Ιστορία αγάπης με τα όλα της. Αποστάσεις που τους χώριζαν, αποστάσεις που τους ένωναν, μια άλλη βασίλισσα στη μέση, η Εκκλησία ως εμπόδιο, πλήθος ιντριγκών από κάθε πλευρά, και όμως κάποια στιγμή τα κατάφεραν να είναι μαζί σε πείσμα όλων των όσων τους χώριζαν. Η ιστορία αυτή δεν είχε αίσιο τέλος βέβαια, αφού κατέληξε σε αποκεφαλισμό του ενός μέλους από το άλλο, αλλά το σίγουρο είναι πως πρόκειται για μια ιστορία που όχι μόνο έμεινε στην Ιστορία, μα συνάμα χάραξε και Ιστορία. Είναι η ιστορία της Άννας Μπολέυν (Anne Boleyn) και του Βασιλιά Ερρίκου του Η’ (Henry the VIII).

Ο Βασιλιάς Ερρίκος ο Η’, ήταν ευρέως γνωστός για την αγάπη του στο γυναικείο φύλο. Η σχέση του με την Άννα Μπολέυν, σχέση που κατέληξε τελικά σε γάμο και σε θρησκευτική μεταρρύθμιση, καθορίστηκε από το γεγονός ότι ήταν η μόνη γυναίκα που τόλμησε να αρνηθεί να γίνει ερωμένη του, δηλώνοντας ότι προτιμά να χάσει τη ζωή παρά την τιμή της. Αυτό πρέπει να εντυπωσίασε τον αυταρχικό μονάρχη, ο οποίος της έγραψε όχι μία αλλά 17 ερωτικές επιστολές. Σύμφωνα με τα ιστορικά δεδομένα μάλιστα, ήταν η μόνη γυναίκα στην οποία έγραψε ερωτικές επιστολές. Η σχέση τους ξεκίνησε το 1526, οπότε και ο Ερρίκος ξεκίνησε να πολιορκεί την Άννα, για να καταλήξει μετά από επτά πολύπαθα έτη, το 1533 δηλαδή, στον γάμο τους και τη στέψη της Άννας Μπολέυν σε Βασίλισσα της Αγγλίας.

Η επιστολή που παρατίθεται ήταν η 4η κατά σειρά επιστολή και γράφτηκε τον Ιούλιο του 1527.

“Αγαπημένη μου Κυρά και Φίλη,

Η καρδιά μου και εγώ παραδίδουμε τους εαυτούς μας στα χέρια σας, ικετεύοντας σας να μας κρατήσετε δεμένους στην προτίμησή σας, και ελπίζοντας πως η απουσία δεν θα έχει μειώσει την στοργή προς το πρόσωπό μας: διότι θα ήταν μέγα κρίμα να αυξήσετε τον πόνο μας, πόνο που η απουσία εντείνει τόσο και πολύ περισσότερο από ότι θα μπορούσα να φανταστώ εφικτό να βιωθεί, θυμίζοντάς μας ένα γεγονός που στην αστρονομία περιγράφεται ως εξής: όσο μεγαλύτερες γίνονται οι ημέρες, τόσο πιο μακριά βαίνει ο ήλιος από τη Γη και συνάμα τόσο πιο πολύ καίει. Το ίδιο συμβαίνει και με την αγάπη μας, αφού με την απουσία κρατιόμαστε σε απόσταση ο ένας από τον άλλο, και εντούτοις (η αγάπη μας) κρατάει τη θερμότητά της, τουλάχιστον από την πλευρά μου. Ελπίζω και από τη δική σας πλευρά, βεβαιώνοντας σας ότι από το δικό μου μέρος ο πόνος της απουσίας είναι ήδη πολύ μεγάλος για να τον αντέξω· και όταν σκέπτομαι την αύξηση την οποία είμαι αναγκασμένος να υπομείνω, θα γινόταν σχεδόν αβάσταχτο, αν δεν υπήρχε η μικρή ελπίδα που έχω για την αμείωτη στοργή σας προς εμένα: και για να σας το υπενθυμίζω μερικές φορές, δεδομένου ότι δεν δύναμαι να βρίσκομαι μαζί σας, σας αποστέλλω το πιο κοντινό δυνατό δώρο που μπορώ, δηλαδή την εικόνα μου χαραγμένη σε βραχιόλι, με όλη τη συσκευή, την οποία γνωρίζετε ήδη, ευχόμενος τον εαυτό μου στη θέση τους, εάν αυτό σας ευχαριστεί. Αυτό είναι από το χέρι του πιστού σας υπηρέτη και φίλου,

H.R.”