Ο Σ. Πνευματικός για το εργασιακό νομοσχέδιο

Όσα είπε ο βουλευτής Εύβοιας στη συνεδρίαση της Βουλής

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση
Για την ανάγκη προσαρμογής της αγοράς εργασίας στις σύγχρονες συνθήκες και την απεμπλοκή από τις κακές συνδικαλιστικές πρακτικές του παρελθόντος μίλησα σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας.
Ξεκίνησα την ομιλία μου αναφερόμενος στην τεράστια αναστάτωση που προκάλεσε η απεργία στα παιδιά που δίνουν σήμερα πανελλήνιες εξετάσεις, μια ομάδα παιδιών που τους τελευταίους 18 μήνες βασανίζονται από την πανδημία και φορτίστηκαν με ένα επιπρόσθετο άγχος χτες πως θα φτάσουν τελικά στο σχολείο, χωρίς να υπάρχει λόγος. Έτσι επενδύουμε στο μέλλον της χώρας μας; Ποιος θα ζητήσει συγγνώμη από τα παιδιά αυτά;
Η αντιπολίτευση καταστροφολογεί σε σχέση με το νομοσχέδιο, εκτοξεύοντας ακραίους χαρακτηρισμούς αλλά χωρίς δημιουργικές προτάσεις και χωρίς αναφορά στις θετικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, όπως το πλαίσιο για τη βία και τη σεξουαλική παρενόχληση μέσα στον εργασιακό χώρο, τις διατάξεις για την προστασία της οικογενειακής ζωής, την άδεια πατρότητας για δεκατέσσερις ημέρες που προβλέπεται για πρώτη φορά, το δικαίωμα για την αποσύνδεση από την τηλεργασία, καθώς και το πλαίσιο για την υγιεινή και την ασφάλεια των εργαζομένων στα delivery και τα κούριερ.
Όσον αφορά το ωράριο, έφερα ως παράδειγμα το επάγγελμα του χειρουργού, τονίζοντας ότι η δουλειά δεν μπορεί να μετριέται πάντοτε με το οκτάωρο και το συγκεκριμένο ωράριο και πολλές φορές μπορεί να υπάρχουν υποχρεώσεις που διέπονται από κανόνες ευθύνης, ηθικής και δεοντολογίας.
Φανταστείτε έναν ασθενή ο οποίος βρίσκεται στο χειρουργικό τραπέζι και ο χειρουργός ξαφνικά να σηκώνεται να φύγει γιατί συμπλήρωσε το οκτάωρο και να αντικαθίσταται από κάποιον άλλον, ο οποίος δεν έχει έρθει ποτέ σε επαφή με τον ασθενή και ο οποίος μπορεί ναι, μπορεί και όχι να μην έχει την ίδια εξειδίκευση με τον προηγούμενο. Νομίζω ότι αυτό είναι μια κοινωνικά απαράδεκτη πράξη και όλη η κοινωνία μας δεν το δέχεται.
Ξεκαθάρισα ότι με το νομοσχέδιο δεν θίγεται το οκτάωρο, αλλά αντιθέτως κατοχυρώνεται μέσα από την Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας που είναι ακριβώς η εγγύηση για την τήρηση του ωραρίου, των υπερωριών και του δικαιώματος αποσύνδεσης, της διευθέτησης χρόνου εργασίας, αλλά και την αποφυγή αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων.
Πρόκειται για το χρησιμότερο ίσως εργαλείο, για να ελεγχθεί η «μαύρη» και υποδηλωμένη εργασία. Δεν πιστεύω να αρνείται κανείς ότι υπάρχουν εργοδότες που δίνουν λιγότερες υπερωρίες ή τις πληρώνουν με ρεπό. Αυτές οι πρακτικές και οι εκβιασμοί στους εργαζόμενους πρέπει να σταματήσουν και επιτέλους με αυτόν τον τρόπο αποκτούμε ένα αποτελεσματικό μέσο.
Μήπως τελικά όλες αυτές οι αντιδράσεις απέναντι στο νομοσχέδιο οφείλονται στο γεγονός ότι περιλαμβάνει ρυθμίσεις που έχουν να κάνουν με το ξεβόλεμα των κατ’ επάγγελμα συνδικαλιστών;
Δεν γίνεται με πρόσχημα την προστασία των εργαζομένων να προσπαθούν ορισμένοι να διατηρήσουν τα κακώς εννοούμενα κεκτημένα τους και τα συμφέροντά τους, δυναμιτίζοντας κάθε προσπάθεια για αλλαγή. Το μοντέλο του επαγγελματία εργατοπατέρα συνδικαλιστή με την ξύλινη ρητορική της δεκαετίας του ’80 έχει ξεπεραστεί πια από την ίδια την κοινωνία.
Αντιθέτως, οι σύγχρονοι εργαζόμενοι θέλουν εφαρμογή της νομιμότητας, προστασία από αυθαιρεσίες, πλήρη αμοιβή και καλύτερες συνθήκες και απασχόληση, την προστασία του οκτάωρου τους, που όχι μόνο δεν καταργείται, αλλά θα εφαρμόζεται και θα ελέγχεται με τη νέα ψηφιακή κάρτα εργασίας.
Δεν απαξιώνεται ούτε ο υγιής συνδικαλισμός, ούτε φυσικά το δικαίωμα της απεργίας, πράγματα τα οποία είναι κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα της χώρας μας, αλλά εισάγονται κανόνες που δίνουν τέλος στην ασυδοσία και την ταλαιπωρία ολόκληρης της κοινωνίας από τους λίγους. Ο συνδικαλισμός απαξιώνεται από τις πρακτικές του παρελθόντος που πρέπει να πάρουν τέλος.
Συνολικά, το νομοσχέδιο όχι μόνο φέρνει την αγορά εργασίας στις συνθήκες του σήμερα, ισορροπώντας τις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων και επιχειρήσεων, αλλά και αφήνει πίσω ιδεοληψίες και παράλογα συνδικαλιστικά προνόμια που βλάπτουν τελικά το συμφέρον της κοινωνίας.
Για την ανάγκη προσαρμογής της αγοράς εργασίας στις σύγχρονες συνθήκες και την απεμπλοκή από τις κακές συνδικαλιστικές πρακτικές του παρελθόντος μίλησα σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας.
Ξεκίνησα την ομιλία μου αναφερόμενος στην τεράστια αναστάτωση που προκάλεσε η απεργία στα παιδιά που δίνουν σήμερα πανελλήνιες εξετάσεις, μια ομάδα παιδιών που τους τελευταίους 18 μήνες βασανίζονται από την πανδημία και φορτίστηκαν με ένα επιπρόσθετο άγχος χτες πως θα φτάσουν τελικά στο σχολείο, χωρίς να υπάρχει λόγος. Έτσι επενδύουμε στο μέλλον της χώρας μας; Ποιος θα ζητήσει συγγνώμη από τα παιδιά αυτά;
Η αντιπολίτευση καταστροφολογεί σε σχέση με το νομοσχέδιο, εκτοξεύοντας ακραίους χαρακτηρισμούς αλλά χωρίς δημιουργικές προτάσεις και χωρίς αναφορά στις θετικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, όπως το πλαίσιο για τη βία και τη σεξουαλική παρενόχληση μέσα στον εργασιακό χώρο, τις διατάξεις για την προστασία της οικογενειακής ζωής, την άδεια πατρότητας για δεκατέσσερις ημέρες που προβλέπεται για πρώτη φορά, το δικαίωμα για την αποσύνδεση από την τηλεργασία, καθώς και το πλαίσιο για την υγιεινή και την ασφάλεια των εργαζομένων στα delivery και τα κούριερ.
Όσον αφορά το ωράριο, έφερα ως παράδειγμα το επάγγελμα του χειρουργού, τονίζοντας ότι η δουλειά δεν μπορεί να μετριέται πάντοτε με το οκτάωρο και το συγκεκριμένο ωράριο και πολλές φορές μπορεί να υπάρχουν υποχρεώσεις που διέπονται από κανόνες ευθύνης, ηθικής και δεοντολογίας.
Φανταστείτε έναν ασθενή ο οποίος βρίσκεται στο χειρουργικό τραπέζι και ο χειρουργός ξαφνικά να σηκώνεται να φύγει γιατί συμπλήρωσε το οκτάωρο και να αντικαθίσταται από κάποιον άλλον, ο οποίος δεν έχει έρθει ποτέ σε επαφή με τον ασθενή και ο οποίος μπορεί ναι, μπορεί και όχι να μην έχει την ίδια εξειδίκευση με τον προηγούμενο. Νομίζω ότι αυτό είναι μια κοινωνικά απαράδεκτη πράξη και όλη η κοινωνία μας δεν το δέχεται.
Ξεκαθάρισα ότι με το νομοσχέδιο δεν θίγεται το οκτάωρο, αλλά αντιθέτως κατοχυρώνεται μέσα από την Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας που είναι ακριβώς η εγγύηση για την τήρηση του ωραρίου, των υπερωριών και του δικαιώματος αποσύνδεσης, της διευθέτησης χρόνου εργασίας, αλλά και την αποφυγή αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων.
Πρόκειται για το χρησιμότερο ίσως εργαλείο, για να ελεγχθεί η «μαύρη» και υποδηλωμένη εργασία. Δεν πιστεύω να αρνείται κανείς ότι υπάρχουν εργοδότες που δίνουν λιγότερες υπερωρίες ή τις πληρώνουν με ρεπό. Αυτές οι πρακτικές και οι εκβιασμοί στους εργαζόμενους πρέπει να σταματήσουν και επιτέλους με αυτόν τον τρόπο αποκτούμε ένα αποτελεσματικό μέσο.
Μήπως τελικά όλες αυτές οι αντιδράσεις απέναντι στο νομοσχέδιο οφείλονται στο γεγονός ότι περιλαμβάνει ρυθμίσεις που έχουν να κάνουν με το ξεβόλεμα των κατ’ επάγγελμα συνδικαλιστών;
Δεν γίνεται με πρόσχημα την προστασία των εργαζομένων να προσπαθούν ορισμένοι να διατηρήσουν τα κακώς εννοούμενα κεκτημένα τους και τα συμφέροντά τους, δυναμιτίζοντας κάθε προσπάθεια για αλλαγή. Το μοντέλο του επαγγελματία εργατοπατέρα συνδικαλιστή με την ξύλινη ρητορική της δεκαετίας του ’80 έχει ξεπεραστεί πια από την ίδια την κοινωνία.
Αντιθέτως, οι σύγχρονοι εργαζόμενοι θέλουν εφαρμογή της νομιμότητας, προστασία από αυθαιρεσίες, πλήρη αμοιβή και καλύτερες συνθήκες και απασχόληση, την προστασία του οκτάωρου τους, που όχι μόνο δεν καταργείται, αλλά θα εφαρμόζεται και θα ελέγχεται με τη νέα ψηφιακή κάρτα εργασίας.
Δεν απαξιώνεται ούτε ο υγιής συνδικαλισμός, ούτε φυσικά το δικαίωμα της απεργίας, πράγματα τα οποία είναι κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα της χώρας μας, αλλά εισάγονται κανόνες που δίνουν τέλος στην ασυδοσία και την ταλαιπωρία ολόκληρης της κοινωνίας από τους λίγους. Ο συνδικαλισμός απαξιώνεται από τις πρακτικές του παρελθόντος που πρέπει να πάρουν τέλος.
Συνολικά, το νομοσχέδιο όχι μόνο φέρνει την αγορά εργασίας στις συνθήκες του σήμερα, ισορροπώντας τις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων και επιχειρήσεων, αλλά και αφήνει πίσω ιδεοληψίες και παράλογα συνδικαλιστικά προνόμια που βλάπτουν τελικά το συμφέρον της κοινωνίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ