Για τους Έρικσεν αυτού του κόσμου

Ήρθε η ώρα να ξυπνήσουν οι συνειδήσεις των αρμόδιων στον χώρο του ποδοσφαίρου

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

Γράφει ο Βασίλης Χονδρός

Πριν από λίγες ημέρες η μεγάλη γιορτή που έχει στηθεί σε 11 πόλεις της Ευρωπαϊκής Ηπείρου, έφτασε ένα βήμα πριν μετατραπεί σε κηδεία. Το ζητούμενο είναι πως δεν υπάρχουν εισαγωγικά σε καμία από εκ των γιορτή και κηδεία, καθώς και οι δύο χρησιμοποιούνται με την κυριολεκτική τους έννοια.

Δίχως αμφιβολία, το EURO2020, είναι μια μεγάλη γιορτή, ωστόσο υπάρχουν πολλοί παράμετροι που θα έπρεπε να αξιολογηθούν, όσον αφορά την ορθή ή μη διεξαγωγή του. Αυτό που συνέβη στον Δανό μεσοεπιθετικό Κριστιάν Έρικσεν, ίσως αποτελεί την αρχή ενός μεγάλου «κακού», φανερώνοντας τον δρόμο στον οποίο βαδίζει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Ο εν λόγω δρόμος, φαίνεται να έχει πολλές «απότομες στροφές», «λακούβες» και «ανηφόρες».

Το ευτυχές γεγονός είναι πως ο Έρικσεν βρίσκεται εν ζωή, ξεπερνώντας τον μεγάλο κίνδυνο, έπειτα από την καθοριστική συμβολή τόσο των συμπαικτών του, αλλά και των γιατρών του αγώνα. Όμως, τίθεται ένα τεράστιο ερώτημα, «πως έφτασε ένας επαγγελματίας αθλητής στην κατάρρευση;»

Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί από εμάς, παρά μόνο από τους γιατρούς, έπειτα από εξονυχιστικές εξετάσεις στις οποίες θα υποβληθεί. Το σκεπτικό του παραπάνω ερωτήματος δεν σχετίζεται με τα ιατρικά αίτια της κατάρρευσης, αλλά σκεπτόμενοι λίγο έξω από το κουτί, κοιτώντας το δάσος και όχι το δέντρο, το πραγματικό αίτιο είναι αρκετά πιο βαθύ και σημαντικό.

Το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει εμπορευματοποιηθεί πέραν κάθε φαντασίας. Τα χρήματα που επενδύονται γίνονται περισσότερα χρόνο με το χρόνο, οι εμπορικές συμφωνίες εκτοξεύονται, εταιρείες «σφάζονται» για τα τηλεοπτικά δικαιώματα, καθώς και τα μεταγραφικά ποσά, όπως και οι μισθοί των αθλητών έχουν φτάσει σε εξωπραγματικά μεγέθη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την επιβάρυνση του καλεντάρι, γεμίζοντας τις μέχρι πρότινος «κενές» περιόδους με αγώνες,  έχοντας ως στόχο όχι την ψυχαγωγία του κόσμου, αλλά τα περισσότερο «παχουλά πορτοφόλια».

Το «κακό» έχει παραγίνει, ειδικά από τη στιγμή που τόσο οι αρμόδιες Oμοσπονδίες (FIFA- UEFA), όσο και τα ποδοσφαιρικά σωματεία, αντιμετωπίζουν τους αθλητές όχι ως ανθρώπους, αλλά σαν ρομπότ. Έχουμε φτάσει σε σημείο να απαξιώνεται η ανθρώπινη ύπαρξη, χωρίς να νοιάζεται οποιοσδήποτε για την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα των αθλητών.  Δυστυχώς, ο αθλητισμός του σήμερα έχει πάψει να έχει ηθικούς φραγμούς, έχοντας μετατρέψει ένα άθλημα σε προϊόν, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να το εμπλουτίσει, ώστε να υπάρξει ακόμα μεγαλύτερο κέρδος.

Αν αναλογιστεί κανείς τις καταστάσεις που βίωσαν οι αθλητές τον περασμένο χρόνο λόγω πανδημίας, με την συσσώρευση των αγώνων σε μικρά χρονικά διαστήματα, με την μηδενική προετοιμασία, αλλά και την ακόμη λιγότερη ξεκούραση, το ατυχές συμβάν του Έρικσεν, μάλλον δεν ήταν και τόσο «ατυχές». Αντιθέτως, ήταν αποτέλεσμα των προαναφερθέντων και της συσσωρευμένης πίεσης την οποία βιώνουν.

Το δραματικό γεγονός είναι πως περιστατικά αντίστοιχα με αυτό του Δανού, έχουν πληθύνει όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχασαν την ζωή τους εντός γηπέδων γεμίζοντας με θλίψη τον χώρο του ποδοσφαίρου. Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία εγείρει το γεγονός πως δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πόσοι ακόμη αθλητές έφτασαν ένα βήμα πριν την κατάρρευση, από την υπερπροσπάθεια την οποία καταβάλουν. Χωρίς να χρειαστεί να προδικάσουμε καταστάσεις, θεωρείται σχεδόν σίγουρο πως στο άμεσο μέλλον θα υπάρξουν αντίστοιχα περιστατικά, σε μεγαλύτερο και συχνότερο βαθμό.

Το συγκλονιστικό περιστατικό που συνέβη στον Έρικσεν οφείλει να ξυπνήσει από τη «χειμερία νάρκη» τις συνειδήσεις των ποδοσφαιρικών Oμοσπονδιών, εάν ακόμη υπάρχουν και δεν έχουν εξαφανιστεί εξαιτίας του χρήματος. Εξάλλου, δεν είναι τυχαία η ρήση του θυμόσοφου λαού μας, «το χρήμα χαλάει τον άνθρωπο», αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά του λόγου το αληθές.   Μήπως ήρθε η ώρα να προνοήσουν τα golden boys της UEFA και της FIFA, ώστε να αποτραπούν αντίστοιχες καταστάσεις ή μήπως πρέπει να φτάσουμε στο έσχατο σημείο, βλέποντας τους ποδοσφαιριστές να πέφτουν στο χορτάρι σαν τα «κοτόπουλα»;

Γράφει ο Βασίλης Χονδρός

Πριν από λίγες ημέρες η μεγάλη γιορτή που έχει στηθεί σε 11 πόλεις της Ευρωπαϊκής Ηπείρου, έφτασε ένα βήμα πριν μετατραπεί σε κηδεία. Το ζητούμενο είναι πως δεν υπάρχουν εισαγωγικά σε καμία από εκ των γιορτή και κηδεία, καθώς και οι δύο χρησιμοποιούνται με την κυριολεκτική τους έννοια.

Δίχως αμφιβολία, το EURO2020, είναι μια μεγάλη γιορτή, ωστόσο υπάρχουν πολλοί παράμετροι που θα έπρεπε να αξιολογηθούν, όσον αφορά την ορθή ή μη διεξαγωγή του. Αυτό που συνέβη στον Δανό μεσοεπιθετικό Κριστιάν Έρικσεν, ίσως αποτελεί την αρχή ενός μεγάλου «κακού», φανερώνοντας τον δρόμο στον οποίο βαδίζει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Ο εν λόγω δρόμος, φαίνεται να έχει πολλές «απότομες στροφές», «λακούβες» και «ανηφόρες».

Το ευτυχές γεγονός είναι πως ο Έρικσεν βρίσκεται εν ζωή, ξεπερνώντας τον μεγάλο κίνδυνο, έπειτα από την καθοριστική συμβολή τόσο των συμπαικτών του, αλλά και των γιατρών του αγώνα. Όμως, τίθεται ένα τεράστιο ερώτημα, «πως έφτασε ένας επαγγελματίας αθλητής στην κατάρρευση;»

Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί από εμάς, παρά μόνο από τους γιατρούς, έπειτα από εξονυχιστικές εξετάσεις στις οποίες θα υποβληθεί. Το σκεπτικό του παραπάνω ερωτήματος δεν σχετίζεται με τα ιατρικά αίτια της κατάρρευσης, αλλά σκεπτόμενοι λίγο έξω από το κουτί, κοιτώντας το δάσος και όχι το δέντρο, το πραγματικό αίτιο είναι αρκετά πιο βαθύ και σημαντικό.

Το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει εμπορευματοποιηθεί πέραν κάθε φαντασίας. Τα χρήματα που επενδύονται γίνονται περισσότερα χρόνο με το χρόνο, οι εμπορικές συμφωνίες εκτοξεύονται, εταιρείες «σφάζονται» για τα τηλεοπτικά δικαιώματα, καθώς και τα μεταγραφικά ποσά, όπως και οι μισθοί των αθλητών έχουν φτάσει σε εξωπραγματικά μεγέθη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την επιβάρυνση του καλεντάρι, γεμίζοντας τις μέχρι πρότινος «κενές» περιόδους με αγώνες,  έχοντας ως στόχο όχι την ψυχαγωγία του κόσμου, αλλά τα περισσότερο «παχουλά πορτοφόλια».

Το «κακό» έχει παραγίνει, ειδικά από τη στιγμή που τόσο οι αρμόδιες Oμοσπονδίες (FIFA- UEFA), όσο και τα ποδοσφαιρικά σωματεία, αντιμετωπίζουν τους αθλητές όχι ως ανθρώπους, αλλά σαν ρομπότ. Έχουμε φτάσει σε σημείο να απαξιώνεται η ανθρώπινη ύπαρξη, χωρίς να νοιάζεται οποιοσδήποτε για την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα των αθλητών.  Δυστυχώς, ο αθλητισμός του σήμερα έχει πάψει να έχει ηθικούς φραγμούς, έχοντας μετατρέψει ένα άθλημα σε προϊόν, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να το εμπλουτίσει, ώστε να υπάρξει ακόμα μεγαλύτερο κέρδος.

Αν αναλογιστεί κανείς τις καταστάσεις που βίωσαν οι αθλητές τον περασμένο χρόνο λόγω πανδημίας, με την συσσώρευση των αγώνων σε μικρά χρονικά διαστήματα, με την μηδενική προετοιμασία, αλλά και την ακόμη λιγότερη ξεκούραση, το ατυχές συμβάν του Έρικσεν, μάλλον δεν ήταν και τόσο «ατυχές». Αντιθέτως, ήταν αποτέλεσμα των προαναφερθέντων και της συσσωρευμένης πίεσης την οποία βιώνουν.

Το δραματικό γεγονός είναι πως περιστατικά αντίστοιχα με αυτό του Δανού, έχουν πληθύνει όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχασαν την ζωή τους εντός γηπέδων γεμίζοντας με θλίψη τον χώρο του ποδοσφαίρου. Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία εγείρει το γεγονός πως δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πόσοι ακόμη αθλητές έφτασαν ένα βήμα πριν την κατάρρευση, από την υπερπροσπάθεια την οποία καταβάλουν. Χωρίς να χρειαστεί να προδικάσουμε καταστάσεις, θεωρείται σχεδόν σίγουρο πως στο άμεσο μέλλον θα υπάρξουν αντίστοιχα περιστατικά, σε μεγαλύτερο και συχνότερο βαθμό.

Το συγκλονιστικό περιστατικό που συνέβη στον Έρικσεν οφείλει να ξυπνήσει από τη «χειμερία νάρκη» τις συνειδήσεις των ποδοσφαιρικών Oμοσπονδιών, εάν ακόμη υπάρχουν και δεν έχουν εξαφανιστεί εξαιτίας του χρήματος. Εξάλλου, δεν είναι τυχαία η ρήση του θυμόσοφου λαού μας, «το χρήμα χαλάει τον άνθρωπο», αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά του λόγου το αληθές.   Μήπως ήρθε η ώρα να προνοήσουν τα golden boys της UEFA και της FIFA, ώστε να αποτραπούν αντίστοιχες καταστάσεις ή μήπως πρέπει να φτάσουμε στο έσχατο σημείο, βλέποντας τους ποδοσφαιριστές να πέφτουν στο χορτάρι σαν τα «κοτόπουλα»;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ