Η Στερεά Ελλάδα περιμένει επί χρόνια– στα χαρτιά και στα δελτία τύπου – ένα ισχυρό Πανεπιστήμιο Στερεάς. Το αν το αίτημα ανταποκρίνεται περισσότερο στην ευχή για την τοπική οικονομία που θα ενισχυθεί μέσω της φοίτησης σε συγκεκριμένη ή συγκεκριμένες περιοχές, ή έχει βαθύτερες πολιτικά στρατηγικές πεποιθήσεις, δεν είναι ξεκάθαρο.
Στην Ελλάδα έχουμε κάποια, π.χ. Μετσόβιο, ΕΚΠΑ, Ιατρική, πολύ καλά – σε διεθνή αξιολόγηση – τριτοβάθμια εκπαιδευτικά Ιδρύματα, έχουμε και περιοχές με ισχυρό αποτύπωμα, επιστημονικό και περιφερειακό, από την Λειτουργία Ερευνητικών Ιδρυμάτων δίπλα από τα Πανεπιστήμια, Κρήτη, Πάτρα.
Έχουμε κάποια σχολή ή παράρτημα, σχεδόν σε κάθε Περιφέρεια και Πρωτεύουσα νομού.
Η Στερεά Ελλάδα έχει Παραρτήματα και όχι Πανεπιστήμιο Στερεάς και χρειάζεται να καλύψει πολύ έδαφος για ξενόγλωσσα τμήματα, μεταπτυχιακά και κέντρα επιστημονικής έρευνας.
Δείχνει να έχει μείνει πίσω, σε σχέση με Δυτική Ελλάδα – Πανεπιστήμιο Πάτρας, Θεσσαλία για να μην κάνουμε συγκρίσεις με Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Για το σε ποιες Σχολές και Επιστημονικούς κύκλους θα πρέπει να κατευθυνθεί η Στερεά, την εποχή της ύψιστης ανάγκης βιώσιμης και ορθολογικής διαχείρισης των πρώτων υλών, της ρομποτικής , του ταχύτατου βαθμού εξέλιξης τεχνολογίας και λογισμικών, θα έπρεπε ήδη να το έχει πει ένας σαφής οδικός χάρτης – μελέτης προοπτικών και στοχοθεσίας.
Τώρα, εδώ και χρόνια, η διακυβέρνηση της Στερεάς από το σύστημα Μπακογιάννη – Σπανού, δεν έχει πάει το ζήτημα παρακάτω, πέραν των κατά καιρούς πανηγυρικών διεκδικήσεων και των δελτίων τύπου. Κάθε μήνας όμως που περνάει, κάθε χρόνος, παγιώνει καταστάσεις εσωτερικής και διεθνούς αξιολόγησης των νυν Τμημάτων και Πανεπιστημίων. Αυτό σημαίνει ότι ένα νέο Τμήμα ή Πανεπιστήμιο – που υποθετικά θα μπορούσε το 2027 να ξεκινήσει, σε όποια γωνιά της Χώρας – θα κληθεί να συγκριθεί με ισχυρά Ιδρύματα, με ότι αυτό συνεπάγεται σε ευκαιρίες και επιλογές από φοιτητές.
Δηλαδή, αν θέλουμε Πανεπιστήμιο μόνο για την τοπική περιφερειακή οικονομία, είναι “εύκολο” – όχι απαραίτητα σωστό – να το διαχειριστούμε. Να το διαχειριστούμε, αν τουλάχιστον σε αυτό το σκοπό υπάρχει στρατηγική και πολιτική συνέχεια και διεκδίκηση με επιμέλεια. Έως στιγμής όμως η Περιφέρεια Στερεάς δέχθηκε μόνο τις νουθεσίες της Υπουργού κ. Ζαχαράκη για μη Δημόσιο Πανεπιστήμιο, αλλά τα γνωστά της αγοράς “Ιδιωτικά Πανεπιστήμια”, αν και τα αρχικά οχτώ από τα δέκα κόπηκαν στην αξιολόγηση.
Ένα θέμα που η Περιφέρεια Στερεάς δεν έχει δει είναι η στήριξη της τεχνικής, επαγγελματικής, αγροτικής εκπαίδευσης.
Μπορεί εδώ η Στερεά να πρωτεύσει; να δημιουργήσει δηλαδή αυτήν την αριστεία και υπεραξία ποιότητας και υποδομών εκπαίδευσης και να καταστεί ο κόμβος στη Χώρα για την παροχή εξειδικεύσεων και πιστοποιήσεων.
Η Στερεά σαφώς πρέπει να στηρίξει τα Επαγγελματικά της Λύκεια και τις Σχολές ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης. Με κτιριακές υποδομές και Εργαστήρια, εξοπλισμό, λογισμικά, τεχνολογίες. Να αποδώσει στην τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση χώρους και εξοπλισμό, πχ ΚΤΕΟ της Περιφέρειας που δεν λειτουργούν.
Να φέρει την αγορά δίπλα στην εκπαίδευση και μαθητεία, τις ανάγκες για τις νέες δεξιότητες και πιστοποιήσεις σε επαφή με το προφίλ της τεχνικής – επαγγελματικής εκπαίδευσης ανά νομό και περιοχή.
Σε συνεργασία και συνέργειες με το Υπ. Παιδείας, τη ΔΥΠΑ, τον Ιδιωτικό υγιή τομέα των επιχειρήσεων – μέσω εκπροσώπησης αυτών από θεσμικά περιφερειακά όργανα, Πανεπιστήμια, πρέπει η Περιφέρεια να λάβει την Πρωτοβουλία, σχεδιασμού, εξεύρεσης πόρων χρηματοδότησης, προτάσεων νομοθετικών βελτιώσεων για την τεχνική εκπαίδευση, ώστε να χτίσει μια ισχυρή μελέτη στρατηγικής, κόστους και επιπτώσεων για την Τεχνική – Επαγγελματική Εκπαίδευση. Δεν είναι εύκολο. Δεν είναι ακατόρθωτο ή έωλο σχέδιο, καθώς η εξειδίκευση με ισχυρά ποιοτικά περιφερειακά και εθνικά χαρακτηριστικά, δεν υπάρχει στη Χώρα.
Δεν θα μπω στον πειρασμό να γράψω ποιες σχολές έναντι ποιων, αν και η αρθρογραφία και οι διαφορές μελέτες για σειρά θεμάτων, για τη Στερεά δίνουν “κατευθύνσεις”,γεωργία ακριβείας, ΕΚΑΒ, αυτοματισμοί, ρομποτική, μεταλλεία, κλασσικά τεχνικά επαγγέλματα, αλλά και τα επαγγέλματα αυτά με τις ανάγκες των νέων τεχνολογιών, π.χ. υβριδικά συστήματα, ηλεκτροκίνηση. Επιμέλεια και βάρος οφείλει η Χώρα, όχι μόνο μια Περιφέρεια, να δώσει στις Τέχνες που χάνονται, του ξυλουργού, του σιδηρουργού. Επαγγέλματα, εθνικό πολιτισμικό απόθεμα, όχι μόνο μέσω της μαθητείας αλλά της επένδυσης και των κινήτρων για αυτές.
Υπάρχουν τα Επιμελητήρια, τα Βιοτεχνικά Πάρκα, οι μεγάλες μονάδες ενέργειας και μεταλλεία στη Στερεά. Σαφώς χρειάζεται διαβούλευση και μια σοβαρή ομάδα μελετητών που θα δει τις ανάγκες εκπαίδευσης και πιστοποίησης με το πρίσμα τεχνολογικών εξελίξεων και χρήσης τεχνητής νοημοσύνης.
Η πολιτική και επιστημονική συνεργασία του εγχειρήματος διεκδίκησης οφείλει να μπορεί να δώσει το πλαίσιο, επιστημονικό, θεσμικό, επιχειρησιακό, στα συναρμόδια Υπουργεία και τους Θεσμικούς Φορείς της Αγοράς.
Ανάλογα η Περιφερειακή Αρχή οφείλει να κινηθεί και για Γεωργικές, Γαλακτοκομικές Σχολές. Δεν μπορεί σε όλη τη Στερεά, με Κωπαΐδα, Σπερχειό, πεδιάδα Μόρνου και Ελαιώνες και Αμπελώνες, με ισχυρή κτηνοτροφία, να μην υπάρχουν βασικές σχολές μαθητείας.
Ελπίζω η Περιφερειακή Αρχή και οι Περιφερειακές Παρατάξεις να ακούσουν.
Να δουν τις μελέτες και τις αναγκαιότητες της εκπαίδευσης στη Χώρα, πέραν της Τριτοβάθμιας.
Να χτίσουμε για τη Στερεά μια δομή και μια σαφή διαδικασία, σχεδιασμού, χρηματοδότησης, πιστοποίησης για την τεχνική – επαγγελματική εκπαίδευση και τις αγροτικές σχολές.
