Η Τουρκία απειλεί, η Ελλάδα θωρακίζεται!

Προσθέστε Εδώ το Κείμενο Επικεφαλίδας σας

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on print
Εκτύπωση

Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης δεν υπάρχει ανάλογη σε διάρκεια, εκδήλωση προκλητικότητας από την πλευρά της Τουρκίας. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η διαρροϊκή επιθετική ρητορική, οι απίθανες αιτιάσεις, η αντιστροφή της πραγματικότητας. Αυτά τα στοιχεία είναι καινούργια.  Αυτό που είναι παλιό και δεν αλλάζει, είναι οι επεκτατικές επιδιώξεις εναντίον της χώρας μας που διατυπώνονται πλέον σε όλο το μεγαλείο τους.

Η πιο ανησυχητική εξέλιξη είναι η τουρκική επιστολή στον ΟΗΕ στην οποία αμφισβητείται το καθεστώς της ελληνικής κυριαρχίας σε μια σειρά ελληνικών νησιών. Να σημειώσουμε ότι η Τουρκία δεν λέει και δεν πράττει τίποτα τυχαία. Αντίθετα, διατυπώνει  και προβάλλει πάντα μια εθνική στρατηγική, γενικώς αποδεκτή από το πολιτικό σύστημα και κατεστημένο της χώρας.

Στο επίπεδο των καθημερινών απειλών, η Τουρκία έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Είναι περισσότερο από προφανές ότι όλα αυτά δεν γίνονται ούτε για εσωτερική κατανάλωση, ούτε για προεκλογικούς λόγους αλλά αποτελούν πάγιες θέσεις και επιδιώξεις της Τουρκίας η οποία εδώ και χρόνια  ζητά ζωτικό χώρο να αναπτυχτεί και σε βάρος μας. Είναι να απορεί κανείς με την πάγια στάση της Αριστεράς στα εθνικά ζητήματα που αρνείται να συναινέσει σε κάθε προσπάθεια κοινής εθνικής στρατηγικής. Προφανώς και αυτό την καθιστά ιστορικά υπόλογη αλλά γι’ αυτό δεν φαίνεται προς ώρας να ιδρώνει το αυτί της…

Είναι προφανές ότι η Ελλάδα έμεινε πίσω στα εξοπλιστικά προγράμματα, ότι απειλείται, ότι συνορεύει με μια χώρα επικίνδυνα επιθετική, που θεωρεί την ανεξαρτησία μας… ιστορική της εκκρεμότητα. Πόσο πιο σαφές να καταστεί αυτό; Από την άλλη, έχουμε μια κοινή γνώμη  που σκοτώνεται για τα πλατάνια, το άγαλμα της Κάλλας, αν είναι πολιτικώς ορθό να… βρέχει στη φτωχογειτονιά! Με δυο λόγια ασχολείται και συναρπάζεται με όλα, εκτός από τα εθνικά θέματα. Στην άκρη της γλώσσας της έχει έτοιμες τις κατηγορίες περί προδοσίας, περί σπαταλών και σκανδάλων, περί υποβρυχίων που γέρνουν. Το τελευταίο είναι χαρακτηριστικό καθώς υπήρξε αντικείμενο αντεθνικής (κομματικής) πολιτικής εκμετάλλευσης, για να αποδειχθεί χρόνια μετά ότι τα υποβρύχια αυτά κέρδισαν τελικά τον άτυπο πόλεμο στο Αιγαίο ή αν θέλετε, απέτρεψαν μια πραγματική ναυμαχία το καλοκαίρι του 2021…

Από την άλλη, οι τελευταίες εξελίξεις φαίνεται να αφύπνισαν τα εθνικά μας αντανακλαστικά και η Ελλάδα για πρώτη φορά αντιδρά απολύτως σοβαρά, υπεύθυνα, δίχως κανένα σύνδρομο ηττοπάθειας με το οποίο έκαναν καριέρα πολλοί αριστεροί σκαπανείς με τον παραγωγικό αντιδυτικισμό και αντιαμερικανισμό τους.

Για πρώτη φορά η Ελλάδα όχι μόνο εξοπλίζεται σοβαρά αλλάζοντας τις ισορροπίες σε στεριά, αέρα και θάλασσα – και παράλληλα, μέσα από μια σειρά στοχευμένων διπλωματικών συμμαχιών και διμερών συμφωνιών που όπως και να το κάνουμε αναβαθμίζουν αποφασιστικά την αποτρεπτική ισχύ της χώρας.

Η Τουρκία είναι μια υπαρκτή απειλή η οποία δεν αντιμετωπίζεται, ούτε με ιδεολογικές αφέλειες τύπου «οι λαοί δεν έχουν να μοιράσουν τίποτα μεταξύ τους», ούτε με συναυλίες για την «ανάπτυξη της φιλίας των λαών».

Η Ελλάδα δεν συνορεύει με την Δανία, όπως γνωρίζουμε, αλλά με μια χώρα άκρως επιθετική, που αγνοεί κάθε κανόνα του διεθνούς δικαίου και καλλιεργεί εθνικό μίσος εναντίον της χώρας μας –μίσος υπαρξιακό. Η Ελλάδα αν θέλει να ελπίζει στο μέλλον της, οφείλει πριν από όλα να εξοπλίζεται, να εξακολουθεί να βρίσκεται -όπως ιστορικά πάντα πράττει-  στην σωστή μεριά της ιστορίας μέσω των συμμαχιών της με τον δυτικό κόσμο, να είναι προσηλωμένη απόλυτα στον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό και ποτέ ξανά να μην πειραματιστεί υποκινούμενη και παρασυρμένη από τυχοδιωκτικούς λαϊκισμούς.

Πηγή: topontiki.gr

Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης δεν υπάρχει ανάλογη σε διάρκεια, εκδήλωση προκλητικότητας από την πλευρά της Τουρκίας. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η διαρροϊκή επιθετική ρητορική, οι απίθανες αιτιάσεις, η αντιστροφή της πραγματικότητας. Αυτά τα στοιχεία είναι καινούργια.  Αυτό που είναι παλιό και δεν αλλάζει, είναι οι επεκτατικές επιδιώξεις εναντίον της χώρας μας που διατυπώνονται πλέον σε όλο το μεγαλείο τους.

Η πιο ανησυχητική εξέλιξη είναι η τουρκική επιστολή στον ΟΗΕ στην οποία αμφισβητείται το καθεστώς της ελληνικής κυριαρχίας σε μια σειρά ελληνικών νησιών. Να σημειώσουμε ότι η Τουρκία δεν λέει και δεν πράττει τίποτα τυχαία. Αντίθετα, διατυπώνει  και προβάλλει πάντα μια εθνική στρατηγική, γενικώς αποδεκτή από το πολιτικό σύστημα και κατεστημένο της χώρας.

Στο επίπεδο των καθημερινών απειλών, η Τουρκία έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Είναι περισσότερο από προφανές ότι όλα αυτά δεν γίνονται ούτε για εσωτερική κατανάλωση, ούτε για προεκλογικούς λόγους αλλά αποτελούν πάγιες θέσεις και επιδιώξεις της Τουρκίας η οποία εδώ και χρόνια  ζητά ζωτικό χώρο να αναπτυχτεί και σε βάρος μας. Είναι να απορεί κανείς με την πάγια στάση της Αριστεράς στα εθνικά ζητήματα που αρνείται να συναινέσει σε κάθε προσπάθεια κοινής εθνικής στρατηγικής. Προφανώς και αυτό την καθιστά ιστορικά υπόλογη αλλά γι’ αυτό δεν φαίνεται προς ώρας να ιδρώνει το αυτί της…

Είναι προφανές ότι η Ελλάδα έμεινε πίσω στα εξοπλιστικά προγράμματα, ότι απειλείται, ότι συνορεύει με μια χώρα επικίνδυνα επιθετική, που θεωρεί την ανεξαρτησία μας… ιστορική της εκκρεμότητα. Πόσο πιο σαφές να καταστεί αυτό; Από την άλλη, έχουμε μια κοινή γνώμη  που σκοτώνεται για τα πλατάνια, το άγαλμα της Κάλλας, αν είναι πολιτικώς ορθό να… βρέχει στη φτωχογειτονιά! Με δυο λόγια ασχολείται και συναρπάζεται με όλα, εκτός από τα εθνικά θέματα. Στην άκρη της γλώσσας της έχει έτοιμες τις κατηγορίες περί προδοσίας, περί σπαταλών και σκανδάλων, περί υποβρυχίων που γέρνουν. Το τελευταίο είναι χαρακτηριστικό καθώς υπήρξε αντικείμενο αντεθνικής (κομματικής) πολιτικής εκμετάλλευσης, για να αποδειχθεί χρόνια μετά ότι τα υποβρύχια αυτά κέρδισαν τελικά τον άτυπο πόλεμο στο Αιγαίο ή αν θέλετε, απέτρεψαν μια πραγματική ναυμαχία το καλοκαίρι του 2021…

Από την άλλη, οι τελευταίες εξελίξεις φαίνεται να αφύπνισαν τα εθνικά μας αντανακλαστικά και η Ελλάδα για πρώτη φορά αντιδρά απολύτως σοβαρά, υπεύθυνα, δίχως κανένα σύνδρομο ηττοπάθειας με το οποίο έκαναν καριέρα πολλοί αριστεροί σκαπανείς με τον παραγωγικό αντιδυτικισμό και αντιαμερικανισμό τους.

Για πρώτη φορά η Ελλάδα όχι μόνο εξοπλίζεται σοβαρά αλλάζοντας τις ισορροπίες σε στεριά, αέρα και θάλασσα – και παράλληλα, μέσα από μια σειρά στοχευμένων διπλωματικών συμμαχιών και διμερών συμφωνιών που όπως και να το κάνουμε αναβαθμίζουν αποφασιστικά την αποτρεπτική ισχύ της χώρας.

Η Τουρκία είναι μια υπαρκτή απειλή η οποία δεν αντιμετωπίζεται, ούτε με ιδεολογικές αφέλειες τύπου «οι λαοί δεν έχουν να μοιράσουν τίποτα μεταξύ τους», ούτε με συναυλίες για την «ανάπτυξη της φιλίας των λαών».

Η Ελλάδα δεν συνορεύει με την Δανία, όπως γνωρίζουμε, αλλά με μια χώρα άκρως επιθετική, που αγνοεί κάθε κανόνα του διεθνούς δικαίου και καλλιεργεί εθνικό μίσος εναντίον της χώρας μας –μίσος υπαρξιακό. Η Ελλάδα αν θέλει να ελπίζει στο μέλλον της, οφείλει πριν από όλα να εξοπλίζεται, να εξακολουθεί να βρίσκεται -όπως ιστορικά πάντα πράττει-  στην σωστή μεριά της ιστορίας μέσω των συμμαχιών της με τον δυτικό κόσμο, να είναι προσηλωμένη απόλυτα στον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό και ποτέ ξανά να μην πειραματιστεί υποκινούμενη και παρασυρμένη από τυχοδιωκτικούς λαϊκισμούς.

Πηγή: topontiki.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΤΕ