Οι «διεφθαρμένοι»  Έλληνες του έδωσαν την ευκαιρία κι αυτός την πέταξε στα βράχια του Καστελόριζου

Ποιος είναι ανίκανος: αυτός που δεν μπορεί να παλέψει και να λύσει προβλήματα ή αυτός που μένει και πολεμά παρά τις αντιξοότητες;

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

Η παρουσία του πρ. πρωθυπουργού εξοργίζει ένα πολύ μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, που δεν ξεχνά πως τους έχει χαρακτηρίσει, όταν κέρδισε τις εκλογές του 2009 κι έγινε πρωθυπουργός. Κι ενώ ήξερε τι γινόταν στη χώρα, ο ίδιος υποσχέθηκε τόσα πολλά προκειμένου να κερδίσει τον διακαή του πόθο, την πρωθυπουργία, προφανώς για να αποδείξει στον μπαμπά του ότι ήταν κι αυτός ικανός. Ο λαός όμως που όπως πολύ σωστά λέει δεν χειραγωγείται – ας μας πουν όλοι γιατί τους τηλεφώνησε αξημέρωτα – δεν ξεχνά τους βαρείς χαρακτηρισμούς που εκτόξευσε εναντίον του, για να δικαιολογήσει την δική του ανυπαρξία.

Θυμάμαι το βράδυ, λίγο πριν την ψήφιση από την Βουλή του πρώτου μνημονίου, έναν πρωθυπουργό να κάνει τζόκινγκ στο άλσος Παγκρατίου, σαν να μην συνέβαινε τίποτε. Και φυσικά δεν συνέβαινε για τον ίδιο, άλλοι έμπαιναν στο βαθύ σκοτάδι εξαιτίας του. Αυτός θα συνέχιζε να περνά ακόμη ποιο καλά. (Ήμουν μάρτυρας της σκηνής και δεν επιδέχεται καμιάς αμφισβήτησης).

Καλό είναι λοιπόν να καταλάβει ότι πρέπει να τιμά το όνομα που φέρει, γιατί δύο άνθρωποι το έκτισαν και προφανώς ο ίδιος κάνει ότι είναι δυνατόν να το γκρεμίσει.

Η παρουσία του πρ. πρωθυπουργού εξοργίζει ένα πολύ μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, που δεν ξεχνά πως τους έχει χαρακτηρίσει, όταν κέρδισε τις εκλογές του 2009 κι έγινε πρωθυπουργός. Κι ενώ ήξερε τι γινόταν στη χώρα, ο ίδιος υποσχέθηκε τόσα πολλά προκειμένου να κερδίσει τον διακαή του πόθο, την πρωθυπουργία, προφανώς για να αποδείξει στον μπαμπά του ότι ήταν κι αυτός ικανός. Ο λαός όμως που όπως πολύ σωστά λέει δεν χειραγωγείται – ας μας πουν όλοι γιατί τους τηλεφώνησε αξημέρωτα – δεν ξεχνά τους βαρείς χαρακτηρισμούς που εκτόξευσε εναντίον του, για να δικαιολογήσει την δική του ανυπαρξία.

Θυμάμαι το βράδυ, λίγο πριν την ψήφιση από την Βουλή του πρώτου μνημονίου, έναν πρωθυπουργό να κάνει τζόκινγκ στο άλσος Παγκρατίου, σαν να μην συνέβαινε τίποτε. Και φυσικά δεν συνέβαινε για τον ίδιο, άλλοι έμπαιναν στο βαθύ σκοτάδι εξαιτίας του. Αυτός θα συνέχιζε να περνά ακόμη ποιο καλά. (Ήμουν μάρτυρας της σκηνής και δεν επιδέχεται καμιάς αμφισβήτησης).

Καλό είναι λοιπόν να καταλάβει ότι πρέπει να τιμά το όνομα που φέρει, γιατί δύο άνθρωποι το έκτισαν και προφανώς ο ίδιος κάνει ότι είναι δυνατόν να το γκρεμίσει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ