Πέθανε ο “βουντού” της μουσικής σκηνής Dr. John

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

O Dr. John, κάτοχος έξι βραβείων Γκράμι, πραγματικός γίγαντας της μουσικής σκηνής της Νέας Ορλεάνης που κατάφερε να κάνει δημοφιλές ένα πολύ ιδιαίτερο είδος στην αμερικανική μουσική σκηνή, οι μύστες το αποκαλούν «ήχο του βουντού» , πέθανε χθες Πέμπτη σε ηλικία 77 ετών.

Ο Ντόκτορ Τζον, κατά κόσμο Μάλκολμ Τζον Ρέμπενακ, παιδί οικογένειας ερασιτεχνών μουσικών, άφησε την τελευταία του πνοή μετά από καρδιακή προβολή που υπέστη, όπως έκανε γνωστό η οικογένειά του μέσω του επίσημου λογαριασμού του στο Twitter.

Ηταν λάτρης της μουσικής από παιδί, άκουγε ραδιόφωνο ασταμάτητα. Ο πατέρας του, που είχε κατάστημα με ηλεκτρικές συσκευές αλλά και δίσκους βινυλίου, έπαιρνε μερικές φορές μαζί του τον μικρό του γιο στα νάιτκλαμπ όπου πήγαινε για να επισκευάσει τα ηχεία και τα συστήματα ήχου.

Ακόμα μαθητής, άρχισε να συχνάζει σε νυχτερινά κλαμπ. Στην εφηβεία του, ήδη έπαιζε με συγκροτήματα που εμφανίζονταν σε κακόφημα μπαρ και στριπ κλαμπ. Στην πορεία, μέσα του διαμόρφωνε το δικό του, μοναδικό μουσικό μείγμα, φτιαγμένο από rhythm and blues, καουμπόικα τραγούδια, γκόσπελ, τζαζ, μουσική του Mardi Gras, boogie, πιανιστική μουσική, ψυχεδέλεια και funk, «φονκ», όπως την πρόφερε εκείνος.

Το 1972 και το 1973 θα κυκλοφορούσε δύο άλμπουμ με τα οποία θα γινόταν διάσημος, τους δίσκους Dr. John’s Gumbo και In the Right Place.

Αυτός ο δίσκος, χάρη στην ιδιαίτερη ερμηνεία του – κάποιος είχε γράψει πως η φωνή του θύμιζε βάτραχο με πονοκέφαλο έπειτα από μέθη – θα αποδεικνυόταν μεγάλη εμπορική επιτυχία.

«Η μουσική με κρατάει ζωντανό»

«Η μουσική είναι το μόνο που με κρατάει ζωντανό και χαρούμενο. Αν δεν υπήρχε η μουσική, θα την είχα πετάξει την πετσέτα», παραδέχθηκε στην εφημερίδα Times-Picayune το 2011.

Ακόμα και Αμερικανοί εξοικειωμένοι με τη Νέα Ορλεάνη συχνά χρειάζονταν… διερμηνέα για να καταλάβουν τι έλεγε ο Ντόκτορ Τζον, που ανακάτευε χιουμοριστικές ατάκες, κρεόλ, εκφράσεις της αργκό κι επινοημένες λέξεις με ύβρεις.

Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και το 1989 επιτέλους απεξαρτήθηκε. Γύρισε στη Νέα Ορλεάνη. Δεν σταμάτησε ποτέ να ηχογραφεί: συνολικά, κυκλοφόρησε 35 άλμπουμ, για τρία από τα οποία πήρε βραβεία Γκράμι. Ανάμεσά τους, οι δίσκοι Goin’ Back to New Orleans (1992) και City That Care Forgot (2008).

Ο τελευταίος είναι αφιερωμένος στην καταστροφή και την οδύνη που σήμανε για τη Νέα Ορλεάνη και τους ανθρώπους της ο κυκλώνας Κατρίνα.

Έγινε μέλος του Rock and Roll Hall of Fame, το 2011.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

O Dr. John, κάτοχος έξι βραβείων Γκράμι, πραγματικός γίγαντας της μουσικής σκηνής της Νέας Ορλεάνης που κατάφερε να κάνει δημοφιλές ένα πολύ ιδιαίτερο είδος στην αμερικανική μουσική σκηνή, οι μύστες το αποκαλούν «ήχο του βουντού» , πέθανε χθες Πέμπτη σε ηλικία 77 ετών.

Ο Ντόκτορ Τζον, κατά κόσμο Μάλκολμ Τζον Ρέμπενακ, παιδί οικογένειας ερασιτεχνών μουσικών, άφησε την τελευταία του πνοή μετά από καρδιακή προβολή που υπέστη, όπως έκανε γνωστό η οικογένειά του μέσω του επίσημου λογαριασμού του στο Twitter.

Ηταν λάτρης της μουσικής από παιδί, άκουγε ραδιόφωνο ασταμάτητα. Ο πατέρας του, που είχε κατάστημα με ηλεκτρικές συσκευές αλλά και δίσκους βινυλίου, έπαιρνε μερικές φορές μαζί του τον μικρό του γιο στα νάιτκλαμπ όπου πήγαινε για να επισκευάσει τα ηχεία και τα συστήματα ήχου.

Ακόμα μαθητής, άρχισε να συχνάζει σε νυχτερινά κλαμπ. Στην εφηβεία του, ήδη έπαιζε με συγκροτήματα που εμφανίζονταν σε κακόφημα μπαρ και στριπ κλαμπ. Στην πορεία, μέσα του διαμόρφωνε το δικό του, μοναδικό μουσικό μείγμα, φτιαγμένο από rhythm and blues, καουμπόικα τραγούδια, γκόσπελ, τζαζ, μουσική του Mardi Gras, boogie, πιανιστική μουσική, ψυχεδέλεια και funk, «φονκ», όπως την πρόφερε εκείνος.

Το 1972 και το 1973 θα κυκλοφορούσε δύο άλμπουμ με τα οποία θα γινόταν διάσημος, τους δίσκους Dr. John’s Gumbo και In the Right Place.

Αυτός ο δίσκος, χάρη στην ιδιαίτερη ερμηνεία του – κάποιος είχε γράψει πως η φωνή του θύμιζε βάτραχο με πονοκέφαλο έπειτα από μέθη – θα αποδεικνυόταν μεγάλη εμπορική επιτυχία.

«Η μουσική με κρατάει ζωντανό»

«Η μουσική είναι το μόνο που με κρατάει ζωντανό και χαρούμενο. Αν δεν υπήρχε η μουσική, θα την είχα πετάξει την πετσέτα», παραδέχθηκε στην εφημερίδα Times-Picayune το 2011.

Ακόμα και Αμερικανοί εξοικειωμένοι με τη Νέα Ορλεάνη συχνά χρειάζονταν… διερμηνέα για να καταλάβουν τι έλεγε ο Ντόκτορ Τζον, που ανακάτευε χιουμοριστικές ατάκες, κρεόλ, εκφράσεις της αργκό κι επινοημένες λέξεις με ύβρεις.

Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και το 1989 επιτέλους απεξαρτήθηκε. Γύρισε στη Νέα Ορλεάνη. Δεν σταμάτησε ποτέ να ηχογραφεί: συνολικά, κυκλοφόρησε 35 άλμπουμ, για τρία από τα οποία πήρε βραβεία Γκράμι. Ανάμεσά τους, οι δίσκοι Goin’ Back to New Orleans (1992) και City That Care Forgot (2008).

Ο τελευταίος είναι αφιερωμένος στην καταστροφή και την οδύνη που σήμανε για τη Νέα Ορλεάνη και τους ανθρώπους της ο κυκλώνας Κατρίνα.

Έγινε μέλος του Rock and Roll Hall of Fame, το 2011.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ