Μια σπάνια επιγραφή που παραφράζει εδάφιο του Ψαλμού 86 στην Ελληνιστική Κοινή, δηλαδή στα ελληνικά της Καινής Διαθήκης, αποκαλύφθηκε από μια ομάδα αρχαιολόγων του Εβραϊκού Πανεπιστημίου που εργάζεται στο οχυρό της Υρκανίας, ένα οικοδόμημα της εποχής του Δεύτερου Ναού (σ.σ στην εβραϊκή ιστορία διήρκεσε μεταξύ 516 π.Χ. και 70 μ.Χ.), που βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου ύψους 200 μετρών στην έρημο της Ιουδαίας, περίπου 17 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ιερουσαλήμ.
Η επιγραφή είναι ζωγραφισμένη με κόκκινο χρώμα και εντοπίστηκε κάτω από έναν σταυρό, στην πλευρά μιας μεγάλης πέτρας του κτιρίου.
Το εδάφιο στην Κοινή Ελληνική έχει ως εξής: «Κλῖνον, Κύριε, τὸ ὠτίον σου· ἐπάκουσόν μου,διότι πτωχὸς καὶ πένης εἶμαι ἐγὼ. Φύλαξον τὴν ψυχήν μου, διότι εἶμαι ὅσιος·σύ, Θεὲ μου, σῶσον τὸν δοῦλόν σου τὸν ἐλπίζοντα ἐπὶ σέ», (σ.σ Στρέψε, Κύριε, το αυτί σου· εισάκουσέ με, επειδή εγώ είμαι φτωχός και πένητας. Φύλαξε την ψυχή μου, επειδή είμαι όσιος· εσύ, Θεέ μου, σώσε τον δούλο σου, που ελπίζει σε σένα). Η επιγραφή αναφέρει: «Φύλαξε με Ιησού Χριστέ επειδή είμαι φτωχός και πένητας».
Στον πρωτότυπο εβραϊκό ψαλμό, που είναι γνωστός ως «Προσευχή του Δαβίδ», το πρώτο τμήμα έχει ως εξής: «Άκουσε με, Κύριε, και απάντησέ μου».
Μια κοινότητα βυζαντινών χριστιανών μοναχών που ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα μ.Χ. είναι πιθανότατα υπεύθυνη για την προσαρμοσμένη επιγραφή του Ψαλμού 86. Ο Δρ. Αβνέρ Εκερ του Πανεπιστημίου Μπαρ-Ιλάν, ο οποίος βοήθησε στην αποκρυπτογράφηση της επιγραφής, σημείωσε ότι η γραφή περιέχει μικρά γραμματικά λάθη, υποδεικνύοντας ότι «δεν ήταν η μητρική γλώσσα του ιερέα τα ελληνικά, πιθανότατα ήταν κάποιος Παλαιστίνιος από την περιοχή που μεγάλωσε μιλώντας μια σημιτική γλώσσα».
