Οι παραλίες τις Ιτέας έχουν γίνει ο τάφος της caretta caretta.
Για τον μήνα Ιούλιο καταγράφηκαν ,από το Υπολιμεναρχείο Ιτέας, δυο νεκρές χελώνες στα παράλια της περιοχής ,ενώ και πέρσι είχαμε το ίδιο φαινόμενο. Συνολικά κάθε χρόνο,με έξαρση τους καλοκαιρινούς μήνες βρίσκονται νεκρές πέντε έως και επτά χελώνες αυτού του είδους προς εξαφάνιση.
Ερωτηματικά προκαλεί η συχνότητα που ξεβράζει η θάλασσα θαλάσσιες χελώνες τις τελευταίες ημέρες….
Είναι χτυπημένες; κατάπιαν σακούλες και πνίγηκαν; τις κτύπησε σκάφος;
Κάποιες πληροφορίες για τις θαλάσσιες χελώνες:
Τα αρχεία των απολιθωμάτων οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι θαλάσσιες χελώνες είναι σύγχρονες των δεινοσαύρων. Αν και οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν, οι χελώνες συνεχίζουν να επιβιώνουν έως σήμερα. Εκείνες οι αρχαίες χελώνες ζούσαν σε έλη. Αργότερα μερικές απ’ αυτές άρχισαν να ζουν στη στεριά ενώ άλλες περνούσαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στο νερό. Καθ’ όλη την εξελικτική διαδικασία οι θαλάσσιες χελώνες έχουν διατηρήσει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά γνωρίσματα:
- Όπως όλα τα ερπετά, είναι ποικιλόθερμες, το οποίο σημαίνει ότι χρησιμοποιούν τη θερμότητα του περιβάλλοντος σαν την κύρια πηγή συντήρησης της θερμότητας του σώματός τους.
- Μοιάζουν με τα πρωτόγονα αμφίβια και πτηνά στο ότι έχουν ένα μοναδικό μικρό οστό στο αυτί για να συλλαμβάνουν ήχους. Οι θαλάσσιες χελώνες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στις χαμηλές συχνότητες όπως π.χ. οι δονήσεις του εδάφους και των κυμάτων.
- Έχουν πνεύμονες και αναπνέουν αέρα.
- Ωοτοκούν στη στεριά.
- Η καρδιά τους υποδιαιρείται σε δύο κόλπους και μια κοιλιά, το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα την ατελή διπλή κυκλοφορία, κάτι που σημαίνει ότι μπορούν να αντέξουν ένα σχετικά υψηλό επίπεδο διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα τους.
- Το σώμα τους προστατεύεται εντός ενός κερατοειδούς καβουκιού. Εξαίρεση αποτελεί η δερματοχελώνα (Dermochelys coriacea) με το δερματώδους επιφάνειας καβούκι.
