Πολύς κόσμος και κατάνυξη στον εσπερινό της Αγιά Σωτήρας στο Δίστομο, με το ομώνυμο εξωκλήσι να υποδέχεται τους πιστούς με νέα όψη, με όμορφο, περιποιημένο, προαύλιο χώρο με πετρόχτιστους διαδρόμους και βρύση με τρεχούμενο νερό και έναν μεγάλο ξύλινο σταυρό στο πλάι!

Μια ομάδα κυριών με δύο, απ’ ο,τι μάθαμε, με πιο μεγάλη συμμετοχή, επιμελήθηκαν των έργων – δαπάνες, σχεδιασμό, επίβλεψη, καθαριότητα- όλα τα ετοίμασαν για τον Εσπερινό και την λειτουργία της επόμενης που είναι η βασική λειτουργία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος!

Οι επίτροποι της ενορίας του Διστόμου δεν ανέφεραν ονόματα σε  όσους ρωτούσαν για τους συντελεστές της …μεταμόρφωση της αυλής κι αυτό  κατόπιν επιθυμίας των ίδιων λόγω σεμνότητας! Πράγματι πολλοί πιστεύουν ότι λίγη σημασία έχουν τα ονόματα, αν και υπάρχει η (ισχυρή) άποψη ότι όσοι βοηθούν πρέπει να γίνονται γνωστοί –  και να λειτουργούν, ως παραδείγματα!

Πρέπει να πούμε εδώ, (διότι δεν δόθηκε η ευκαιρία  τις προάλλες να γράψουμε για τον Εσπερινό της Αγίας Παρασκευής), ότι και  αυτό το εξωκλήσι (είναι αφιερωμένο και στον Άγιο Παντελεήμονα) είναι εξαιρετικά φροντισμένο και ότι  κάθε χρόνο, όπως και φέτος, έχει κάποια πρόσθετη προσθήκη, με φροντίδα!

Μπράβο και στις δύο προσπάθειες – και όσες άλλες που σίγουρα υπάρχουν και μας διαφεύγουν.

Η παράδοση της «τρύπιας πέτρας»

Ως υστερόγραφο να μεταφέρουμε μια πρόταση που έκανε εκεί συντοπίτης μας: Είτε ντόπιοι εκπαιδευτικοί είτε ο Πολιτισμικός Σύλλογος να οργανώσουν από του χρόνου μια επίσκεψη μικρών αγοριών και κοριτσιών στην «τρύπια πέτρα»  δίπλα στο εξωκλήσι και να τους μεταφέρουν την παράδοση, ως λαογραφικό στοιχείο, που την συνοδεύει εδώ και πάρα πολλές γενιές: Ότι δηλαδή τα παιδιά που περνούν από την τρύπα της πέτρας και αφήσουν μια κλωστή από τα ρούχα τους, αφήνουν πίσω τις ασθένειες. Πριν μερικά χρόνια το είχε κάνει ένα μέλος του Συλλόγου και πιο παλιά ο «Παλαβό-Στάθης», ο αείμνηστος Στάθης Σταθάς, που η διατήρηση των παραδόσεων και των εθίμων ήταν από τα μελήματα του.