Τουρκία: Ελεύθερη η Μελέκ Ιπέκ

Δολοφόνησε τον κακοποιητή - για πολλά χρόνια - σύζυγό της

Μια απόφαση-σταθμός για τη γείτονα χώρα ελήφθη, από το Ποινικό Δικαστήριο της Αττάλειας, τη Μεγάλη Δευτέρα, όπου αθώωσε και απελευθέρωσε την 31χρονη Μελέκ Ιπέκ που συνελήφθη τον περασμένο Ιανουάριο για τη δολοφονία του συζύγου της. Η Μελέκ Ιπέκ, στην κατάθεση των 19 μόλις σελίδων, περιέγραψε τη δεκαετή συμβίωση με το σύζυγό της, που περιείχε αλλεπάλληλες σκηνές βάναυσης κακοποίησης-λεκτικής, σωματικής και σεξουαλικής- σε εκείνη και τα παιδιά της και απέδειξε ότι βρισκόταν σε νόμιμη άμυνα.

Την ημέρα της δολοφονίας, η Μελέκ βρισκόταν δεμένη με χειροπέδες στο μπάνιο του σπιτιού της, χωρίς να έχει πρόσβαση στα δύο ανήλικα παιδιά της. Όταν κάλεσε την αστυνομία, η εικόνα της σόκαρε, με εμφανή τα σημάδια κακοποίησης, στο πρόσωπο και στα μάτια της.

“Ποτέ, ποτέ δεν ήθελα να φτάσουμε εδώ. Να γίνει έτσι. Για 14 χρόνια παρακαλούσα όλο αυτό να τελειώσει ήσυχα. Με κάποιον τρόπο. Με έναν τρόπο να τελειώσει. Εκείνη η μέρα ήταν διαφορετική. Με είχε δείρει και εκείνη τη μέρα. Αν η σφαίρα δεν είχε καρφωθεί στο παράθυρο, δεν θα μιλούσαμε τώρα. Θα ήμουν νεκρή εγώ. Με είχε δέσει με χειροπέδες στο μπάνιο εκείνη την ημέρα. Δεν μπορούσα να ακούσω τις φωνές των παιδιών μου. Νόμιζα πια ότι ήταν και εκείνες νεκρές (σ.σ.: η Μελέκ και ο Ραμαζάν είχαν αποκτήσει δύο κόρες, αμφότερες ανήλικες). Όλη εκείνη την ώρα παρακαλούσα τον Θεό. Παρακαλούσα να μη με δοκιμάσει με τον πόνο τού να αντικρίσω τα παιδιά μου νεκρά. Προσευχόμουν με όλη μου τη δύναμη. “Θεέ μου, μη μου δείξεις τα παιδιά μου νεκρά!”. Όταν άκουσα τις φωνές τους μετά από ώρα πήρα δύναμη. Χάρηκα. Ξέχασα όλα όσα μου είχε κάνει. Τον παρακάλεσα να μη μη σκοτώσει. Του το είπα: ότι για 14 χρόνια προσευχόμουν να βγει από τη ζωή μου ήσυχα. Παλιά, πριν ακόμη γεννηθούν τα παιδιά, είχα προσπαθήσει να αυτοκτονήσω. Ούτε θέλησα ποτέ να τον σκοτώσω, ούτε καν ευχήθηκα για τον θάνατό του. Μέχρι το τέλος έκανα υπομονή. Ήλπιζα ότι θα φύγει, ότι κάπως θα μας άφηνε. Λυπάμαι. Λυπάμαι που πέθανε. Λυπάμαι τόσο βαθιά που τον σκότωσα εγώ. Αλλά αν δεν είχε εκπυρσοκροτήσει το όπλο εκείνη την ημέρα, αν δεν είχε πεθάνει εκείνος, τώρα θα ήμασταν νεκρές εμείς. Σας ζητάω συγνώμη, κύριοι, πολύ! Ποτέ, ποτέ μου δεν ήθελα να γίνει έτσι. Αλλά θα σκότωνε εμένα και τα παιδιά μου. Ναι, αλήθεια είναι, όταν πήρα τηλέφωνο την αστυνομία και όταν ήρθαν να με συλλάβουν το είπα αυτό. Είπα “απόψε, εδώ, δεν θα με δείρει κανείς”, αναφέρεται στο συγκλονιστικό απόσπασμα της κατάθεσης της Μελέκ.

Ο δικηγόρος της Αχμέτ Οναράν, στις δηλώσεις του μετά την ιστορική απόφαση του δικαστηρίου εμφανίστηκε δικαιωμένος και ανακουφισμένος για το αποτέλεσμα, λέγοντας “Η απόφαση αυτή επιτρέπει σε όλη τη χώρα να εκπνεύσει με ανακούφιση”. Μετά την απελευθέρωσή της η Μελέκ, μετά από τέσσερις μήνες κράτησης, αγκάλιασε τις δύο κόρες της 7 και 9 ετών δηλώνοντας ότι πρώτο πράγμα που θέλει να κάνει είναι “να κοιμηθώ με τα παιδιά μου αγκαλιά”. 

Η απόφαση του δικαστηρίου αποτελεί ράπισμα στη χώρα του Ερντογάν και στην εφαρμογή της σκοταδιστικής παράδοσης της υποβάθμισης της γυναίκας, ιδιαίτερα μετά την σοκαριστική απόφαση της Άγκυρας να αποσυρθεί από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης κατά της βίας εναντίον των γυναικών, με το φαινόμενο να είναι σύνηθες στην Τουρκία. Τα τουρκικά δικαστήρια σπάνια δικαιώνουν γυναίκες που έχουν δολοφονήσει τους συζύγους τους, αποφασίζοντας ότι βρίσκονταν σε νόμιμη άμυνα. Το γεγονός χαιρέτησαν πολλές φεμινιστικές οργανώσεις που μάχονται κατά των γυναικοκτονιών.

Μια απόφαση-σταθμός για τη γείτονα χώρα ελήφθη, από το Ποινικό Δικαστήριο της Αττάλειας, τη Μεγάλη Δευτέρα, όπου αθώωσε και απελευθέρωσε την 31χρονη Μελέκ Ιπέκ που συνελήφθη τον περασμένο Ιανουάριο για τη δολοφονία του συζύγου της. Η Μελέκ Ιπέκ, στην κατάθεση των 19 μόλις σελίδων, περιέγραψε τη δεκαετή συμβίωση με το σύζυγό της, που περιείχε αλλεπάλληλες σκηνές βάναυσης κακοποίησης-λεκτικής, σωματικής και σεξουαλικής- σε εκείνη και τα παιδιά της και απέδειξε ότι βρισκόταν σε νόμιμη άμυνα.

Την ημέρα της δολοφονίας, η Μελέκ βρισκόταν δεμένη με χειροπέδες στο μπάνιο του σπιτιού της, χωρίς να έχει πρόσβαση στα δύο ανήλικα παιδιά της. Όταν κάλεσε την αστυνομία, η εικόνα της σόκαρε, με εμφανή τα σημάδια κακοποίησης, στο πρόσωπο και στα μάτια της.

“Ποτέ, ποτέ δεν ήθελα να φτάσουμε εδώ. Να γίνει έτσι. Για 14 χρόνια παρακαλούσα όλο αυτό να τελειώσει ήσυχα. Με κάποιον τρόπο. Με έναν τρόπο να τελειώσει. Εκείνη η μέρα ήταν διαφορετική. Με είχε δείρει και εκείνη τη μέρα. Αν η σφαίρα δεν είχε καρφωθεί στο παράθυρο, δεν θα μιλούσαμε τώρα. Θα ήμουν νεκρή εγώ. Με είχε δέσει με χειροπέδες στο μπάνιο εκείνη την ημέρα. Δεν μπορούσα να ακούσω τις φωνές των παιδιών μου. Νόμιζα πια ότι ήταν και εκείνες νεκρές (σ.σ.: η Μελέκ και ο Ραμαζάν είχαν αποκτήσει δύο κόρες, αμφότερες ανήλικες). Όλη εκείνη την ώρα παρακαλούσα τον Θεό. Παρακαλούσα να μη με δοκιμάσει με τον πόνο τού να αντικρίσω τα παιδιά μου νεκρά. Προσευχόμουν με όλη μου τη δύναμη. “Θεέ μου, μη μου δείξεις τα παιδιά μου νεκρά!”. Όταν άκουσα τις φωνές τους μετά από ώρα πήρα δύναμη. Χάρηκα. Ξέχασα όλα όσα μου είχε κάνει. Τον παρακάλεσα να μη μη σκοτώσει. Του το είπα: ότι για 14 χρόνια προσευχόμουν να βγει από τη ζωή μου ήσυχα. Παλιά, πριν ακόμη γεννηθούν τα παιδιά, είχα προσπαθήσει να αυτοκτονήσω. Ούτε θέλησα ποτέ να τον σκοτώσω, ούτε καν ευχήθηκα για τον θάνατό του. Μέχρι το τέλος έκανα υπομονή. Ήλπιζα ότι θα φύγει, ότι κάπως θα μας άφηνε. Λυπάμαι. Λυπάμαι που πέθανε. Λυπάμαι τόσο βαθιά που τον σκότωσα εγώ. Αλλά αν δεν είχε εκπυρσοκροτήσει το όπλο εκείνη την ημέρα, αν δεν είχε πεθάνει εκείνος, τώρα θα ήμασταν νεκρές εμείς. Σας ζητάω συγνώμη, κύριοι, πολύ! Ποτέ, ποτέ μου δεν ήθελα να γίνει έτσι. Αλλά θα σκότωνε εμένα και τα παιδιά μου. Ναι, αλήθεια είναι, όταν πήρα τηλέφωνο την αστυνομία και όταν ήρθαν να με συλλάβουν το είπα αυτό. Είπα “απόψε, εδώ, δεν θα με δείρει κανείς”, αναφέρεται στο συγκλονιστικό απόσπασμα της κατάθεσης της Μελέκ.

Ο δικηγόρος της Αχμέτ Οναράν, στις δηλώσεις του μετά την ιστορική απόφαση του δικαστηρίου εμφανίστηκε δικαιωμένος και ανακουφισμένος για το αποτέλεσμα, λέγοντας “Η απόφαση αυτή επιτρέπει σε όλη τη χώρα να εκπνεύσει με ανακούφιση”. Μετά την απελευθέρωσή της η Μελέκ, μετά από τέσσερις μήνες κράτησης, αγκάλιασε τις δύο κόρες της 7 και 9 ετών δηλώνοντας ότι πρώτο πράγμα που θέλει να κάνει είναι “να κοιμηθώ με τα παιδιά μου αγκαλιά”. 

Η απόφαση του δικαστηρίου αποτελεί ράπισμα στη χώρα του Ερντογάν και στην εφαρμογή της σκοταδιστικής παράδοσης της υποβάθμισης της γυναίκας, ιδιαίτερα μετά την σοκαριστική απόφαση της Άγκυρας να αποσυρθεί από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης κατά της βίας εναντίον των γυναικών, με το φαινόμενο να είναι σύνηθες στην Τουρκία. Τα τουρκικά δικαστήρια σπάνια δικαιώνουν γυναίκες που έχουν δολοφονήσει τους συζύγους τους, αποφασίζοντας ότι βρίσκονταν σε νόμιμη άμυνα. Το γεγονός χαιρέτησαν πολλές φεμινιστικές οργανώσεις που μάχονται κατά των γυναικοκτονιών.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *