Champions League: Αυτόν τον τίτλο ποιος θα τον πάρει;

Σε λίγο περισσότερο από δέκα μέρες τα βλέμματα όλων θα στραφούν στο μεγάλο αθλητικό γεγονός

Γράφει ο Βασίλης Χονδρός

Η μεγάλη ώρα έφτασε! Στις 29 Μαΐου τα βλέμματα όλου του πλανήτη θα στραφούν στο κορυφαίο γεγονός και ιδιαίτερα των Άγγλων υποστηρικτών, καθώς μιλάμε για Αγγλικό «εμφύλιο». Ο μεγάλος τελικός της κορυφαίας Ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης απέχει μόλις λίγες ημέρες και το μυαλό των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων δεν μπορεί να μην τον σκέφτεται.

Φέτος για καλή τύχη όλων, παρά την πανδημία οι ποδοσφαιρικές διοργανώσεις (τουλάχιστον των μεγάλων κατηγοριών) δεν σταμάτησαν ποτέ. Εν αντιθέσει, συνεχίστηκαν κανονικά, με όλα τα μέτρα προστασίας κατά του ιού, χαρίζοντας όπως πάντα τεράστιες συγκινήσεις.

Για 2η συνεχόμενη χρονιά μακριά από την Κωνσταντινούπολη

Η στρογγυλή θεά ήρθε η ώρα να βάλει τα καλά της και να ετοιμαστεί…όχι για Τουρκία τελικά, αλλά όπως και πέρυσι, για Πορτογαλία. Ο φετινός τελικός ο οποίος είχε προγραμματιστεί να γίνει στην Πόλη, εξαιτίας της κατάστασης υψηλού κινδύνου που επικρατεί στην γειτονική χώρα, αποφασίστηκε να αλλάξει στέγη, μετακομίζοντας στην Πορτογαλία και συγκεκριμένα στο «Ντραγκάο».

Βλέπετε η αγγλική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να ρισκάρει τις μετακινήσεις στην Τουρκία ελέω κορωνοϊού. Εξάλλου, για να πραγματοποιηθούν τόσο οι μετακινήσεις των ομάδων και όλων των εκπροσώπων ομοσπονδιών κλπ., όσο και των οπαδών, υπήρχε ως βασική προϋπόθεση, η υποχρεωτική απομόνωση 14 ημερών. Κάτι τέτοιο όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, δυσκόλευε αρκετά τα πράγματα, με αποτέλεσμα η «μετακόμιση» του τελικού να θεωρείται μονόδρομος.

Τρίτος αγγλικός «εμφύλιος»

Φέτος, αυτό που φάνταζε «όνειρο» στην αρχή της χρονιάς, όταν τόσο η Μάντσεστερ Σίτι, όσο και η Τσέλσι του Φρανκ Λάμπαρντ δεν γέμιζαν το μάτι, έγινε πραγματικότητα, με τις δύο ομάδες να φτάνουν μέχρι τέλους . Έστω καθυστερημένα και οι δύο βρήκαν τον δρόμο τους, κάνοντας εξαιρετική πορεία. Από την μία η ομάδα του Πεπ, βρήκε νωρίς το «αντίδοτο» στην αστάθεια και τις μέτριες εμφανίσεις, κατακτώντας το πρωτάθλημα της Premier League και φτάνοντας παράλληλα στον πρώτο τελικό της ιστορίας της στο Champions League. Αντιθέτως οι Λονδρέζοι, έπρεπε να αλλάξουν προπονητή ώστε να δουν «άσπρη μέρα». Ο Γερμανός προπονητής Τόμας Τούχελ πήρε το χρίσμα, αντικαθιστώντας τον θρύλο της ομάδας Φρανκ Λάμπαρντ, αλλάζοντας τελείως το αγωνιστικό πρόσωπο των «Μπλε».

Για την ιστορία, δεν είναι η πρώτη φορά που θα δούμε αγγλικό εμφύλιο στον μεγάλο τελικό. Αντιθέτως, έχει συμβεί άλλες δύο φορές ομάδες του Νησιού να διασταυρώσουν τα ξίφη τους με φόντο τον τίτλο.

Πρώτη φορά συνέβη το 2008 ανάμεσα σε Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Τσέλσι, όπου η ομάδα του Σερ Άλεξ, ευτύχησε να σηκώσει το τρόπαιο χάρη στο ιστορικό πλέον, γλίστρημα του Τζον Τέρι στην διαδικασία των πέναλτι, ενώ προ διετίας στον 2ο αγγλικό τελικό, η Λίβερπουλ σήκωσε το τρόπαιο με τα μεγάλα «αυτιά» απέναντι στην Τότεναμ του Ποκετίνο. Αξίζει να σημειωθεί πως η Τσέλσι αποτελεί την μόνη ομάδα με δύο συμμετοχές σε αγγλικούς τελικούς, έχοντας την εμπειρία, ενώ η Σίτι γίνεται η 5η διαφορετική εκπρόσωπος.

Ο δρόμος προς τον τελικό

Η αλήθεια είναι πως και οι δύο ομάδες έχουν παρουσιάσει εξαιρετική εικόνα το τελευταίο διάστημα, τόσο εγχώρια όσο και στο Champions League. Η Τσέλσι, είχε λίγο ευκολότερο έργο συγκριτικά με την Σίτι, στον δρόμο της προς τον τελικό, έχοντας αποκλείσει κατά σειρά, Ατλέτικο, Πόρτο και Ρεάλ Μαδρίτης.

Από την άλλη οι «Γαλάζιοι» του Μάντσεστερ, μπορεί στην φάση των «16» και των «8» να είχαν βατές κληρώσεις, αντιμετωπίζοντας την Γκλαντμπαχ και την Ντόρντμουντ αντίστοιχα, όμως στα ημιτελικά έπρεπε να κάμψουν την αντίσταση της περσινής φιναλίτ και ενός από τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου, την Παρί Σεν Ζερμέν. Κάτι το οποίο έκαναν με αρκετά μεγάλη ευκολία, καθώς νίκησαν τους Γάλλους και στα δύο παιχνίδια, αφήνοντας έξω τους Μπαπέ- Νεΐμάρ, αλλά και τον Αργεντίνο προπονητή, Μαουρίσιο Ποκετίνο.

ElCashico με ξεκάθαρο φαβορί

Για να πιάσουμε το ζήτημα αγωνιστικά, το προβάδισμα για τον τίτλο φαίνεται να έχει η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα. Οι «Γαλάζιοι» έχοντας στο τιμόνι τον Καταλανό τα τελευταία 5 χρόνια, έχουν αποτυπώσει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη τα «πιστεύω» και τα «θέλω» του προπονητή τους. Η Σίτι έχει αρχή, μέση και τέλος, αποτυπώνοντας στο χορτάρι, όλα όσα διδάσκονται οι παίκτες της από τον «δάσκαλο» Πεπ. Εξάλλου, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην αρχή της χρονιάς, βρέθηκε η «χρυσή τομή», καθαρίζοντας εγχώρια την υπόθεση «τίτλος» και  φτάνοντας παράλληλα σε επίπεδα τόσο υψηλά, κάνοντας την φόβητρο για κάθε αντίπαλο.

Από την άλλη, η Τσέλσι του Τούχελ δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνη του Λάμπαρντ. Η ομάδα του Λονδίνου βρήκε ισορροπίες, έγινε πιο συμπαγής και ταυτόχρονα διατήρησε τις ήδη υψηλές «πτήσεις» στο επιθετικό κομμάτι. Βέβαια, παρά την μεταμόρφωση επί του Γερμανού και το εξαιρετικό αγωνιστικό πρόσωπο το οποίο επιδεικνύει σε κάθε της αγώνα, υπολείπεται σημαντικά έναντι της Σίτι.

Στην μία πλευρά υπάρχει μία καλοδουλεμένη μηχανή έτοιμη να τα σαρώσει όλα και από την άλλη μία «φρέσκια» ομάδα που κάνει τα πρώτα της «φτερουγίσματα», ετοιμαζόμενη να πετάξει. Δεδομένα, κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τον νικητή, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για έναν τελικό Champions League. Όλα αυτά τα χρόνια εξάλλου, δεν ήταν λίγες οι φορές που έγιναν εκπλήξεις, με τα αουτσάηντερ να σηκώνουν στο τέλος το τρόπαιο.

Αδιαμφησβήτητα στον μεγάλο τελικό θα κοντραριστούν δύο φοβερές ομάδες, με δύο από τους καλύτερους προπονητές στον κόσμο. Όμως και οι δύο είναι ομάδες που έχουν επενδύσει πακτωλό χρημάτων για να φτάσουν στην επιτυχία. Οι ευρωπαίοι συνάδελφοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το Σίτι-Παρί ως «El “Cash”iko», όμως προσωπικά έχω διαφορετική άποψη. «El “Cash”iko» δεν ήταν το Σίτι-Παρί, αλλά το Σίτι-Τσέλσι. Εν μέσω πανδημίας, οι συγκεκριμένες δύο, ξόδεψαν ένα καράβι χρήματα για μεταγραφές, εφόσον ήταν οι μόνες που είχαν την άμεση χρηματοδότηση του «αφεντικού». Η Τσέλσι με τα ρούβλια του Αμπράμοβιτς ξεπέρασε τα 200 εκατομμύρια ευρώ την θερινή μεταγραφική περίοδο, ενώ η Σίτι των Αράβων τα 150. Την ίδια ώρα, οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές ομάδες μετρούσαν με το σταγονόμετρο τα έσοδα τους, ώστε να δουν πόσα μπορούν να ξοδέψουν.

Είναι τελικά τυχαίο το γεγονός πως έφτασαν οι δύο αγγλικοί «κολοσσοί» μέχρι τέλους; Ποιος θα κατακτήσει το φετινό τρόπαιο; Θα επικρατήσουν τα Ρούβλια ή μήπως τα πετροδόλαρα;

 

Γράφει ο Βασίλης Χονδρός

Η μεγάλη ώρα έφτασε! Στις 29 Μαΐου τα βλέμματα όλου του πλανήτη θα στραφούν στο κορυφαίο γεγονός και ιδιαίτερα των Άγγλων υποστηρικτών, καθώς μιλάμε για Αγγλικό «εμφύλιο». Ο μεγάλος τελικός της κορυφαίας Ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης απέχει μόλις λίγες ημέρες και το μυαλό των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων δεν μπορεί να μην τον σκέφτεται.

Φέτος για καλή τύχη όλων, παρά την πανδημία οι ποδοσφαιρικές διοργανώσεις (τουλάχιστον των μεγάλων κατηγοριών) δεν σταμάτησαν ποτέ. Εν αντιθέσει, συνεχίστηκαν κανονικά, με όλα τα μέτρα προστασίας κατά του ιού, χαρίζοντας όπως πάντα τεράστιες συγκινήσεις.

Για 2η συνεχόμενη χρονιά μακριά από την Κωνσταντινούπολη

Η στρογγυλή θεά ήρθε η ώρα να βάλει τα καλά της και να ετοιμαστεί…όχι για Τουρκία τελικά, αλλά όπως και πέρυσι, για Πορτογαλία. Ο φετινός τελικός ο οποίος είχε προγραμματιστεί να γίνει στην Πόλη, εξαιτίας της κατάστασης υψηλού κινδύνου που επικρατεί στην γειτονική χώρα, αποφασίστηκε να αλλάξει στέγη, μετακομίζοντας στην Πορτογαλία και συγκεκριμένα στο «Ντραγκάο».

Βλέπετε η αγγλική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να ρισκάρει τις μετακινήσεις στην Τουρκία ελέω κορωνοϊού. Εξάλλου, για να πραγματοποιηθούν τόσο οι μετακινήσεις των ομάδων και όλων των εκπροσώπων ομοσπονδιών κλπ., όσο και των οπαδών, υπήρχε ως βασική προϋπόθεση, η υποχρεωτική απομόνωση 14 ημερών. Κάτι τέτοιο όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, δυσκόλευε αρκετά τα πράγματα, με αποτέλεσμα η «μετακόμιση» του τελικού να θεωρείται μονόδρομος.

Τρίτος αγγλικός «εμφύλιος»

Φέτος, αυτό που φάνταζε «όνειρο» στην αρχή της χρονιάς, όταν τόσο η Μάντσεστερ Σίτι, όσο και η Τσέλσι του Φρανκ Λάμπαρντ δεν γέμιζαν το μάτι, έγινε πραγματικότητα, με τις δύο ομάδες να φτάνουν μέχρι τέλους . Έστω καθυστερημένα και οι δύο βρήκαν τον δρόμο τους, κάνοντας εξαιρετική πορεία. Από την μία η ομάδα του Πεπ, βρήκε νωρίς το «αντίδοτο» στην αστάθεια και τις μέτριες εμφανίσεις, κατακτώντας το πρωτάθλημα της Premier League και φτάνοντας παράλληλα στον πρώτο τελικό της ιστορίας της στο Champions League. Αντιθέτως οι Λονδρέζοι, έπρεπε να αλλάξουν προπονητή ώστε να δουν «άσπρη μέρα». Ο Γερμανός προπονητής Τόμας Τούχελ πήρε το χρίσμα, αντικαθιστώντας τον θρύλο της ομάδας Φρανκ Λάμπαρντ, αλλάζοντας τελείως το αγωνιστικό πρόσωπο των «Μπλε».

Για την ιστορία, δεν είναι η πρώτη φορά που θα δούμε αγγλικό εμφύλιο στον μεγάλο τελικό. Αντιθέτως, έχει συμβεί άλλες δύο φορές ομάδες του Νησιού να διασταυρώσουν τα ξίφη τους με φόντο τον τίτλο.

Πρώτη φορά συνέβη το 2008 ανάμεσα σε Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Τσέλσι, όπου η ομάδα του Σερ Άλεξ, ευτύχησε να σηκώσει το τρόπαιο χάρη στο ιστορικό πλέον, γλίστρημα του Τζον Τέρι στην διαδικασία των πέναλτι, ενώ προ διετίας στον 2ο αγγλικό τελικό, η Λίβερπουλ σήκωσε το τρόπαιο με τα μεγάλα «αυτιά» απέναντι στην Τότεναμ του Ποκετίνο. Αξίζει να σημειωθεί πως η Τσέλσι αποτελεί την μόνη ομάδα με δύο συμμετοχές σε αγγλικούς τελικούς, έχοντας την εμπειρία, ενώ η Σίτι γίνεται η 5η διαφορετική εκπρόσωπος.

Ο δρόμος προς τον τελικό

Η αλήθεια είναι πως και οι δύο ομάδες έχουν παρουσιάσει εξαιρετική εικόνα το τελευταίο διάστημα, τόσο εγχώρια όσο και στο Champions League. Η Τσέλσι, είχε λίγο ευκολότερο έργο συγκριτικά με την Σίτι, στον δρόμο της προς τον τελικό, έχοντας αποκλείσει κατά σειρά, Ατλέτικο, Πόρτο και Ρεάλ Μαδρίτης.

Από την άλλη οι «Γαλάζιοι» του Μάντσεστερ, μπορεί στην φάση των «16» και των «8» να είχαν βατές κληρώσεις, αντιμετωπίζοντας την Γκλαντμπαχ και την Ντόρντμουντ αντίστοιχα, όμως στα ημιτελικά έπρεπε να κάμψουν την αντίσταση της περσινής φιναλίτ και ενός από τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου, την Παρί Σεν Ζερμέν. Κάτι το οποίο έκαναν με αρκετά μεγάλη ευκολία, καθώς νίκησαν τους Γάλλους και στα δύο παιχνίδια, αφήνοντας έξω τους Μπαπέ- Νεΐμάρ, αλλά και τον Αργεντίνο προπονητή, Μαουρίσιο Ποκετίνο.

ElCashico με ξεκάθαρο φαβορί

Για να πιάσουμε το ζήτημα αγωνιστικά, το προβάδισμα για τον τίτλο φαίνεται να έχει η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα. Οι «Γαλάζιοι» έχοντας στο τιμόνι τον Καταλανό τα τελευταία 5 χρόνια, έχουν αποτυπώσει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη τα «πιστεύω» και τα «θέλω» του προπονητή τους. Η Σίτι έχει αρχή, μέση και τέλος, αποτυπώνοντας στο χορτάρι, όλα όσα διδάσκονται οι παίκτες της από τον «δάσκαλο» Πεπ. Εξάλλου, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην αρχή της χρονιάς, βρέθηκε η «χρυσή τομή», καθαρίζοντας εγχώρια την υπόθεση «τίτλος» και  φτάνοντας παράλληλα σε επίπεδα τόσο υψηλά, κάνοντας την φόβητρο για κάθε αντίπαλο.

Από την άλλη, η Τσέλσι του Τούχελ δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνη του Λάμπαρντ. Η ομάδα του Λονδίνου βρήκε ισορροπίες, έγινε πιο συμπαγής και ταυτόχρονα διατήρησε τις ήδη υψηλές «πτήσεις» στο επιθετικό κομμάτι. Βέβαια, παρά την μεταμόρφωση επί του Γερμανού και το εξαιρετικό αγωνιστικό πρόσωπο το οποίο επιδεικνύει σε κάθε της αγώνα, υπολείπεται σημαντικά έναντι της Σίτι.

Στην μία πλευρά υπάρχει μία καλοδουλεμένη μηχανή έτοιμη να τα σαρώσει όλα και από την άλλη μία «φρέσκια» ομάδα που κάνει τα πρώτα της «φτερουγίσματα», ετοιμαζόμενη να πετάξει. Δεδομένα, κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τον νικητή, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για έναν τελικό Champions League. Όλα αυτά τα χρόνια εξάλλου, δεν ήταν λίγες οι φορές που έγιναν εκπλήξεις, με τα αουτσάηντερ να σηκώνουν στο τέλος το τρόπαιο.

Αδιαμφησβήτητα στον μεγάλο τελικό θα κοντραριστούν δύο φοβερές ομάδες, με δύο από τους καλύτερους προπονητές στον κόσμο. Όμως και οι δύο είναι ομάδες που έχουν επενδύσει πακτωλό χρημάτων για να φτάσουν στην επιτυχία. Οι ευρωπαίοι συνάδελφοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το Σίτι-Παρί ως «El “Cash”iko», όμως προσωπικά έχω διαφορετική άποψη. «El “Cash”iko» δεν ήταν το Σίτι-Παρί, αλλά το Σίτι-Τσέλσι. Εν μέσω πανδημίας, οι συγκεκριμένες δύο, ξόδεψαν ένα καράβι χρήματα για μεταγραφές, εφόσον ήταν οι μόνες που είχαν την άμεση χρηματοδότηση του «αφεντικού». Η Τσέλσι με τα ρούβλια του Αμπράμοβιτς ξεπέρασε τα 200 εκατομμύρια ευρώ την θερινή μεταγραφική περίοδο, ενώ η Σίτι των Αράβων τα 150. Την ίδια ώρα, οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές ομάδες μετρούσαν με το σταγονόμετρο τα έσοδα τους, ώστε να δουν πόσα μπορούν να ξοδέψουν.

Είναι τελικά τυχαίο το γεγονός πως έφτασαν οι δύο αγγλικοί «κολοσσοί» μέχρι τέλους; Ποιος θα κατακτήσει το φετινό τρόπαιο; Θα επικρατήσουν τα Ρούβλια ή μήπως τα πετροδόλαρα;

 

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *