Με βαθιές μικρασιατικές καταβολές, η Ευαγγελία Μιμίκου, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω επί 26 έτη, μιλάει στα «Στερεά Νέα» για την οικογένειά της, την Εύβοια και την ενασχόλησή της με την πολιτική. Σε μία εκτενή συζήτηση, αναλύει τους προβληματισμούς της για τα ζητήματα του νομού, κρίνει το κυβερνητικό έργο και εξηγεί γιατί η επιστήμη της νομικής τη μαγεύει μέχρι σήμερα.

 

Συνέντευξη στον Γιάννη Ανυφαντή

 

Πείτε μας λίγα πράγματα για την καταγωγή σας, που από ό,τι καταλαβαίνω, ήταν από τη Μικρά Ασία. Από ποια περιοχή ήταν η οικογένειά σας, και γιατί τελικός προορισμός η Εύβοια;

Έχω μικρασιατική καταγωγή και από μητέρα και από πατέρα. Οι γιαγιάδες μου και οι παππούδες μου ήταν Μικρασιάτες, από την παλιά Αρτάκη, Κύζικος της Μικράς Ασίας. Ήταν στα παράλια. Το ‘22 με την μικρασιατική καταστροφή η γιαγιά μου, που ήταν 20 χρονών, ήρθε από τη Μικρά Ασία με την οικογένειά της. Ήταν 13 αδέρφια. Στην αρχή πήγανε στο Αίγιο, μάλλον Θεσσαλονίκη και μετά Αίγιο. Κάποια αδέρφια έμειναν στην Πάτρα, άλλα μετακόμισαν στην Αθήνα και η γιαγιά μου ήρθε εδώ στην Εύβοια, γιατί το ελληνικό κράτος τότε τους παραχωρούσε γη. Όταν είδαν το μέρος της Αρτάκης, τους θύμισε πάρα πολύ την παλιά τους πατρίδα. Πραγματικά, άμα δείτε φωτογραφίες, είναι ίδια. Το γεγονός ό,τι ήταν λιμάνι και ψαροχώρι, τους έκανε να εγκατασταθούν εδώ, να το αγαπήσουν αυτό το μέρος. Όταν το ελληνικό κράτος, τους ρώτησε που ήθελαν να μείνουν, προς τη θάλασσα ή προς το βουνό, οι ντόπιοι προτίμησαν το βουνό γιατί ήταν κτηνοτρόφοι και οι Μικρασιάτες βεβαίως προτίμησαν τη θάλασσα. Αυτό φάνηκε ό,τι ήταν η πρόοδος, η Αρτάκη αναπτύχθηκε και έγινε η πρώτη πτηνοτροφική δύναμη στην Ελλάδα. Ο πατέρας μου, ο Αλέκος Μιμίκος, ξεκίνησε τη πτηνοτροφία εδώ μαζί με τα αδέρφια του. Ήταν μια χρυσή εποχή. Κατά τη δεκαετία του 1980-1990, η πτηνοτροφία εδώ άνθισε. Από το 1996 απέκτησε καθοδική πορεία, οπότε τα πράγματα άλλαξαν.

 

Τι θυμάστε από τα παιδικά σας χρόνια στη Ν. Αρτάκη; Ποια είναι η λέξη που θα περιέγραφε εκείνα τα χρόνια;

Μεγάλωσα με μητέρα καλλιτέχνιδα και πατέρα επιχειρηματία, οπότε η λέξη που με χαρακτήριζε στα παιδικά μου χρόνια, ήταν τα «ταξίδια». Γυρίσαμε όλη την Ευρώπη με το αυτοκίνητο, γιατί τότε ο πατέρας μου έψαχνε να βρει πτηνοτροφικές ιδέες στο εξωτερικό. Ταξιδέψαμε σε όλη την Ευρώπη και τον Καναδά. Το 1970 έφερε μοσχάρια από τον Καναδά και έκανα κτηνοτροφική μονάδα. Ήμασταν μία οικογένεια που δεν μπορώ να την πω «παραδοσιακή». Ο πατέρας μου έψαχνε συνέχεια, ήταν δραστήριος, η μητέρα μου είχε και αυτή τις δικές της ανησυχίες, οπότε μεγάλωσα σε μία οικογένεια με πολύ ενδιαφέρον, μπορώ να πω.

 

Έχετε λοιπόν άλλα τρία αδέρφια, είστε η μικρότερη από τα αδέρφια σας; Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να μεγαλώνεις σε πολύτεκνη οικογένεια;

Ναι, είμαστε 4 αδέρφια, η αδερφή μου και εγώ ήμασταν πρώτο και δεύτερο παιδί, αντίστοιχα. Είναι πάρα πολύ ωραίο να έχεις πολλά αδέρφια. Μετά τον θάνατο του πατέρα μου το 1975, αλληλοστηριχθήκαμε πάρα πολύ, δεθήκαμε ακόμη περισσότερο και βοηθήσαμε πολύ τη μητέρα μας. Ήμασταν μικρά τότε. Εγώ ήμουν 7 χρονών και ο αδερφός μου Μιχάλης, ο τελευταίος στη σειρά, 2.5 χρονών. Ήταν ευλογία να είμαστε πολλά παιδιά μέσα στην οικογένεια. Ακόμα κρατάμε σχέσεις με τα αδέρφια μου, κάθε σαββατοκύριακο είμαστε μαζί. Δεν χρειάστηκα κολλητές γιατί είχα άλλες δύο αδερφές και τη μητέρα μου.

 

Είστε απόφοιτη της Νομικής Σχολής Αθηνών και ασκείτε το επάγγελμα από το 1993. Πώς αποφασίσατε να σπουδάσετε νομικές επιστήμες και τι είναι αυτό που κεντρίζει το ενδιαφέρον στο επάγγελμα μέχρι σήμερα;

Το 1993 πήρα την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και ανοίξαμε γραφείο με την αδερφή μου. Δεν είχαμε στην οικογένεια μέχρι τότε κάποιον δικηγόρο. Βέβαια, ήμασταν και νομικοί σύμβουλοι στην επιχείρηση, αλλά κρατήσαμε το γραφείο και την αυτοτέλειά μας. Αυτό μας ωφέλησε πάρα πολύ, μετά την εξέλιξη που είχε η επιχείρηση. Καταφέραμε και σταθήκαμε στα πόδια μας, με τις δικές μας δυνάμεις. Η επιχείρηση όμως με οδήγησε να σπουδάσω νομική. Για εμένα η νομική ήταν μονόδρομος. Βλέποντας το μηχανογραφικό, που τότε δεν ήταν τόσο πλούσιο, όσο είναι τώρα, είχα αποκλείσει όλα τα άλλα. Κάτι με οδήγησε να επιλέξω αυτό και τελικά, μου ταίριαζε.

Το επάγγελμα αυτό για εμένα είναι σπουδαίο, όταν επιλέγεις να το κάνεις σωστά, σαν λειτούργημα. «Δεν είναι ηθικοπλαστικό το μήνυμα που στέλνω». Αυτό το επάγγελμα είναι πάντα στην επικαιρότητα, δίνει λύσεις σε όλα τα προβλήματα, είναι κοντά στο πολίτη και τη κοινωνία και νομίζω πως αν το ασκήσεις καλά μπορείς να βοηθήσεις αλλά και να κερδίσεις από αυτό. Δεν θα μπορούσα να κάνω κάποιο άλλο. Δε βαριέσαι ποτέ. Είναι ζωντανό επάγγελμα.

 

Τελειώνοντας τις σπουδές σας, ποια είναι η πρώτη δουλειά που κάνατε; Γυρίσατε απευθείας στη Χαλκίδα και αν όχι πότε επιστρέψατε;

Μετά τις σπουδές επέστρεψα στη Χαλκίδα λόγω της επιχείρησης. Εγώ και η αδερφή μου ανοίξαμε απευθείας το γραφείο και παράλληλα απασχολούμασταν στην οικογενειακή επιχείρηση. Στο γραφείο, είμαστε μαζί με την αδερφή μου 26 συναπτά έτη.

 

Στο κομμάτι της πολιτικής, ήσασταν υποψήφια βουλευτής στην Εύβοια με το ΠΟΤΑΜΙ το 2015, ενώ πέρυσι ήσασταν υποψήφια με το κόμμα της ΝΔ. Τι ήταν αυτό που σας προέτρεψε να ασχοληθείτε με την πολιτική;

Με την πολιτική ασχολούμουν πάντα. Πάντα παρακολουθούσα τα τεκταινόμενα. Ποτέ όμως, λόγω του τρόπου που μεγάλωσα, δεν ήθελα να ενταχτώ σε κανένα κόμμα. Ήθελα λίγο τη σκέψη μου ανοιχτή και να αφουγκράζομαι πράγματα. Η ένταξη κάπου δεν μου άρεσε.

Ασχολήθηκα με την πολιτική όταν δημιουργήθηκε το ΠΟΤΑΜΙ, το 2014. Μου άρεσε το καινούργιο που πρέσβευε εκείνη την εποχή. Παρακολούθησα το συνέδριο στο Λαύριο, γνώρισα πολύ σημαντικούς ανθρώπους και έγινα μέλος για πρώτη φορά σε κόμμα με το ΠΟΤΑΜΙ, στα 46 μου χρόνια. Για τα ελληνικά δεδομένα, ασχολήθηκα μεγάλη με την πολιτική, για αυτό το λόγο δεν χειραγωγήθηκα. Το 2017 αποχώρησα, γιατί δεν συμφώνησα με όλα, στη τακτική του Σταύρου Θεοδωράκη. Εγώ στήριζα πάντα την μοναχική πορεία του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, δηλαδή έτσι όπως ιδρύθηκε να συνεχίσει, όχι παλινδρομήσεις. Για την ιστορία, όταν διαφώνησα και έφυγα από το ΠΟΤΑΜΙ, ήμουν από τους ελάχιστους εκείνη την εποχή που έφυγαν.

Αργότερα, επικοινώνησαν μαζί μου από την Πειραιώς και μου ζήτησαν να πάω να γνωριστούμε. Σε δεύτερη φάση, ήρθε η συνάντηση με τον Κυριάκο. Συναντηθήκαμε στο γραφείο του, γνωριστήκαμε, μου είπε για το άνοιγμα στον κεντρώο χώρο, ώστε να φέρει ανθρώπους που δεν ήταν κομματικοί μέχρι τότε της ΝΔ. Μου άρεσε ο τρόπος που έβλεπε τα πράγματα. Συμφώνησα μαζί του και εντάχθηκα στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Τιμή μου, αλλά και τιμή της Νέας Δημοκρατίας που με είχε, γιατί δεν ήταν εύκολο να το αποφασίσω. Ήταν ένα τεράστιο βήμα και ήξερα που «έμπλεκα». Είχα να κάνω με ένα τεράστιο κόμμα, που δεν είχε καμία σχέση με το ΠΟΤΑΜΙ. Ένα κόμμα που έχει πολλές τάσεις, πολλές φωνές, πολύ κόσμο. Αυτό που διαπίστωσα και πραγματικά εντυπωσιάστηκα ήταν η τεράστια λαϊκή βάση που έχει η ΝΔ. Είναι ένα κόμμα ευρύ και αυτό έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον.

Θεωρείτε ό,τι η ενασχόληση με τις νομικές επιστήμες, είναι ένας από αυτούς τους παράγοντες;

Ναι, με επηρέασε πάρα πολύ. Ασχολήθηκα με την πολιτική γιατί κάτι με έτρωγε. Ειδικά μέσα στην κρίση και όλο αυτό το πράγμα που ξαφνικά βγήκε στην επιφάνεια, είπα μπορώ να βοηθήσω. Στο ΠΟΤΑΜΙ ήμουν στον τομέα τοπικής αυτοδιοίκησης και στον τομέα δικαιοσύνης, όπου έκανα νομοπαρασκευαστικό έργο, δηλαδή έκανα εισηγήσεις για τα νομοσχέδια που περνούσαν τότε. Η νομική με βοήθησε να αντιληφθώ πλήρως το πως γίνεται η νομοθέτηση σε αυτή τη χώρα, τι δικαιώματα και απαιτήσεις του λαού ικανοποιεί κατά καιρούς και πως λειτουργεί το πολιτικό σύστημα εκ των έσω. Νομίζω ό,τι οι βουλευτές πρέπει να ξέρουν και λίγα νομικά, γιατί αλλιώς είναι να τα αντιλαμβάνεσαι μόνος σου και αλλιώς να στα φέρνουν έτοιμα οι σύμβουλοί σου. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να καταλαβαίνεις το κείμενο που διαβάζεις και να ξέρεις τι ψηφίζεις.

 

Έχοντας υπάρξει υποψήφια στο νομό μας, ποιο θεωρείτε ό,τι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα στην Εύβοια;

Υπάρχουν πολλά θέματα στην Εύβοια, πολιτικής και υποδομών. Η Εύβοια είναι ένα νησί “παρεξηγημένο”. Είναι ένας νομός, ένα νησί που δεν είναι αποκομμένο από την ηπειρωτική Ελλάδα γιατί λόγω της γέφυρας, δεν μπορούμε ποτέ να αποκοπούμε.

 

Προσπαθώ ακόμα να την γνωρίσω την Εύβοια. Έχει πάρα πολλές φυσικές ομορφιές, οι οποίες δεν είναι προσβάσιμες σε όλους. Μερικές φορές είναι καλό αυτό για τη φύση. Οι δρόμοι της, το οδικό της δίκτυο, που το ακούμε χρόνια τώρα, είναι ακόμη ένα ζητούμενο. Δεν επιτρέπεται να χρειάζονται ώρες να διασχίσεις την Εύβοια, όταν θα μπορούσε να υπάρξει μία τέτοια υποδομή, ώστε και να μειωθούν οι ώρες και η βόρεια Εύβοια να μην είναι κάτι ξένο από τη νότια. Αυτό θα βοηθούσε το εσωτερικό εμπόριο και τις επιχειρήσεις, γενικά την οικονομία της Εύβοιας. Η νότια Εύβοια έχει πιο πολύ επαφή με την Αθήνα παρά με την βόρεια Εύβοια. Δεν θέλω να θίξω ούτε πράγματα, ούτε καταστάσεις, αλλά νομίζω πως είμαστε πολύ πίσω στην ανάπτυξη. Πρέπει πρώτα να επικοινωνήσουμε εμείς ως Ευβοιώτες και μετά να κοιτάξουμε την εξωστρέφεια. Η Εύβοια έχει τόσες ομορφιές και δυνατότητες, που μου φαίνεται αδιανόητο ό,τι ακόμα δεν έχουμε συνεργαστεί. Η προσβασιμότητα και το οδικό δίκτυο επομένως είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα στο κομμάτι των υποδομών.

Στην πολιτική, η Εύβοια είναι ένας περίεργος νομός. Υπάρχουν οχυρά τα οποία μερικές φορές είναι απροσπέλαστα και δεν ξέρω, αν βοηθούν στην ανάπτυξη, στην εξωστρέφεια και στην αποδοχή νέων τάσεων. Και για αυτό βλέπετε, ας πούμε ό,τι η Εύβοια διώχνει τα παιδιά της. Είναι λίγοι, και τους θεωρώ ήρωες, οι νέοι άνθρωποι που μένουν στην Εύβοια για να φτιάξουν δικές τους επιχειρήσεις.

 

Εκτός από δικηγόρος, είστε και μητέρα δύο παιδιών. Πώς μπορείτε να συνδυάζετε τη δουλειά, τη πολιτική και την οικογένεια;

Όλα μπορούν να συνδυαστούν αν υπάρχει οργάνωση, προγραμματισμός, και το μυαλό στο κεφάλι. Κάποια στιγμή πρέπει να κάνεις τις επιλογές σου, να βάλεις προτεραιότητες και να εκμεταλλεύεσαι το χρόνο σου παραγωγικά και δημιουργικά. Άντι να πάω την Κυριακή το πρωί για καφέ, προτιμώ να βάλω τα αθλητικά μου και να πάω για τρέξιμο, να πάω για κολύμπι στη θάλασσα ή να ασχοληθώ με τα παιδιά μου.

 

Λόγω επιβαρυμένου προγράμματος, καταλαβαίνω ό,τι ο προσωπικός σας χρόνος είναι πολύ περιορισμένος. Όταν βρίσκετε λίγο χρόνο για εσάς, τι είναι αυτό που σας αρέσει να κάνετε;

Αθλητισμό. Η αγάπη μου είναι το τρέξιμο. Τρέχω πάνω από 20 χρόνια. Μετά είναι το κολύμπι στη θάλασσα ή συνδυαστικά. Η σχέση με τον αθλητισμό είναι διαρκής. Θα το κάνω μέχρι να γεράσω. Τρέχω από την περιοχή της Παπαθανασίου, που μένω, κάνω όλη τη διαδρομή, Λιανή Άμμο, Έξω Παναγίτσα, μέχρι την Φανερωμένη έξω από την περιοχή της Παναγίτσας. Κάνω μεγάλες διαδρομές, όλες παραθαλάσσιες. Κάποιες φορές πάω και από τη μεριά της Χαλκίδας, προς Ροβιές και Ποσειδωνία. Γενικά μου αρέσουν όλα τα παράκτια μέρη του Δήμου Χαλκιδέων. Κάθε χρόνο τρέχω τον ορειβατικό δρόμο από τις κατασκηνώσεις στον Άγιο, μέχρι το Προκόπι.

 

Ποιο είναι το αγαπημένο μέρος στην Εύβοια;

Είναι η Αρτάκη, που μεγάλωσα. Έχω πολλές μνήμες από τις γιαγιάδες μου και τους παππούδες μου. Αγαπημένα μου μέρη είναι η παραλία του Αγίου Δημητρίου στον Αλμυροπόταμο, όλη η διαδρομή μέχρι τη Λίμνη και στη νότια Εύβοια τα τοπία που σου θυμίζουν κυκλαδίτικο περιβάλλον.

 

Ποια είναι η άποψή σας για το μέχρι σήμερα κυβερνητικό έργο;

Το κρίνω θετικά. Γίνεται μία πραγματικά ειλικρινής προσπάθεια από τον Κυριάκο και τη κυβέρνησή του να αλλάξει τα πράγματα στην Ελλάδα να αναστρέψει το κλίμα στην οικονομία και να φέρει στην πολιτική άλλους κανόνες πολιτικού ήθους και ύφους.

Αστοχίες υπάρχουν όταν ενεργείς, αλλά νομίζω ό,τι ήδη έχει αντιστραφεί το αρνητικό κλίμα στην οικονομία. Στο εξωτερικό, υπάρχει μία καλύτερη εικόνα για την οικονομία της Ελλάδας. Θα το δούμε και τώρα, που θα αρχίσουν οι μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές στη φορολογία και στον ΕΝΦΙΑ. Η ελάφρυνση της μεσαίας τάξης θα είναι σημαντική καθώς το βάρος ήταν μη αντιμετωπίσιμο από το μέσο πολίτη.

 

Πόσο μπορεί να επηρεάσει το προσφυγικό την κυβερνητική θητεία; Οι επιλογές της Κυβέρνησης θα βοηθήσουν στη σωστή διαχείριση του θέματος;

Η κυβέρνηση κάνει τεράστια προσπάθεια να λύσει το μεταναστευτικό. Δεν είναι ένα πρόβλημα το οποίο προϋπήρχε σε αυτή την ένταση. Θεωρώ, πως είναι σωστή η κατεύθυνση που ακολουθεί με τα κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα, τον έλεγχο που θέλει να επιβάλλει στις ΜΚΟ και σε κάθε είδους ανθρωπιστική οργάνωση και τη φύλαξη των συνόρων. Είναι ένα μεγάλο στοίχημα αυτό. Αυτό που χρειάζεται είναι στήριξη από τη τοπική αυτοδιοίκηση. Το λάθος θα ήταν να αιφνιδιάσουμε τις τοπικές κοινωνίες. Πιστεύω ό,τι η κυβέρνηση, σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα. Οι πολίτες, επειδή τελικά αυτοί πληρώνουν το μάρμαρο, πρέπει να γνωρίζουν πρώτοι. Δεν μπορούν να μαθαίνουν τελευταίοι.

 

Άρα, θεωρείτε ό,τι ο πολυσυζητημένος «διάλογος» υπάρχει;

Πρέπει να υπάρχει. Υπάρχουν σύγχρονοι και αποτελεσματικοί τρόποι να ενημερώσεις τους πολίτες. Να τους κάνεις συγκοινωνούς του προβλήματος. Αν δεν έχεις σύμμαχο την κοινωνία, δεν μπορείς να προωθήσεις καμία πολιτική. Αυτό προσπαθεί ο Κυριάκος με την κυβέρνησή του να κάνει. Νομίζω ό,τι είναι δύσκολο αλλά μπορεί να γίνει. Πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη προς την κοινωνία.

 

Από την επαφή σας με φίλους και πολίτες τι εντύπωση αποκομίζετε; Ποια είναι τα θέματα που τους απασχολούν;

Σαφώς η οικονομία και το προσφυγικό/μεταναστευτικό. Έχουν την αγωνία αν θα έρθουν οι πρόσφυγες/μετανάστες στη πόρτα τους.

Θα σας πω ένα παράδειγμα για το προσφυγικό. Όταν ακούστηκε πριν από λίγους μήνες ό,τι θα φέρουν πρόσφυγες στο ξενοδοχείο Άντζελα είχα κάνει μία ανάρτηση στο Facebook με 15 ερωτήματα. Ερωτήματα που θα μπορούσε ο κάθε πολίτης να θέσει και οι αρμόδιες αρχές να απαντήσουν. Εγώ μένω στα Καλάμια, εκεί μεγάλωσα, ξέρω πάρα πολύ καλά την περιοχή. Βεβαίως να έρθουν πρόσφυγες, να μοιραστούμε την ευθύνη. Πρέπει όμως, ορισμένα πράγματα να απαντηθούν. Να ενημερωθούμε για το προφίλ αυτών των ανθρώπων, για το εάν αυτός ο χώρος καλύπτει τους χώρους υγιεινής. Πολλοί κάτω από τη δική μου ανάρτηση σχολίασαν. Υπάρχουν οι άνθρωποι που είναι θορυβώδης και άνθρωποι που είναι ήσυχοι. Αυτοί οι ήσυχοι εκφράστηκαν. Δεν έχουμε καμία αντίρρηση να φιλοξενήσουμε, αλλά πες μας με ποιες προϋποθέσεις, με ποιους όρους και τι είναι αυτό που θα αντιμετωπίσουμε. Νομίζω ό,τι ο κάθε λογικός άνθρωπος αυτά σκέφτεται. Είναι πολύ βασικό ποιον έχεις δίπλα στο σπίτι σου. Δεν είναι ρατσιστικό αυτό. Είναι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της αυτοπροστασίας. Ο κόσμος θα βοηθήσει και θα γίνει συνοδοιπόρος όταν γνωρίζει.

Θα προσέθετα και τη προστασία του περιβάλλοντος. Σαν νομός, ειδικά η κεντρική Εύβοια, έχει πληγεί πολύ από τις πυρκαγιές. Αυτό συζητούσα και πριν από λίγες ημέρες με ανθρώπους του μηχανοκίνητου αθλητισμού, οι οποίοι έχουν διασχίσει τα δάση και τα ξέρουν απ’ έξω και ανακατωτά. Είναι από τους πλέον αγωνιστές της προστασίας του περιβάλλοντος. Οι άνθρωποι αυτοί, μιλούσαν με τα πιο μαύρα λόγια για τα μέρη που κάηκαν στην κεντρική Εύβοια και δυστυχώς είναι απογοητευμένοι, γιατί δεν έχει γίνει τίποτα. Εδώ όμως είναι η πολιτική. Εδώ θα φανεί αν ενεργείς πολιτικά. Δεν ενεργείς πολιτικά για τη φωτογράφιση και τη δημοσιότητα. Χρειάζονται και αυτά αλλά από εκεί και πέρα είναι το τι κάνεις.

 

Τι πιστεύετε πως λείπει σήμερα από τη Χαλκίδα, και ποια επιχειρήματα θα δίνατε σε έναν νέο για να μείνει στην Εύβοια;

Από τη Χαλκίδα μου λείπει ο πολιτισμός. Γίνονται προσπάθειες βέβαια, αλλά δεν είναι αρκετές. Δεν υπάρχει στη πόλη αυτή η έμπνευση, το όραμα πολιτισμού, που συναντάω σε πολλές μεγάλες πόλεις του εξωτερικού και της Ελλάδας, ειδικά της Μακεδονίας. Δηλαδή μου λείπει μία μεγάλη βιβλιοθήκη, μου λείπει ένα πολιτιστικό κέντρο που να υπάρχει προαγωγή και ώσμωση πολιτισμού.

Δεν είναι πανάκεια να κάθεται ένας νέος σε ένα μέρος. Προσωπικά, αν έχει τη δυνατότητα, είναι καλύτερο να φύγει, να ανοίξει λίγο τους ορίζοντες, να μάθει πράγματα και μετά, όταν κατασταλάξει τι θέλει να κάνει στη ζωή του, και μπορεί να το κάνει εδώ στην Εύβοια, να έρθει να το κάνει. Οι νέοι πρέπει να γνωρίσουν το κόσμο, να αποκτήσουν βιώματα. Βέβαια αν θέλουν να καθίσουν στην Εύβοια μπορούν να ασχοληθούν με πολλά πράγματα, αλλά πρέπει να υπάρχει το υπόβαθρο. Μπορούν να ασχοληθούν με τη γη, με τον αγροτοδιατροφικό τομέα, με το τουρισμό. Πρέπει όμως να υπάρχει η αντίληψη της συνέργειας. Οι νέοι μπορούν να κάνουν συνεργασίες πάνω στον εναλλακτικό τουρισμό.