Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας της πλειοψηφίας των παιδιών όλων των ηλικιών, καταλαμβάνοντας ένα σημαντικό μέρος του ελεύθερου χρόνου τους. Πόσο όμως είναι τελικά φυσιολογικό να ασχολούνται τα παιδιά με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια πριν αρχίσουμε να μιλάμε για κάτι μη υγιές; Και κυρίως, υπάρχουν κάποια σημάδια που μας προειδοποιούν ότι το παιδί μας είναι εθισμένο στα ηλεκτρονικά παιχνίδια;

Όπως συμβαίνει με όλα τα φαινόμενα εξάρτησης, έτσι και σε αυτό υπάρχουν κάποιες ενδείξεις οι οποίες όταν υποπέσουν στην αντίληψη μας, θα πρέπει τουλάχιστον να χτυπήσουν τα πρώτα καμπανάκια ανησυχίας, για να προλάβουμε τα χειρότερα.

1. ‘Αρνηση

Η άρνηση αποτελεί την πρώτη σημαντική ένδειξη ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά και έχει επέκταση σε πολλούς τομείς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το παιδί αρνείται να δει ότι ο χρόνος που αφιερώνει στο ηλεκτρονικό παιχνίδι είναι υπερβολικός, ενώ δε θέλει ούτε να σκεφτεί το ενδεχόμενο απομάκρυνσής του από αυτό, έστω και προσωρινά.

2. Έξοδα

Το παιδί δαπανά όλα τα προσωπικά του χρήματα (χαρτζιλίκι) και τις ευκαιρίες του για δώρα (γενέθλια – ονομαστική εορτή κλπ) στην αγορά ηλεκτρονικών παιχνιδιών ή περιφερειακών που έχουν να κάνουν με τα παιχνίδια.

3. Αδιαφορία προς οτιδήποτε εκτός “ηλεκτρονικού μικρόκοσμου”

Το παιδί έχει μπει μέσα σε έναν φαύλο κύκλο μικρόκοσμου, αυτού που του προσφέρουν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ως εκ τούτου, τείνει να μην εκδηλώνει κανένα ενδιαφέρον και να παραμελεί τους υπόλοιπους τομείς της ζωής του, από την σχολική του επίδοση μέχρι και την εικόνα – εξωτερική του εμφάνιση.

4. Χρόνος

Δεν είναι μόνο ο χρόνος που αφιερώνει στην ενασχόληση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Το πιο ανησυχητικό είναι η απώλεια της αίσθησης του χρόνου. Ένα παιδί εθισμένο δεν καταλαβαίνει πώς περνούν οι ώρες όταν είναι “χαμένο” στον κόσμο του gaming.

5. Θυμός

Όπως κάθε εθισμένος άνθρωπος, έτσι και το παιδί που είναι εθισμένο στο gaming, εκδηλώνει έντονα ξεσπάσματα θυμού , αντιδρώντας κατά βάση με παράλογο και υπερβολικό τρόπο, όταν χάνει στο παιχνίδι.

6. Γενικότερα απόμακρη στάση

Όταν δεν ασχολείται με το αντικείμενο του πόθου του, το παιδί μοιάζει γενικώς απόμακρο και αποστασιοποιημένο από την τρέχουσα πραγματικότητα. Όταν μιλάει, οι συζητήσεις του είναι μόνο για το παιχνίδι, ενώ αντιδρά έντονα και απότομα μόλις κάποιος σχολιάσει την στάση του. Επικαλείται διάφορες δικαιολογίες για να μην συμμετάσχει σε τίποτε άλλο και παίζει ακόμα και κρυφά.