Μ. Χατζηγιαννάκης: Η Σκύρος ενάντια στην προδήλως παράνομη και αντι-περιβαλλοντική εγκατάσταση του γιγαντιαίου αιολικού πάρκου

Η υπόθεση με την προσπάθεια δημιουργίας θηριώδους αιολικού πάρκου στο νότιο τμήμα της Σκύρου δεν είναι καινούργια.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

Σχόλιο του βουλευτή Ευβοίας ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Μίλτου Χατζηγιαννάκη για την ένταξη του γιγαντιαίου αιολικού πάρκου της Σκύρου στις στρατηγικές επενδύσεις

Η υπόθεση με την προσπάθεια δημιουργίας θηριώδους αιολικού πάρκου στο νότιο τμήμα της Σκύρου δεν είναι καινούργια. Χρονολογείται εδώ και μία και πλέον δεκαετία και έχει διαχρονικά αντιμετωπίσει τη σύσσωμη αντίδραση του συνόλου των κατοίκων και των φορέων του νησιού. Σήμερα, η εταιρεία που προτίθεται να το κατασκευάσει όχι μόνο ζητά να υλοποιηθεί αυτό το τεράστιο έργο άλωσης προστατευόμενων περιοχών της Σκύρου από βιομηχανικές αιολικές εγκαταστάσεις, αλλά ζητά και την ένταξη της επένδυσης στο νόμο των στρατηγικών επενδύσεων!

Σύμφωνα με τον ορισμό των στρατηγικών επενδύσεων που πρόσφατα νομοθέτησε η κυβέρνηση της ΝΔ (Ν. 4864/2021, άρθρο 2), «ως στρατηγικές επενδύσεις νοούνται εκείνες, που λόγω της στρατηγικής τους βαρύτητας για την εθνική ή την τοπική οικονομία, δύνανται να ενισχύσουν την απασχόληση, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανάδειξη του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος της Χώρας, σύμφωνα με τις αρχές της κοινωνικά δίκαιης, δίχως αποκλεισμούς, ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης, με κύρια χαρακτηριστικά την προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων, την εξωστρέφεια και εξαγωγική δραστηριότητα, την καινοτομία, την ανταγωνιστικότητα, τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό, την εξοικονόμηση φυσικών πόρων στην προοπτική της κυκλικής οικονομίας και την υψηλή προστιθέμενη αξία, ιδίως σε τομείς οικονομικών δραστηριοτήτων διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων».

Βάσει του ανωτέρω ορισμού, το σχεδιαζόμενο αιολικό πάρκο στη Σκύρο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το πνεύμα αλλά και το γράμμα του νομοθέτη, καθώς δεν πληροί καμία από τις προϋποθέσεις ένταξής του στις στρατηγικές επενδύσεις.

Καταρχάς, σε ό,τι αφορά τον αντίκτυπο του έργου στην τοπική οικονομία και στην ενίσχυση της απασχόλησης, η πρόταση των επενδυτών κάνει λόγο για 240 μόνιμες θέσεις εργασίας κατά την περίοδο της κατασκευής του αιολικού πάρκου και 60 μόνιμες θέσεις εργασίας καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της εγκατάστασης. Πλην όμως, όπως είναι πλέον εύκολο να διαπιστώσει κανείς εξετάζοντας τα κατά τόπους αιολικά πάρκα που ήδη λειτουργούν εδώ και αρκετά χρόνια σε ολόκληρη τη χώρα, οι εν λόγω επενδύσεις δεν απορροφούν τόσο ανθρώπινο εργατικό δυναμικό. Μόνο κατά τη διάρκεια της κατασκευής ίσως ο προβλεπόμενος αριθμός των εργαζομένων να προσεγγίζει την πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια ωστόσο της πολυετούς λειτουργίας του αιολικού πάρκου είναι βέβαιο πως δεν θα υπάρχουν παρά ελάχιστες θέσεις εργασίας. Ως εκ τούτου, η εν λόγω επένδυση δεν θα μπορέσει ούτε να υπηρετήσει τις αρχές της κοινωνικά δίκαιης ανάπτυξης, ούτε την αρχή της ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης.

Ο πολύ μικρός αριθμός θέσεων εργασίας, όμως, ίσως είναι το έλλασον σε σχέση με τους κινδύνους που εγκυμονεί ένα τόσο μεγάλο έργο σε ένα νησί περιορισμένης γεωγραφικής έκτασης όπως η Σκύρος. Ένα γιγάντιαιο έργο, που σύμφωνα με την επενδυτική πρόταση θα αποτελείται από έξι (6) επί μέρους αιολικά πάρκα, με συνολικά πενήντα οκτώ (58) ανεμογεννήτριες συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 299,6 MW και συνολικής ετήσιας παραγωγής 1.088,31 GWh. Ένα έργο που, εφόσον κατασκευαστεί, θα καταπατά κατάφωρα την, ήδη νομολογιακά τεκμηριωμένη σύμφωνα με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της ΕΕ, φέρουσα ικανότητα που πρέπει να έχει ένας τόπος, όσον αφορά τις επενδύσεις που θα γίνουν σε αυτόν. Το τεράστιο μέγεθος του έργου είναι πρόδηλα δυσανάλογο και ασύμβατο, τόσο με τις περιβαλλοντικές αρχές, όσο και με τις αρχές της ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης. Η ανισορροπία που θα παραχθεί από την ασυμβατότητα του έργου με το νησί έγκειται παράλληλα σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, καθώς η παραγωγική δραστηριότητα των πολιτών του νησιού θα είναι σαφώς μικρότερη από το παραγόμενο κέρδος της επενδυτικής εταιρίας. Θα παράξει, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις κοινωνικές σχέσεις και τις οικονομικες σχέσεις του νησιού μια πολύ μεγάλη ανισομέρεια.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της τεράστιας για τα δεδομένα της Σκύρου σχεδιαζόμενης επένδυσης απασχόλησαν σε πρόσφατη απόφασή του και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Με την υπ’ αριθμ. 1690/2020 απόφαση, που αφορά τη νομιμότητα της υπ’ αριθ. 51979/21.12.2017 υπουργικής απόφασης προσωρινής ισχύος του αναπλ. Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Δ΄ 2/23.1.2018), το ΣτΕ έκρινε ως νόμιμη την προσωρινή απαγόρευση της εγκατάστασης αιολικών πάρκων στη Σκύρο, δεχόμενο ότι η εγκατάσταση ανεμογεννητριών μπορεί να διαταράξει την «οικολογική ακεραιότητα» και να απειλήσει τη βιοποικιλότητα του νησιού.

Στο “Σχέδιο Δράσης Βιοποικιλότητας Σκύρου”, που εκδόθηκε από τον Δήμο Σκύρου και αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης του ΣτΕ, τεκμηριώνεται επαρκώς ότι υπάρχει ανάγκη προστασίας, τόσο για τον βιότοπο που φιλοξενεί το σκυριανό αλογάκι, όσο -και ιδίως- για τον βιότοπο φωλιάσματος και τροφοληψίας του μαυροπετρίτη. Λόγω μάλιστα του εξαιρετικά μεγάλου αριθμού ατόμων του μαυροπετρίτη στη Σκύρο και της παγκόσμιας σημασίας του τοπικού πληθυσμού του, το ΣτΕ έκρινε ότι νομίμως ελήφθησαν μέτρα προστασίας του είδους στην περιοχή τροφοληψίας του, όπως η απαγόρευση εγκατάστασης και λειτουργίας αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με γνώμονα την προστασία της βιοποικιλότητας της Σκύρου και την οικολογική ακεραιότητα της περιοχής του όρους Κόχυλα.

Η απόφαση του ΣτΕ κάνει σαφές αυτό που τονίζει και η ΕΕ. Ότι, δηλαδή, η κλιματική κρίση δεν μπορεί να γίνεται η δικαιολογία για ανεξέλεγκτη καταστροφή της φύσης και της βιοποικιλότητας και αυτό ακριβώς ισχύει στην περίπτωση της Σκύρου.

Από την ίδια απόφαση (σκέψη 10), προκύπτει πως το Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος έχει τρόπον τινά δεσμευτεί για την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος για τον χαρακτηρισμό της περιοχής βάσει των πορισμάτων του Σχεδίου Δράσης Βιοποικιλότητας Σκύρου. Μπορεί το Προεδρικό Διάταγμα να μην έχει εκδοθεί ακόμα, ωστόσο σύμφωνα με την εκδοθείσα το 2017 Υπουργική Απόφαση και κυρίως τη μελέτη που δέχθηκε το Συμβούλιο της Επικρατείας, είναι πρόδηλο ότι κάποιες από τις περιοχές που προβλέπεται η εγκατάσταση του αιολικού πάρκου αποτελούν ήδη περιοχές απολύτου προστασίας και θα χαρακτηριστούν ως τέτοιες μόλις τελειώσει και παραδοθεί η μελέτη από τον φορέα διαχείρισης της Natura περιοχής. Βάσει λοιπόν των ανωτέρω και σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 2 του Ν.4864/2021, με την οποίο δεν επιτρέπεται η υλοποίηση στρατηγικής επένδυσης σε περιοχές του δικτύου NATURA που έχουν χαρακτηρισθεί ως περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης, το σχεδιαζόμενο αιολικό πάρκο στη Σκύρο δεν μπορεί να ενταχθεί στις στρατηγικές επενδύσεις.
Επιπλέον, βάσει του άρθρου 4 για τις πολεοδομικές ρυθμίσεις, «για την πραγματοποίηση Στρατηγικών Επενδύσεων σε χώρους εντός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων επιτρέπονται συγκεκριμένες και ειδικές παρεκκλίσεις από τους ισχύοντες όρους και περιορισμούς δόμησης της περιοχής, όπως αυτοί προσδιορίζονται και εξειδικεύονται στα εκάστοτε Χωροταξικά Πλαίσια, καθώς και στον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό». Στο νησί της Σκύρου υπάρχει εγκεκριμένο Σχέδιο Χωρικής Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης (ΣΧΟΟΑΠ), το οποίο δεν επιτρέπει τόσο μεγάλη εγκατάσταση αιολικού πάρκου ύψους 330 MW, και η τυχόν ειδική παρέκκλιση απόσχει κατά πολύ τους επιτρεπόμενου ορίου.

Εν κατακλείδι, σταθερός και πρώτιστος στόχος όλων των Σκυριανών ήταν και παραμένει διαχρονικά η προστασία του περιβάλλοντος του τόπου μας. Το έργο που προωθείται είναι προδήλως ασύμβατο και ετεροβαρές με την φέρουσα ικανότητα του νησιού μας, γεγονός για το οποίο και το ΣτΕ μας δικαίωσε πανηγυρικά.
Δεν είναι όμως μόνο η σπάνια βιοποικιλότητα του νησιού μας που απειλείται. Είναι και η ιστορικότητα και η ιδιαίτερη φυσιογνωμία του νησιού μας – όπως μας παραδόθηκε από γενιά σε γενιά – που θα υποστεί πρωτοφανή αλλοίωση.
Γι’ αυτό και τώρα θα πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας και όλοι μαζί ενωμένοι να αγωνιστούμε και να περάσουμε το ηχηρό μήνυμα ότι δεν θα επιτρέψουμε να υλοποιηθούν σχέδια για τον τόπο μας χωρίς τη θέλησή μας.
Σε κάθε περίπτωση, επειδή, όπως, διαχρονικά φαίνεται από τη εναντίωση μας, από την εναντίωση σύσσωμου του Σκυριανού λαού, η εγκατάσταση του γιγαντιαίου αιολικού πάρκου στη Σκύρο είναι προδήλως παράνομη και αντι- περιβαλλοντική, αν τυχόν γίνει δεκτή η ένταξη της στις στρατηγικές επενδύσεις είναι ηθικό μας καθήκον να στραφούμε εκ νέου στη Δικαιοσύνη κατά της απόφασης των Υπουργών.

Σχόλιο του βουλευτή Ευβοίας ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Μίλτου Χατζηγιαννάκη για την ένταξη του γιγαντιαίου αιολικού πάρκου της Σκύρου στις στρατηγικές επενδύσεις

Η υπόθεση με την προσπάθεια δημιουργίας θηριώδους αιολικού πάρκου στο νότιο τμήμα της Σκύρου δεν είναι καινούργια. Χρονολογείται εδώ και μία και πλέον δεκαετία και έχει διαχρονικά αντιμετωπίσει τη σύσσωμη αντίδραση του συνόλου των κατοίκων και των φορέων του νησιού. Σήμερα, η εταιρεία που προτίθεται να το κατασκευάσει όχι μόνο ζητά να υλοποιηθεί αυτό το τεράστιο έργο άλωσης προστατευόμενων περιοχών της Σκύρου από βιομηχανικές αιολικές εγκαταστάσεις, αλλά ζητά και την ένταξη της επένδυσης στο νόμο των στρατηγικών επενδύσεων!

Σύμφωνα με τον ορισμό των στρατηγικών επενδύσεων που πρόσφατα νομοθέτησε η κυβέρνηση της ΝΔ (Ν. 4864/2021, άρθρο 2), «ως στρατηγικές επενδύσεις νοούνται εκείνες, που λόγω της στρατηγικής τους βαρύτητας για την εθνική ή την τοπική οικονομία, δύνανται να ενισχύσουν την απασχόληση, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανάδειξη του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος της Χώρας, σύμφωνα με τις αρχές της κοινωνικά δίκαιης, δίχως αποκλεισμούς, ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης, με κύρια χαρακτηριστικά την προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων, την εξωστρέφεια και εξαγωγική δραστηριότητα, την καινοτομία, την ανταγωνιστικότητα, τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό, την εξοικονόμηση φυσικών πόρων στην προοπτική της κυκλικής οικονομίας και την υψηλή προστιθέμενη αξία, ιδίως σε τομείς οικονομικών δραστηριοτήτων διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων».

Βάσει του ανωτέρω ορισμού, το σχεδιαζόμενο αιολικό πάρκο στη Σκύρο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το πνεύμα αλλά και το γράμμα του νομοθέτη, καθώς δεν πληροί καμία από τις προϋποθέσεις ένταξής του στις στρατηγικές επενδύσεις.

Καταρχάς, σε ό,τι αφορά τον αντίκτυπο του έργου στην τοπική οικονομία και στην ενίσχυση της απασχόλησης, η πρόταση των επενδυτών κάνει λόγο για 240 μόνιμες θέσεις εργασίας κατά την περίοδο της κατασκευής του αιολικού πάρκου και 60 μόνιμες θέσεις εργασίας καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της εγκατάστασης. Πλην όμως, όπως είναι πλέον εύκολο να διαπιστώσει κανείς εξετάζοντας τα κατά τόπους αιολικά πάρκα που ήδη λειτουργούν εδώ και αρκετά χρόνια σε ολόκληρη τη χώρα, οι εν λόγω επενδύσεις δεν απορροφούν τόσο ανθρώπινο εργατικό δυναμικό. Μόνο κατά τη διάρκεια της κατασκευής ίσως ο προβλεπόμενος αριθμός των εργαζομένων να προσεγγίζει την πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια ωστόσο της πολυετούς λειτουργίας του αιολικού πάρκου είναι βέβαιο πως δεν θα υπάρχουν παρά ελάχιστες θέσεις εργασίας. Ως εκ τούτου, η εν λόγω επένδυση δεν θα μπορέσει ούτε να υπηρετήσει τις αρχές της κοινωνικά δίκαιης ανάπτυξης, ούτε την αρχή της ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης.

Ο πολύ μικρός αριθμός θέσεων εργασίας, όμως, ίσως είναι το έλλασον σε σχέση με τους κινδύνους που εγκυμονεί ένα τόσο μεγάλο έργο σε ένα νησί περιορισμένης γεωγραφικής έκτασης όπως η Σκύρος. Ένα γιγάντιαιο έργο, που σύμφωνα με την επενδυτική πρόταση θα αποτελείται από έξι (6) επί μέρους αιολικά πάρκα, με συνολικά πενήντα οκτώ (58) ανεμογεννήτριες συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 299,6 MW και συνολικής ετήσιας παραγωγής 1.088,31 GWh. Ένα έργο που, εφόσον κατασκευαστεί, θα καταπατά κατάφωρα την, ήδη νομολογιακά τεκμηριωμένη σύμφωνα με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της ΕΕ, φέρουσα ικανότητα που πρέπει να έχει ένας τόπος, όσον αφορά τις επενδύσεις που θα γίνουν σε αυτόν. Το τεράστιο μέγεθος του έργου είναι πρόδηλα δυσανάλογο και ασύμβατο, τόσο με τις περιβαλλοντικές αρχές, όσο και με τις αρχές της ισόρροπης και αειφόρου ανάπτυξης. Η ανισορροπία που θα παραχθεί από την ασυμβατότητα του έργου με το νησί έγκειται παράλληλα σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, καθώς η παραγωγική δραστηριότητα των πολιτών του νησιού θα είναι σαφώς μικρότερη από το παραγόμενο κέρδος της επενδυτικής εταιρίας. Θα παράξει, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις κοινωνικές σχέσεις και τις οικονομικες σχέσεις του νησιού μια πολύ μεγάλη ανισομέρεια.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της τεράστιας για τα δεδομένα της Σκύρου σχεδιαζόμενης επένδυσης απασχόλησαν σε πρόσφατη απόφασή του και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Με την υπ’ αριθμ. 1690/2020 απόφαση, που αφορά τη νομιμότητα της υπ’ αριθ. 51979/21.12.2017 υπουργικής απόφασης προσωρινής ισχύος του αναπλ. Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Δ΄ 2/23.1.2018), το ΣτΕ έκρινε ως νόμιμη την προσωρινή απαγόρευση της εγκατάστασης αιολικών πάρκων στη Σκύρο, δεχόμενο ότι η εγκατάσταση ανεμογεννητριών μπορεί να διαταράξει την «οικολογική ακεραιότητα» και να απειλήσει τη βιοποικιλότητα του νησιού.

Στο “Σχέδιο Δράσης Βιοποικιλότητας Σκύρου”, που εκδόθηκε από τον Δήμο Σκύρου και αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης του ΣτΕ, τεκμηριώνεται επαρκώς ότι υπάρχει ανάγκη προστασίας, τόσο για τον βιότοπο που φιλοξενεί το σκυριανό αλογάκι, όσο -και ιδίως- για τον βιότοπο φωλιάσματος και τροφοληψίας του μαυροπετρίτη. Λόγω μάλιστα του εξαιρετικά μεγάλου αριθμού ατόμων του μαυροπετρίτη στη Σκύρο και της παγκόσμιας σημασίας του τοπικού πληθυσμού του, το ΣτΕ έκρινε ότι νομίμως ελήφθησαν μέτρα προστασίας του είδους στην περιοχή τροφοληψίας του, όπως η απαγόρευση εγκατάστασης και λειτουργίας αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με γνώμονα την προστασία της βιοποικιλότητας της Σκύρου και την οικολογική ακεραιότητα της περιοχής του όρους Κόχυλα.

Η απόφαση του ΣτΕ κάνει σαφές αυτό που τονίζει και η ΕΕ. Ότι, δηλαδή, η κλιματική κρίση δεν μπορεί να γίνεται η δικαιολογία για ανεξέλεγκτη καταστροφή της φύσης και της βιοποικιλότητας και αυτό ακριβώς ισχύει στην περίπτωση της Σκύρου.

Από την ίδια απόφαση (σκέψη 10), προκύπτει πως το Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος έχει τρόπον τινά δεσμευτεί για την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος για τον χαρακτηρισμό της περιοχής βάσει των πορισμάτων του Σχεδίου Δράσης Βιοποικιλότητας Σκύρου. Μπορεί το Προεδρικό Διάταγμα να μην έχει εκδοθεί ακόμα, ωστόσο σύμφωνα με την εκδοθείσα το 2017 Υπουργική Απόφαση και κυρίως τη μελέτη που δέχθηκε το Συμβούλιο της Επικρατείας, είναι πρόδηλο ότι κάποιες από τις περιοχές που προβλέπεται η εγκατάσταση του αιολικού πάρκου αποτελούν ήδη περιοχές απολύτου προστασίας και θα χαρακτηριστούν ως τέτοιες μόλις τελειώσει και παραδοθεί η μελέτη από τον φορέα διαχείρισης της Natura περιοχής. Βάσει λοιπόν των ανωτέρω και σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 2 του Ν.4864/2021, με την οποίο δεν επιτρέπεται η υλοποίηση στρατηγικής επένδυσης σε περιοχές του δικτύου NATURA που έχουν χαρακτηρισθεί ως περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης, το σχεδιαζόμενο αιολικό πάρκο στη Σκύρο δεν μπορεί να ενταχθεί στις στρατηγικές επενδύσεις.
Επιπλέον, βάσει του άρθρου 4 για τις πολεοδομικές ρυθμίσεις, «για την πραγματοποίηση Στρατηγικών Επενδύσεων σε χώρους εντός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων επιτρέπονται συγκεκριμένες και ειδικές παρεκκλίσεις από τους ισχύοντες όρους και περιορισμούς δόμησης της περιοχής, όπως αυτοί προσδιορίζονται και εξειδικεύονται στα εκάστοτε Χωροταξικά Πλαίσια, καθώς και στον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό». Στο νησί της Σκύρου υπάρχει εγκεκριμένο Σχέδιο Χωρικής Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης (ΣΧΟΟΑΠ), το οποίο δεν επιτρέπει τόσο μεγάλη εγκατάσταση αιολικού πάρκου ύψους 330 MW, και η τυχόν ειδική παρέκκλιση απόσχει κατά πολύ τους επιτρεπόμενου ορίου.

Εν κατακλείδι, σταθερός και πρώτιστος στόχος όλων των Σκυριανών ήταν και παραμένει διαχρονικά η προστασία του περιβάλλοντος του τόπου μας. Το έργο που προωθείται είναι προδήλως ασύμβατο και ετεροβαρές με την φέρουσα ικανότητα του νησιού μας, γεγονός για το οποίο και το ΣτΕ μας δικαίωσε πανηγυρικά.
Δεν είναι όμως μόνο η σπάνια βιοποικιλότητα του νησιού μας που απειλείται. Είναι και η ιστορικότητα και η ιδιαίτερη φυσιογνωμία του νησιού μας – όπως μας παραδόθηκε από γενιά σε γενιά – που θα υποστεί πρωτοφανή αλλοίωση.
Γι’ αυτό και τώρα θα πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας και όλοι μαζί ενωμένοι να αγωνιστούμε και να περάσουμε το ηχηρό μήνυμα ότι δεν θα επιτρέψουμε να υλοποιηθούν σχέδια για τον τόπο μας χωρίς τη θέλησή μας.
Σε κάθε περίπτωση, επειδή, όπως, διαχρονικά φαίνεται από τη εναντίωση μας, από την εναντίωση σύσσωμου του Σκυριανού λαού, η εγκατάσταση του γιγαντιαίου αιολικού πάρκου στη Σκύρο είναι προδήλως παράνομη και αντι- περιβαλλοντική, αν τυχόν γίνει δεκτή η ένταξη της στις στρατηγικές επενδύσεις είναι ηθικό μας καθήκον να στραφούμε εκ νέου στη Δικαιοσύνη κατά της απόφασης των Υπουργών.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ