Θ. Ζεμπίλης: Μετατρέψαμε σε κακούργημα την θανάτωση και τον βασανισμό των ζώων και τώρα νομοθετούμε για την ευζωία τους (βίντεο)

Ομιλητής στο Σ/Ν του Υπουργείου Εσωτερικών για την θέσπιση νέου πλαισίου για την ευζωία των ζώων συντροφιάς (Πρόγραμμα “Άργος”), που συζητήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής, ήταν ο Βουλευτής ΝΔ Ευβοίας, Θανάσης Ζεμπίλης.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

Κάνοντας επίκληση στη θητεία του ως Δήμαρχος Χαλκιδέων, ο Θανάσης Ζεμπίλης υποστήριξε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Η συνεισφορά μου στη σημερινή συζήτηση προέρχεται κυρίως από την εμπειρία μου ως πρώην δημάρχου και την συστηματική προσπάθεια που κάναμε στον Δήμο Χαλκιδέων, ώστε τα αδέσποτα να έχουν μια πολιτισμένη μεταχείριση, με γνώμονα την αρμονική συνύπαρξη πολιτών και ζώων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ζήτημα αυτό είναι από τα πλέον κρίσιμα στο πλέγμα των δημοτικών αρμοδιοτήτων. Και αυτό διότι, λόγω του μεγέθους του προβλήματος μια δημοτική αρχή, όσο και αν διέπεται από το πνεύμα προσφοράς προς τα ζώα, είναι αδύναμη να το αντιμετωπίσει, χωρίς τους εθελοντές και χωρίς μια ευαισθητοποιημένη κοινωνία. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Φιλοζωικό Σύλλογο Χαλκίδας, αλλά και συνολικά τα 400 φιλοζωικά σωματεία και ομάδες, αλλά και όλους όσοι υπό αντίξοες συνθήκες εθελοντικά πασχίζουν σε καθημερινή βάση, για να φροντίσουν και να περιθάλψουν άστεγα ζώα. Από τις αρχές της θητείας μας, λοιπόν, το 2007 ακολουθήσαμε ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα διαχείρισης αδέσποτων ζώων. Έτσι, για πρώτη φορά θέσαμε σε λειτουργία ένα καταφύγιο με υπερσύγχρονες προδιαγραφές, που διέθετε και ένα πλήρως εξοπλισμένο κτηνιατρείο. Τότε αντιμετωπίσαμε μόνοι μας πολλά από τα προβλήματα, που το παρόν Σ/Ν έρχεται να θεραπεύσει. Καταρχήν, τις δυσκολίες στην πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού και ιδιαίτερα κτηνιάτρου. Μετά, ήταν και το υψηλό κόστος λειτουργίας όλων αυτών των υποδομών, καταφυγίου, κτηνιατρείου, όπως και του φαρμακείου, που θα έπρεπε να διαθέτει όλα τα απαραίτητα φάρμακα για την περίθαλψη των ζώων. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι το καταφύγιο δεν είναι λύση,  σύντομα οι εγκαταστάσεις του θα γεμίσουν, θα υπερκορεστούν. Πολλώ δε μάλλον, που εμπεδώνεται και μια αντίληψη ασυλοποίησης των ζώων. Και αυτό είναι λάθος διότι τα αδέσποτα είναι μέλη της κοινωνίας μας, είναι μέλη του πολιτισμού της καθημερινότητάς μας. Έτσι, λοιπόν, γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι η μοναδική λύση είναι ένα εκτεταμένο και γενικευμένο πρόγραμμα στειρώσεων και για αυτό τον λόγο συνεργαστήκαμε, εκτός από τους συμβεβλημένους, και με εθελοντές κτηνιάτρους.  

Αυτό είναι και το καθήκον των ΟΤΑ, να περισυλλέγουν τα αδέσποτα, να τα στειρώνουν, να τα εμβολιάζουν, να τα θεραπεύουν και στο τέλος, εκτός από ειδικές περιπτώσεις, να τα επανεντάσσουν στο φυσικό τους περιβάλλον.  Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα υπήρξαν πολλές νομοθετικές πρωτοβουλίες για αυτό το θέμα. Καμία όμως δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Με τραγική συνέπεια να διαιωνίζεται μια εικόνα που μας πληγώνει: Τα αδέσποτα ζώα εξακολουθούν να βρίσκονται στους δρόμους, εξακολουθούν να υποσιτίζονται, εξακολουθούν να είναι δυστυχισμένα. Με τις συνθήκες ζωής τους, αντί να βελτιώνονται, να επιδεινώνονται δραματικά. Και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει, γιατί το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο δεν αντιμετώπισε ποτέ την ρίζα του κακού. Τον εκθετικό ρυθμό, με τον οποίο αναπαράγονται τα αδέσποτα, σε βαθμό που να μην μπορούν να απορροφηθούν. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: η χώρα μας σήμερα έχει από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς άστεγων και ανυπεράσπιστων ζώων. Σήμερα με το παρόν Σ/Ν που εισάγει μία νέα φιλοσοφία, επιτέλους, σπάει αυτός ο φαύλος κύκλος της αδιαφορίας στην ανεξέλεγκτη εξάπλωση των αδέσποτων. Σπάει, επιτέλους, ο φαύλος κύκλος της κακοποίησης και της εγκατάλειψης αθώων πλασμάτων. Και αυτό επιτυγχάνεται με την αυστηροποίηση και τον επανακαθορισμό του πλαισίου, σχετικά με την εκτροφή και την εμπορία των ζώων συντροφιάς. Επιτυγχάνεται με την αξιοποίηση  των ψηφιακών τεχνολογιών και των πληροφοριακών συστημάτων. Ιδιαίτερα, όμως επιτυγχάνεται με την θέσπιση κανόνων για την αναπαραγωγή τους. Περαιτέρω, το Σ/Ν επιτυχώς επιχειρεί να ευαισθητοποιήσει πρόσωπα και κοινωνίες, με σκοπό τον σεβασμό των ζώων. Επιχειρεί να διαμορφώσει μία διαφορετική κουλτούρα και μία φιλοζωική παιδεία. Και με αυτό τον τρόπο, καθιστά υπεύθυνους τους κηδεμόνες, ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι η εγκατάλειψη ζώων είναι μια βαθιά αντικοινωνική συμπεριφορά, που δεν τιμά τον πολιτισμό μας.  

Επίσης, με την καθιέρωση ενός νέου συστήματος υιοθεσίας καλλιεργεί στους πολίτες ευσυνείδητες συμπεριφορές. Τους ενθαρρύνει, ώστε όχι μόνο να αγκαλιάσουν τα ζώα, αλλά να κάνουν ένα βήμα ακόμα: Να υιοθετήσουν με υπευθυνότητα ένα αδέσποτο. Ενθαρρύνει, επίσης, τους Δήμους με τα χρηματοδοτικά εργαλεία και το Πρόγραμμα “ΆΡΓΟΣ” να εφαρμόσουν ένα ολοκληρωμένο επιχειρησιακό πρόγραμμα διαχείρισης, με μετρήσιμους στόχους, προκειμένου να απλωθεί στις τοπικές κοινωνίες ένα δίχτυ προστασίας των ζώων. Μέχρι σήμερα, είναι γεγονός, ότι τα μέσα υποστήριξης των δήμων ήταν πενιχρά. Γενικά, θα λέγαμε ότι η Πολιτεία αντιμετώπιζε τα αδέσποτα ως κάτι απόμακρο, ως κάτι ξένο προς την κοινωνία. Οι αρμόδιοι θυμόντουσαν τα ζώα αυτά μόνο μια ημέρα, την 4η Απριλίου, για να φωτογραφηθούν και να γιορτάσουν την παγκόσμια ημέρα για τα αδέσποτα. Ωστόσο, αυτό πλέον έχει αλλάξει.

Η κυβέρνησή μας έθεσε στο επίκεντρο της πολιτικής και του νομοθετικού έργου τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των ζώων. Και τα έθεσε με τρόπο αποφασιστικό και αταλάντευτο. Με την μετατροπή σε κακούργημα της θανάτωσης και του βασανισμού των ζώων. Και σήμερα κάνουμε ένα ακόμα βήμα με στόχο την ευζωία των ζώων. Γιατί για εμάς η Παγκόσμια Ημέρα για τα Αδέσποτα, δεν είναι μια ημέρα γιορτής. Είναι απλά μια ημέρα που μας υπενθυμίζει ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει!».

Κάνοντας επίκληση στη θητεία του ως Δήμαρχος Χαλκιδέων, ο Θανάσης Ζεμπίλης υποστήριξε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Η συνεισφορά μου στη σημερινή συζήτηση προέρχεται κυρίως από την εμπειρία μου ως πρώην δημάρχου και την συστηματική προσπάθεια που κάναμε στον Δήμο Χαλκιδέων, ώστε τα αδέσποτα να έχουν μια πολιτισμένη μεταχείριση, με γνώμονα την αρμονική συνύπαρξη πολιτών και ζώων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ζήτημα αυτό είναι από τα πλέον κρίσιμα στο πλέγμα των δημοτικών αρμοδιοτήτων. Και αυτό διότι, λόγω του μεγέθους του προβλήματος μια δημοτική αρχή, όσο και αν διέπεται από το πνεύμα προσφοράς προς τα ζώα, είναι αδύναμη να το αντιμετωπίσει, χωρίς τους εθελοντές και χωρίς μια ευαισθητοποιημένη κοινωνία. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Φιλοζωικό Σύλλογο Χαλκίδας, αλλά και συνολικά τα 400 φιλοζωικά σωματεία και ομάδες, αλλά και όλους όσοι υπό αντίξοες συνθήκες εθελοντικά πασχίζουν σε καθημερινή βάση, για να φροντίσουν και να περιθάλψουν άστεγα ζώα. Από τις αρχές της θητείας μας, λοιπόν, το 2007 ακολουθήσαμε ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα διαχείρισης αδέσποτων ζώων. Έτσι, για πρώτη φορά θέσαμε σε λειτουργία ένα καταφύγιο με υπερσύγχρονες προδιαγραφές, που διέθετε και ένα πλήρως εξοπλισμένο κτηνιατρείο. Τότε αντιμετωπίσαμε μόνοι μας πολλά από τα προβλήματα, που το παρόν Σ/Ν έρχεται να θεραπεύσει. Καταρχήν, τις δυσκολίες στην πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού και ιδιαίτερα κτηνιάτρου. Μετά, ήταν και το υψηλό κόστος λειτουργίας όλων αυτών των υποδομών, καταφυγίου, κτηνιατρείου, όπως και του φαρμακείου, που θα έπρεπε να διαθέτει όλα τα απαραίτητα φάρμακα για την περίθαλψη των ζώων. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι το καταφύγιο δεν είναι λύση,  σύντομα οι εγκαταστάσεις του θα γεμίσουν, θα υπερκορεστούν. Πολλώ δε μάλλον, που εμπεδώνεται και μια αντίληψη ασυλοποίησης των ζώων. Και αυτό είναι λάθος διότι τα αδέσποτα είναι μέλη της κοινωνίας μας, είναι μέλη του πολιτισμού της καθημερινότητάς μας. Έτσι, λοιπόν, γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι η μοναδική λύση είναι ένα εκτεταμένο και γενικευμένο πρόγραμμα στειρώσεων και για αυτό τον λόγο συνεργαστήκαμε, εκτός από τους συμβεβλημένους, και με εθελοντές κτηνιάτρους.  

Αυτό είναι και το καθήκον των ΟΤΑ, να περισυλλέγουν τα αδέσποτα, να τα στειρώνουν, να τα εμβολιάζουν, να τα θεραπεύουν και στο τέλος, εκτός από ειδικές περιπτώσεις, να τα επανεντάσσουν στο φυσικό τους περιβάλλον.  Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα υπήρξαν πολλές νομοθετικές πρωτοβουλίες για αυτό το θέμα. Καμία όμως δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Με τραγική συνέπεια να διαιωνίζεται μια εικόνα που μας πληγώνει: Τα αδέσποτα ζώα εξακολουθούν να βρίσκονται στους δρόμους, εξακολουθούν να υποσιτίζονται, εξακολουθούν να είναι δυστυχισμένα. Με τις συνθήκες ζωής τους, αντί να βελτιώνονται, να επιδεινώνονται δραματικά. Και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει, γιατί το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο δεν αντιμετώπισε ποτέ την ρίζα του κακού. Τον εκθετικό ρυθμό, με τον οποίο αναπαράγονται τα αδέσποτα, σε βαθμό που να μην μπορούν να απορροφηθούν. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: η χώρα μας σήμερα έχει από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς άστεγων και ανυπεράσπιστων ζώων. Σήμερα με το παρόν Σ/Ν που εισάγει μία νέα φιλοσοφία, επιτέλους, σπάει αυτός ο φαύλος κύκλος της αδιαφορίας στην ανεξέλεγκτη εξάπλωση των αδέσποτων. Σπάει, επιτέλους, ο φαύλος κύκλος της κακοποίησης και της εγκατάλειψης αθώων πλασμάτων. Και αυτό επιτυγχάνεται με την αυστηροποίηση και τον επανακαθορισμό του πλαισίου, σχετικά με την εκτροφή και την εμπορία των ζώων συντροφιάς. Επιτυγχάνεται με την αξιοποίηση  των ψηφιακών τεχνολογιών και των πληροφοριακών συστημάτων. Ιδιαίτερα, όμως επιτυγχάνεται με την θέσπιση κανόνων για την αναπαραγωγή τους. Περαιτέρω, το Σ/Ν επιτυχώς επιχειρεί να ευαισθητοποιήσει πρόσωπα και κοινωνίες, με σκοπό τον σεβασμό των ζώων. Επιχειρεί να διαμορφώσει μία διαφορετική κουλτούρα και μία φιλοζωική παιδεία. Και με αυτό τον τρόπο, καθιστά υπεύθυνους τους κηδεμόνες, ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι η εγκατάλειψη ζώων είναι μια βαθιά αντικοινωνική συμπεριφορά, που δεν τιμά τον πολιτισμό μας.  

Επίσης, με την καθιέρωση ενός νέου συστήματος υιοθεσίας καλλιεργεί στους πολίτες ευσυνείδητες συμπεριφορές. Τους ενθαρρύνει, ώστε όχι μόνο να αγκαλιάσουν τα ζώα, αλλά να κάνουν ένα βήμα ακόμα: Να υιοθετήσουν με υπευθυνότητα ένα αδέσποτο. Ενθαρρύνει, επίσης, τους Δήμους με τα χρηματοδοτικά εργαλεία και το Πρόγραμμα “ΆΡΓΟΣ” να εφαρμόσουν ένα ολοκληρωμένο επιχειρησιακό πρόγραμμα διαχείρισης, με μετρήσιμους στόχους, προκειμένου να απλωθεί στις τοπικές κοινωνίες ένα δίχτυ προστασίας των ζώων. Μέχρι σήμερα, είναι γεγονός, ότι τα μέσα υποστήριξης των δήμων ήταν πενιχρά. Γενικά, θα λέγαμε ότι η Πολιτεία αντιμετώπιζε τα αδέσποτα ως κάτι απόμακρο, ως κάτι ξένο προς την κοινωνία. Οι αρμόδιοι θυμόντουσαν τα ζώα αυτά μόνο μια ημέρα, την 4η Απριλίου, για να φωτογραφηθούν και να γιορτάσουν την παγκόσμια ημέρα για τα αδέσποτα. Ωστόσο, αυτό πλέον έχει αλλάξει.

Η κυβέρνησή μας έθεσε στο επίκεντρο της πολιτικής και του νομοθετικού έργου τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των ζώων. Και τα έθεσε με τρόπο αποφασιστικό και αταλάντευτο. Με την μετατροπή σε κακούργημα της θανάτωσης και του βασανισμού των ζώων. Και σήμερα κάνουμε ένα ακόμα βήμα με στόχο την ευζωία των ζώων. Γιατί για εμάς η Παγκόσμια Ημέρα για τα Αδέσποτα, δεν είναι μια ημέρα γιορτής. Είναι απλά μια ημέρα που μας υπενθυμίζει ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει!».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ