«Το νόμισμα που περνά στις Διεθνείς σχέσεις είναι η Ισχύς»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ, Αντιστράτηγος ε.α., Στρατηγικός Αναλυτής, Επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal» Τα πρόσφατα γεγονότα που διαδραματίζονται τόσο στην Συρία, όσο και στην ΝΑ Μεσόγειο με επίκεντρο την ΑΟΖ Κύπρου και αυτή της χώρας μας, μονοπωλούν την επικαιρότητα. Αρκετοί ειδικοί

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ, Αντιστράτηγος ε.α., Στρατηγικός Αναλυτής, Επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal»

Τα πρόσφατα γεγονότα που διαδραματίζονται τόσο στην Συρία, όσο και στην ΝΑ Μεσόγειο με επίκεντρο την ΑΟΖ Κύπρου και αυτή της χώρας μας, μονοπωλούν την επικαιρότητα.

Αρκετοί ειδικοί μας ενημερώνουν καθημερινά σχετικά με τα μελούμενα. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει διαχρονικά την επιθετικότητα και αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από την Τουρκία. Το ίδιο συμβαίνει και στην Κύπρο.

Ζητήσαμε τη γνώμη ενός ανθρώπου, ο οποίος πέρα από την στρατιωτική του θητεία – αντιστράτηγος ε.α. – παραμένει ενεργός στρατηγικός αναλυτής και επικεφαλής του Παρατηρητηρίου “Liberal”. Πρόκειται για τον κ. Κώστα Λουκόπουλο, ο οποίος με τις απαντήσεις του καταθέτει τις γνώσεις και απόψεις του.

ΣΝ: Η στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας  στην Βόρεια Συρία έχει συμπληρώσει ήδη μία εβδομάδα. Ποιους στρατηγικούς στόχους υποστηρίζει τελικά;

ΚΛ: Κατ’ αρχήν θα ήθελα να επισημάνω ότι ο κ. Ερντογάν διακρίνεται για «συνέπεια λόγων και πράξεων» και αυτό ας το κατανοήσουμε στην Ελλάδα!  Ότι λέει το κάνει ή αν θέλετε ότι κάνει το έχει ήδη .. πει!  Την επιχείρηση αυτή που για προπαγανδιστικούς λόγους την ονόμασε «Πηγή Ειρήνης», την είχε προαναγγείλει πολλές φορές και μάλιστα από το  βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.  Για να κατανοηθούν οι λόγοι, που θα σας αναφέρω αμέσως μετά,  κρίνω σκόπιμο να  τονίσω ότι  ακόμα και σήμερα οι Τούρκοι πάσχουν από το λεγόμενο «Σύνδρομο της Συνθήκης των Σεβρών», που προέβλεπε τον διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την δημιουργία Κουρδικού Κράτους κάτι όμως που δεν προβλέφθηκε στην  Συνθήκη της Λοζάνης.

Η Άγκυρα με την τρίτη εισβολή στην Βόρεια Συρία εναντίον της «Ροτζάβα» (Συριακό Κουρδιστάν)

αποσκοπεί στην πλήρη εξουδετέρωση του κουρδικού στοιχείου προκειμένου να αποφευχθεί η ίδρυση οποιουδήποτε κουρδικού κρατικού μορφώματος, που θα συνορεύει με τις τουρκικές περιοχές που κατοικούνται στην πλειονότητα τους από Κούρδους. Με την «Ζώνη Ασφαλείας» που επιδιώκει να καταλάβει, πλάτους 300 και βάθους 30 χιλ, θα έχει μία πλήρως ελεγχόμενη από αυτήν λωρίδα στα νότα σύνορα της. Επιπροσθέτως εκτιμά ότι  θα ισχυροποιήσει την θέση της σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για την μελλοντική Συρία.

ΣΝ: Οκτώ ημέρες μετά την έναρξη των επιχειρήσεων και την εμπλοκή Άσαντ και Ρώσων πως διαμορφώνεται η κατάσταση;

ΚΛ: Οι  επιχειρήσεις κατ’ επίφαση των  Τουρκικών  Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) αλλά στην πραγματικότητα των υποστηριζόμενων από την Αγκυρα παραστρατιωτικών   φιλοτουρκικών Ομάδων του επονομαζόμενου  «Συριακού Εθνικού Στρατού» που αποτελείται με Τουρκμένους και Ισλαμιστές Άραβες (13-15 χιλ. μαχητές) έχουν σημειώσει κάποιες επιτυχίες. Με την είσοδο όμως του Στρατού του Άσαντ στην περιοχή του Κομπανί που αποτελεί  το  διοικητικό κέντρο της Ροτζάβα, αλλά και στην πόλη Μανμπίτζ αρχίζουν όλοι στην Συρία να είναι … «ικανοποιημένοι». Οι Τούρκοι δεν θα βλέπουν εκεί πλέον τους Κούρδους που ήταν κυρίαρχοι. Και φυσικά «απαλλάσσονται» από την υποχρέωση (σύμφωνα με τα σχέδια τους) να προσπαθήσουν να τις καταλάβουν. Οι Κούρδοι ήταν «το πρόβλημα τους» και όχι οι δυνάμεις του Άσαντ.

Ευχαριστημένο όμως είναι και  το καθεστώς Άσαντ  που συνεχίζει να επανακτά  σταδιακά το μεγάλο  μέρος της Συριακής Επικράτειας, τον έλεγχο της  οποίας είχε χάσει σε μεγάλο βαθμό με τον πόλεμο μέχρι και  τον Οκτώβριο του 2015 που επενέβηκαν οι Ρώσοι. Πάντως ούτε ο Άσαντ (βλέπε… Ρώσοι), ούτε ο Ερντογάν  έχουν κάποια πρόθεση να αναμετρηθούν στρατιωτικά, ούτε κάποιος …ανταρτοπόλεμος εναντίον των Τούρκων είναι εφικτός.

Οι Ρώσοι φαίνονται να είναι οι «κερδισμένοι», καθώς αναδεικνύονται ως η μόνη κυρίαρχη δύναμη στην Συρία. Κερδισμένο είναι και το Ιράν. Όσο ενισχύεται η θέση του Άσαντ, τόσο ενισχύεται και η επιρροή του Ιράν στην περιοχή. Φυσικά «happy» θα είναι και ο Πρόεδρος Τραμπ. Οι μέχρι πριν από 10 ημέρες Σύμμαχοι των ΗΠΑ δεν θα έχουν πάθει  μεγάλες… ζημιές, επιβιώνουν, άλλωστε τους είχε συμβουλέψει να φύγουν στα νότια  κοινώς «να την κάνουν»  και συμπαθάτε με για την έκφραση. Μέχρι τώρα που μιλάμε Πέμπτη βράδυ,  δεν ξέρουμε τους όρους της Συμφωνίας Κατάπαυση Πυρός στην οποία κατέληξε η σημερινή συνάντηση στην Άγκυρα του Ερντογάν με τον Αμερικανό Αντιπρόεδρο Μάικ Πενς,  ενώ ο Τραμπ ετοιμάζεται να συναντήσει τον Τούρκο Πρόεδρο στην Αμερικανική Πρωτεύουσα την 13 Νοεμβρίου. Με λίγες κυνικές λέξεις, με την κατάσταση που τείνει να διαμορφωθεί φαίνεται ότι όλοι θα είναι ευχαριστημένοι εκτός από τους Κούρδους που και αυτοί δεν θα είναι … «πολύ δυσαρεστημένοι», όπως δείχνουν και τα λόγια του Στρατιωτική Ηγέτη των SDF Μασλούμ Αμπντι «Αν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε έναν συμβιβασμό και μια γενοκτονία, θα διαλέξουμε με βεβαιότητα τη ζωή για τον λαό μας».

ΣΝ: Υπάρχει κίνδυνος να επανεμφανιστούν οι Τζιχαντιστές του ISIS; Τι θα σήμαινε αυτό;

ΚΛ: Το ότι ο ISIS δεν ελέγχει σήμερα εδάφη δεν σημαίνει ότι έχει πλήρως ηττηθεί όπως διατείνεται ο Πρόεδρος Τραμπ, υπάρχουν θύλακες και… «εκκολαπτήρια». Ήδη υπάρχουν πληροφορίες για απόδραση  900 Ισλαμιστών από τις φυλακές, που τις φρουρούσαν οι Κούρδοι μετά από βομβαρδισμό. Αυτοί μπορεί να ενωθούν με άλλα στοιχεία στην περιοχή ή να αναμειχθούν με άλλους που έρχονται στην Ελλάδα, με ότι αυτό σημαίνει για την ασφάλεια της χώρας μας και της Ευρώπης.

ΣΝ: Πηγαίνοντας τώρα στα δικά μας, πιστεύετε κ. Λουκόπουλε ότι η εμπλοκή της Τουρκίας στην Συρία επηρεάζει τη Τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο και στην ΝΑ Μεσόγειο;

ΚΛ: H Τουρκία του Ερντογάν βλέπει τον εαυτό της ως διάδοχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το Status Quo όπως έχει διαμορφωθεί από το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συνθήκες αποτελούν για τους Τούρκους ένα «γεωγραφικό και ιστορικό λάθος» που θα πρέπει να …αποκατασταθεί όπως έλεγε και ο θεωρητικός του Νέο-Οθωμανισμού κ. Νταβούτογλου. Η Στρατηγική της Τουρκίας είναι ενιαία και δεν επηρεάζεται από το πώς ενεργεί στην Συρία.

Στο δεύτερο σκέλος του ερωτήματος σας εκτιμώ ότι η Άγκυρα δεν επιδιώκει μία γενικευμένη πολεμική σύγκρουση. Δεν την συμφέρει για πολλούς λόγους, ενώ η ιστορία μας λέει ότι θα προχωρούσε σε πόλεμο μόνο αν ήταν εξασφαλισμένη 100% η επιτυχία. Με την διαρκή απειλή χρήσεως στρατιωτικής βίας θα συνεχίσει να πιέζει όλο και περισσότερο την Χώρα μας για να καλλιεργεί φοβικά σύνδρομα σε Ηγεσία και Λαό, μέχρι να… ενδώσουμε ολοκληρωτικά στις απαιτήσεις της! Όμως έτσι μπορεί να υπάρξει μία κρίση ακόμα και υψηλής εντάσεως που θα μπορούσε να καταλήξει σε θερμό επεισόδιο με σκοπό την δημιουργία νέων τετελεσμένων, που θα μπορούσε να επεκταθεί σε μία ανεξέλεγκτη γενικότερη σύγκρουση.

ΣΝ: Ισχύς ή  πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία ;

ΚΛ: Ας κατανοήσουμε,  Κυβέρνηση, Πολιτικοί και Λαός ότι το «νόμισμα που περνάει» στις Διεθνείς Σχέσεις είναι η Ισχύς. Η σταθερότητα και η ειρήνη με την αναθεωρητική και επιθετική Τουρκία διασφαλίζεται με όλα τα μέσα που συνθέτουν τη συνολική εθνική ισχύ, με βασικότερο συντελεστή την στρατιωτική (σκληρή ισχύς). Έτσι επιτυγχάνεται η αποτροπή της οποιαδήποτε επιβουλής και του πολέμου. Η «αποφυγή του πολέμου» με υποχωρητικότητα και «κάθε θυσία» της σύγκρουσης προκαλεί τελικά την σύγκρουση και είναι κάτι τελείως διαφορετικό από την «αποτροπή του πολέμου». Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι ο κατευνασμός επιφέρει νέο κατευνασμό  και αποθρασύνει τον επιτιθέμενο.

Δεν αρκεί η διαρκής και σχεδόν παρακλητική επίκληση των υφισταμένων συνθηκών και του Διεθνούς Δικαίου για να μπει φραγμός στις τουρκικές μεθοδεύσεις που δημιουργούν σκηνικό κρίσης. Θα πρέπει να είμαστε σε θέση εμείς οι ίδιοι το επιβάλουμε.

ΣΝ: Ποια είναι τα θέματα στην ατζέντα των λεγόμενων  «ελληνοτουρκικών διαφορών». Τι θα μπορούσαμε να συζητήσουμε όπως επιβάλει ο Χάρτης του ΟΗΕ και οι σχέσεις πολιτισμένων γειτόνων;

ΚΛ: Δεν υπάρχουν ελληνοτουρκικές διαφορές αλλά μονομερείς τουρκικές απαιτήσεις. Θα μπορούσαμε λόγω της έκτασης να καλύψουμε το θέμα για τους αναγνώστες σε μία άλλη συνέντευξη. Όλα τα θέματα που προβάλει η Τουρκία διεθνώς ως διαφορές ρυθμίζονται με απόλυτη σαφήνεια από το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συνθήκες, από την κυριαρχία νήσων και βραχονησίδων και τα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης, μέχρι και τα όρια διοικητικής ευθύνης και λειτουργικών αρμοδιοτήτων όπως ό έλεγχος του FIR Αθηνών και η Έρευνα και Διάσωση.

Το μοναδικό ζήτημα που τίθεται σε διάλογο είναι η οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδα ή της ΑΟΖ όποτε και αν αυτή κηρυχτεί.

ΣΝ: Έχουμε την αναγκαία αμυντική πληρότητα ή προσβλέπουμε σε «εξωτερική βοήθεια»; Θα πρέπει να ενθαρρυνθούν κάποιες αμυντικές συμμαχίες ή συνεργασίες;

ΚΛ: Οι Ισραηλινοί τους οποίους θαυμάζω απεριόριστα και από τους οποίους πρέπει διδασκόμαστε λένε «μην περιμένεις τους άλλους να πολεμήσουν για σένα». Αυτό σημαίνει ότι εμείς οι ίδιοι πρέπει είμαστε υπεύθυνοι για να διατηρούμε την Ισχύ στο επίπεδο που απαιτείται και αυτό  λέγεται με μία λέξη … «Αυτοβοήθεια». Είναι καλές  και φυσικά μας ενισχύουν οι  στρατηγικές συνεργασίες με άλλα κράτη αλλά δεν αποτελούν ούτε Συμμαχίες ούτε Άξονες όπως κάποιοι αφελώς φαντασιώνονται.  Κάποιοι μάλιστα ιδιαίτερα μετά την επίσκεψη Πομπέο στην Αθήνα έζησαν την ευφραντική ψευδαίσθηση ότι  οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να ενεργήσουν ως «Προστάτιδες Δυνάμεις». Αλλά αυτό που θα μπορούσαν σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής να κάνουν, είναι να ζητήσουν… «αυτοσυγκράτηση και επίλυση των διαφορών με ειρηνικά μέσα». Το πώς άδειασαν τους μέχρι τώρα πιστούς Συμμάχους τους Κούρδους απέναντι στην Τουρκία ας γίνει ένα μάθημα για όλους τους αιθεροβάμονες.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ, Αντιστράτηγος ε.α., Στρατηγικός Αναλυτής, Επικεφαλής στο «Παρατηρητήριο Liberal»

Τα πρόσφατα γεγονότα που διαδραματίζονται τόσο στην Συρία, όσο και στην ΝΑ Μεσόγειο με επίκεντρο την ΑΟΖ Κύπρου και αυτή της χώρας μας, μονοπωλούν την επικαιρότητα.

Αρκετοί ειδικοί μας ενημερώνουν καθημερινά σχετικά με τα μελούμενα. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει διαχρονικά την επιθετικότητα και αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από την Τουρκία. Το ίδιο συμβαίνει και στην Κύπρο.

Ζητήσαμε τη γνώμη ενός ανθρώπου, ο οποίος πέρα από την στρατιωτική του θητεία – αντιστράτηγος ε.α. – παραμένει ενεργός στρατηγικός αναλυτής και επικεφαλής του Παρατηρητηρίου “Liberal”. Πρόκειται για τον κ. Κώστα Λουκόπουλο, ο οποίος με τις απαντήσεις του καταθέτει τις γνώσεις και απόψεις του.

ΣΝ: Η στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας  στην Βόρεια Συρία έχει συμπληρώσει ήδη μία εβδομάδα. Ποιους στρατηγικούς στόχους υποστηρίζει τελικά;

ΚΛ: Κατ’ αρχήν θα ήθελα να επισημάνω ότι ο κ. Ερντογάν διακρίνεται για «συνέπεια λόγων και πράξεων» και αυτό ας το κατανοήσουμε στην Ελλάδα!  Ότι λέει το κάνει ή αν θέλετε ότι κάνει το έχει ήδη .. πει!  Την επιχείρηση αυτή που για προπαγανδιστικούς λόγους την ονόμασε «Πηγή Ειρήνης», την είχε προαναγγείλει πολλές φορές και μάλιστα από το  βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.  Για να κατανοηθούν οι λόγοι, που θα σας αναφέρω αμέσως μετά,  κρίνω σκόπιμο να  τονίσω ότι  ακόμα και σήμερα οι Τούρκοι πάσχουν από το λεγόμενο «Σύνδρομο της Συνθήκης των Σεβρών», που προέβλεπε τον διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την δημιουργία Κουρδικού Κράτους κάτι όμως που δεν προβλέφθηκε στην  Συνθήκη της Λοζάνης.

Η Άγκυρα με την τρίτη εισβολή στην Βόρεια Συρία εναντίον της «Ροτζάβα» (Συριακό Κουρδιστάν)

αποσκοπεί στην πλήρη εξουδετέρωση του κουρδικού στοιχείου προκειμένου να αποφευχθεί η ίδρυση οποιουδήποτε κουρδικού κρατικού μορφώματος, που θα συνορεύει με τις τουρκικές περιοχές που κατοικούνται στην πλειονότητα τους από Κούρδους. Με την «Ζώνη Ασφαλείας» που επιδιώκει να καταλάβει, πλάτους 300 και βάθους 30 χιλ, θα έχει μία πλήρως ελεγχόμενη από αυτήν λωρίδα στα νότα σύνορα της. Επιπροσθέτως εκτιμά ότι  θα ισχυροποιήσει την θέση της σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για την μελλοντική Συρία.

ΣΝ: Οκτώ ημέρες μετά την έναρξη των επιχειρήσεων και την εμπλοκή Άσαντ και Ρώσων πως διαμορφώνεται η κατάσταση;

ΚΛ: Οι  επιχειρήσεις κατ’ επίφαση των  Τουρκικών  Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) αλλά στην πραγματικότητα των υποστηριζόμενων από την Αγκυρα παραστρατιωτικών   φιλοτουρκικών Ομάδων του επονομαζόμενου  «Συριακού Εθνικού Στρατού» που αποτελείται με Τουρκμένους και Ισλαμιστές Άραβες (13-15 χιλ. μαχητές) έχουν σημειώσει κάποιες επιτυχίες. Με την είσοδο όμως του Στρατού του Άσαντ στην περιοχή του Κομπανί που αποτελεί  το  διοικητικό κέντρο της Ροτζάβα, αλλά και στην πόλη Μανμπίτζ αρχίζουν όλοι στην Συρία να είναι … «ικανοποιημένοι». Οι Τούρκοι δεν θα βλέπουν εκεί πλέον τους Κούρδους που ήταν κυρίαρχοι. Και φυσικά «απαλλάσσονται» από την υποχρέωση (σύμφωνα με τα σχέδια τους) να προσπαθήσουν να τις καταλάβουν. Οι Κούρδοι ήταν «το πρόβλημα τους» και όχι οι δυνάμεις του Άσαντ.

Ευχαριστημένο όμως είναι και  το καθεστώς Άσαντ  που συνεχίζει να επανακτά  σταδιακά το μεγάλο  μέρος της Συριακής Επικράτειας, τον έλεγχο της  οποίας είχε χάσει σε μεγάλο βαθμό με τον πόλεμο μέχρι και  τον Οκτώβριο του 2015 που επενέβηκαν οι Ρώσοι. Πάντως ούτε ο Άσαντ (βλέπε… Ρώσοι), ούτε ο Ερντογάν  έχουν κάποια πρόθεση να αναμετρηθούν στρατιωτικά, ούτε κάποιος …ανταρτοπόλεμος εναντίον των Τούρκων είναι εφικτός.

Οι Ρώσοι φαίνονται να είναι οι «κερδισμένοι», καθώς αναδεικνύονται ως η μόνη κυρίαρχη δύναμη στην Συρία. Κερδισμένο είναι και το Ιράν. Όσο ενισχύεται η θέση του Άσαντ, τόσο ενισχύεται και η επιρροή του Ιράν στην περιοχή. Φυσικά «happy» θα είναι και ο Πρόεδρος Τραμπ. Οι μέχρι πριν από 10 ημέρες Σύμμαχοι των ΗΠΑ δεν θα έχουν πάθει  μεγάλες… ζημιές, επιβιώνουν, άλλωστε τους είχε συμβουλέψει να φύγουν στα νότια  κοινώς «να την κάνουν»  και συμπαθάτε με για την έκφραση. Μέχρι τώρα που μιλάμε Πέμπτη βράδυ,  δεν ξέρουμε τους όρους της Συμφωνίας Κατάπαυση Πυρός στην οποία κατέληξε η σημερινή συνάντηση στην Άγκυρα του Ερντογάν με τον Αμερικανό Αντιπρόεδρο Μάικ Πενς,  ενώ ο Τραμπ ετοιμάζεται να συναντήσει τον Τούρκο Πρόεδρο στην Αμερικανική Πρωτεύουσα την 13 Νοεμβρίου. Με λίγες κυνικές λέξεις, με την κατάσταση που τείνει να διαμορφωθεί φαίνεται ότι όλοι θα είναι ευχαριστημένοι εκτός από τους Κούρδους που και αυτοί δεν θα είναι … «πολύ δυσαρεστημένοι», όπως δείχνουν και τα λόγια του Στρατιωτική Ηγέτη των SDF Μασλούμ Αμπντι «Αν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε έναν συμβιβασμό και μια γενοκτονία, θα διαλέξουμε με βεβαιότητα τη ζωή για τον λαό μας».

ΣΝ: Υπάρχει κίνδυνος να επανεμφανιστούν οι Τζιχαντιστές του ISIS; Τι θα σήμαινε αυτό;

ΚΛ: Το ότι ο ISIS δεν ελέγχει σήμερα εδάφη δεν σημαίνει ότι έχει πλήρως ηττηθεί όπως διατείνεται ο Πρόεδρος Τραμπ, υπάρχουν θύλακες και… «εκκολαπτήρια». Ήδη υπάρχουν πληροφορίες για απόδραση  900 Ισλαμιστών από τις φυλακές, που τις φρουρούσαν οι Κούρδοι μετά από βομβαρδισμό. Αυτοί μπορεί να ενωθούν με άλλα στοιχεία στην περιοχή ή να αναμειχθούν με άλλους που έρχονται στην Ελλάδα, με ότι αυτό σημαίνει για την ασφάλεια της χώρας μας και της Ευρώπης.

ΣΝ: Πηγαίνοντας τώρα στα δικά μας, πιστεύετε κ. Λουκόπουλε ότι η εμπλοκή της Τουρκίας στην Συρία επηρεάζει τη Τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο και στην ΝΑ Μεσόγειο;

ΚΛ: H Τουρκία του Ερντογάν βλέπει τον εαυτό της ως διάδοχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το Status Quo όπως έχει διαμορφωθεί από το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συνθήκες αποτελούν για τους Τούρκους ένα «γεωγραφικό και ιστορικό λάθος» που θα πρέπει να …αποκατασταθεί όπως έλεγε και ο θεωρητικός του Νέο-Οθωμανισμού κ. Νταβούτογλου. Η Στρατηγική της Τουρκίας είναι ενιαία και δεν επηρεάζεται από το πώς ενεργεί στην Συρία.

Στο δεύτερο σκέλος του ερωτήματος σας εκτιμώ ότι η Άγκυρα δεν επιδιώκει μία γενικευμένη πολεμική σύγκρουση. Δεν την συμφέρει για πολλούς λόγους, ενώ η ιστορία μας λέει ότι θα προχωρούσε σε πόλεμο μόνο αν ήταν εξασφαλισμένη 100% η επιτυχία. Με την διαρκή απειλή χρήσεως στρατιωτικής βίας θα συνεχίσει να πιέζει όλο και περισσότερο την Χώρα μας για να καλλιεργεί φοβικά σύνδρομα σε Ηγεσία και Λαό, μέχρι να… ενδώσουμε ολοκληρωτικά στις απαιτήσεις της! Όμως έτσι μπορεί να υπάρξει μία κρίση ακόμα και υψηλής εντάσεως που θα μπορούσε να καταλήξει σε θερμό επεισόδιο με σκοπό την δημιουργία νέων τετελεσμένων, που θα μπορούσε να επεκταθεί σε μία ανεξέλεγκτη γενικότερη σύγκρουση.

ΣΝ: Ισχύς ή  πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία ;

ΚΛ: Ας κατανοήσουμε,  Κυβέρνηση, Πολιτικοί και Λαός ότι το «νόμισμα που περνάει» στις Διεθνείς Σχέσεις είναι η Ισχύς. Η σταθερότητα και η ειρήνη με την αναθεωρητική και επιθετική Τουρκία διασφαλίζεται με όλα τα μέσα που συνθέτουν τη συνολική εθνική ισχύ, με βασικότερο συντελεστή την στρατιωτική (σκληρή ισχύς). Έτσι επιτυγχάνεται η αποτροπή της οποιαδήποτε επιβουλής και του πολέμου. Η «αποφυγή του πολέμου» με υποχωρητικότητα και «κάθε θυσία» της σύγκρουσης προκαλεί τελικά την σύγκρουση και είναι κάτι τελείως διαφορετικό από την «αποτροπή του πολέμου». Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι ο κατευνασμός επιφέρει νέο κατευνασμό  και αποθρασύνει τον επιτιθέμενο.

Δεν αρκεί η διαρκής και σχεδόν παρακλητική επίκληση των υφισταμένων συνθηκών και του Διεθνούς Δικαίου για να μπει φραγμός στις τουρκικές μεθοδεύσεις που δημιουργούν σκηνικό κρίσης. Θα πρέπει να είμαστε σε θέση εμείς οι ίδιοι το επιβάλουμε.

ΣΝ: Ποια είναι τα θέματα στην ατζέντα των λεγόμενων  «ελληνοτουρκικών διαφορών». Τι θα μπορούσαμε να συζητήσουμε όπως επιβάλει ο Χάρτης του ΟΗΕ και οι σχέσεις πολιτισμένων γειτόνων;

ΚΛ: Δεν υπάρχουν ελληνοτουρκικές διαφορές αλλά μονομερείς τουρκικές απαιτήσεις. Θα μπορούσαμε λόγω της έκτασης να καλύψουμε το θέμα για τους αναγνώστες σε μία άλλη συνέντευξη. Όλα τα θέματα που προβάλει η Τουρκία διεθνώς ως διαφορές ρυθμίζονται με απόλυτη σαφήνεια από το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συνθήκες, από την κυριαρχία νήσων και βραχονησίδων και τα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης, μέχρι και τα όρια διοικητικής ευθύνης και λειτουργικών αρμοδιοτήτων όπως ό έλεγχος του FIR Αθηνών και η Έρευνα και Διάσωση.

Το μοναδικό ζήτημα που τίθεται σε διάλογο είναι η οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδα ή της ΑΟΖ όποτε και αν αυτή κηρυχτεί.

ΣΝ: Έχουμε την αναγκαία αμυντική πληρότητα ή προσβλέπουμε σε «εξωτερική βοήθεια»; Θα πρέπει να ενθαρρυνθούν κάποιες αμυντικές συμμαχίες ή συνεργασίες;

ΚΛ: Οι Ισραηλινοί τους οποίους θαυμάζω απεριόριστα και από τους οποίους πρέπει διδασκόμαστε λένε «μην περιμένεις τους άλλους να πολεμήσουν για σένα». Αυτό σημαίνει ότι εμείς οι ίδιοι πρέπει είμαστε υπεύθυνοι για να διατηρούμε την Ισχύ στο επίπεδο που απαιτείται και αυτό  λέγεται με μία λέξη … «Αυτοβοήθεια». Είναι καλές  και φυσικά μας ενισχύουν οι  στρατηγικές συνεργασίες με άλλα κράτη αλλά δεν αποτελούν ούτε Συμμαχίες ούτε Άξονες όπως κάποιοι αφελώς φαντασιώνονται.  Κάποιοι μάλιστα ιδιαίτερα μετά την επίσκεψη Πομπέο στην Αθήνα έζησαν την ευφραντική ψευδαίσθηση ότι  οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να ενεργήσουν ως «Προστάτιδες Δυνάμεις». Αλλά αυτό που θα μπορούσαν σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής να κάνουν, είναι να ζητήσουν… «αυτοσυγκράτηση και επίλυση των διαφορών με ειρηνικά μέσα». Το πώς άδειασαν τους μέχρι τώρα πιστούς Συμμάχους τους Κούρδους απέναντι στην Τουρκία ας γίνει ένα μάθημα για όλους τους αιθεροβάμονες.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημοφιλή