Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ζουν απλώς ανάμεσά μας. Υπάρχουν άνθρωποι που γίνονται ρίζα, γίνονται στήριγμα, γίνονται ευλογία για τον τόπο που τους δέχτηκε.
Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο παπά Λευτέρης Σταμπέλος, ο σεβάσμιος ιερέας που εδώ και 63 χρόνια στέκει στην Κύμη σαν φως που δεν σβήνει, σαν παρουσία που δεν ξεθωριάζει, σαν ποιμένας που δεν εγκαταλείπει ποτέ το ποίμνιό του.
Η αρχή μιας ιερής πορείας Ήταν 27 Σεπτεμβρίου 1963 όταν ο νεαρός μαθητής του Γυμνασίου Καρύστου, με το πηλήκιο στο κεφάλι και την αγνότητα στην καρδιά, άφησε την πατρίδα του και ήρθε στην Κύμη.
Ήρθε όχι για να βρει απλώς ένα νέο τόπο, αλλά για να βρει το κάλεσμα της ζωής του. Κατά προτροπή του αείμνηστου Μητροπολίτη Χρυσόστομου Ζέρβα, ο νεαρός Ελευθέριος μπήκε στο εκκλησιαστικό περιβάλλον της Μητρόπολης Καρυστίας με έναν και μόνο στόχο: να αξιωθεί να φορέσει το ιερό ράσο και να αφιερώσει τη ζωή του στον Θεό και στους ανθρώπους. Και το κατάφερε. Με τρόπο που λίγοι μπορούν να φανταστούν. Με τρόπο που μόνο οι αληθινοί ποιμένες μπορούν να ζήσουν.
Ο Ποιμένας ο Καλός
«Ποιμένα αληθινόν αποδείξει αγάπη,
δι’ αγάπην γάρ ο Ποιμήν εσταυρώθη.»
Ο Παπά Λευτέρης δεν δίδαξε την αγάπη με λόγια. Την δίδαξε με βήματα, με πράξεις, με σιωπηλή προσφορά. Στάθηκε δίπλα στους φτωχούς, δίπλα στους πονεμένους, δίπλα στους μοναχικούς, δίπλα σε όσους είχαν ανάγκη από έναν άνθρωπο που να τους ακούσει χωρίς να τους κρίνει.
Η ελεημοσύνη του δεν ήταν περιστασιακή. Ήταν τρόπος ζωής. Ήταν η φυσική έκφραση μιας καρδιάς που γεννήθηκε για να αγαπά. Η κομψότητα της ψυχής Υπάρχει μια κομψότητα που δεν έχει σχέση με πλούτο, με μόρφωση, με κοινωνική θέση. Είναι η κομψότητα της ψυχής. Αυτή που φαίνεται από τις πράξεις, από τον τρόπο που μιλάς, από τον τρόπο που στέκεσαι, από τον τρόπο που αγαπάς.
Ο Παπά Λευτέρης έχει αυτή την κομψότητα. Την αληθινή. Την σπάνια. Την αθόρυβη. Την ευλογημένη. 63 χρόνια διακονίας – 63 χρόνια φως
Στην Κύμη, ο Παπά Λευτέρης δεν υπήρξε απλώς ιερέας. Υπήρξε πατέρας. Υπήρξε πνευματικός οδηγός. Υπήρξε παρηγορητής. Υπήρξε άνθρωπος που έσκυβε πάνω από κάθε ψυχή με την ίδια γλυκύτητα και την ίδια υπομονή.
Το έργο του είναι πλούσιο. Η προσφορά του ανιδιοτελής. Η παρουσία του σταθερή. Η καρδιά του ανοιχτή. Και το αποτύπωμά του στην Κύμη είναι ανεξίτηλο. Είναι βαθύ. Είναι ιερό. Ευγνωμοσύνη από την ομάδα
“Κύμη, ο τόπος που αγάπησα”
Με σεβασμό, αγάπη και συγκίνηση, η ομάδα μας απευθύνει τις θερμότερες ευχές:
«Ευχόμαστε ο Θεός να σας χαρίζει υγεία, δύναμη και μακροημέρευση.
Ο Άγιος Ιωάννης, ο Άγιος της αγάπης και της συγχώρησης, να είναι πάντοτε προστάτης και βοηθός σας. Είθε η ευλογία του Θεού να συνοδεύει κάθε σας βήμα και να φωτίζει το έργο σας.»
ΚΥΜΗ Ο ΤΟΠΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ
Στην Κύμη την ευλογημένη, ο Παπά Λευτέρης στέκει σαν φάρος που δεν σβήνει. Με το ράσο του καθαρό, με την καρδιά του γεμάτη, με την ψυχή του γαλήνια, διακονεί ακούραστα, με την ίδια πίστη, με την ίδια αγάπη, με την ίδια ταπεινότητα που τον συνόδευσαν από την πρώτη ημέρα της πορείας του.
Τέτοιοι άνθρωποι δεν περνούν. Μένουν. Στις καρδιές. Στην ιστορία. Στον τόπο που αγάπησαν και που τους αγάπησε. — ελπίδα στην πόλη Κύμη.
