Μια επένδυση στη Φθιώτιδα που στοχεύει σε Ευρώπη και Ιαπωνία

Φυτοπλαγκτό: Το προϊόν του μέλλοντος έρχεται στη Φθιώτιδα

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

Τη δημιουργία της πρώτης βιοκλιματικής μονάδας καλλιέργειας φυτοπλαγκτού στη Σκάρφεια Φθιώτιδας ανακοίνωσε η εταιρεία Plankton First, θυγατρική της ελβετικής Nano Algae Solutions AG στην Ελλάδα.

Η Plankton First διαθέτει πλέον 50 στρέμματα αναξιοποίητης γης στη Σκάρφεια για την εγκατάσταση καλλιέργειας φυτοπλαγκτού (microalgae), ανοιχτού τύπου. Η μονάδα καλλιέργειας, η οποία θα λειτουργεί με βάση τις αρχές της βιωσιμότητας, αποτελεί το πρώτο στάδιο της επένδυσης της Nano Algae Solutions στην Ελλάδα, συνολικού ύψους άνω των 18 εκατομμυρίων ευρώ.

Για το προϊόν, την επεξεργασία του, τη διαθεσιμότητά του, τα οφέλη του, το ανθρώπινο δυναμικό που θα απασχοληθεί στην επένδυση και όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε, τα «ΣΤΕΡΕΑ ΝΕΑ» μίλησαν με τον CEO της Nano Algae Solutions AG, Δημήτρη Καλία.

Ρεπορτάζ: Παύλος Σφέτσας

Αρχικά κ. Καλία πείτε μας δυο λόγια για την εταιρεία σας και γιατί επιλέξατε τη Φθιώτιδα για να επενδύσετε.

Ο Δημήτρης Καλίας, CEO της Nano Algae Solutions AG.

Η όλη ιστορία ξεκίνησε από μια επένδυση που έχω κάνει προσωπικά στην Ιαπωνία, που παράγουμε το ίδιο είδος φυτοπλαγκτού, μόνο που στην Ιαπωνία είχαμε πάρα πολύ μικρή έκταση λόγω του πολύ υψηλού κόστους γης και παραγωγής. Η ιδέα μας ήταν πάντα να φέρουμε αυτό το προϊόν στην Ευρώπη, καθώς το φυτοπλαγκτό θεωρείται η τροφή του μέλλοντος. Επειδή για την καλλιέργειά του χρειάζεται θαλασσινό νερό, αναγκαστικά ψάχναμε σε κάποιες περιοχές στην Ευρώπη με πρόσβαση στη θάλασσα. Επίσης, επειδή το φυτοπλαγκτό πολλαπλασιάζεται μέσω της φωτοσύνθεσης, χρειάζεται μεγάλη ηλιοφάνεια, οπότε οι δυνατότητες περιορίστηκαν στη Μεσόγειο. Σαν Έλληνας προτιμούσα να εγκαταστήσω την καλλιέργεια στην Ελλάδα φυσικά.

Όσον αφορά στη γη, ψάχναμε μια έκταση επίπεδη, παραθαλάσσια, με πρόσβαση στο νερό. Να έχει καλές κλιματικές συνθήκες, δηλαδή όχι πολλή υψηλή βροχόπτωση, γι’ αυτό και αποκλείστηκε η Βόρεια Ελλάδα. Τέτοιες περιοχές δεν είναι πάρα πολλές και η περιοχή εκεί στη Σκάρφεια ήταν ιδανική και από θέμα της ηρεμίας των νερών, γιατί ο κόλπος είναι κλειστός. Αν φυσάει και η θάλασσα σηκώνει κύματα δεν είναι καλό για την παραγωγή, γιατί τα υδροσταγονίδια νερού που εκτοξεύονται ενδέχεται να μολύνουν τις πισίνες με βακτήρια ή άλλους οργανισμούς. Αφού κάναμε εξονυχιστική έρευνα, καταλήξαμε στο ότι στη Σκάρφεια το μέρος είναι ιδανικό.

Η επένδυση λοιπόν αφορά φυτοπλαγκτό. Ποια είναι τα οφέλη του για τον άνθρωπο;

Μιλάμε για την παραγωγή ενός ειδικού είδους φυτοπλαγκτού, το οποίο λέγεται Nannochloropsis. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι πως είναι πλούσιο σε Ω3 λιπαρά οξέα. Μέχρι τώρα, οι άνθρωποι, λαμβάνουμε τα Ω3 μέσω του ψαριού, το λεγόμενο μουρουνέλαιο. Για την παραγωγή όμως του μουρουνέλαιου, το ψάρι καταστρέφεται, κι έτσι ο άνθρωπος στερείται το ψάρι ως τροφή. Το ψάρι αποθηκεύει Ω3 λιπαρά επειδή περιέχονται στην τροφή του, που είναι το φυτοπλαγκτό. Στην πραγματικότητα, το ψάρι -και κάθε άλλος ζωϊκός οργανισμός- δεν είναι σε θέση να παράγει Ω3. Εμείς δηλαδή πάμε ένα βήμα πίσω στην τροφική αλυσίδα, στην αρχή της, κι έτσι παίρνουμε τα Ω3 από την πηγή τους.

Το πρώτο πλεονέκτημα του είδους που θα καλλιεργήσουμε είναι ότι περιλαμβάνει ένα μείγμα από διάφορα έλαια, όπως Ω3 και Ω6, ενώ το δεύτερο πλεονέκτημά του είναι ότι το 50% της μάζας του αποτελείται από πολλής υψηλής θρεπτικής αξίας πρωτεΐνη, και μάλιστα περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που δεν μπορεί να συνθέσει ο οργανισμός μας. Σκεφτείτε πως όταν τρώμε ένα κιλό κρέας, σχεδόν μόνο το ¼ αποτελείται από πρωτεΐνη κι εδώ μιλάμε για παραγωγή με το 50% της μάζας να αποτελείται από πρωτεΐνη. Έχουμε συγκρίνει το δικό μας είδος φυτοπλαγκτού με άλλα που κυκλοφορούν στην αγορά, όπως η σπιρουλίνα (Spirulina), η οποία στην ουσία δεν είναι φυτοπλαγκτό αλλά κυανοβακτήριο και έχει πολλή χαμηλότερη θρεπτική αξία σε σχέση με το δικό μας Nannochloropsis. Γενικά, το προϊόν είναι ποιοτικώς άριστο!

Θέλω να σταθούμε στο προϊόν. Στη μονάδα που θα δημιουργήσετε, πώς θα το επεξεργάζεστε, ποια είναι η παραγωγική διαδικασία, τι προϊόντα θα βγουν απ’ αυτό και αν θα είναι εξαγώγιμα;

Καταρχάς η αγορά μας θα είναι όλη η Ευρώπη και η Ιαπωνία. Στις «πισίνες» που βλέπετε στις φωτογραφίες υπάρχει στη μέση ένα χώρισμα, ένας μεγάλος αναδευτήρας, ώστε να βοηθά το νερό να κυκλοφορεί γύρω γύρω. Το βάθος της πισίνας είναι μόνο 30 εκατοστά, γιατί πρέπει να περνά το φως του ήλιου. Μέσα στις πισίνες γίνεται η ανάπτυξη του φυτοπλαγκτού, το οποίο εκτός από θαλασσινό νερό, χρειάζεται διοξείδιο του άνθρακα και ηλιακό φως για τη φωτοσύνθεση. Καθώς το φυτοπλαγκτό αναπαράγεται με διάσπαση – διπλασιασμό του κυττάρου, κάθε βδομάδα συλλέγουμε ένα μεγάλο μέρος της μάζας που έχει αναπαραχθεί στην πισίνα και το διοχετεύουμε σε μια μονάδα όπου φιλτράρεται, ξεπλένεται, υποβάλλεται σε αποσμιοποίηση, αφαιρούμε δηλαδή τη μυρωδιά της θάλασσας, στεγνώνεται, πακετάρεται και φεύγει σαν προϊόν (πούδρα) φυτοπλαγκτού.

Στην Ιαπωνία το προϊόν εμπεριέχεται ήδη μέσα σε χυμούς (smoothies), αλλά κυκλοφορεί και με τη μορφή κάψουλας ως συμπλήρωμα διατροφής. Μια μεγάλη αγορά είναι η καθημερινά αυξανόμενη κοινωνία των αυστηρά ή ολικά χορτοφάγων (vegan), οι οποίοι προτιμούν να λαμβάνουν πρωτεΐνη από φυτικές, και όχι ζωϊκές πηγές. Το προϊόν έχει μεγάλη εφαρμογή και στις ιχθυοκαλλιέργειες, όπου είναι πολύ βασικό για την ανάπτυξη του γόνου. Όταν ο γόνος τρώει το δικό μας είδος φυτοπλαγκτού, μειώνει τη θνητότητά του κατά 90%.

Επίσης, πρόκειται για ένα προϊόν που δεν ανταγωνίζεται την παραδοσιακή γεωργία, καθώς δεν χρειάζεται καλλιεργήσιμη γη. Δηλαδή, για την καλλιέργειά του απατείται μόνο μία παραθαλάσσια περιοχή, άγονη, και σαφώς όχι τουριστική.

Το επόμενο βήμα στην επεξεργασία του φυτοπλαγκτού είναι να ξεχωρίσουμε τα έλαια και την πρωτεΐνη, όπως αυτά περιέχονται στο φυτοπλαγκτό. Σκεφτόμαστε, αφού είμαστε στη Σκάρφεια, να πάμε στη ΒΙΠΕ Λαμίας όπου θα κάνουμε μια εγκατάσταση η οποία θα αναλάβει αυτό το μέρος τις επεξεργασίας, δηλαδή του διαχωρισμού.

Θα υπάρξει περιβαλλοντική επίπτωση στην περιοχή;

Εμείς παίρνουμε θαλασσινό νερό και το φιλτράρουμε. Το αποστειρώνουμε και το διοχετεύουμε στις πισίνες. Επίσης, καταναλώνουμε διοξείδιο του άνθρακα, δεν το παράγουμε. Η περιβαλλοντική επιβάρυνση είναι μηδενική, καθώς δεσμεύουμε διοξείδιο του άνθρακα. Αφού τελειώσει αυτή η διαδικασία, επιστρέφουμε το νερό στη θάλασσα, και μάλιστα πιο καθαρό απ’ ό,τι ήταν πριν. Επομένως, το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα είναι θετικό. Πιο πράσινο απ’ αυτό το προϊόν δεν μπορεί να γίνει.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα γιατί το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα είναι θετικό. Για την παραγωγή ενός κιλού πρωτεΐνης, που προέρχεται π.χ. από αγελάδα, δηλαδή τέσσερα κιλά κρέας, με τα κόκκαλα δέκα, χρησιμοποιούνται 150 τόνοι νερού. Για ένα κιλό πρωτεΐνης από χοιρινό απαιτούνται 63 τόνοι νερού, ενώ από κοτόπουλο 36. Αν μιλήσουμε για σόγια, χρησιμοποιούνται 9 τόνοι νερού για κάθε κιλό πρωτεΐνης. Και φυσικά μιλάμε για πόσιμο νερό. Και φτάνουμε στο φυτοπλαγκτό, στη δική μας παραγωγή, που χρειαζόμαστε μόνο 20 λίτρα νερού για την παραγωγή ενός κιλού πρωτεΐνης, και μάλιστα όχι πόσιμου. Αν δούμε την έκταση, από κάθε δέκα στρέμματα καλλιέργειας, μπορούμε να παράγουμε 6 τόνους πρωτεΐνης.

Θα ήθελα να μας πείτε το ιστορικό των ενεργειών στις οποίες προβήκατε, ώστε να φτάσουμε στο σήμερα που είναι η κατασκευή της μονάδας, αλλά και πόσος χρόνος μένει μέχρι την έναρξη της λειτουργίας της.

Στην Ελλάδα αρχίσαμε περίπου δύο χρόνια πριν. Είχαμε μεγάλη υποστήριξη απ’ την κυβέρνηση για ένα τέτοιο πράσινο project και τελικά καταλήξαμε από καθαρά τεχνικούς λόγους, π.χ. τους κλιματικούς, όπως ανέφερα προηγουμένως, στα ιδιωτικά κτήματα της Σκάρφειας. Ο κορωνοϊός μάς καθυστέρησε από απόψεως λειτουργίας των δημοσίων Υπηρεσιών, όμως δεν ήταν το μόνο εμπόδιο. Μιλάμε για εκτάσεις εκτός σχεδίου και με Κτηματολόγιο που δεν έχει ολοκληρωθεί.

Αποκτήσαμε τα πρώτα 50 στρέμματα κι αυτή τη στιγμή σκοπός μας είναι να κάνουμε τις απαραίτητες ρυθμίσεις της αναπαραγωγικής διαδικασίας, σύμφωνα και με τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής, ώστε να έχουμε τη μέγιστη και βέλτιστη παραγωγή και σε ποσότητα και σε ποιότητα. Εφόσον γίνει η πρώτη πιλοτική αυτή εγκατάσταση, ευελπιστούμε να γίνει μια μεγάλη επέκταση, όπου σκοπός μας είναι να πάμε σταδιακά στα 400 στρέμματα και γιατί όχι και στα 700 και παραπάνω. Αυτή τη στιγμή έχουμε ξεκινήσει τις διαδικασίες για την αδειοδότηση, την οποία έχουμε αναθέσει σε μια μεγάλη τεχνική εταιρεία στην Ελλάδα και ελπίζουμε, και με την γρήγορη ανταπόκριση των αρμοδίων δημοσίων Υπηρεσιών και της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, το φθινόπωρο να αρχίσουμε την κατασκευή. Τα κεφάλαια είναι έτοιμα προς διάθεση και περιμένουμε να τελειώσουν αυτές οι διαδικασίες.

Από αριστερά προς τα δεξιά: Nicolas Oltramare (μέτοχος της Nano Algae Solutions AG), Υπουργός Ανάπτυξης & Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης, Υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Δημόσιες Επενδύσεις και ΕΣΠΑ, Γιάννης Τσακίρης, Δημήτρης Καλίας (CEO της Nano Algae Solutions AG).

Το ανθρώπινο δυναμικό που θα απασχοληθεί στην επένδυση θα είναι απ’ την περιοχή της Φθιώτιδας και τι ειδικότητες απασχολούνται σε έναν τέτοιο τομέα;

Ξεκινώντας την πιλοτική καλλιέργεια θα χρειαστούμε γύρω στα 30 άτομα και σταδιακά, όσο η καλλιέργεια θα μεγαλώνει σε επιφάνεια, θα χρειαζόμαστε περισσότερα. Θα χρειαστούμε άτομα για την ΒΙΠΕ, με προτεραιότητα στη Λαμία. Οι άνθρωποι που θα χρειάζονται κάθε μέρα θα είναι απ’ την περιοχή, εννοείται. Θα χρειαστούν βιολόγοι γιατί θα ελέγχουν την ποιότητα, τις μικροαλλαγές στο περιβάλλον και διάφορους τεχνικούς παράγοντες, ώστε να είναι σταθερή η παραγωγή. Παράλληλα, άτομα για χειρονακτικές εργασίες, καθώς και διοικητικό προσωπικό για την πλήρη λειτουργία της επιχείρησης.

Η επένδυση θα είναι στη Σκάρφεια και η επεξεργασία θα γίνεται στη ΒΙΠΕ Λαμίας. Υπάρχει πλάνο επέκτασης και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας;

Αυτή τη στιγμή όχι, αλλά εξαρτάται και από τη ζήτηση στην αγορά τελικά. Είμαστε σίγουροι ότι τα 400 και πλέον στρέμματα θα τα χρησιμοποιήσουμε κι αν χρειαστούμε κι άλλη γη και υπάρχει εκεί, θα τη χρησιμοποιήσουμε. Αν δεν είναι διαθέσιμη εκεί, θα πάμε αλλού. Αν μπορεί να γίνει στη Φθιώτιδα ή αλλού στη Στερεά Ελλάδα, εκεί θα μείνουμε.

Τη δημιουργία της πρώτης βιοκλιματικής μονάδας καλλιέργειας φυτοπλαγκτού στη Σκάρφεια Φθιώτιδας ανακοίνωσε η εταιρεία Plankton First, θυγατρική της ελβετικής Nano Algae Solutions AG στην Ελλάδα.

Η Plankton First διαθέτει πλέον 50 στρέμματα αναξιοποίητης γης στη Σκάρφεια για την εγκατάσταση καλλιέργειας φυτοπλαγκτού (microalgae), ανοιχτού τύπου. Η μονάδα καλλιέργειας, η οποία θα λειτουργεί με βάση τις αρχές της βιωσιμότητας, αποτελεί το πρώτο στάδιο της επένδυσης της Nano Algae Solutions στην Ελλάδα, συνολικού ύψους άνω των 18 εκατομμυρίων ευρώ.

Για το προϊόν, την επεξεργασία του, τη διαθεσιμότητά του, τα οφέλη του, το ανθρώπινο δυναμικό που θα απασχοληθεί στην επένδυση και όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε, τα «ΣΤΕΡΕΑ ΝΕΑ» μίλησαν με τον CEO της Nano Algae Solutions AG, Δημήτρη Καλία.

Ρεπορτάζ: Παύλος Σφέτσας

Αρχικά κ. Καλία πείτε μας δυο λόγια για την εταιρεία σας και γιατί επιλέξατε τη Φθιώτιδα για να επενδύσετε.

Ο Δημήτρης Καλίας, CEO της Nano Algae Solutions AG.

Η όλη ιστορία ξεκίνησε από μια επένδυση που έχω κάνει προσωπικά στην Ιαπωνία, που παράγουμε το ίδιο είδος φυτοπλαγκτού, μόνο που στην Ιαπωνία είχαμε πάρα πολύ μικρή έκταση λόγω του πολύ υψηλού κόστους γης και παραγωγής. Η ιδέα μας ήταν πάντα να φέρουμε αυτό το προϊόν στην Ευρώπη, καθώς το φυτοπλαγκτό θεωρείται η τροφή του μέλλοντος. Επειδή για την καλλιέργειά του χρειάζεται θαλασσινό νερό, αναγκαστικά ψάχναμε σε κάποιες περιοχές στην Ευρώπη με πρόσβαση στη θάλασσα. Επίσης, επειδή το φυτοπλαγκτό πολλαπλασιάζεται μέσω της φωτοσύνθεσης, χρειάζεται μεγάλη ηλιοφάνεια, οπότε οι δυνατότητες περιορίστηκαν στη Μεσόγειο. Σαν Έλληνας προτιμούσα να εγκαταστήσω την καλλιέργεια στην Ελλάδα φυσικά.

Όσον αφορά στη γη, ψάχναμε μια έκταση επίπεδη, παραθαλάσσια, με πρόσβαση στο νερό. Να έχει καλές κλιματικές συνθήκες, δηλαδή όχι πολλή υψηλή βροχόπτωση, γι’ αυτό και αποκλείστηκε η Βόρεια Ελλάδα. Τέτοιες περιοχές δεν είναι πάρα πολλές και η περιοχή εκεί στη Σκάρφεια ήταν ιδανική και από θέμα της ηρεμίας των νερών, γιατί ο κόλπος είναι κλειστός. Αν φυσάει και η θάλασσα σηκώνει κύματα δεν είναι καλό για την παραγωγή, γιατί τα υδροσταγονίδια νερού που εκτοξεύονται ενδέχεται να μολύνουν τις πισίνες με βακτήρια ή άλλους οργανισμούς. Αφού κάναμε εξονυχιστική έρευνα, καταλήξαμε στο ότι στη Σκάρφεια το μέρος είναι ιδανικό.

Η επένδυση λοιπόν αφορά φυτοπλαγκτό. Ποια είναι τα οφέλη του για τον άνθρωπο;

Μιλάμε για την παραγωγή ενός ειδικού είδους φυτοπλαγκτού, το οποίο λέγεται Nannochloropsis. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι πως είναι πλούσιο σε Ω3 λιπαρά οξέα. Μέχρι τώρα, οι άνθρωποι, λαμβάνουμε τα Ω3 μέσω του ψαριού, το λεγόμενο μουρουνέλαιο. Για την παραγωγή όμως του μουρουνέλαιου, το ψάρι καταστρέφεται, κι έτσι ο άνθρωπος στερείται το ψάρι ως τροφή. Το ψάρι αποθηκεύει Ω3 λιπαρά επειδή περιέχονται στην τροφή του, που είναι το φυτοπλαγκτό. Στην πραγματικότητα, το ψάρι -και κάθε άλλος ζωϊκός οργανισμός- δεν είναι σε θέση να παράγει Ω3. Εμείς δηλαδή πάμε ένα βήμα πίσω στην τροφική αλυσίδα, στην αρχή της, κι έτσι παίρνουμε τα Ω3 από την πηγή τους.

Το πρώτο πλεονέκτημα του είδους που θα καλλιεργήσουμε είναι ότι περιλαμβάνει ένα μείγμα από διάφορα έλαια, όπως Ω3 και Ω6, ενώ το δεύτερο πλεονέκτημά του είναι ότι το 50% της μάζας του αποτελείται από πολλής υψηλής θρεπτικής αξίας πρωτεΐνη, και μάλιστα περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που δεν μπορεί να συνθέσει ο οργανισμός μας. Σκεφτείτε πως όταν τρώμε ένα κιλό κρέας, σχεδόν μόνο το ¼ αποτελείται από πρωτεΐνη κι εδώ μιλάμε για παραγωγή με το 50% της μάζας να αποτελείται από πρωτεΐνη. Έχουμε συγκρίνει το δικό μας είδος φυτοπλαγκτού με άλλα που κυκλοφορούν στην αγορά, όπως η σπιρουλίνα (Spirulina), η οποία στην ουσία δεν είναι φυτοπλαγκτό αλλά κυανοβακτήριο και έχει πολλή χαμηλότερη θρεπτική αξία σε σχέση με το δικό μας Nannochloropsis. Γενικά, το προϊόν είναι ποιοτικώς άριστο!

Θέλω να σταθούμε στο προϊόν. Στη μονάδα που θα δημιουργήσετε, πώς θα το επεξεργάζεστε, ποια είναι η παραγωγική διαδικασία, τι προϊόντα θα βγουν απ’ αυτό και αν θα είναι εξαγώγιμα;

Καταρχάς η αγορά μας θα είναι όλη η Ευρώπη και η Ιαπωνία. Στις «πισίνες» που βλέπετε στις φωτογραφίες υπάρχει στη μέση ένα χώρισμα, ένας μεγάλος αναδευτήρας, ώστε να βοηθά το νερό να κυκλοφορεί γύρω γύρω. Το βάθος της πισίνας είναι μόνο 30 εκατοστά, γιατί πρέπει να περνά το φως του ήλιου. Μέσα στις πισίνες γίνεται η ανάπτυξη του φυτοπλαγκτού, το οποίο εκτός από θαλασσινό νερό, χρειάζεται διοξείδιο του άνθρακα και ηλιακό φως για τη φωτοσύνθεση. Καθώς το φυτοπλαγκτό αναπαράγεται με διάσπαση – διπλασιασμό του κυττάρου, κάθε βδομάδα συλλέγουμε ένα μεγάλο μέρος της μάζας που έχει αναπαραχθεί στην πισίνα και το διοχετεύουμε σε μια μονάδα όπου φιλτράρεται, ξεπλένεται, υποβάλλεται σε αποσμιοποίηση, αφαιρούμε δηλαδή τη μυρωδιά της θάλασσας, στεγνώνεται, πακετάρεται και φεύγει σαν προϊόν (πούδρα) φυτοπλαγκτού.

Στην Ιαπωνία το προϊόν εμπεριέχεται ήδη μέσα σε χυμούς (smoothies), αλλά κυκλοφορεί και με τη μορφή κάψουλας ως συμπλήρωμα διατροφής. Μια μεγάλη αγορά είναι η καθημερινά αυξανόμενη κοινωνία των αυστηρά ή ολικά χορτοφάγων (vegan), οι οποίοι προτιμούν να λαμβάνουν πρωτεΐνη από φυτικές, και όχι ζωϊκές πηγές. Το προϊόν έχει μεγάλη εφαρμογή και στις ιχθυοκαλλιέργειες, όπου είναι πολύ βασικό για την ανάπτυξη του γόνου. Όταν ο γόνος τρώει το δικό μας είδος φυτοπλαγκτού, μειώνει τη θνητότητά του κατά 90%.

Επίσης, πρόκειται για ένα προϊόν που δεν ανταγωνίζεται την παραδοσιακή γεωργία, καθώς δεν χρειάζεται καλλιεργήσιμη γη. Δηλαδή, για την καλλιέργειά του απατείται μόνο μία παραθαλάσσια περιοχή, άγονη, και σαφώς όχι τουριστική.

Το επόμενο βήμα στην επεξεργασία του φυτοπλαγκτού είναι να ξεχωρίσουμε τα έλαια και την πρωτεΐνη, όπως αυτά περιέχονται στο φυτοπλαγκτό. Σκεφτόμαστε, αφού είμαστε στη Σκάρφεια, να πάμε στη ΒΙΠΕ Λαμίας όπου θα κάνουμε μια εγκατάσταση η οποία θα αναλάβει αυτό το μέρος τις επεξεργασίας, δηλαδή του διαχωρισμού.

Θα υπάρξει περιβαλλοντική επίπτωση στην περιοχή;

Εμείς παίρνουμε θαλασσινό νερό και το φιλτράρουμε. Το αποστειρώνουμε και το διοχετεύουμε στις πισίνες. Επίσης, καταναλώνουμε διοξείδιο του άνθρακα, δεν το παράγουμε. Η περιβαλλοντική επιβάρυνση είναι μηδενική, καθώς δεσμεύουμε διοξείδιο του άνθρακα. Αφού τελειώσει αυτή η διαδικασία, επιστρέφουμε το νερό στη θάλασσα, και μάλιστα πιο καθαρό απ’ ό,τι ήταν πριν. Επομένως, το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα είναι θετικό. Πιο πράσινο απ’ αυτό το προϊόν δεν μπορεί να γίνει.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα γιατί το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα είναι θετικό. Για την παραγωγή ενός κιλού πρωτεΐνης, που προέρχεται π.χ. από αγελάδα, δηλαδή τέσσερα κιλά κρέας, με τα κόκκαλα δέκα, χρησιμοποιούνται 150 τόνοι νερού. Για ένα κιλό πρωτεΐνης από χοιρινό απαιτούνται 63 τόνοι νερού, ενώ από κοτόπουλο 36. Αν μιλήσουμε για σόγια, χρησιμοποιούνται 9 τόνοι νερού για κάθε κιλό πρωτεΐνης. Και φυσικά μιλάμε για πόσιμο νερό. Και φτάνουμε στο φυτοπλαγκτό, στη δική μας παραγωγή, που χρειαζόμαστε μόνο 20 λίτρα νερού για την παραγωγή ενός κιλού πρωτεΐνης, και μάλιστα όχι πόσιμου. Αν δούμε την έκταση, από κάθε δέκα στρέμματα καλλιέργειας, μπορούμε να παράγουμε 6 τόνους πρωτεΐνης.

Θα ήθελα να μας πείτε το ιστορικό των ενεργειών στις οποίες προβήκατε, ώστε να φτάσουμε στο σήμερα που είναι η κατασκευή της μονάδας, αλλά και πόσος χρόνος μένει μέχρι την έναρξη της λειτουργίας της.

Στην Ελλάδα αρχίσαμε περίπου δύο χρόνια πριν. Είχαμε μεγάλη υποστήριξη απ’ την κυβέρνηση για ένα τέτοιο πράσινο project και τελικά καταλήξαμε από καθαρά τεχνικούς λόγους, π.χ. τους κλιματικούς, όπως ανέφερα προηγουμένως, στα ιδιωτικά κτήματα της Σκάρφειας. Ο κορωνοϊός μάς καθυστέρησε από απόψεως λειτουργίας των δημοσίων Υπηρεσιών, όμως δεν ήταν το μόνο εμπόδιο. Μιλάμε για εκτάσεις εκτός σχεδίου και με Κτηματολόγιο που δεν έχει ολοκληρωθεί.

Αποκτήσαμε τα πρώτα 50 στρέμματα κι αυτή τη στιγμή σκοπός μας είναι να κάνουμε τις απαραίτητες ρυθμίσεις της αναπαραγωγικής διαδικασίας, σύμφωνα και με τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής, ώστε να έχουμε τη μέγιστη και βέλτιστη παραγωγή και σε ποσότητα και σε ποιότητα. Εφόσον γίνει η πρώτη πιλοτική αυτή εγκατάσταση, ευελπιστούμε να γίνει μια μεγάλη επέκταση, όπου σκοπός μας είναι να πάμε σταδιακά στα 400 στρέμματα και γιατί όχι και στα 700 και παραπάνω. Αυτή τη στιγμή έχουμε ξεκινήσει τις διαδικασίες για την αδειοδότηση, την οποία έχουμε αναθέσει σε μια μεγάλη τεχνική εταιρεία στην Ελλάδα και ελπίζουμε, και με την γρήγορη ανταπόκριση των αρμοδίων δημοσίων Υπηρεσιών και της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, το φθινόπωρο να αρχίσουμε την κατασκευή. Τα κεφάλαια είναι έτοιμα προς διάθεση και περιμένουμε να τελειώσουν αυτές οι διαδικασίες.

Από αριστερά προς τα δεξιά: Nicolas Oltramare (μέτοχος της Nano Algae Solutions AG), Υπουργός Ανάπτυξης & Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης, Υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Δημόσιες Επενδύσεις και ΕΣΠΑ, Γιάννης Τσακίρης, Δημήτρης Καλίας (CEO της Nano Algae Solutions AG).

Το ανθρώπινο δυναμικό που θα απασχοληθεί στην επένδυση θα είναι απ’ την περιοχή της Φθιώτιδας και τι ειδικότητες απασχολούνται σε έναν τέτοιο τομέα;

Ξεκινώντας την πιλοτική καλλιέργεια θα χρειαστούμε γύρω στα 30 άτομα και σταδιακά, όσο η καλλιέργεια θα μεγαλώνει σε επιφάνεια, θα χρειαζόμαστε περισσότερα. Θα χρειαστούμε άτομα για την ΒΙΠΕ, με προτεραιότητα στη Λαμία. Οι άνθρωποι που θα χρειάζονται κάθε μέρα θα είναι απ’ την περιοχή, εννοείται. Θα χρειαστούν βιολόγοι γιατί θα ελέγχουν την ποιότητα, τις μικροαλλαγές στο περιβάλλον και διάφορους τεχνικούς παράγοντες, ώστε να είναι σταθερή η παραγωγή. Παράλληλα, άτομα για χειρονακτικές εργασίες, καθώς και διοικητικό προσωπικό για την πλήρη λειτουργία της επιχείρησης.

Η επένδυση θα είναι στη Σκάρφεια και η επεξεργασία θα γίνεται στη ΒΙΠΕ Λαμίας. Υπάρχει πλάνο επέκτασης και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας;

Αυτή τη στιγμή όχι, αλλά εξαρτάται και από τη ζήτηση στην αγορά τελικά. Είμαστε σίγουροι ότι τα 400 και πλέον στρέμματα θα τα χρησιμοποιήσουμε κι αν χρειαστούμε κι άλλη γη και υπάρχει εκεί, θα τη χρησιμοποιήσουμε. Αν δεν είναι διαθέσιμη εκεί, θα πάμε αλλού. Αν μπορεί να γίνει στη Φθιώτιδα ή αλλού στη Στερεά Ελλάδα, εκεί θα μείνουμε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ