ΕΑΒ: Από τα μεγαλεπήβολα «όνειρα» στις συνθήκες ντροπής

 Τέλος το καθεστώς «Sole Source»

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

Το τελευταίο διάστημα ηχεί όλο και πιο δυνατά το κύκνειο άσμα της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας, μιας εκ των πιο ιστορικών και σημαντικών βιομηχανιών της χώρας. Το διαφαινόμενο από καιρό άδοξο τέλος της, έχει γίνει ακόμη πιο εμφανές, έπειτα από τις τελευταίες εξελίξεις αναφορικά με την αξιοπιστία της επιχείρησης και το πόσο έχει εκτεθεί στους συνεργαζόμενους φορείς.

Ρεπορτάζ: Βασίλης Χονδρός

Ιστορική αναδρομή

Η ΕΑΒ αποτέλεσε ένα διαμάντι της ελληνικής βιομηχανίας, έχοντας βαθιά ιστορία, η οποία ξεκινά από το μακρινό 1975, όπου επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή και με Υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Ευάγγελο Αβέρωφ, ξεκίνησε ένα μεγαλεπήβολο όνειρο υψηλών προδιαγραφών και στόχων, η ίδρυση της Ελληνικής Βιομηχανίας Α.Ε. Ήταν 16 Μαΐου 1975 όταν πραγματοποιήθηκε η πρώτη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, όπου μέσω του Ν.43/75 γινόταν αναφορά στη σύσταση της «Εθνικής Βιομηχανίας Αεροπορικού Υλικού». Λίγο αργότερα, στις 26 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, υπογράφηκε η σύμβαση δημιουργίας της νέας εταιρείας ανάμεσα στο Ελληνικό Δημόσιο και τις πέντε αντισυμβαλλόμενες αμερικάνικες εταιρείες, «Lockheed Aircraft International», «General Electric», «Lockheed Aircraft Service», «Westinghouse» και «Ostin».

Το 1977 ξεκινούν οι εργασίες ανέγερσης των εγκαταστάσεων, με τον Πρωθυπουργό της χώρας Κωνσταντίνο Καραμανλή να θέτει τη θεμέλια πλάκα της ΕΑΒ. Χρειάστηκε να περάσουν δύο και πλέον έτη ώστε να κοπεί η κόκκινη κορδέλα και να ξεκινήσει η επίσημη λειτουργία της εταιρείας, καθώς τον Δεκέμβριο του 1979 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια. Στην τελετή, ο Πρωθυπουργός δήλωνε περήφανος για το μεγάλο έργο, τονίζοντας παράλληλα την τεράστια σημασία της ΕΑΒ στον τομέα της πολεμικής βιομηχανίας, καθώς και την μεγέθυνση του αισθήματος ασφάλειας στον ελληνικό λαό με την παρουσία της επιχείρησης. Ταυτόχρονα, ο τότε Υπουργός Εθνικής Αμύνης στην ομιλία του σημείωνε, «η εταιρεία θα καταστεί προσοδοφόρος για την εγχώρια οικονομία».

Στα πρώτα βήματα της εταιρείας υπήρχε σοβαρότητα δόμησης, οργανωτικής πρόθεσης και προγραμματικού σχεδιασμού. Η ανάπτυξη της εταιρείας στο πέρασμα των χρόνων ήταν τεράστια, με μεγάλα έργα να λαμβάνουν χώρα, αρχής γενομένης με την θεμελίωση του κτιρίου αεροναυπηγικών κατασκευών, την ανέγερση του δοκιμαστηρίου αεροκινητήρων υψηλής ώσης εκατό χιλιάδων λιβρών, την θεμελίωση της Μονάδας Αεροκατασκευών με Σύνθετα Υλικά, κ.α..

Την ίδια ώρα, η ΕΑΒ κλείσει συμφωνίες με μεγάλους «πελάτες», όπως η Πολεμική Αεροπορία, καθώς μεριμνά για τους κινητήρες αεροσκαφών τύπου F-104, F/RF-4E, NORATLΑS, αλλά και τη Locκheed Martin με την οποία έχει υπογραφεί σύμβαση για κατασκευή τμημάτων αεροσκαφών F-16, αλλά και C-130.

Προβλήματα και αναταραχές 

Η συνέχεια της εταιρείας όμως , έμελλε να μην είναι ανάλογη των υπόλοιπων κρατικών εταιρειών. Μία μεγάλη περίοδος παρακμής ξεκίνησε για την βιομηχανία, χάνοντας την λάμψη της. Οι συνεχόμενες εναλλαγές Κυβερνήσεων, οι Συνδικαλιστικές Οργανώσεις και οι διαχρονικές διαφορές αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας της, συνδυαζόμενες με τη συνταξιοδότηση έμπειρων και εκπαιδευμένων στελεχών,  κατέστησαν την εταιρεία ανίκανη να ανταποκριθεί στις μεγάλες απαιτήσεις και τον τεράστιο όγκο παραγγελιών, χάνοντας τον «δρόμο» προς το μέλλον. Το έμψυχο δυναμικό της εταιρείας συρρικνώνεται, με την τεχνογνωσία των έμπειρων μηχανικών να μην μεταλαμπαδεύεται σε κάποιον αντικαταστάτη. Η απώλεια του «know how», όπως λένε οι Άγγλοι, είναι τεράστια και ανυπολόγιστη. Οι χιλιάδες ώρες εκπαίδευσης που απαιτούνται ώστε να φτάσουν οι νεότεροι στο επίπεδο των παλαιότερων δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, αφήνοντας ένα κενό το οποίο δεν μπορεί να καλυφθεί.

Τα προβλήματα στην παραγωγική διαδικασία ήρθαν στην «επιφάνεια», με την βιομηχανία να στερείται βασικών ανταλλακτικών, υλικών ειδικών προδιαγραφών και εξειδικευμένων εργαλείων που κατασκευάζονται επί του εργοστασίου.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που προκύπτει από τα παραπάνω, είναι η μη υλοποίηση των δεσμεύσεων της εταιρείας για παραδώσεις παραγγελιών στους συμφωνημένους χρόνους. Οι αποκλείσεις μεγάλωναν όλο και περισσότερο, με την εταιρεία να καθυστερεί συνεχώς στις παραδόσεις, με τους πελάτες να εκφράζουν έντονα τα παράπονα τους. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση. Η ΕΑΒ είχε ξεκινήσει να φθίνει, να απαξιώνεται και να χάνει την φερεγγυότητα της. Αποτέλεσμα, η εταιρεία να χάνει και τους βασικούς της μεγάλους πελάτες, οι οποίοι χωρίς δισταγμό της γύρισαν την «πλάτη».

 Τέλος το καθεστώς «Sole Source»

Ένας από τους σημαντικότερους «συμπαίκτες» της ΕΑΒ, εδώ και αρκετές δεκαετίες ήταν η Lockheed Martin, η οποία σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, προ τριμήνου ενημέρωσε γραπτώς την εταιρεία, καθώς και το υπουργείο Οικονομικών και την Κυβέρνηση ότι για την παραγωγή απαρτιών (μερών και εξαρτημάτων) του F-16 η ΕΑΒ παύει να αποτελεί μοναδικό προμηθευτή για τα αεροσκάφη του συγκεκριμένου τύπου που παράγονται για την παγκόσμια αγορά. Κεραυνός εν αιθρία στις τάξεις της εταιρείας, έπειτα από την επίσημη πληροφόρηση, όμως σχεδόν αναμενόμενη, αναλογιζόμενοι την αδυναμία της να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυξημένης παραγωγής και παρεκκλίνοντας συνεχώς από τις προκαθορισμένες δεσμεύσεις.

Βέβαια, έχει υπογραμμιστεί πως τα υφιστάμενα έργα δεν πρόκειται να αφαιρεθούν, όμως δεν θα ανατεθούν πρόσθετα στο μέλλον. Η μόνη περίπτωση μελλοντικής ανάθεσης θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από την διαβεβαίωση και την δέσμευση για ομαλή και έγκαιρη υλοποίηση των συμφωνηθέντων.

Η απώλεια του καθεστώτος «sole source» μόνο οδυνηρή μπορεί να χαρακτηριστεί για την εταιρεία, καθώς από τούδε και στο εξής, θα είναι αναγκασμένη να «χτυπήσει στα ίσια» τον ανταγωνισμό σε επίπεδο τιμών, χρονοδιαγραμμάτων των παραδόσεων, ποιότητας κατασκευής κ.ά..

Συνδικαλιστικές πιέσεις και αντιδράσεις

Η εταιρεία το τελευταίο διάστημα λόγω φόρτου εργασίας και αδυναμίας ολοκλήρωσης των εργασιών, πολλών εκ των οποίων έπρεπε ήδη να έχουν παραδοθεί, προέβη σε προσωρινή πρόσληψη εξειδικευμένων τεχνικών μέχρι να πραγματοποιηθούν οι μόνιμες προσλήψεις. Να σημειωθεί πως, οι εν λόγω συμβάσεις πραγματοποιήθηκαν με ενέργειες της Lockheeed Martin.

Έντονες και άμεσες ήταν οι αντιδράσεις του Συλλόγου Εργαζομένων, όσο και των Συνδικαλιστικών Σωματείων για τη συγκεκριμένη κίνηση, με την κατάσταση να ωθείτε στα άκρα. Την ημέρα που θα εκκινούσε η συνεργασία με τους εξειδικευμένους τεχνικούς, στήθηκε «αντάρτικο» στις πύλες εισόδου της επιχείρησης, αποτρέποντας την είσοδο τους εντός του εργοστασίου.

Η εταιρεία άμεσα εξέδωσε ανακοίνωση, κατά την οποία ανέφερε «Η Διοίκηση της ΕΑΒ έχοντας επί εβδομάδες επιδιώξει και εξαντλήσει όλα τα περιθώρια καλόπιστου και ουσιαστικού διαλόγου με τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους , δηλώνει ότι αδυνατεί να παρακολουθήσει αυτές τις καταστροφικές πολιτικές σε βάρος της εταιρείας και των 1.500 εργαζομένων της. Αυτές οι ακατανόητες ενέργειες όχι απλά θέτουν σε κίνδυνο κρίσιμα για την βιωσιμότητα της ΕΑΒ προγράμματα και συμβόλαια, αλλά υπονομεύουν ευθέως το κύρος, την αξιοπιστία και την εταιρική φήμη που έχτισαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι διαχρονικά. Και η συγκυρία αυτών των ενεργειών τις καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνες, καθώς η ΕΑΒ προχωρά σε εκατοντάδες νέες προσλήψεις, διαπραγματεύεται και υπογράφει νέες συμφωνίες , έχοντας γυρίσει σελίδα με μεγάλες προσδοκίες για το μέλλον της»

Ανάλογη ήταν η στάση του υπουργού Ανάπτυξης, ο οποίος δεν δίστασε να δηλώσει πως η ΕΑΒ είναι «όμηρος» των συνδικαλιστικών οργανώσεων, τονίζοντας πως «κάθε μέρα που περνά με κλειστή την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία την καθιστά υπερζημιογόνα». «Συμβάσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, κρίσιμες για την επιβίωση της εταιρείας, κινδυνεύουν να χαθούν επειδή κάποιοι συνδικαλιστές δεν επιτρέπουν να εργαστούν 15 ειδικευμένοι τεχνικού που έχουν προσληφθεί προσωρινά», συμπλήρωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Η ένταση ανάμεσα στους συνδικαλιστές, την εταιρεία και τα αρμόδια Υπουργεία άργησε να κοπάσει, με τον υπουργό να γνωστοποιεί πως κατατέθηκαν ασφαλιστικά μέτρα προκειμένου να αποφασίσει η Δικαιοσύνη για τις ενέργειες τους.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι Συνδικαλιστές κάνουν κακό σε σημαντικές και κερδοφόρες επιχειρήσεις. Η ιστορία έχει φανερώσει, όπως συνέβη στις περιπτώσεις της Σωληνουργίας Χαλκίδος και της Goodyear, πως σε αντίθεση με τον ουσιαστικό τους ρόλο και υπόσταση, οι δράσεις τους μπορούν να «κατεδαφίσουν» μεγάλα οικοδομήματα. Τα Συνδικαλιστικά Σωματεία αποτελούν μοχλούς πίεσης, με στόχο την καλυτέρευση των συνθηκών για τους εργαζόμενους, όχι η αντίσταση στο μέλλον και στην ευημερία. Πιθανότατα, κάποιοι εξ αυτών έχουν μπερδέψει τον λόγο ύπαρξης τους.

Διαμάχη Νέας Δημοκρατίας- ΣΥΡΙΖΑ

Τεράστια διαμάχη και αντιπαράθεση επί του θέματος έχει προκύψει ανάμεσα στην κυβερνώσα παράταξη και τον ΣΥΡΙΖΑ, με πυρά να εκτοξεύονται ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Επί των πεπραγμένων μας μίλησε ο Βουλευτής Εύβοιας Σίμος Κεδίκογλου, ο οποίος τόνισε πως «επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η ΕΑΒ αργοπέθαινε. Εμείς ως Νέα Δημοκρατία είμαστε έτοιμοι να της δώσουμε τον ρόλο που της αρμόζει, είμαστε έτοιμοι να την επαναφέρουμε στη κορυφή», συμπληρώνοντας παράλληλα πως «είναι υποκριτικό και τραγελαφικό το όψιμο ενδιαφέρον του ΣΥΡΙΖΑ για την ΕΑΒ».

Από μεριάς του ο Βουλευτής Φθιώτιδας Ιωάννης Σαρακιώτης, δεν απέφυγε να κατακεραυνώσει την στάση της Κυβέρνησης, δηλώνοντας ότι «οι τελευταίες εξελίξεις στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (Ε.Α.Β) δε μπορούν παρά να προκαλούν σε όλους ανησυχία και έντονο προβληματισμό. Η απώλεια του καθεστώτος «sole source» (μοναδικός προμηθευτής) μετά την απόφαση της Lockheed Martin, η οποία και αποτελεί το μεγαλύτερο πελάτη της ΕΑΒ, υπονομεύει την αναπτυξιακή προοπτική της μεγαλύτερης εταιρείας της χώρας μας στον τομέα των αμυντικών αεροναυπηγικών κατασκευών. Η απαξίωση του εξειδικευμένου και έμπειρου ανθρώπινου δυναμικού της, οι καθυστερήσεις στην πρόσληψη νέων εργαζόμενων και η προώθηση με αδιαφανείς διαδικασίας εργολαβικών, θέτει σε άμεσο κίνδυνο την εκτέλεση των προγραμμάτων που υλοποιεί η ΕΑΒ (αναβάθμιση των μαχητικών F16 σε Block 72 Viper, εκσυγχρονισμός αεροσκαφών P-3B Orion κ.α.).»

Συμπληρώνοντας πως «Η Κυβέρνηση της ΝΔ οφείλει να αντιληφθεί, ότι τα ζητήματα της ΕΑΒ, της ισχυρής αυτής βιομηχανίας που συνδέεται άρρηκτα με την Εθνική Ασφάλεια και Άμυνα, δε μπορεί να λειτουργεί με γνώμονα την εξυπηρέτηση ιδιοτελών ιδιωτικών συμφερόντων».

 

Το τελευταίο διάστημα ηχεί όλο και πιο δυνατά το κύκνειο άσμα της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας, μιας εκ των πιο ιστορικών και σημαντικών βιομηχανιών της χώρας. Το διαφαινόμενο από καιρό άδοξο τέλος της, έχει γίνει ακόμη πιο εμφανές, έπειτα από τις τελευταίες εξελίξεις αναφορικά με την αξιοπιστία της επιχείρησης και το πόσο έχει εκτεθεί στους συνεργαζόμενους φορείς.

Ρεπορτάζ: Βασίλης Χονδρός

Ιστορική αναδρομή

Η ΕΑΒ αποτέλεσε ένα διαμάντι της ελληνικής βιομηχανίας, έχοντας βαθιά ιστορία, η οποία ξεκινά από το μακρινό 1975, όπου επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή και με Υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Ευάγγελο Αβέρωφ, ξεκίνησε ένα μεγαλεπήβολο όνειρο υψηλών προδιαγραφών και στόχων, η ίδρυση της Ελληνικής Βιομηχανίας Α.Ε. Ήταν 16 Μαΐου 1975 όταν πραγματοποιήθηκε η πρώτη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, όπου μέσω του Ν.43/75 γινόταν αναφορά στη σύσταση της «Εθνικής Βιομηχανίας Αεροπορικού Υλικού». Λίγο αργότερα, στις 26 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, υπογράφηκε η σύμβαση δημιουργίας της νέας εταιρείας ανάμεσα στο Ελληνικό Δημόσιο και τις πέντε αντισυμβαλλόμενες αμερικάνικες εταιρείες, «Lockheed Aircraft International», «General Electric», «Lockheed Aircraft Service», «Westinghouse» και «Ostin».

Το 1977 ξεκινούν οι εργασίες ανέγερσης των εγκαταστάσεων, με τον Πρωθυπουργό της χώρας Κωνσταντίνο Καραμανλή να θέτει τη θεμέλια πλάκα της ΕΑΒ. Χρειάστηκε να περάσουν δύο και πλέον έτη ώστε να κοπεί η κόκκινη κορδέλα και να ξεκινήσει η επίσημη λειτουργία της εταιρείας, καθώς τον Δεκέμβριο του 1979 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια. Στην τελετή, ο Πρωθυπουργός δήλωνε περήφανος για το μεγάλο έργο, τονίζοντας παράλληλα την τεράστια σημασία της ΕΑΒ στον τομέα της πολεμικής βιομηχανίας, καθώς και την μεγέθυνση του αισθήματος ασφάλειας στον ελληνικό λαό με την παρουσία της επιχείρησης. Ταυτόχρονα, ο τότε Υπουργός Εθνικής Αμύνης στην ομιλία του σημείωνε, «η εταιρεία θα καταστεί προσοδοφόρος για την εγχώρια οικονομία».

Στα πρώτα βήματα της εταιρείας υπήρχε σοβαρότητα δόμησης, οργανωτικής πρόθεσης και προγραμματικού σχεδιασμού. Η ανάπτυξη της εταιρείας στο πέρασμα των χρόνων ήταν τεράστια, με μεγάλα έργα να λαμβάνουν χώρα, αρχής γενομένης με την θεμελίωση του κτιρίου αεροναυπηγικών κατασκευών, την ανέγερση του δοκιμαστηρίου αεροκινητήρων υψηλής ώσης εκατό χιλιάδων λιβρών, την θεμελίωση της Μονάδας Αεροκατασκευών με Σύνθετα Υλικά, κ.α..

Την ίδια ώρα, η ΕΑΒ κλείσει συμφωνίες με μεγάλους «πελάτες», όπως η Πολεμική Αεροπορία, καθώς μεριμνά για τους κινητήρες αεροσκαφών τύπου F-104, F/RF-4E, NORATLΑS, αλλά και τη Locκheed Martin με την οποία έχει υπογραφεί σύμβαση για κατασκευή τμημάτων αεροσκαφών F-16, αλλά και C-130.

Προβλήματα και αναταραχές 

Η συνέχεια της εταιρείας όμως , έμελλε να μην είναι ανάλογη των υπόλοιπων κρατικών εταιρειών. Μία μεγάλη περίοδος παρακμής ξεκίνησε για την βιομηχανία, χάνοντας την λάμψη της. Οι συνεχόμενες εναλλαγές Κυβερνήσεων, οι Συνδικαλιστικές Οργανώσεις και οι διαχρονικές διαφορές αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας της, συνδυαζόμενες με τη συνταξιοδότηση έμπειρων και εκπαιδευμένων στελεχών,  κατέστησαν την εταιρεία ανίκανη να ανταποκριθεί στις μεγάλες απαιτήσεις και τον τεράστιο όγκο παραγγελιών, χάνοντας τον «δρόμο» προς το μέλλον. Το έμψυχο δυναμικό της εταιρείας συρρικνώνεται, με την τεχνογνωσία των έμπειρων μηχανικών να μην μεταλαμπαδεύεται σε κάποιον αντικαταστάτη. Η απώλεια του «know how», όπως λένε οι Άγγλοι, είναι τεράστια και ανυπολόγιστη. Οι χιλιάδες ώρες εκπαίδευσης που απαιτούνται ώστε να φτάσουν οι νεότεροι στο επίπεδο των παλαιότερων δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, αφήνοντας ένα κενό το οποίο δεν μπορεί να καλυφθεί.

Τα προβλήματα στην παραγωγική διαδικασία ήρθαν στην «επιφάνεια», με την βιομηχανία να στερείται βασικών ανταλλακτικών, υλικών ειδικών προδιαγραφών και εξειδικευμένων εργαλείων που κατασκευάζονται επί του εργοστασίου.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που προκύπτει από τα παραπάνω, είναι η μη υλοποίηση των δεσμεύσεων της εταιρείας για παραδώσεις παραγγελιών στους συμφωνημένους χρόνους. Οι αποκλείσεις μεγάλωναν όλο και περισσότερο, με την εταιρεία να καθυστερεί συνεχώς στις παραδόσεις, με τους πελάτες να εκφράζουν έντονα τα παράπονα τους. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση. Η ΕΑΒ είχε ξεκινήσει να φθίνει, να απαξιώνεται και να χάνει την φερεγγυότητα της. Αποτέλεσμα, η εταιρεία να χάνει και τους βασικούς της μεγάλους πελάτες, οι οποίοι χωρίς δισταγμό της γύρισαν την «πλάτη».

 Τέλος το καθεστώς «Sole Source»

Ένας από τους σημαντικότερους «συμπαίκτες» της ΕΑΒ, εδώ και αρκετές δεκαετίες ήταν η Lockheed Martin, η οποία σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, προ τριμήνου ενημέρωσε γραπτώς την εταιρεία, καθώς και το υπουργείο Οικονομικών και την Κυβέρνηση ότι για την παραγωγή απαρτιών (μερών και εξαρτημάτων) του F-16 η ΕΑΒ παύει να αποτελεί μοναδικό προμηθευτή για τα αεροσκάφη του συγκεκριμένου τύπου που παράγονται για την παγκόσμια αγορά. Κεραυνός εν αιθρία στις τάξεις της εταιρείας, έπειτα από την επίσημη πληροφόρηση, όμως σχεδόν αναμενόμενη, αναλογιζόμενοι την αδυναμία της να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυξημένης παραγωγής και παρεκκλίνοντας συνεχώς από τις προκαθορισμένες δεσμεύσεις.

Βέβαια, έχει υπογραμμιστεί πως τα υφιστάμενα έργα δεν πρόκειται να αφαιρεθούν, όμως δεν θα ανατεθούν πρόσθετα στο μέλλον. Η μόνη περίπτωση μελλοντικής ανάθεσης θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από την διαβεβαίωση και την δέσμευση για ομαλή και έγκαιρη υλοποίηση των συμφωνηθέντων.

Η απώλεια του καθεστώτος «sole source» μόνο οδυνηρή μπορεί να χαρακτηριστεί για την εταιρεία, καθώς από τούδε και στο εξής, θα είναι αναγκασμένη να «χτυπήσει στα ίσια» τον ανταγωνισμό σε επίπεδο τιμών, χρονοδιαγραμμάτων των παραδόσεων, ποιότητας κατασκευής κ.ά..

Συνδικαλιστικές πιέσεις και αντιδράσεις

Η εταιρεία το τελευταίο διάστημα λόγω φόρτου εργασίας και αδυναμίας ολοκλήρωσης των εργασιών, πολλών εκ των οποίων έπρεπε ήδη να έχουν παραδοθεί, προέβη σε προσωρινή πρόσληψη εξειδικευμένων τεχνικών μέχρι να πραγματοποιηθούν οι μόνιμες προσλήψεις. Να σημειωθεί πως, οι εν λόγω συμβάσεις πραγματοποιήθηκαν με ενέργειες της Lockheeed Martin.

Έντονες και άμεσες ήταν οι αντιδράσεις του Συλλόγου Εργαζομένων, όσο και των Συνδικαλιστικών Σωματείων για τη συγκεκριμένη κίνηση, με την κατάσταση να ωθείτε στα άκρα. Την ημέρα που θα εκκινούσε η συνεργασία με τους εξειδικευμένους τεχνικούς, στήθηκε «αντάρτικο» στις πύλες εισόδου της επιχείρησης, αποτρέποντας την είσοδο τους εντός του εργοστασίου.

Η εταιρεία άμεσα εξέδωσε ανακοίνωση, κατά την οποία ανέφερε «Η Διοίκηση της ΕΑΒ έχοντας επί εβδομάδες επιδιώξει και εξαντλήσει όλα τα περιθώρια καλόπιστου και ουσιαστικού διαλόγου με τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους , δηλώνει ότι αδυνατεί να παρακολουθήσει αυτές τις καταστροφικές πολιτικές σε βάρος της εταιρείας και των 1.500 εργαζομένων της. Αυτές οι ακατανόητες ενέργειες όχι απλά θέτουν σε κίνδυνο κρίσιμα για την βιωσιμότητα της ΕΑΒ προγράμματα και συμβόλαια, αλλά υπονομεύουν ευθέως το κύρος, την αξιοπιστία και την εταιρική φήμη που έχτισαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι διαχρονικά. Και η συγκυρία αυτών των ενεργειών τις καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνες, καθώς η ΕΑΒ προχωρά σε εκατοντάδες νέες προσλήψεις, διαπραγματεύεται και υπογράφει νέες συμφωνίες , έχοντας γυρίσει σελίδα με μεγάλες προσδοκίες για το μέλλον της»

Ανάλογη ήταν η στάση του υπουργού Ανάπτυξης, ο οποίος δεν δίστασε να δηλώσει πως η ΕΑΒ είναι «όμηρος» των συνδικαλιστικών οργανώσεων, τονίζοντας πως «κάθε μέρα που περνά με κλειστή την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία την καθιστά υπερζημιογόνα». «Συμβάσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, κρίσιμες για την επιβίωση της εταιρείας, κινδυνεύουν να χαθούν επειδή κάποιοι συνδικαλιστές δεν επιτρέπουν να εργαστούν 15 ειδικευμένοι τεχνικού που έχουν προσληφθεί προσωρινά», συμπλήρωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Η ένταση ανάμεσα στους συνδικαλιστές, την εταιρεία και τα αρμόδια Υπουργεία άργησε να κοπάσει, με τον υπουργό να γνωστοποιεί πως κατατέθηκαν ασφαλιστικά μέτρα προκειμένου να αποφασίσει η Δικαιοσύνη για τις ενέργειες τους.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι Συνδικαλιστές κάνουν κακό σε σημαντικές και κερδοφόρες επιχειρήσεις. Η ιστορία έχει φανερώσει, όπως συνέβη στις περιπτώσεις της Σωληνουργίας Χαλκίδος και της Goodyear, πως σε αντίθεση με τον ουσιαστικό τους ρόλο και υπόσταση, οι δράσεις τους μπορούν να «κατεδαφίσουν» μεγάλα οικοδομήματα. Τα Συνδικαλιστικά Σωματεία αποτελούν μοχλούς πίεσης, με στόχο την καλυτέρευση των συνθηκών για τους εργαζόμενους, όχι η αντίσταση στο μέλλον και στην ευημερία. Πιθανότατα, κάποιοι εξ αυτών έχουν μπερδέψει τον λόγο ύπαρξης τους.

Διαμάχη Νέας Δημοκρατίας- ΣΥΡΙΖΑ

Τεράστια διαμάχη και αντιπαράθεση επί του θέματος έχει προκύψει ανάμεσα στην κυβερνώσα παράταξη και τον ΣΥΡΙΖΑ, με πυρά να εκτοξεύονται ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Επί των πεπραγμένων μας μίλησε ο Βουλευτής Εύβοιας Σίμος Κεδίκογλου, ο οποίος τόνισε πως «επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η ΕΑΒ αργοπέθαινε. Εμείς ως Νέα Δημοκρατία είμαστε έτοιμοι να της δώσουμε τον ρόλο που της αρμόζει, είμαστε έτοιμοι να την επαναφέρουμε στη κορυφή», συμπληρώνοντας παράλληλα πως «είναι υποκριτικό και τραγελαφικό το όψιμο ενδιαφέρον του ΣΥΡΙΖΑ για την ΕΑΒ».

Από μεριάς του ο Βουλευτής Φθιώτιδας Ιωάννης Σαρακιώτης, δεν απέφυγε να κατακεραυνώσει την στάση της Κυβέρνησης, δηλώνοντας ότι «οι τελευταίες εξελίξεις στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (Ε.Α.Β) δε μπορούν παρά να προκαλούν σε όλους ανησυχία και έντονο προβληματισμό. Η απώλεια του καθεστώτος «sole source» (μοναδικός προμηθευτής) μετά την απόφαση της Lockheed Martin, η οποία και αποτελεί το μεγαλύτερο πελάτη της ΕΑΒ, υπονομεύει την αναπτυξιακή προοπτική της μεγαλύτερης εταιρείας της χώρας μας στον τομέα των αμυντικών αεροναυπηγικών κατασκευών. Η απαξίωση του εξειδικευμένου και έμπειρου ανθρώπινου δυναμικού της, οι καθυστερήσεις στην πρόσληψη νέων εργαζόμενων και η προώθηση με αδιαφανείς διαδικασίας εργολαβικών, θέτει σε άμεσο κίνδυνο την εκτέλεση των προγραμμάτων που υλοποιεί η ΕΑΒ (αναβάθμιση των μαχητικών F16 σε Block 72 Viper, εκσυγχρονισμός αεροσκαφών P-3B Orion κ.α.).»

Συμπληρώνοντας πως «Η Κυβέρνηση της ΝΔ οφείλει να αντιληφθεί, ότι τα ζητήματα της ΕΑΒ, της ισχυρής αυτής βιομηχανίας που συνδέεται άρρηκτα με την Εθνική Ασφάλεια και Άμυνα, δε μπορεί να λειτουργεί με γνώμονα την εξυπηρέτηση ιδιοτελών ιδιωτικών συμφερόντων».

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ