Σχεδόν ολική η καταστροφή για τους μελισσοκόμους της χώρας

Άγνωστο το πότε θα τελειώσει η κρίση

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

«Περίπου το 70% της παραγωγής του μελιού στην Ελλάδα προέρχεται από το πεύκο. Τώρα, αν συνυπολογίσετε ότι το 60% με 65% του πευκόμελου που παράγεται στη χώρα είναι από τη Βόρεια Εύβοια, μπορείτε να αντιληφθείτε το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζει πλέον ο μελισσοκόμος στη χώρα μας» ανέφερε με απόγνωση στο GRTimes ο πρόεδρος του Μελισσοκομικού Συλλόγου του νομού Ευβοίας, Τάσος Αξιώτης.

Η ζημιά είναι ανυπολόγιστη. Όχι μόνο στο επίπεδο των εκτάσεων που παραδόθηκαν στις φλόγες και συνεχίζουν να καίγονται μέχρι αυτή την ώρα στην Β. Εύβοια, αλλά και σε επίπεδο καμένων κυψελών που ακόμη δεν έχει σταθεί δυνατόν να καταμετρηθούν και να αναφερθούν στον ΕΛΓΑ.

«Πριν από λίγα χρόνια κάηκε η περιοχή κοντά στο Κοντοδεσπότι και φέτος όλες αυτές οι εκτάσεις στη Βόρεια Εύβοια. Το μόνο που έχει μείνει, είναι ένα μικρό κομμάτι στο οποίο θα μαλώνουμε για το που θα βάλουμε τις κυψέλες μας. Και ακόμα, δεν ξέρουμε ακόμη τι μας ξημερώνει. Δυστυχώς είναι πολύ μεγάλη η καταστροφή και έρχεται να προστεθεί στον εφιάλτη που έφεραν οι καύσωνες οι οποίοι έπαιξαν επίσης καθοριστικό ρόλο στην παραγωγή, καθώς το πεύκο δεν έδωσε πολύ μέλι φέτος», εξηγεί ο μελισσοκόμος και μέλος του Μελισσοκομικού Συλλόγου του νομού Ευβοίας, Χρυσοβαλάντης Σαββόπουλος, ο οποίος ήταν έτοιμος να παραδώσει στις πληγείσες περιοχές ένα ακόμη φορτίο με είδη πρώτης ανάγκης που συγκεντρώθηκαν.

«Πολύ μεγάλο το χτύπημα για τη μελισσοκομία της Ελλάδας»

Με δεδομένο ότι το πεύκο είναι η πιο σταθερή νομή, καθώς όλες οι υπόλοιπες ποικιλίες μελιών παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στις αποδόσεις χρόνο με το χρόνο, μπορεί να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της καταστροφής, καθώς το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους ντόπιους παραγωγούς αλλά και αυτούς της Πελοποννήσου και της Θεσσαλίας που μεταφέρουν τα μελίσσια στην Β. Εύβοια για να έχουν παραγωγή.

Είναι χαρακτηριστικό δε, το παράδειγμα των μελισσουργών της Μαγνησίας, οι οποίοι το τελευταίο διάστημα μετέφεραν τα μελίσσια τους στην περιοχή και τώρα ανησυχούν για το τι θα αντικρύσουν όταν ο εφιάλτης με τις φωτιές τελειώσει.

Επίσης, οι καταστροφικές πυρκαγιές έρχονται να προστεθούν στις επίσης μεγάλες ζημιές που επέφεραν οι πρόσφατες πλημμύρες που σημειώθηκαν τον περασμένο χειμώνα.

«Θα βιώσουμε πάρα πολύ δύσκολες ημέρες και δεν θα ξέρουμε πού να πάμε και πώς να βγάλουμε τα έξοδα της χρονιάς. Το «χτύπημα» για την μελισσοκομία της χώρας είναι πολύ δυνατό και παραμένει πραγματικά άγνωστο ακόμη το πόσο μεγάλο μπορεί να είναι» σημειώνει ο κ. Αξιώτης.

Άγνωστο το πότε θα τελειώσει η κρίση

Σύμφωνα με τα ισχύοντα δεδομένα εάν η φωτιά σβήσει άμεσα και το δάσος αφεθεί ανενόχλητο και δεν αλλάξει η χρήση γης, θα επανέλθει σε ένα διάστημα περίπου 20 ετών και σίγουρα όχι με τη μορφή που είχε μέχρι πρότινος.

Ωστόσο, το πευκόμελο παράγεται από τις εκκρίσεις του παράσιτου «Μαρκαλίνα» που ζει πάνω στον πεύκο και δίνει το μελίτωμα και αυτό δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα επανέλθει μαζί με την αναζωογόνηση του δάσους.

«Δεν ξέρω πώς μπορεί να ορθοποδήσει πλέον ο κλάδος και ζούμε τα παιδιά μας από αυτό και ας μας θεωρούν κάποιοι παρείσακτους. Κάποιοι εσχάτως μας κατηγόρησαν και για εμπρηστές. Εμείς το λατρεύουμε το δάσος. Είναι η ζωή μας, το καθαρίζουμε, το περιποιούμαστε, το επιβλέπουμε. Δυστυχώς όμως, το μέλλον δεν είναι καλό για όλους μας. Πευκόμελο παράγεται και στη Θάσο και στη Χαλκιδική, ωστόσο στη Β. Εύβοια ερχόταν μελισσοκόμοι από όλη την Ελλάδα εξαιτίας της ποιότητας του μελιού που χρόνια τώρα μας παρείχαν οι δασώδεις εκτάσεις της περιοχής» καταλήγει ο μελισσοκόμος Χρυσοβαλάντης Σαββόπουλος.

ΠΗΓΗ : GRTimes

«Περίπου το 70% της παραγωγής του μελιού στην Ελλάδα προέρχεται από το πεύκο. Τώρα, αν συνυπολογίσετε ότι το 60% με 65% του πευκόμελου που παράγεται στη χώρα είναι από τη Βόρεια Εύβοια, μπορείτε να αντιληφθείτε το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζει πλέον ο μελισσοκόμος στη χώρα μας» ανέφερε με απόγνωση στο GRTimes ο πρόεδρος του Μελισσοκομικού Συλλόγου του νομού Ευβοίας, Τάσος Αξιώτης.

Η ζημιά είναι ανυπολόγιστη. Όχι μόνο στο επίπεδο των εκτάσεων που παραδόθηκαν στις φλόγες και συνεχίζουν να καίγονται μέχρι αυτή την ώρα στην Β. Εύβοια, αλλά και σε επίπεδο καμένων κυψελών που ακόμη δεν έχει σταθεί δυνατόν να καταμετρηθούν και να αναφερθούν στον ΕΛΓΑ.

«Πριν από λίγα χρόνια κάηκε η περιοχή κοντά στο Κοντοδεσπότι και φέτος όλες αυτές οι εκτάσεις στη Βόρεια Εύβοια. Το μόνο που έχει μείνει, είναι ένα μικρό κομμάτι στο οποίο θα μαλώνουμε για το που θα βάλουμε τις κυψέλες μας. Και ακόμα, δεν ξέρουμε ακόμη τι μας ξημερώνει. Δυστυχώς είναι πολύ μεγάλη η καταστροφή και έρχεται να προστεθεί στον εφιάλτη που έφεραν οι καύσωνες οι οποίοι έπαιξαν επίσης καθοριστικό ρόλο στην παραγωγή, καθώς το πεύκο δεν έδωσε πολύ μέλι φέτος», εξηγεί ο μελισσοκόμος και μέλος του Μελισσοκομικού Συλλόγου του νομού Ευβοίας, Χρυσοβαλάντης Σαββόπουλος, ο οποίος ήταν έτοιμος να παραδώσει στις πληγείσες περιοχές ένα ακόμη φορτίο με είδη πρώτης ανάγκης που συγκεντρώθηκαν.

«Πολύ μεγάλο το χτύπημα για τη μελισσοκομία της Ελλάδας»

Με δεδομένο ότι το πεύκο είναι η πιο σταθερή νομή, καθώς όλες οι υπόλοιπες ποικιλίες μελιών παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στις αποδόσεις χρόνο με το χρόνο, μπορεί να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της καταστροφής, καθώς το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους ντόπιους παραγωγούς αλλά και αυτούς της Πελοποννήσου και της Θεσσαλίας που μεταφέρουν τα μελίσσια στην Β. Εύβοια για να έχουν παραγωγή.

Είναι χαρακτηριστικό δε, το παράδειγμα των μελισσουργών της Μαγνησίας, οι οποίοι το τελευταίο διάστημα μετέφεραν τα μελίσσια τους στην περιοχή και τώρα ανησυχούν για το τι θα αντικρύσουν όταν ο εφιάλτης με τις φωτιές τελειώσει.

Επίσης, οι καταστροφικές πυρκαγιές έρχονται να προστεθούν στις επίσης μεγάλες ζημιές που επέφεραν οι πρόσφατες πλημμύρες που σημειώθηκαν τον περασμένο χειμώνα.

«Θα βιώσουμε πάρα πολύ δύσκολες ημέρες και δεν θα ξέρουμε πού να πάμε και πώς να βγάλουμε τα έξοδα της χρονιάς. Το «χτύπημα» για την μελισσοκομία της χώρας είναι πολύ δυνατό και παραμένει πραγματικά άγνωστο ακόμη το πόσο μεγάλο μπορεί να είναι» σημειώνει ο κ. Αξιώτης.

Άγνωστο το πότε θα τελειώσει η κρίση

Σύμφωνα με τα ισχύοντα δεδομένα εάν η φωτιά σβήσει άμεσα και το δάσος αφεθεί ανενόχλητο και δεν αλλάξει η χρήση γης, θα επανέλθει σε ένα διάστημα περίπου 20 ετών και σίγουρα όχι με τη μορφή που είχε μέχρι πρότινος.

Ωστόσο, το πευκόμελο παράγεται από τις εκκρίσεις του παράσιτου «Μαρκαλίνα» που ζει πάνω στον πεύκο και δίνει το μελίτωμα και αυτό δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα επανέλθει μαζί με την αναζωογόνηση του δάσους.

«Δεν ξέρω πώς μπορεί να ορθοποδήσει πλέον ο κλάδος και ζούμε τα παιδιά μας από αυτό και ας μας θεωρούν κάποιοι παρείσακτους. Κάποιοι εσχάτως μας κατηγόρησαν και για εμπρηστές. Εμείς το λατρεύουμε το δάσος. Είναι η ζωή μας, το καθαρίζουμε, το περιποιούμαστε, το επιβλέπουμε. Δυστυχώς όμως, το μέλλον δεν είναι καλό για όλους μας. Πευκόμελο παράγεται και στη Θάσο και στη Χαλκιδική, ωστόσο στη Β. Εύβοια ερχόταν μελισσοκόμοι από όλη την Ελλάδα εξαιτίας της ποιότητας του μελιού που χρόνια τώρα μας παρείχαν οι δασώδεις εκτάσεις της περιοχής» καταλήγει ο μελισσοκόμος Χρυσοβαλάντης Σαββόπουλος.

ΠΗΓΗ : GRTimes

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ