Ο Δημήτρης Μυταράς υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους και σκηνογράφους της γενιάς του ‘60.
Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1934 στη Χαλκίδα. Γιος κουρέα και με εφόδιο τις ελάχιστες γυμνασιακές του εικαστικές γνώσεις (ο τοίχος του σπιτιού του ήταν ο πρώτος του καμβάς, όπως είχε δηλώσει σε μία συνέντευξή του), έγινε δεκτός το 1953 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου σπούδασε ζωγραφική έως το 1957, με δασκάλους τον Σπύρο Παπαλουκά και τον Γιάννη Μόραλη.
Συμφοιτήτριά του στη σχολή ήταν η μετέπειτα σύζυγός του Χαρίκλεια Μυταρά, την οποία νυμφεύτηκε το 1961 και τον ίδιο χρόνο, με υποτροφία τού Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, συνέχισε μαζί της τις σπουδές του στο Παρίσι (1961-1964), στη σκηνογραφία και την εσωτερική διακόσμηση.
Από το 1964 έως το 1972 δίδαξε εσωτερική διακόσμηση στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο (Σχολή Δοξιάδη), το οποίο αναδιοργάνωσε μαζί με τη σύζυγό του. Από το 1969 άρχισε να διδάσκει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Το 1975 εξελέγη καθηγητής και από το 1982 έως το 1985 διετέλεσε πρύτανης της ΑΣΚΤ.
Παράλληλα με το εκπαιδευτικό του έργο, το 1978 και με την αρωγή της δημοτικής αρχής, ίδρυσε στη γενέτειρά του τη Χαλκίδα, το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας, το οποίο, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της συζύγου του, αναπτύσσει σημαντική διδακτική και πολιτιστική δραστηριότητα.
Το έργο του Δημήτρη Μυταρά, τόσο το ζωγραφικό, όσο και το σκηνογραφικό, είναι εκτεταμένο. Συμμετείχε σε πληθώρα ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Αλεξάνδρεια, Παρίσι, Σάο Πάολο, Φραγκφούρτη, Μπολόνια, Φλωρεντία, Βενετία, Γένοβα, Βελιγράδι, Νέα Υόρκη, Στοκχόλμη, Τόκιο κ.α.). Στο θέατρο συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το ΚΒΘΕ, το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, το θίασο Καρέζη – Καζάκου κ.ά.
Ασχολήθηκε με την εικονογράφηση και με διάφορες εικαστικές εφαρμογές. Διακόσμησε με τοιχογραφίες πολλά δημόσια και ιδιωτικά κτίρια (ξενοδοχεία, τράπεζες, κλπ). Το έργο του «Δεξίλεως» τοποθετήθηκε στο σταθμό «Δάφνη» του αθηναϊκού μετρό. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει θεωρητικά κείμενα και μελέτες για την τέχνη που έχουν εκδοθεί και σε βιβλία, αρθρογραφία στον Τύπο για διάφορα θέματα, καθώς και ποίηση.
Για το εικαστικό του έργο τιμήθηκε με δύο βραβεία και πέντε διακρίσεις. Το 1985 ο Δήμος Χαλκιδέων του απένειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλης της και το 1999 ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, του απένειμε τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα.
Το 2008 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, αλλά δύο χρόνια αργότερα μετέπεσε στα μη ενεργά μέλη, επειδή απουσίαζε επί ένα χρόνο από τις συνεδριάσεις της, λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε με την όρασή του (οπτική νευροπάθεια). Ήταν μία απόφαση που τον πίκρανε πολύ, όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή του.
Ο Δημήτρης Μυταράς πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 2017 στην Αθήνα, σε ηλικία 82 ετών.
Κρίσεις για το έργο του
Ο Μυταράς είναι από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της γενιάς του 1960. Στο προσωπικό του ύφος ανελίσσονται παραστατικά, εξπρεσιονιστικά στοιχεία, με δυναμική σχέση χρώματος και χειρονομίας. Από την εποχή της δικτατορίας, ήδη, ο προβληματισμός του στρέφεται στη σχέση παλαιού και νέου (προσόψεις νεο κλασικών κτηρίων και μοτοσυκλετιστές) και στην αντιπαράθεση γραφισμών, με μορφές εκτελεσμένες παραδοσιακά.
Αν βγάλεις τον Μυταρά από την ελληνική ιστορία της τέχνης, τότε καταλαβαίνεις ότι θα μείνει φτωχή.
Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα, τεχνοκριτικός
Όσα έγιναν σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο
1646: Πραγματοποιείται η μάχη του Τόρινγκτον στο Ντέβον της Αγγλίας, η τελευταία σημαντική μάχη του πρώτου Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου.
1821: Αποφασίζεται στο Κισνόβιο της Βεσσαραβίας (σημερινό Κισινάου της Μολδαβίας) η κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη.
1646: Πραγματοποιείται η μάχη του Τόρινγκτον στο Ντέβον της Αγγλίας, η τελευταία σημαντική μάχη του πρώτου Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου.
1821: Αποφασίζεται στο Κισνόβιο της Βεσσαραβίας (σημερινό Κισινάου της Μολδαβίας) η κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη.ADVERTISING
1883: Εκδίδεται στο Ναύπλιο το πρώτο φύλλο της «Εφημερίδας της Κυβερνήσεως».
1857: Ιδρύεται στην Ουάσινγκτον το πρώτο σχολείο για άτομα με προβλήματα ακοής.
1879: Απεργία στα Ναυπηγεία της Σύρου. Τα αιτήματα των απεργών είναι η αύξηση 25 έως 50% των μισθών και η μείωση του ωραρίου εργασίας από 14 σε 10 ώρες. Θα τελειώσει μετά από μια βδομάδα με πρόσκαιρη νίκη των εργατών. Ένα μήνα μετά θα προσληφθούν ανειδίκευτοι από τα νησιά και θα απολυθούν δεκάδες εργάτες, ιδιαίτερα εκείνοι που συμμετείχαν στην απεργία.
1923: Παύει να ισχύει για την Ελλάδα το Ιουλιανό Ημερολόγιο και τίθεται σε ισχύ το Γρηγοριανό. Η 16/02/1923 με το Παλαιό ημερολόγιο γίνεται 01/03/1923 με το Νέο. Έτσι, δεν υπάρχει Έλληνας που να έχει γεννηθεί από 16/02 μέχρι και 28/02/1923.
1943: Οι ιταλικές κατοχικές δυνάμεις εκτελούν 150 κατοίκους του χωριού Δομένικο Λάρισας, σε αντίποινα για τον θάνατο εννέα ιταλών στρατιωτών από δυνάμεις του ΕΛΑΣ.
1951: Η ελληνική κυβέρνηση θέτει επίσημα το αίτημα της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.
1959: Στην Κούβα, ο Φιντέλ Κάστρο ανακηρύσσεται πρόεδρος της χώρας, μετά την πτώση του δικτάτορα Μπατίστα.
1964: Ο Γεώργιος Παπανδρέου και η Ένωση Κέντρου κερδίζουν τις εκλογές με ποσοστό 52,8% (171 έδρες). Η ΕΡΕ λαμβάνει 35,2% (107 έδρες) και η ΕΔΑ 11,8% (22 έδρες).
1976: Ιδρύεται το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), με πρωτοβουλία του Γενικού Διευθυντή του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ), Ανδρέα Χριστοφίδη, ο οποίος επεσήμανε την ανάγκη ύπαρξης εθνικού πρακτορείου ειδήσεων στην Κύπρο.
1978: Δημιουργείται στο Σικάγο το CBBS (computer bulletin board system), προάγγελος του Διαδικτύου, καθώς επιτρέπει την επικοινωνία των κομπιούτερ, που είναι συνδεδεμένοι μέσω τηλεφωνικού δικτύου.
1985: Στην Ελλάδα, ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου εγκαινιάζει το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, παρουσία 12.000 φιλάθλων, κατά την τελετή έναρξης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου.
1986: Ολοκληρώνεται το Β’ Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, στη Θεσσαλονίκη. Αποφασίζεται να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στις φιλελεύθερες ιδέες, ενώ κρίνεται απαραίτητο να πραγματοποιηθούν καταστατικές αλλαγές, καθώς και αλλαγές των κανονισμών λειτουργίας των κομματικών οργανώσεων.
1994: Η Ελλάδα κηρύσσει μονομερές εμπάργκο στην ΠΓΔΜ, εξαιτίας του προβλήματος που ανέκυψε με την ονομασία της γειτονικής χώρας.
1996: Ο εκπρόσωπος του γ.γ. του ΟΗΕ στην Κύπρο, Γκουστάβ Φεϊσέλ, δηλώνει ότι μια λύση του Κυπριακού θα προέβλεπε την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων.
1999: Οι τουρκικές Αρχές ανακοινώνουν τη σύλληψη του ηγέτη του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, στην ελληνική πρεσβεία στην Κένυα. Ακολουθεί κύμα διαμαρτυριών και καταλήψεις ελληνικών πρεσβειών σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Ο Οτσαλάν οδηγείται στις φυλακές του Ιμραλί, στο Μαρμαρά και τίθεται υπό κράτηση.
2003: Εκλέγεται από τον πρώτο γύρο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ο Τάσσος Παπαδόπουλος, αντικαθιστώντας τον επί 14 χρόνια πρόεδρο, Γλαύκο Κληρίδη.
2005: Τίθεται σε ισχύ το Πρωτόκολλο του Κιότο για τη μείωση των εκπομπών ρύπων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.
2008: Ενθρονίζεται ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β’.
2016: To ΚΕΕΛΠΝΟ ανακοινώνει ότι οι οι νεκροί από τη γρίπη στην Ελλάδα ανήλθαν στους 100.
Γεννήσεις
1470 – Έρικ Α’ του Κάλενμπεργκ, δούκας του Μπράουνσβαϊκ-Λίνεμπουργκ
1497 – Φίλιππος Μελάγχθων, Γερμανός θεολόγος
1543 – Κανό Εϊτόκου, Ιάπωνας ζωγράφος
1834 – Ερνστ Χέκελ, Γερμανός ζωολόγος και φιλόσοφος
1848 – Οκτάβ Μιρμπό, Γάλλος συγγραφέας
1852 – Θεόδωρος Ράλλης, Έλληνας ζωγράφος
1852 – Κάρολος Ρώσσελ, Αμερικανός ευαγγελιστής
1906 – Βέρα Μέντσικ, Τσέχα σκακίστρια
1907 – Άγγελος Τερζάκης, Έλληνας συγγραφέας
1909 – Ρίτσαρντ Μακ Ντόναλντ, Αμερικανός επιχειρηματίας
1918 – Ακίλλε Καστιλιόνι, Ιταλός αρχιτέκτονας και σχεδιαστής
1925 – Φρανσουά-Ξαβιέ Ορτολί, Γάλλος πολιτικός
1926 – Τζον Σλέσιντζερ, Άγγλος σκηνοθέτης
1932 – Αχμάντ Τετζάν Κάμπαχ, πρόεδρος της Σιέρα Λεόνε
1932 – Σούλη Σαμπάχ, Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια
1941 – Κιμ Γιονγκ Ιλ, Βορειοκορεάτης ηγέτης
1942 – Γιώργος Τρόντζος, Έλληνας καλαθοσφαιριστής
1944 – Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο, πρόεδρος του Πράσινου Ακρωτηρίου
1948 – Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Έλληνας τραγουδιστής
1954 – Πέτρος Ραβούσης, Έλληνας ποδοσφαιριστής
1973 – Κάθι Φρίμαν, Αυστραλέζα αθλήτρια
1974 – Φάνης Κατεργιαννάκης, Έλληνας ποδοσφαιριστής
1978 – Τία Ελεμπό, Βελγίδα αθλήτρια
1979 – Βαλεντίνο Ρόσι, Ιταλός οδηγός αγώνων μοτοσικλέτας
1981 – Κίντελ Γουντς, Αμερικανός καλαθοσφαιριστής
1988 – Ντενίλσον Περέιρα Νέβες, Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής
1989 – Ελίζαμπεθ Όλσεν, Αμερικανίδα ηθοποιός
1991 – Σέρχιο Κανάλες, Ισπανός ποδοσφαιριστής
Θάνατοι
1279 – Αλφόνσος Γ’, βασιλιάς της Πορτογαλίας
1391 – Ιωάννης Ε’ Παλαιολόγος, Βυζαντινός αυτοκράτορας
1823 – Πιερ-Πολ Πριντόν, Γάλλος ζωγράφος
1829 – Φρανσουά Ζοζέφ Γκοσέκ, Γάλλος συνθέτης
1886 – Ιωάννης Παπάφης, Έλληνας εθνικός ευεργέτης
1907 – Τζοζουέ Καρντούτσι, Ιταλός συγγραφέας
1912 – Αλέξιος Στριφτόμπολας, Έλληνας πολιτικός
1917 – Οκτάβ Μιρμπό, Γάλλος συγγραφέας
1953 – Τζέιμς Λιούις Κραφτ, Καναδός επιχειρηματίας
1963 – Φρίντριχ Ντέσαουερ, Γερμανός φυσικός και φιλόσοφος
1968 – Αριστείδης Παγκρατίδης, Έλληνας θανατοποινίτης
1970 – Φράνσις Ρους, Αμερικανός παθολόγος
1979 – Αλέξανδρος Παπατέρπος, Έλληνας στρατιωτικός
1983 – Εμμανουήλ Ζαννής, Έλληνας γιατρός και πολιτικός
1985 – Γιώργος Ιωάννου, Έλληνας λογοτέχνης
1986 – Αχιλλέας Μπουντουβής, Έλληνας πολιτικός
2000 – Λίλα Κέντροβα, Ρωσίδα ηθοποιός
2009 – Γεώργιος Α. Παπαδημητρίου, Έλληνας καθηγητής
2012 – Μπάντλεϊ Ντέβεσι, γενικός κυβερνήτης των νήσων του Σολομώντα
2016 – Μπούτρος Μπούτρος-Γκάλι, Αιγύπτιος πολιτικός και διπλωμάτης
2017 – Γιάννης Κουνέλλης, Έλληνας ζωγράφος
2017 – Δημήτρης Μυταράς, Έλληνας ζωγράφος
2022 – Βασίλης Μποτίνος Έλληνας ποδοσφαιριστής.
Με πληροφορίες από το SanSimera.gr
