Μήνυμα για την ημέρα της γυναίκας από την Πρόεδρο της Επιτροπής Ισότητας του Δήμου Λοκρών

Μήνυμα Προέδρου Επιτροπής Ισότητας Δήμου Λοκρών Μαρίας Τζανακάκη.

Στις 8 Μαρτίου του 1857 οι γυναίκες που δούλευαν στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης βγήκαν στους δρόμους και διαδήλωσαν, ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ήταν η αρχή του αγώνα για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών, για μια δίκαιη και ισότιμη αντιμετώπιση μέσα στην κοινωνία. Ως υπενθύμιση του σκοπού αυτού, καθιερώθηκε η 8η ημέρα του Μάρτη ως η “Ημέρα της Γυναίκας”.

 

Ωστόσο, 164 χρόνια μετά, ο αγώνας συνεχίζεται. Το 1893 δόθηκε δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες της Νέας Ζηλανδίας αλλά μόλις το 2015 στις γυναίκες της Σαουδικής Αραβίας. Ακόμα και στις πιο ανεπτυγμένες χώρες, οι γυναίκες αμείβονται λιγότερο από τους άντρες και έχουν μικρότερες πιθανότητες πρόσληψης. Στην Ελλάδα, 85% των γυναικών δηλώνουν ότι έχουν δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας. Παγκοσμίως, 132.000.000 κορίτσια δεν πηγαίνουν σχολείο, ενώ υπάρχουν χώρες στις οποίες η αδυναμία εκπαίδευσης είναι το λιγότερο καταπατημένο δικαίωμα. Σε χώρες της Αφρικής, 30% των κοριτσιών παντρεύονται σε ηλικία μικρότερη των 15 ετών. Στην Ινδία κάθε μέρα βιάζονται 88 γυναίκες. Πάνω από 200.000.000 γυναίκες έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων σε Αφρική, Μέση Ανατολή και Ασία.

 

Η επικαιρότητα στον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα, φέρνει γυναίκες και άντρες μαζί, στην πρώτη γραμμή, για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Η κρίση αυτή παραμέρισε τις διακρίσεις και απέδειξε ότι το ευαίσθητο φύλο δεν είναι εύθραυστο. Είναι παρόν σε έναν πόλεμο που δε χρειάζονται όπλα, αλλά ικανότητα, επιμονή και αποφασιστικότητα.

 

Κάθε γυναίκα δικαιούται ίση επαγγελματική μεταχείριση. Δικαιούται να εργάζεται χωρίς εκβιασμούς και σεξιστικές συμπεριφορές. Δικαιούται μια κοινωνία που θα δείχνει το πρόσωπο της χωρίς φόβο, μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου, χρώματος, θρησκευτικών πεποιθήσεων ή σεξουαλικού προσανατολισμού.

 

Για τον σκοπό αυτό, οφείλουμε να δείχνουμε μηδενική ανοχή σε οποιοδήποτε ψυχολογικό ή σωματικό βιασμό. Οφείλουμε να μην επιτρέπουμε την εμπορευματοποίηση της θηλυκότητας της γυναίκας. Οφείλουμε να εξουδετερώσουμε τα ταμπού, που προσδιορίζουν εδώ και χρόνια τη θέση της και τις επιλογές της.

 

Οφείλουμε να ξεφορτωθούμε τα στερεότυπα και να σκεφτούμε πρωτότυπα, ώστε οι επόμενες γενιές να ζήσουν σε έναν κόσμο ίσων ευκαιριών.

 

Εύχομαι σύντομα να μην υπάρχει ανάγκη να γιορτάζεται η ημέρα αυτή. Όταν πια θα έχει γίνει βαθιά η συνειδητοποίηση ότι γυναίκες και άντρες είναι ισότιμοι.

 

Άλλωστε το μόνο που μας χωρίζει είναι ένα Υ χρωμόσωμα.

 

 

Μαρία Τζανακάκη

Πρόεδρος Επιτροπής Ισότητας Δήμου Λοκρών

Στις 8 Μαρτίου του 1857 οι γυναίκες που δούλευαν στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης βγήκαν στους δρόμους και διαδήλωσαν, ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ήταν η αρχή του αγώνα για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών, για μια δίκαιη και ισότιμη αντιμετώπιση μέσα στην κοινωνία. Ως υπενθύμιση του σκοπού αυτού, καθιερώθηκε η 8η ημέρα του Μάρτη ως η “Ημέρα της Γυναίκας”.

 

Ωστόσο, 164 χρόνια μετά, ο αγώνας συνεχίζεται. Το 1893 δόθηκε δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες της Νέας Ζηλανδίας αλλά μόλις το 2015 στις γυναίκες της Σαουδικής Αραβίας. Ακόμα και στις πιο ανεπτυγμένες χώρες, οι γυναίκες αμείβονται λιγότερο από τους άντρες και έχουν μικρότερες πιθανότητες πρόσληψης. Στην Ελλάδα, 85% των γυναικών δηλώνουν ότι έχουν δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας. Παγκοσμίως, 132.000.000 κορίτσια δεν πηγαίνουν σχολείο, ενώ υπάρχουν χώρες στις οποίες η αδυναμία εκπαίδευσης είναι το λιγότερο καταπατημένο δικαίωμα. Σε χώρες της Αφρικής, 30% των κοριτσιών παντρεύονται σε ηλικία μικρότερη των 15 ετών. Στην Ινδία κάθε μέρα βιάζονται 88 γυναίκες. Πάνω από 200.000.000 γυναίκες έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων σε Αφρική, Μέση Ανατολή και Ασία.

 

Η επικαιρότητα στον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα, φέρνει γυναίκες και άντρες μαζί, στην πρώτη γραμμή, για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Η κρίση αυτή παραμέρισε τις διακρίσεις και απέδειξε ότι το ευαίσθητο φύλο δεν είναι εύθραυστο. Είναι παρόν σε έναν πόλεμο που δε χρειάζονται όπλα, αλλά ικανότητα, επιμονή και αποφασιστικότητα.

 

Κάθε γυναίκα δικαιούται ίση επαγγελματική μεταχείριση. Δικαιούται να εργάζεται χωρίς εκβιασμούς και σεξιστικές συμπεριφορές. Δικαιούται μια κοινωνία που θα δείχνει το πρόσωπο της χωρίς φόβο, μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου, χρώματος, θρησκευτικών πεποιθήσεων ή σεξουαλικού προσανατολισμού.

 

Για τον σκοπό αυτό, οφείλουμε να δείχνουμε μηδενική ανοχή σε οποιοδήποτε ψυχολογικό ή σωματικό βιασμό. Οφείλουμε να μην επιτρέπουμε την εμπορευματοποίηση της θηλυκότητας της γυναίκας. Οφείλουμε να εξουδετερώσουμε τα ταμπού, που προσδιορίζουν εδώ και χρόνια τη θέση της και τις επιλογές της.

 

Οφείλουμε να ξεφορτωθούμε τα στερεότυπα και να σκεφτούμε πρωτότυπα, ώστε οι επόμενες γενιές να ζήσουν σε έναν κόσμο ίσων ευκαιριών.

 

Εύχομαι σύντομα να μην υπάρχει ανάγκη να γιορτάζεται η ημέρα αυτή. Όταν πια θα έχει γίνει βαθιά η συνειδητοποίηση ότι γυναίκες και άντρες είναι ισότιμοι.

 

Άλλωστε το μόνο που μας χωρίζει είναι ένα Υ χρωμόσωμα.

 

 

Μαρία Τζανακάκη

Πρόεδρος Επιτροπής Ισότητας Δήμου Λοκρών

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *