It’s coming HOME

Άδικο η "μητέρα" του αθλήματος να μην έχει αυτόν τον τίτλο

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

Η μεγάλη ώρα έφτασε! Η γιορτή που στήθηκε στις 11 πόλεις της Ευρώπης είναι έτοιμη να ρίξει αυλαία, με τα φώτα στη σκηνή να σβήνουν τη προσεχή Κυριακή το βράδυ.

Ένα Euro που ξεκίνησε, συνεχίστηκε και αναμένεται να ολοκληρωθεί με πολλές συγκινήσεις, με στιγμές που θα μείνουν σίγουρα αξέχαστες, όπως αυτή του Έρικσεν και με μία τεράστια ευκαιρία για τους «Losers» Άγγλους, να αποβάλλουν αυτόν τον τίτλο από πάνω τους. Οι δύο φιναλίστ Αγγλία και Ιταλία, θα δώσουν τα πάντα για να κατακτήσουν την κορυφή της Ευρώπης, με τον τίτλο του φαβορί να πηγαίνει αποκλειστικά λόγω έδρας στην ομάδα του Νησιού.

Γράφει ο Βασίλης Χονδρός

Ο πρώτος Ευρωπαϊκός τελικός

Αδιαμφισβήτητά, την πατρότητα του ποδοσφαίρου την έχουν οι Άγγλοι, καθώς από τα χωράφια του Νησιού, προήλθε ο Βασιλιάς των Σπορ. Το καίριο ζήτημα τους όμως, είναι πως όλα αυτά τα χρόνια, παρά το γεγονός πως από αυτούς προήλθε το άθλημα, οι επιτυχίες τους σε εθνικό επίπεδο είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, βασικά…του ενός δάχτυλου. Τα Τρία Λιοντάρια έχουν καταφέρει να ανέβουν στη κορυφή του Κόσμου κατακτώντας το Μουντιάλ του 1966, όμως ποτέ δεν έχουν γευτεί την επιτυχία της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού τροπαίου.

Δεν είναι εύκολο για έναν αμιγώς ποδοσφαιρικό λαό, ο οποίος ζει και αναπνέει για το ποδόσφαιρο, να έχει τον τίτλο του «χαμένου». Δεν τους είναι εύκολο να έχουν το καλύτερο ποδοσφαιρικό προϊόν στον κόσμο (Premier League), αλλά να αποτυγχάνουν παταγωδώς από άποψη εθνικών ομάδων. Η ταμπέλα που τους έχει δοθεί, τους βαραίνει χρόνο με το χρόνο, έπειτα από κάθε μεγάλη αποτυχία την οποία έχουν βιώσει στις μεγάλες διοργανώσεις, κάνοντας τους να ανασαίνουν βαρύτερα, σαν να έχουν θηλιά στο λαιμό.

Όλα τα παραπάνω για κάποιον που διαβάζει το εν λόγω κείμενο, μπορεί να φαίνονται «τραβηγμένα». Δεν είναι όμως! Οι Άγγλοι βιώνουν κάθε στιγμή στο ποδόσφαιρο τελείως διαφορετικά σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους λαούς. Η τρέλα και η αγάπη τους για το άθλημα δεν περιγράφεται και αυτό μπορεί να το αντιληφθεί ο οποιοσδήποτε, εάν βρεθεί έστω και σε γήπεδο ερασιτεχνικής κατηγορίας. Η αφοσίωση τους στη στρογγυλή θεά και τα συναισθήματα που τους γεννούνται από την έκβαση των αγώνων, δεν περιγράφονται με λέξεις.

Οι σελίδες της ποδοσφαιρικής τους ιστορίας , ήρθε η ώρα να πληθύνουν, προσθέτοντας με χρυσά γράμματα το πρώτο επιτυχημένο κεφάλαιο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η αρμάδα του Σάουθγκεϊτ, η πιο στιβαρή ομάδα στη διοργάνωση, ήρθε η ώρα να φτάσει εκεί που της αρμόζει.  Η κορυφή της Ευρώπης τους περιμένει από καιρό και αυτή τη φορά δύσκολα θα αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Επιτέλους σπίτι!

Για να φτάσεις σε έναν τελικό χρειάζεται και τύχη, την οποία σε προηγούμενες διοργανώσεις στερήθηκαν οι Άγγλοι. Φέτος, η τύχη ήταν με το μέρος τους, ιδιαίτερα στον αγώνα απέναντι στη Δανία. Πολλοί είναι εκείνοι που κάνουν λόγο για πέναλτι «φάντασμα», ναι ήταν αμφισβητούμενο, τραβηγμένο από τα μαλλιά, όμως προκρίθηκε η καλύτερη ομάδα. Σε παλαιότερες διοργανώσεις ήταν οι Άγγλοι εκείνοι που στερήθηκαν την πρόκριση για αμφισβητούμενες αποφάσεις. Φέτος ήταν η σειρά τους! Δεν κρίθηκε η πρόκριση της, αποκλειστικά από αυτό το πέναλτι. Είναι άδικο για αυτή την ομάδα να στερηθεί η μεγάλη της επιτυχία την λάμψη που της αρμόζει, για μία διαιτητική απόφαση. Γιατί ήταν πολύ ανώτεροι από τους Δανούς και θα μπορούσε να είχε καθαρίσει το ματς αν ο Σμάηχελ δεν έστηνε τοίχος μπροστά στο τέρμα του.

Η «μητέρα» του ποδοσφαίρου απέχει 90 ή 120 λεπτά μακριά από το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό της κατόρθωμα. Οι Άγγλοι είναι το απόλυτο φαβορί, έχοντας την έδρα και τον κόσμο στο πλευρό τους. Δεδομένα, δεν θα είναι μόνο όσοι παρευρεθούν στο γήπεδο εκείνοι που θα τους δώσουν ώθηση, αλλά ένας ολόκληρος λαός, ο οποίος θα αφήσει το στίγμα του σε κάθε σημείο του Νησιού.

Το γλέντι έχει ήδη στηθεί, το «Football is coming HOME», ηχεί σε κάθε μήκος και πλάτος της Αγγλίας, ο κόσμος αδημονεί να βιώσει το αίσθημα της επιτυχίας και το ποδόσφαιρο είναι έτοιμο να επιστρέψει σπίτι του. Προσωπικά όντας ρομαντικός του ποδοσφαίρου, ανυπομονώ έστω και εξ αποστάσεως να ζήσω μαζί τους την τρέλα και τα έντονα συναισθήματα της κατάκτησης, ανυπομονώ να δω αυτόν τον λαό να γιορτάζει για την Εθνική του ομάδα…γιατί αυτό που μπορεί να ζήσει όλος ο ποδοσφαιρικός πλανήτης είναι πρωτόγνωρο. Τα Τρία Λιοντάρια να είναι στην κορυφή της Ευρώπης!

 

Η μεγάλη ώρα έφτασε! Η γιορτή που στήθηκε στις 11 πόλεις της Ευρώπης είναι έτοιμη να ρίξει αυλαία, με τα φώτα στη σκηνή να σβήνουν τη προσεχή Κυριακή το βράδυ.

Ένα Euro που ξεκίνησε, συνεχίστηκε και αναμένεται να ολοκληρωθεί με πολλές συγκινήσεις, με στιγμές που θα μείνουν σίγουρα αξέχαστες, όπως αυτή του Έρικσεν και με μία τεράστια ευκαιρία για τους «Losers» Άγγλους, να αποβάλλουν αυτόν τον τίτλο από πάνω τους. Οι δύο φιναλίστ Αγγλία και Ιταλία, θα δώσουν τα πάντα για να κατακτήσουν την κορυφή της Ευρώπης, με τον τίτλο του φαβορί να πηγαίνει αποκλειστικά λόγω έδρας στην ομάδα του Νησιού.

Γράφει ο Βασίλης Χονδρός

Ο πρώτος Ευρωπαϊκός τελικός

Αδιαμφισβήτητά, την πατρότητα του ποδοσφαίρου την έχουν οι Άγγλοι, καθώς από τα χωράφια του Νησιού, προήλθε ο Βασιλιάς των Σπορ. Το καίριο ζήτημα τους όμως, είναι πως όλα αυτά τα χρόνια, παρά το γεγονός πως από αυτούς προήλθε το άθλημα, οι επιτυχίες τους σε εθνικό επίπεδο είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, βασικά…του ενός δάχτυλου. Τα Τρία Λιοντάρια έχουν καταφέρει να ανέβουν στη κορυφή του Κόσμου κατακτώντας το Μουντιάλ του 1966, όμως ποτέ δεν έχουν γευτεί την επιτυχία της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού τροπαίου.

Δεν είναι εύκολο για έναν αμιγώς ποδοσφαιρικό λαό, ο οποίος ζει και αναπνέει για το ποδόσφαιρο, να έχει τον τίτλο του «χαμένου». Δεν τους είναι εύκολο να έχουν το καλύτερο ποδοσφαιρικό προϊόν στον κόσμο (Premier League), αλλά να αποτυγχάνουν παταγωδώς από άποψη εθνικών ομάδων. Η ταμπέλα που τους έχει δοθεί, τους βαραίνει χρόνο με το χρόνο, έπειτα από κάθε μεγάλη αποτυχία την οποία έχουν βιώσει στις μεγάλες διοργανώσεις, κάνοντας τους να ανασαίνουν βαρύτερα, σαν να έχουν θηλιά στο λαιμό.

Όλα τα παραπάνω για κάποιον που διαβάζει το εν λόγω κείμενο, μπορεί να φαίνονται «τραβηγμένα». Δεν είναι όμως! Οι Άγγλοι βιώνουν κάθε στιγμή στο ποδόσφαιρο τελείως διαφορετικά σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους λαούς. Η τρέλα και η αγάπη τους για το άθλημα δεν περιγράφεται και αυτό μπορεί να το αντιληφθεί ο οποιοσδήποτε, εάν βρεθεί έστω και σε γήπεδο ερασιτεχνικής κατηγορίας. Η αφοσίωση τους στη στρογγυλή θεά και τα συναισθήματα που τους γεννούνται από την έκβαση των αγώνων, δεν περιγράφονται με λέξεις.

Οι σελίδες της ποδοσφαιρικής τους ιστορίας , ήρθε η ώρα να πληθύνουν, προσθέτοντας με χρυσά γράμματα το πρώτο επιτυχημένο κεφάλαιο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η αρμάδα του Σάουθγκεϊτ, η πιο στιβαρή ομάδα στη διοργάνωση, ήρθε η ώρα να φτάσει εκεί που της αρμόζει.  Η κορυφή της Ευρώπης τους περιμένει από καιρό και αυτή τη φορά δύσκολα θα αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Επιτέλους σπίτι!

Για να φτάσεις σε έναν τελικό χρειάζεται και τύχη, την οποία σε προηγούμενες διοργανώσεις στερήθηκαν οι Άγγλοι. Φέτος, η τύχη ήταν με το μέρος τους, ιδιαίτερα στον αγώνα απέναντι στη Δανία. Πολλοί είναι εκείνοι που κάνουν λόγο για πέναλτι «φάντασμα», ναι ήταν αμφισβητούμενο, τραβηγμένο από τα μαλλιά, όμως προκρίθηκε η καλύτερη ομάδα. Σε παλαιότερες διοργανώσεις ήταν οι Άγγλοι εκείνοι που στερήθηκαν την πρόκριση για αμφισβητούμενες αποφάσεις. Φέτος ήταν η σειρά τους! Δεν κρίθηκε η πρόκριση της, αποκλειστικά από αυτό το πέναλτι. Είναι άδικο για αυτή την ομάδα να στερηθεί η μεγάλη της επιτυχία την λάμψη που της αρμόζει, για μία διαιτητική απόφαση. Γιατί ήταν πολύ ανώτεροι από τους Δανούς και θα μπορούσε να είχε καθαρίσει το ματς αν ο Σμάηχελ δεν έστηνε τοίχος μπροστά στο τέρμα του.

Η «μητέρα» του ποδοσφαίρου απέχει 90 ή 120 λεπτά μακριά από το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό της κατόρθωμα. Οι Άγγλοι είναι το απόλυτο φαβορί, έχοντας την έδρα και τον κόσμο στο πλευρό τους. Δεδομένα, δεν θα είναι μόνο όσοι παρευρεθούν στο γήπεδο εκείνοι που θα τους δώσουν ώθηση, αλλά ένας ολόκληρος λαός, ο οποίος θα αφήσει το στίγμα του σε κάθε σημείο του Νησιού.

Το γλέντι έχει ήδη στηθεί, το «Football is coming HOME», ηχεί σε κάθε μήκος και πλάτος της Αγγλίας, ο κόσμος αδημονεί να βιώσει το αίσθημα της επιτυχίας και το ποδόσφαιρο είναι έτοιμο να επιστρέψει σπίτι του. Προσωπικά όντας ρομαντικός του ποδοσφαίρου, ανυπομονώ έστω και εξ αποστάσεως να ζήσω μαζί τους την τρέλα και τα έντονα συναισθήματα της κατάκτησης, ανυπομονώ να δω αυτόν τον λαό να γιορτάζει για την Εθνική του ομάδα…γιατί αυτό που μπορεί να ζήσει όλος ο ποδοσφαιρικός πλανήτης είναι πρωτόγνωρο. Τα Τρία Λιοντάρια να είναι στην κορυφή της Ευρώπης!

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ