Η μέθοδος των παιδεραστών για να πλησιάζουν τα θύματά τους – Πώς μπορούμε να προστατεύουμε τα παιδιά

Η ειδικός Μαρία Δάρρα  δίνει όλες τις απαντήσεις για τις μεθόδους προσέγγισης των ανηλίκων μέσω νέων τεχνολογιών και διαδικτύου αλλά και για την “ασπίδα” προστασίας που πρέπει να ορθώσουν οι γονείς. “Πάντα εμείς οι γονείς έχουμε την ευθύνη για

Η ειδικός Μαρία Δάρρα  δίνει όλες τις απαντήσεις για τις μεθόδους προσέγγισης των ανηλίκων μέσω νέων τεχνολογιών και διαδικτύου αλλά και για την “ασπίδα” προστασίας που πρέπει να ορθώσουν οι γονείς. “Πάντα εμείς οι γονείς έχουμε την ευθύνη για να μην κακοποιηθεί το παιδί μας” υπογραμμίζει.
Ερωτικά SMS δασκάλου σε 9χρονη μαθήτρια που σοκάρουν. Βιασμός 14χρονης μετά από προσέγγισή της μέσω Instagram.

Διαστάσεις μάστιγας λαμβάνει και στη χώρα μας το φαινόμενο του grooming, της αποπλάνησης παιδιών ή ανηλίκων μέσω νέων τεχνολογιών και διαδικτύου, την ώρα δε που ταυτοχρόνως ήδη κάνουν θραύση οι σεξουαλικές κακοποιήσεις ή παρενοχλήσεις ανηλίκων από συγγενείς ή πρόσωπα του στενού κοινωνικού κύκλου (δάσκαλοι, προπονητές, οδηγοί πούλμαν κ.ο.κ.).

Τα νούμερα είναι σοκαριστικά: ένα στα πέντε παιδιά έχουν παρενοχληθεί σεξουαλικά, ενώ ένα στα 20 έχει πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης στη χώρα μας.
«Συνήθως οι κακοποιητικές ιστορίες ανηλίκων ξεκινούν από την προσπάθεια εγκατάστασης μιας σχέσης εμπιστοσύνης, από τον παιδεραστή, προκειμένου να μπορεί να εκμαιεύσει πληροφορίες από το παιδί για το παιδί, προκειμένου το παιδί να νιώσει την ασφάλεια να το κάνει. Μιλάμε, βάσει της στατιστικής, για μια σταδιακή χρονοβόρα πολλές φορές διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει και δυο χρόνια. Ο παιδεραστής-θύτης είναι μεθοδικός και με υπομονή» μας εξηγεί η Μαρία Δάρρα, ψυχολόγος, με ειδίκευση στην Ψυχολογία της Παιδικής Ανάπτυξης, που από το 2011 έως και σήμερα εργάζεται ως σύμβουλος στη γραμμή βοήθειας του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, με αντικείμενο την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης και συμβουλευτικής για θέματα που άπτονται του Διαδικτύου (διαδικτυακός εκφοβισμός), ενώ από το 2009 έως το 2014 διετέλεσε επιστημονικός συνεργάτης της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών με αντικείμενο τη συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη εφήβων.

Μάλιστα, υπήρξε στέλεχος του Προγράμματος Αριάδνη «Πρόγραμμα Κατάρτισης Επαγγελματιών Ψυχικής Υγείας» για το φαινόμενο του «εθισμού» των εφήβων στο διαδίκτυο, καθώς και για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι έφηβοι από την ανεξέλεγκτη χρήση του διαδικτύου.
Πώς ο παιδεραστής πλησιάζει το θύμα
«Η συζήτηση κατά την προσέγγιση από τον παιδεραστή ξεκινά» προσθέτει η κα Δάρρα, «με το θέμα της σεξουαλικότητας».
«Προσπαθεί δηλαδή ο δυνάμει κακοποιητής να δει σε ποιο επίπεδο βρίσκεται σεξουαλικά το παιδί, ενώ συχνά του προωθεί παιδικό πορνογραφικό υλικό για να το πείσει ότι είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό».

Έχει «δουλέψει» αρκετά πάντα, στο να πείσει το παιδί πως όλα όσα του λέει και του στέλνει πρέπει να αποτελούν «το δικό μας μυστικό, κάτι εντελώς δικό μας, μεταξύ μας, που δεν πρέπει να ξέρει κανένας».
«Κλειδί» στην όλη διαδικασία, συνεχίζει η ειδικός, είναι η ενοχή του παιδιού: «Η ενοχή είναι μια ψυχική κατάσταση, που αποτελεί βασικό, κυρίαρχο όπλο στα χέρια του παιδόφιλου» τονίζει.
Πώς μπορούν οι γονείς να προστατεύσουν τα παιδιά τους
Τι πρέπει να γνωρίζει και να κάνει ο γονιός για να προλάβει το χειρότερο; «Το Νο1 είναι να χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί, ώστε να του λέει τα πάντα, ακόμη και τα λάθη που κάνει χωρίς να φοβάται. Το πρόβλημα επομένως εντοπίζεται κυρίως στις εφηβικές ηλικίες, όπου ο νέος απομονώνεται από τους γονείς και είναι πιο δύσκολο να υπάρχει η επικοινωνία που πρέπει».

Τι άλλο πρέπει να κάνει ένας γονέας; «Πρέπει να πούμε τα πάντα στα παιδιά μας, χωρίς να τα φοβίσουμε, γιατί έχουν ακουστεί πάρα πολλά το τελευταίο διάστημα με τις αποκαλύψεις-χιονοστιβάδα MeToo. Προηγουμένως, πρέπει πάντοτε να έχουμε εξηγήσει στο παιδί ότι ποτέ δεν μιλάει σε αγνώστους ούτε στο διαδίκτυο! Αυτό ελέγχεται στις μικρότερες ηλικίες. Στις εφηβικές δημιουργείται ένα κενό. Ο έφηβος λέει στον γονιό “άσε με ήσυχο”».
Αλλά πρέπει είναι ξεκάθαρο, υπογραμμίζει η κα Δάρρα, σε κάθε περίπτωση, ότι «πάντα εμείς οι γονείς έχουμε την ευθύνη για να μην κακοποιηθεί το παιδί μας. Το ενημερώνουμε για το σώμα του, επομένως. Ότι το σώμα είναι δικό του και δεν έχει κανένας δικαίωμα να το αγγίξει και να του κάνει το παραμικρό. Επίσης, ως γονείς πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να διακρίνουν την κακοποίηση από κάτι που είναι κανονικό. Από την αρχή εξηγούμε τα πάντα στο παιδί. Όπου αισθάνεται άσχημα πρέπει να αντιδράει. Αυτό του το μαθαίνουμε. Στην εφηβεία μιλάμε ανοικτά για τα σεξουαλικά θέματα, καθώς είναι πολύ διαδεδομένο το sexting μεταξύ των εφήβων» συνοψίζει.

 

Η ειδικός Μαρία Δάρρα  δίνει όλες τις απαντήσεις για τις μεθόδους προσέγγισης των ανηλίκων μέσω νέων τεχνολογιών και διαδικτύου αλλά και για την “ασπίδα” προστασίας που πρέπει να ορθώσουν οι γονείς. “Πάντα εμείς οι γονείς έχουμε την ευθύνη για να μην κακοποιηθεί το παιδί μας” υπογραμμίζει.
Ερωτικά SMS δασκάλου σε 9χρονη μαθήτρια που σοκάρουν. Βιασμός 14χρονης μετά από προσέγγισή της μέσω Instagram.

Διαστάσεις μάστιγας λαμβάνει και στη χώρα μας το φαινόμενο του grooming, της αποπλάνησης παιδιών ή ανηλίκων μέσω νέων τεχνολογιών και διαδικτύου, την ώρα δε που ταυτοχρόνως ήδη κάνουν θραύση οι σεξουαλικές κακοποιήσεις ή παρενοχλήσεις ανηλίκων από συγγενείς ή πρόσωπα του στενού κοινωνικού κύκλου (δάσκαλοι, προπονητές, οδηγοί πούλμαν κ.ο.κ.).

Τα νούμερα είναι σοκαριστικά: ένα στα πέντε παιδιά έχουν παρενοχληθεί σεξουαλικά, ενώ ένα στα 20 έχει πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης στη χώρα μας.
«Συνήθως οι κακοποιητικές ιστορίες ανηλίκων ξεκινούν από την προσπάθεια εγκατάστασης μιας σχέσης εμπιστοσύνης, από τον παιδεραστή, προκειμένου να μπορεί να εκμαιεύσει πληροφορίες από το παιδί για το παιδί, προκειμένου το παιδί να νιώσει την ασφάλεια να το κάνει. Μιλάμε, βάσει της στατιστικής, για μια σταδιακή χρονοβόρα πολλές φορές διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει και δυο χρόνια. Ο παιδεραστής-θύτης είναι μεθοδικός και με υπομονή» μας εξηγεί η Μαρία Δάρρα, ψυχολόγος, με ειδίκευση στην Ψυχολογία της Παιδικής Ανάπτυξης, που από το 2011 έως και σήμερα εργάζεται ως σύμβουλος στη γραμμή βοήθειας του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, με αντικείμενο την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης και συμβουλευτικής για θέματα που άπτονται του Διαδικτύου (διαδικτυακός εκφοβισμός), ενώ από το 2009 έως το 2014 διετέλεσε επιστημονικός συνεργάτης της Μονάδας Εφηβικής Υγείας της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών με αντικείμενο τη συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη εφήβων.

Μάλιστα, υπήρξε στέλεχος του Προγράμματος Αριάδνη «Πρόγραμμα Κατάρτισης Επαγγελματιών Ψυχικής Υγείας» για το φαινόμενο του «εθισμού» των εφήβων στο διαδίκτυο, καθώς και για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι έφηβοι από την ανεξέλεγκτη χρήση του διαδικτύου.
Πώς ο παιδεραστής πλησιάζει το θύμα
«Η συζήτηση κατά την προσέγγιση από τον παιδεραστή ξεκινά» προσθέτει η κα Δάρρα, «με το θέμα της σεξουαλικότητας».
«Προσπαθεί δηλαδή ο δυνάμει κακοποιητής να δει σε ποιο επίπεδο βρίσκεται σεξουαλικά το παιδί, ενώ συχνά του προωθεί παιδικό πορνογραφικό υλικό για να το πείσει ότι είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό».

Έχει «δουλέψει» αρκετά πάντα, στο να πείσει το παιδί πως όλα όσα του λέει και του στέλνει πρέπει να αποτελούν «το δικό μας μυστικό, κάτι εντελώς δικό μας, μεταξύ μας, που δεν πρέπει να ξέρει κανένας».
«Κλειδί» στην όλη διαδικασία, συνεχίζει η ειδικός, είναι η ενοχή του παιδιού: «Η ενοχή είναι μια ψυχική κατάσταση, που αποτελεί βασικό, κυρίαρχο όπλο στα χέρια του παιδόφιλου» τονίζει.
Πώς μπορούν οι γονείς να προστατεύσουν τα παιδιά τους
Τι πρέπει να γνωρίζει και να κάνει ο γονιός για να προλάβει το χειρότερο; «Το Νο1 είναι να χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί, ώστε να του λέει τα πάντα, ακόμη και τα λάθη που κάνει χωρίς να φοβάται. Το πρόβλημα επομένως εντοπίζεται κυρίως στις εφηβικές ηλικίες, όπου ο νέος απομονώνεται από τους γονείς και είναι πιο δύσκολο να υπάρχει η επικοινωνία που πρέπει».

Τι άλλο πρέπει να κάνει ένας γονέας; «Πρέπει να πούμε τα πάντα στα παιδιά μας, χωρίς να τα φοβίσουμε, γιατί έχουν ακουστεί πάρα πολλά το τελευταίο διάστημα με τις αποκαλύψεις-χιονοστιβάδα MeToo. Προηγουμένως, πρέπει πάντοτε να έχουμε εξηγήσει στο παιδί ότι ποτέ δεν μιλάει σε αγνώστους ούτε στο διαδίκτυο! Αυτό ελέγχεται στις μικρότερες ηλικίες. Στις εφηβικές δημιουργείται ένα κενό. Ο έφηβος λέει στον γονιό “άσε με ήσυχο”».
Αλλά πρέπει είναι ξεκάθαρο, υπογραμμίζει η κα Δάρρα, σε κάθε περίπτωση, ότι «πάντα εμείς οι γονείς έχουμε την ευθύνη για να μην κακοποιηθεί το παιδί μας. Το ενημερώνουμε για το σώμα του, επομένως. Ότι το σώμα είναι δικό του και δεν έχει κανένας δικαίωμα να το αγγίξει και να του κάνει το παραμικρό. Επίσης, ως γονείς πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να διακρίνουν την κακοποίηση από κάτι που είναι κανονικό. Από την αρχή εξηγούμε τα πάντα στο παιδί. Όπου αισθάνεται άσχημα πρέπει να αντιδράει. Αυτό του το μαθαίνουμε. Στην εφηβεία μιλάμε ανοικτά για τα σεξουαλικά θέματα, καθώς είναι πολύ διαδεδομένο το sexting μεταξύ των εφήβων» συνοψίζει.

 

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *