Στην άλλη άκρη της πόλης, ο Μπακογιάννης, σταθερά στο πόστο του, από το 1954. Γιαούρτι-έπος, πλούσιο, κρεμώδες, με ωραία οξύτητα και μια παχιά, απίθανα βουτυράτη πέτσα. «Ο πατέρας μου έφυγε 11 χρονών από το χωριό του στον Παρνασσό και ήρθε μόνος του στην Αθήνα να πιάσει δουλειά. Δούλεψε πρώτα σε γαλατάδικο του Πειραιά. Γύριζε όλη την Αθήνα με τα πόδια, με μεγάλες τσάντες και πουλούσε γιαούρτια.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο, με αδερφό και ξάδερφο έστησαν πρώτα μαγαζί στη Ρηγίλλης, στο Παγκράτι, και τελικά ήρθε στην Ηλιούπολη. Ήταν φθηνή περιοχή και ήταν και τα πρόβατα κοντά στον Υμηττό. Ανέβαινε με τα πόδια στο βουνό και έφερνε ζεστό το γάλα για το μαγαζί», μου είχε αφηγηθεί παλιότερα ο Γιάννης Μπακογιάννης για τον πατέρα του, τον κυρ Βασίλη.

Τώρα το γιαούρτι φτιάχνεται με πρόβειο γάλα από την ορεινή Κορινθία, από αυτόχθονες φυλές προβάτων στα Γεράνεια Όρη, με συγκινητική φροντίδα. Έχει και κρέμες της παιδικής αθωότητας, σοκολατούχο γάλα πρόβειο με κακάο και μέλι, ρυζόγαλο αλλά και παγωτό καϊμάκι φοβερό, με φυσική μαστίχα Χίου, όπως και παγωτό κρέμα, σοκολάτα και φράουλα (το τελευταίο μόνο για ενάμιση μήνα, όσο κρατάει το φρέσκο φρούτο).

Προς το τέλος του μήνα το μαγαζί θα κάνει την ετήσια παύση του για να ανοίξει πάλι από Οκτώβρη. Γιατί; Πολύ απλά επειδή ακολουθεί τον φυσικό κύκλο. «Το καλοκαίρι είναι η περίοδος ζευγαρώματος και αναπαραγωγής των ζωντανών και κλείνουμε, γιατί σταματάει το γάλα», εξηγεί ο Γιάννης Μπακογιάννης. Η πολύ μικρή παραγωγή πρόβειου γάλακτος το καλοκαίρι αλλά και η διαφορετική σύσταση του καλοκαιρινού γάλακτος (χαμηλότερα ποσοστά λιπαρών, πρωτεϊνών κ.α.), που δεν δίνει στο γιαούρτι το αποτέλεσμα που επιθυμεί, υπαγορεύει την επιλογή του. Μοιάζει περίεργη σε όσους έχουν συνηθίσει τα πάντα να είναι πάντοτε διαθέσιμα αλλά, όπως λέει και ο ίδιος, είναι απλά «η φύση που κάνει κουμάντο».

Μπακογιάννης, Χρυσοστόμου Σμύρνης 15, Ηλιούπολη, Τ/210-97.36.971