Το κύμα αντίδρασης – κυρίως της νεολαίας – στο κύμα ακρίβειας που ταλανίζει όλη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο, και μέχρι στιγμής όπου έχει εκδηλωθεί έχει λάβει μορφή ακραίας βίας, τόσο εκ μέρους των διαδηλωτών, όσο και εκ μέρους των κυβερνητικών δυνάμεων.

Το σημερινό μου σχόλιο θέλει να τονίσει ότι το φαινόμενο παρατηρείται κυρίως στην Ευρώπη κι αυτό πρέπει να προβληματίσει όσους έχουν την ευθύνη διακυβέρνησης και καθοδήγησης της κοινωνίας. Η νεολαία μπορεί να ξεσηκώνεται γιατί αντιμετωπίζει αρκετά προβλήματα, όμως η βία που εκδηλώνεται στις διαμαρτυρίες χρειάζεται κοινωνιολογική ανάλυση, αλλά και να ερευνηθεί μια πιθανή ανάμιξη εξωγενών παραγόντων που υποδαυλίζουν και καθοδηγούν τις διαμαρτυρίες προκειμένου να αναστατώσουν την Ευρώπη γενικά και να την οδηγήσουν σε εξτρεμιστικά μονοπάτια. Άλλωστε η πρωτοκαθεδρία σε πολλές χώρες πολιτικών ομάδων με ανάλογο υπόβαθρο, αποδεικνύει ότι μάλλον έχω δίκιο.

Βέβαια η ευθύνη βαρύνει τους περισσότερους ηγέτες απ’ όλα τα φάσματα της πολιτικής που στην αγωνία τους να καταλάβουν την εξουσία, χρησιμοποιούν ακραίο πολιτικό λόγο και χρησιμοποιούν τη δύναμη του ίντερνετ και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για να μεταφέρουν τα fake news τους, τα οποία η μάζα ενστερνίζεται και τα θεωρεί θέσφατα. Με αποτέλεσμα να γίνεται εύκολη η αναπαραγωγή τους και δύσκολη η αντίκρουσή τους.

Μια άλλη ευθύνη των πολιτικών είναι η ανεξέλεγκτη υποδοχή κάθε είδους μετανάστη που η μεγαλύτερη πλειοψηφία τους προέρχεται από διαφορετικούς πολιτισμούς με ριζωμένες αντιλήψεις και χωρίς καμία διάθεση ενσωμάτωσης στις δικές μας κοινωνίες. Αλλά επίσης η υποβάθμιση της οικογένειας και επικράτηση μιας πολύ φιλελεύθερης αντίληψης περί της λειτουργίας της, οδήγησαν να χαθούν συνδετικοί κρίκοι της κοινωνίας και χαλάρωσης μιας σειράς συμπεριφορών, που οδήγησαν στον ατομικισμό μας.

Και βέβαια η ευμάρεια που απολαύσαμε τόσα χρόνια σαν Ευρωπαίοι, χαλάρωσε επίσης τα εθνικά μας συναισθήματα και την υποστήριξη με κάθε μέσο της έννοιας ΠΑΤΡΙΔΑ.

Όλα αυτά κάποιοι τα υποδαύλισαν, εμείς τα αποδεχτήκαμε και τώρα “δρέπουμε” τους καρπούς της ανοησίας μας. Ελπίζω να μην ζήσουμε αυτά τα φαινόμενα και οι ηγέτες της Ευρώπης να ψάξουν αυτόνομες λύσεις για την “πατρίδα” μας. Η Ευρώπη δεν είναι μόνο για να την αρμέγουμε. Έχουμε και υποχρεώσεις απέναντί της.