Γυναίκα. Λέξη γένους θηλυκού. Φύλο Θήλυ. Το ωραίο φύλο.

"Γυναίκα σήμερα είναι να είσαι ευτυχισμένη και να πετυχαίνεις αυτό που θέλεις χωρίς να σε εμποδίζουν τα κοινωνικά στερεότυπα."

Για κάποιους αδύναμο και καταπιεσμένο. Για κάποιους δυναμικό και πολύπλοκο. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου. Η ιστορία της ημέρας μας πάει πίσω, στις αρχές του 20ού αιώνα, τότε που οι γυναίκες απαίτησαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας και δικαίωμα ψήφου. Tι έχει αλλάξει, και ποιος είναι ο ρόλος της γυναίκας σήμερα; Υπάρχουν φεμινίστριες εκεί έξω, και πώς ορίζουμε τον φεμινισμό στην καθημερινότητά μας; Κάπως έτσι, ένα κυριακάτικο πρωινό συνάντησα την Αλεξάνδρα Πλατιά, Γενική Διευθύντρια Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας, και μιλώντας στα  Στερεά Νέα, ανταλλάξαμε απόψεις για τη θέση μας στο χώρο της εργασίας, τα στερεότυπα, και τις σχέσεις μας με το άλλο φύλο.

Ως Γενική Διευθύντρια Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας, αποτελείτε πρότυπο για τις υπόλοιπες γυναίκες, καθώς ο ρόλος σας να ηγείσθε σε μια τέτοια θέση ευθύνης, και μάλιστα εν μέσω αυτής της πρωτόγνωρης υγειονομικής κατάστασης που περνάμε, είναι καίριος. Τι θα λέγατε στις γυναίκες με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας;

Πολλές γυναίκες μπορούν να βρίσκονται σε θέση ευθύνης, ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις. Δεν έχει σχέση με το φύλο, αλλά με τις ικανότητες κάθε ατόμου. Θα έλεγα ότι καμία γυναίκα δεν θα πρέπει να αποθαρρύνεται ή να επιλέγει να μείνει πίσω, επειδή απλά είναι γυναίκα. Πάρα πολλές γυναίκες τα έχουν καταφέρει εξαιρετικά καλά, άλλες έχουν αποτύχει, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους άντρες. Άλλωστε στην Περιφέρεια σε πολλές Υπηρεσίες, γυναίκες κατέχουν θέσεις ευθύνης και δεν έχει υπάρξει κανένα πρόβλημα. Ζώντας σε αυτή τη κατάσταση της πανδημίας, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι  ιδιαίτερα δύσκολο, δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος και ηρεμία, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να προγραμματίσεις τίποτα.  Όλα ανατρέπονται, κάνοντας παράλληλα πράγματα. Οι ήρωες μέσα σε αυτή την κατάσταση είναι οι γυναίκες γιατροί και νοσηλεύτριες.

Η γυναίκα είναι ένας άνθρωπος με πολλούς ρόλους, πόσο δύσκολο είναι να πετύχει σε επαγγελματικό επίπεδο ξεπερνώντας τα στερεότυπα που υπάρχουν τόσες δεκαετίες;

Ίσως δεν είμαι η πιο κατάλληλη να απαντήσω, διότι στον δικό μου χώρο εργασίας δεν υπάρχουν αποκλεισμοί, επειδή μια γυναίκα πρέπει να είναι μάνα και σύζυγος. Σε άλλες περιπτώσεις, σίγουρα, τυγχάνει και είναι άδικο μια γυναίκα να πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε οικογένεια ή καριέρα. Στη περίπτωση, δε, του άντρα, ο οποίος επίσης είναι πατέρας και σύζυγος είναι απολύτως φυσιολογικό. Τελικά, πολλές είναι οι γυναίκες που τα καταφέρνουν, καταβάλλοντας βέβαια περισσότερο κόπο από έναν άντρα. Θέλω να πιστεύω ότι τα επόμενα χρόνια αυτό θα αλλάξει, καθώς φαίνεται ότι τα νέα ζευγάρια ισομοιράζουν τις υποχρεώσεις σε ότι αφορά το νοικοκυριό και την ανατροφή των παιδιών.

Πώς κρίνετε την πρόοδο που έχει σημειωθεί μέχρι τώρα στα θέματα ισότητας;

Αναμφισβήτητα έχουν γίνει πολλά. Μην ξεχνάμε ότι άλλες εποχές υπήρχε διαφορά στο ημερομίσθιο ενός άντρα και μιας γυναίκας που έκαναν την ίδια δουλειά. Και θα πω το στερεότυπο, πρέπει να γίνουν ακόμα περισσότερα. Αν και σε νομοθετικό επίπεδο, έχουν γίνει αρκετά, δυστυχώς, η συνείδηση της κοινωνίας παραμένει η ίδια. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι, στη συγκρότηση ψηφοδελτίων στις εκλογές. Ψάχνουν να βρουν γυναίκες για να τα συμπληρώσουν, και στο τέλος καταφεύγουν σε συγγενείς και φίλες, οι οποίες δεν ενδιαφέρονται να αναμιχθούν. Πιστεύω, λοιπόν, ότι δεν υπάρχουν γυναίκες, οι οποίες θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική, μάλλον δεν τολμούν, λόγω της πατριαρχικής οικογένειας που έχουν μεγαλώσει, και τη νοοτροπία που έχει περάσει τόσα χρόνια, ότι ένας άνδρας και μια γυναίκα δεν είναι ίσοι. Καθοριστικό ρόλο παίζει η στήριξη του οικογενειακού, φιλικού και εργασιακού περιβάλλοντος.

Μπορούμε να λέμε ότι η θέση της γυναίκας σήμερα έχει βελτιωθεί, και να διαβάζουμε καθημερινά ότι κάποια γυναίκα κακοποιήθηκε;

Ίσως το ότι διαβάζουμε πλέον για την κακοποίηση τόσων γυναικών να είναι ένδειξη, ότι μια σειρά από γυναίκες βρίσκουν το κουράγιο να κατονομάσουν τον σύζυγο, τον εργοδότη ή τον τυχαίο βασανιστή τους, μιας και γνωρίζουν ότι τουλάχιστον ένα μέρος της κοινωνίας θα είναι με το μέρος τους. Άλλωστε, δεν πρέπει να παραβλέπουμε, ότι παρά το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, μόνο η ίδια η κοινωνία μπορεί να υπερβεί τον σεξισμό. Ας μην ξεχνάμε ότι μια γυναίκα που θα καταγγείλει την κακοποίησή της, θα έρθει αντιμέτωπη με σχόλια όπως «ας μην έπινε», «ας πρόσεχε που κυκλοφορούσε νύχτα», «ας μην φόραγε κάτι τόσο προκλητικό», που καταλήγουν να προσβάλουν το θύμα, καταλύοντας στοιχειώδεις ελευθερίες του, και να το αναγκάζουν να κλειστεί στο καβούκι του. Τέλος, δεν πρέπει να παραβλέπουμε, ειδικά μετά τα τελευταία γεγονότα ότι το φαινόμενο της κακοποίησης αφορά τους αδύναμους γενικότερα, γυναίκες, άντρες και δυστυχώς παιδιά.

 

Για κάποιους αδύναμο και καταπιεσμένο. Για κάποιους δυναμικό και πολύπλοκο. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου. Η ιστορία της ημέρας μας πάει πίσω, στις αρχές του 20ού αιώνα, τότε που οι γυναίκες απαίτησαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας και δικαίωμα ψήφου. Tι έχει αλλάξει, και ποιος είναι ο ρόλος της γυναίκας σήμερα; Υπάρχουν φεμινίστριες εκεί έξω, και πώς ορίζουμε τον φεμινισμό στην καθημερινότητά μας; Κάπως έτσι, ένα κυριακάτικο πρωινό συνάντησα την Αλεξάνδρα Πλατιά, Γενική Διευθύντρια Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας, και μιλώντας στα  Στερεά Νέα, ανταλλάξαμε απόψεις για τη θέση μας στο χώρο της εργασίας, τα στερεότυπα, και τις σχέσεις μας με το άλλο φύλο.

Ως Γενική Διευθύντρια Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας, αποτελείτε πρότυπο για τις υπόλοιπες γυναίκες, καθώς ο ρόλος σας να ηγείσθε σε μια τέτοια θέση ευθύνης, και μάλιστα εν μέσω αυτής της πρωτόγνωρης υγειονομικής κατάστασης που περνάμε, είναι καίριος. Τι θα λέγατε στις γυναίκες με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας;

Πολλές γυναίκες μπορούν να βρίσκονται σε θέση ευθύνης, ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις. Δεν έχει σχέση με το φύλο, αλλά με τις ικανότητες κάθε ατόμου. Θα έλεγα ότι καμία γυναίκα δεν θα πρέπει να αποθαρρύνεται ή να επιλέγει να μείνει πίσω, επειδή απλά είναι γυναίκα. Πάρα πολλές γυναίκες τα έχουν καταφέρει εξαιρετικά καλά, άλλες έχουν αποτύχει, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους άντρες. Άλλωστε στην Περιφέρεια σε πολλές Υπηρεσίες, γυναίκες κατέχουν θέσεις ευθύνης και δεν έχει υπάρξει κανένα πρόβλημα. Ζώντας σε αυτή τη κατάσταση της πανδημίας, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι  ιδιαίτερα δύσκολο, δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος και ηρεμία, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να προγραμματίσεις τίποτα.  Όλα ανατρέπονται, κάνοντας παράλληλα πράγματα. Οι ήρωες μέσα σε αυτή την κατάσταση είναι οι γυναίκες γιατροί και νοσηλεύτριες.

Η γυναίκα είναι ένας άνθρωπος με πολλούς ρόλους, πόσο δύσκολο είναι να πετύχει σε επαγγελματικό επίπεδο ξεπερνώντας τα στερεότυπα που υπάρχουν τόσες δεκαετίες;

Ίσως δεν είμαι η πιο κατάλληλη να απαντήσω, διότι στον δικό μου χώρο εργασίας δεν υπάρχουν αποκλεισμοί, επειδή μια γυναίκα πρέπει να είναι μάνα και σύζυγος. Σε άλλες περιπτώσεις, σίγουρα, τυγχάνει και είναι άδικο μια γυναίκα να πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε οικογένεια ή καριέρα. Στη περίπτωση, δε, του άντρα, ο οποίος επίσης είναι πατέρας και σύζυγος είναι απολύτως φυσιολογικό. Τελικά, πολλές είναι οι γυναίκες που τα καταφέρνουν, καταβάλλοντας βέβαια περισσότερο κόπο από έναν άντρα. Θέλω να πιστεύω ότι τα επόμενα χρόνια αυτό θα αλλάξει, καθώς φαίνεται ότι τα νέα ζευγάρια ισομοιράζουν τις υποχρεώσεις σε ότι αφορά το νοικοκυριό και την ανατροφή των παιδιών.

Πώς κρίνετε την πρόοδο που έχει σημειωθεί μέχρι τώρα στα θέματα ισότητας;

Αναμφισβήτητα έχουν γίνει πολλά. Μην ξεχνάμε ότι άλλες εποχές υπήρχε διαφορά στο ημερομίσθιο ενός άντρα και μιας γυναίκας που έκαναν την ίδια δουλειά. Και θα πω το στερεότυπο, πρέπει να γίνουν ακόμα περισσότερα. Αν και σε νομοθετικό επίπεδο, έχουν γίνει αρκετά, δυστυχώς, η συνείδηση της κοινωνίας παραμένει η ίδια. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι, στη συγκρότηση ψηφοδελτίων στις εκλογές. Ψάχνουν να βρουν γυναίκες για να τα συμπληρώσουν, και στο τέλος καταφεύγουν σε συγγενείς και φίλες, οι οποίες δεν ενδιαφέρονται να αναμιχθούν. Πιστεύω, λοιπόν, ότι δεν υπάρχουν γυναίκες, οι οποίες θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική, μάλλον δεν τολμούν, λόγω της πατριαρχικής οικογένειας που έχουν μεγαλώσει, και τη νοοτροπία που έχει περάσει τόσα χρόνια, ότι ένας άνδρας και μια γυναίκα δεν είναι ίσοι. Καθοριστικό ρόλο παίζει η στήριξη του οικογενειακού, φιλικού και εργασιακού περιβάλλοντος.

Μπορούμε να λέμε ότι η θέση της γυναίκας σήμερα έχει βελτιωθεί, και να διαβάζουμε καθημερινά ότι κάποια γυναίκα κακοποιήθηκε;

Ίσως το ότι διαβάζουμε πλέον για την κακοποίηση τόσων γυναικών να είναι ένδειξη, ότι μια σειρά από γυναίκες βρίσκουν το κουράγιο να κατονομάσουν τον σύζυγο, τον εργοδότη ή τον τυχαίο βασανιστή τους, μιας και γνωρίζουν ότι τουλάχιστον ένα μέρος της κοινωνίας θα είναι με το μέρος τους. Άλλωστε, δεν πρέπει να παραβλέπουμε, ότι παρά το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, μόνο η ίδια η κοινωνία μπορεί να υπερβεί τον σεξισμό. Ας μην ξεχνάμε ότι μια γυναίκα που θα καταγγείλει την κακοποίησή της, θα έρθει αντιμέτωπη με σχόλια όπως «ας μην έπινε», «ας πρόσεχε που κυκλοφορούσε νύχτα», «ας μην φόραγε κάτι τόσο προκλητικό», που καταλήγουν να προσβάλουν το θύμα, καταλύοντας στοιχειώδεις ελευθερίες του, και να το αναγκάζουν να κλειστεί στο καβούκι του. Τέλος, δεν πρέπει να παραβλέπουμε, ειδικά μετά τα τελευταία γεγονότα ότι το φαινόμενο της κακοποίησης αφορά τους αδύναμους γενικότερα, γυναίκες, άντρες και δυστυχώς παιδιά.

 

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *