Στη Βόρεια Εύβοια υψώνεται ένα βουνό του οποίου το όνομα χάνεται στα βάθη της αρχαιότητας. Το Τελέθριον. Ένα βουνό με βαθιές ρεματιές, πυκνά δάση και κρυμμένα μυστικά που η επιστήμη, με τη βοήθεια των πολιτών, φέρνει σιγά σιγά στο φως. Ένα βουνό που συνδέεται άρρηκτα με τη ζωή της περιοχής και φιλοξενεί μερικά από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της ευβοϊκής φύσης.
Αυτό είναι το Τελέθριο. Το βουνό που στέκει υπερήφανο, γεμάτο ζωή και ιστορία.


ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΡΥΟΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ
Αν κάτι χαρακτηρίζει το Τελέθριο, αυτό είναι τα δάση του. Εδώ συναντάται το μεγαλύτερο εκτεταμένο δρυοδάσος της Εύβοιας και, πολύ πιθανόν, το μεγαλύτερο νησιωτικό δρυοδάσος ολόκληρης της Ελλάδας. Αιωνόβιες δρύες δημιουργούν ένα κλειστό, σκιερό περιβάλλον – εξού και η λέξη “σύσκιον” που το συνοδεύει από την αρχαιότητα. Το δάσος αυτό δεν είναι απλώς ένα σύνολο από δέντρα.

Είναι ένα σύνθετο οικοσύστημα που προσφέρει τροφή και καταφύγιο σε αμέτρητους οργανισμούς, διατηρώντας την υγρασία και προστατεύοντας τα εδάφη της Βόρειας Εύβοιας.
ΕΝΑΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΝΗΣΙΩΤΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ
Μέσα σε αυτά τα πυκνά δάση βρίσκει καταφύγιο ένα από τα πιο κομψά θηλαστικά της ελληνικής πανίδας. Το ζαρκάδι (Capreolus capreolus). Η παρουσία του στο Τελέθριο είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς αποτελεί τον μοναδικό νησιωτικό πληθυσμό του είδους στην Ελλάδα.

Η επιστήμη των πολιτών (citizen science) έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην καταγραφή και επιβεβαίωση αυτού του πληθυσμού, αποδεικνύοντας πόσο πολύτιμη είναι η παρατήρηση της φύσης από όσους την περπατούν.
ΟΙ ΣΒΑΛΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΙΤΩΝΕΣ
Ψηλά στο βουνό, μακριά από τα βλέμματα των πολλών, σχηματίζονται μικρές ορεινές λίμνες, γνωστές στους ντόπιους ως “σβάλες”. Αυτοί οι μικροί εποχικοί υγρότοποι αποτελούν οάσεις ζωής. Στα νερά τους έχουν καταγραφεί – και πάλι χάρη στην επιστήμη των πολιτών – τρίτωνες (αμφίβια με ουρά), οι οποίοι εξαρτώνται απόλυτα από αυτές τις μικρές υδάτινες συλλογές για την αναπαραγωγή τους.


Οι σβάλες είναι ζωντανές αποδείξεις ότι ακόμη και η πιο μικρή σταγόνα νερού ψηλά στο βουνό μπορεί να συντηρήσει ένα ολόκληρο μικρο-οικοσύστημα.
Η ΕΥΒΟΪΚΗ ΔΡΥΣ – ΕΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΕΙΔΟΣ
Στις παρυφές μεταξύ του Τελέθριου και του Ξηρού Όρους, συναντάται ένα δέντρο μοναδικό στον κόσμο. Η Ευβοϊκή δρυς (Quercus euboica). Η Ευβοϊκή δρυς είναι ξεχωριστό είδος και αναγνωρίστηκε επίσημα το 2018.

Δυστυχώς, μετά τη μεγάλη πυρκαγιά, δεν έχει υπάρξει νεότερη επιστημονική έρευνα για να διαπιστωθεί με ακρίβεια η κατάσταση του είδους στο πεδίο. Ένα στενοενδημικό δέντρο, στενά συνδεδεμένο με την ιστορία αυτού του τόπου, που περιμένει ακόμη την προσοχή που του αξίζει.
ΤΕΛΕΘΡΙΟΝ ΤΟ ΣΥΣΚΙΟΝ – Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
Η προστασία αυτού του βουνού δεν αφήνεται στην τύχη. Π Ορειβατικός – Περιβαλλοντικός Σύλλογος “Τελέθριον το Σύσκιον”, αποτελεί τον πλέον ενεργό σύλλογο της Βόρειας Εύβοιας. Βρίσκεται σταθερά στην πρώτη γραμμή, όχι μόνο για την άμεση προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και για την ανάδειξη του πολιτισμού της περιοχής.

Με συστηματική δουλειά, προωθεί τον περιπατητικό τουρισμό, συντηρεί τα μονοπάτια και διοργανώνει ορειβατικές δραστηριότητες που φέρνουν τον κόσμο πιο κοντά στη φύση. Γιατί ένα βουνό ζει πραγματικά όταν υπάρχουν άνθρωποι που το περπατούν, το σέβονται και αγωνίζονται για αυτό.

Έχετε φωτογραφίες από το δρυοδάσος, τις σβάλες, ή την άγρια ζωή του Τελέθριου;
Ανεβάστε τες στα σχόλια μαζί με τη γενική περιοχή και την εποχή της παρατήρησης.
Για σπάνια και ευαίσθητα είδη αποφεύγουμε πάντοτε τη δημοσιοποίηση ακριβών συντεταγμένων.
https://www.topoguide.gr/…/north_evia_Telethrion.php…






