση, είναι αρκετά;

Κάνει κάποιες κινήσεις για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έχει δώσει κι αυτή την αναστολή εργασίας που βγαίνει γύρω στα 630 ευρώ. Θεωρώ ότι θα πρέπει να γίνουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα. Καταρχάς πως θα επανεκκινηθεί η οικονομία και πως θα βρουν όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι δουλειά.

Γιατί προφανώς στους παλιούς ανέργους θα προστεθούν και νέοι.

Προφανώς. Έπειτα κάτι που προσωπικά με προβληματίζει πολύ. Λέει η κυβέρνηση ότι έχουμε αύξηση του μισθού, την οποία καπελώνει και τη βάζει στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Κόβει κάποιες κρατήσεις που είχαν οι εργαζόμενοι, οι οποίες είναι υπέρ αλληλεγγύης και ΟΑΕΔ, που σημαίνει ότι αποδυναμώνει τον ΟΑΕΔ. Άρα την αμέσως επόμενη χρονιά θα έχουμε έναν ΟΑΕΔ, ο οποίος κάποια στιγμή δεν θα έχει τη δυνατότητα, όχι να βγάλει προγράμματα και να βοηθήσει ανέργους ή να βγάλει στην κοινωφελή εργασία να βρουν κάποιοι άνθρωποι δουλειά, αλλά θα αντιμετωπίσει πρόβλημα στο να καταβάλει τα επιδόματα ανεργίας. Είναι αύξηση του μισθού αυτή η μείωση που κάνει στις ασφαλιστικές εισφορές ή του χρόνου θα χτυπάμε όλοι μαζί το κεφάλι μας στον τοίχο;

Θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα στους εργαζομένους μέσω της εφημερίδας μας ως Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου;

Καταρχήν υγεία. Βρισκόμαστε στην πιο δύσκολη στιγμή που έχουμε αντιμετωπίσει τα τελευταία χρόνια, ακόμη κι απ’ τα μνημονιακά, που χάσαμε πάρα πολλά. Η φετινή χρονιά είναι η πιο δύσκολη για την εργατική τάξη και θα πρέπει όλοι μαζί συσπειρωμένοι και αλληλέγγυοι ο ένας στον άλλον να γίνουμε μια γροθιά, ώστε να αντιμετωπίσουμε το αύριο.

Κάλεσμα για συσπείρωση και αλληλεγγύη απευθύνει μέσα από τα «ΣΤΕΡΕΑ ΝΕΑ» η Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Φθιώτιδας, Σοφία Ανεστοπούλου. Η κ. Ανεστοπούλου μιλά για την τηλεργασία και τις επιπτώσεις της στους εργαζομένους, για το πόσο επηρεάστηκαν οι εργασιακές σχέσεις από την εμφάνιση του κορωνοϊού και το αύριο της εργασίας στην μετά κορωνοϊό εποχή.

Συνέντευξη: Παύλος Σφέτσας

Μετά την εμφάνιση του κορωνοϊού εξελίχθηκε ραγδαία η τηλεργασία. Πιστεύετε ότι έχει θετικές επιπτώσεις στους εργαζομένους;

Η τηλεργασία δεν δύναται να λειτουργήσει στο 80% των επιχειρήσεων του Νομού μας, πόσο μάλλον να αποδώσει. Τηλεργασία χρησιμοποιούν οι δημόσιες υπηρεσίες, σε όσες είναι εφικτό, σε όσες διαθέτουν υπολογιστή, προγράμματα και βάση δεδομένων, που να μπορεί να τη δουλέψει κάποιος απ’ το σπίτι. Σε κάποιες επιχειρήσεις με προσωπικό όπως λογιστές ή υπάλληλους γραφείου, που μπορούν να το κάνουν.

Δε νομίζω πάντως ότι ωφελεί τους εργαζόμενους η τηλεργασία, ούτε ότι γίνεται. Υπάρχουν καταγγελίες στο Εργατικό Κέντρο ότι δηλώνεται τηλεργασία και δουλεύουν κανονικά σε πολλές περιπτώσεις.

Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εργασία με φυσική παρουσία.

Με τίποτα δεν αντικαθίσταται αυτό.

Πόσο επηρεάστηκαν οι εργασιακές σχέσεις από την εμφάνιση του κορωνοϊού και μετά;

Πάρα πολύ. Αν είχαμε από την εμφάνιση του κορωνοϊού και μετά από δέκα χρόνια μνημονιακών νόμων, που «σφάξανε» την εργατική τάξη, ένα 70% παραβατικότητα, πλέον πήγαμε στο 90%. Για να καταλάβετε, είχαμε καταγγελία την περασμένη βδομάδα ότι σε μεγάλο κατάστημα δηλώθηκαν όλοι οι εργαζόμενοι σε αναστολή εργασίας και πίσω απ’ τα κλειστά ρολά κάνουν απογραφή αποθήκης εν όψει του τέλους του χρόνου. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό.

Δεν γίνεται και να κάνεις καταγγελίες αυτή τη στιγμή, όταν το 80% των επιχειρήσεων είναι κλειστές. Δεν μπορείς να χτυπήσεις τους μικρομεσαίους, πολλοί εκ των οποίων μεταβιβάζουν το πρόβλημά τους στους εργαζόμενους. Είναι κι αυτοί σε μια πολλή δύσκολη κατάσταση τούτη την ώρα.

Το αύριο της εργασίας με τα δεδομένα που δημιουργούνται πως το βλέπετε;

Πάρα πολύ δύσκολο γιατί δεν ξέρουμε με το που θα ξεκινήσει η οικονομία πόσες επιχειρήσεις θα δουλέψουν. Και στη Φθιώτιδα και γενικότερα στην Ελλάδα η ραχοκοκαλιά της οικονομίας είναι η μικρομεσαία επιχείρηση. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι δουλεύουν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις κι απ’ αυτές δεν ξέρω πόσες θα ξανανοίξουν. Άρα θα έχουμε και αύξηση της ανεργίας και των ελαστικών μορφών απασχόλησης και μαύρη, ανασφάλιστη εργασία. Όλα αυτά θα αυξηθούν.

Φτάνω στο συμπέρασμα γιατί οι εργαζόμενοι δεν ξυπνάνε; Δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να γίνει για να αντιδράσουν. Έχουν σκύψει όλοι το κεφάλι και περιμένουν το χειρότερο και κανείς δεν αντιδρά.

Που οφείλεται αυτό;

Έχω ξαναπεί ότι μπορεί στο παρελθόν να αισθάνθηκαν και προδομένοι πολλές φορές απ’ το συνδικαλιστικό κίνημα και όλα αυτά που ακούν ότι θα γίνουν, τελικά δε γίνονται κι η απογοήτευση είναι τρομερή. Αυτή τη στιγμή όμως τόσο μεγάλη απογοήτευση δεν μπορώ να την εξηγήσω. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα έχουμε μεγάλη εξέγερση. Το θέμα είναι ότι το αφήνουμε και θα φτάσουμε στο να έχουμε χάσει τα πάντα, σε εποχές πριν από 100 χρόνια, όπου χύθηκε αίμα για να διεκδικηθούν δικαιώματα.

Ο κόσμος τώρα είναι και λίγο φοβισμένος. Με τον κορωνοϊό το θέμα της ζωής μπήκε πάνω απ’ όλα και τα υπόλοιπα ήρθαν σε δεύτερη μοίρα. Όταν θα ξεκαθαρίσει το θέμα με την πανδημία και θα γίνει κάτι που αντιμετωπίζεται με το εμβόλιο, τα πράγματα θα γίνουν πολύ σοβαρά.

Δεν ξέρω αν θα είμαστε και ενωμένοι σαν αλυσίδα, εργαζόμενοι – επιχειρήσεις – κυβέρνηση, ώστε να αντιμετωπίσουμε το αύριο.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια που συνδικαλίζομαι θυμάμαι τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες με τους εργαζόμενους να είμαστε πάντα μαζί. Δεν ξέρω αν αυτή η κρίση θα έχει επιπτώσεις και ανάμεσα σ αυτούς που δεν είχαν πρόβλημα μέχρι σήμερα. Ευελπιστώ πως όχι, αλλά δεν ξέρω τι θα μας ξημερώσει η επόμενη μέρα.

Τα μέτρα απάλυνσης των επιπτώσεων στην οικονομία για τα απαγορευτικά, που λαμβάνει η κυβέρνηση, είναι αρκετά;

Κάνει κάποιες κινήσεις για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έχει δώσει κι αυτή την αναστολή εργασίας που βγαίνει γύρω στα 630 ευρώ. Θεωρώ ότι θα πρέπει να γίνουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα. Καταρχάς πως θα επανεκκινηθεί η οικονομία και πως θα βρουν όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι δουλειά.

Γιατί προφανώς στους παλιούς ανέργους θα προστεθούν και νέοι.

Προφανώς. Έπειτα κάτι που προσωπικά με προβληματίζει πολύ. Λέει η κυβέρνηση ότι έχουμε αύξηση του μισθού, την οποία καπελώνει και τη βάζει στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Κόβει κάποιες κρατήσεις που είχαν οι εργαζόμενοι, οι οποίες είναι υπέρ αλληλεγγύης και ΟΑΕΔ, που σημαίνει ότι αποδυναμώνει τον ΟΑΕΔ. Άρα την αμέσως επόμενη χρονιά θα έχουμε έναν ΟΑΕΔ, ο οποίος κάποια στιγμή δεν θα έχει τη δυνατότητα, όχι να βγάλει προγράμματα και να βοηθήσει ανέργους ή να βγάλει στην κοινωφελή εργασία να βρουν κάποιοι άνθρωποι δουλειά, αλλά θα αντιμετωπίσει πρόβλημα στο να καταβάλει τα επιδόματα ανεργίας. Είναι αύξηση του μισθού αυτή η μείωση που κάνει στις ασφαλιστικές εισφορές ή του χρόνου θα χτυπάμε όλοι μαζί το κεφάλι μας στον τοίχο;

Θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα στους εργαζομένους μέσω της εφημερίδας μας ως Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου;

Καταρχήν υγεία. Βρισκόμαστε στην πιο δύσκολη στιγμή που έχουμε αντιμετωπίσει τα τελευταία χρόνια, ακόμη κι απ’ τα μνημονιακά, που χάσαμε πάρα πολλά. Η φετινή χρονιά είναι η πιο δύσκολη για την εργατική τάξη και θα πρέπει όλοι μαζί συσπειρωμένοι και αλληλέγγυοι ο ένας στον άλλον να γίνουμε μια γροθιά, ώστε να αντιμετωπίσουμε το αύριο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ