Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία που η τόλμη ενός ανθρώπου γίνεται η τύχη ενός έθνους. Τέτοια στιγμή υπήρξε η νύχτα της 21ης προς 22α Ιουλίου 1974, όταν η Α’ Μοίρα Καταδρομών, υπό τη διοίκηση του Ταγματάρχη Γεωργίου Παπαμελετίου, έφθασε στην Κύπρο για την επιχείρηση «Νίκη». Η Τουρκική εισβολή είχε ήδη ξεκινήσει και η τύχη της Λευκωσίας κρεμόταν από μία κλωστή.
Ο Παπαμελετίου, γεννημένος το 1931 στην Πύλη Δερβενοχωρίων Βοιωτίας, γαλουχήθηκε με τις αξίες της ελληνικής παράδοσης και της στρατιωτικής αρετής. Από την αποφοίτησή του από τη Σχολή Ευελπίδων το 1954 ως ανθυπολοχαγός Πεζικού, μέχρι την αποστρατεία του το 1983 ως Ταξίαρχος, η ζωή του ήταν αφιερωμένη στις Ειδικές Δυνάμεις, στην υπηρεσία της πατρίδας και της τιμής.
Στις 23 Ιουλίου 1974, δύο μέρες μετά την άφιξη της Μοίρας, οι Τούρκοι παραβιάζοντας την ανακωχή εξαπέλυσαν ισχυρή επίθεση κατά του αεροδρομίου Λευκωσίας. Η Α’ Μοίρα Καταδρομών υπερασπίστηκε ηρωικά την εγκατάσταση. Οι λίγοι Έλληνες κομάντος, κάτω από το λιοπύρι των 40 βαθμών, κράτησαν την πρώτη γραμμή, αφήνοντας τους εισβολείς να πλησιάσουν και ανοίγοντας τις πύλες της καταστροφής με τα πυρά τους.
Ο ίδιος ο Παπαμελετίου βρέθηκε στο μέτωπο, μέσα σε καταιγισμό πυρών. Μία σφαίρα πέρασε δίπλα από το πρόσωπό του, ενώ ο οδηγός και ο αγγελιοφόρος του τραυματίστηκαν. Τότε, σαν από μηχανής θεός, εμφανίστηκε το άρμα Τ-34/85 του Αρχιλοχία Αθανάσιου Φωτόπουλου, ο οποίος βγήκε ακάλυπτος στον πυργίσκο και με το πολυβόλο του κάλυψε τον Διοικητή και τους άνδρες του. Ο Φωτόπουλος έπεσε ηρωικά, ο μοναδικός νεκρός των Ελλήνων σε αυτή τη μάχη, αφήνοντας πίσω του ένα παράδειγμα θυσίας που μένει ζωντανό ως αιώνιο σύμβολο της πατρίδας.
Ο Παπαμελετίου, αμετακίνητος και αλύγιστος, αρνήθηκε εντολές που θα προδίδαν το καθήκον και την τιμή,δεν παρέδωσε το αεροδρόμιο στους κυανόκρανους του ΟΗΕ, δεν συμμορφώθηκε με εντολές για την προστασία της Αμερικανικής Πρεσβείας και δήλωσε ξεκάθαρα ότι «Ο Θεός ο ίδιος να διατάξει τέτοια εντολή δεν εκτελώ». Η τόλμη του κράτησε τη Λευκωσία, δίνοντας στους λίγους Έλληνες στρατιώτες την υπεροχή απέναντι στους εισβολείς.
Η Μοίρα του παρέμεινε στην Κύπρο, εμπλέκοντας τον εχθρό σε αλλεπάλληλες μάχες και αποτρέποντας την κατάληψη κρίσιμων θέσεων. Ο Παπαμελετίου υπήρξε φάρος τιμής και ηρωισμού, οδηγώντας τους λίγους να σώσουν την τιμή και την ελευθερία των πολλών.
Ο ήρωας από τα Δερβενοχώρια, που έζησε με το όπλο και την αρετή, έφυγε από τη ζωή στις 17 Μαρτίου 2018 πλήρης ημερών σε ηλικία 87 ετών. Αλλά η μνήμη του παραμένει ζωντανή, φωτεινό παράδειγμα αυταπάρνησης, θάρρους και στρατιωτικής ακεραιότητας. Η βόρεια Λευκωσία, οι μνήμες της Μοίρας του και η ελληνική τιμή που διασώθηκε, είναι οι αθάνατοι μάρτυρες του Γεωργίου Παπαμελετίου.
Ζήτω ο ήρωας των Καταδρομών! Ζήτω η Ελλάδα!
Γράφει ο Στυλ. Καβάζης
